Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z funkcjonowaniem społecznym dzieci z rodzin dysfunkcyjnych.W obecnej rzeczywistości ważnym elementem są warunki wychowania, które wpływają na rozwój dziecka i na jego późniejsze funkcjonowanie w społeczeństwie.Dlatego też zmierzano do poznania jak funkcjonują dzieci z rodzin dysfunkcyjnych w środowisku rodzinnym oraz poznanie trudności z jakimi zmagają się dzieci z rodzin dysfunkcyjnych w środowisku szkolnym.W badaniach empirycznych opartych na metodzie sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem techniki ankiety uczestniczyły dzieci pochodzące z rodzin dysfunkcyjnych.Analiza wyników badań wskazuje, iż relacje zachodzące między dziećmi a ich rodzicami są nieprawidłowe.Idealny styl życia rodzinnego składa się z serdecznych stosunków między samymi rodzicami, między rodzicami a dziećmi, a także między samym rodzeństwem.Relacje w rodzinie powinny być oparte na wzajemnym porozumieniu, szacunku, zaufaniu i lojalności.W rodzinach dysfunkcyjnych nieprawidłowości w relacjach wynikają z braku zaangażowania w życie dziecka, jego relacji z kolegami czy nawet postępami w szkole,ale także z atmosfery jaka panuje w domu, głównie są to kłótnie, stosowanie przemocy oraz spożywanie alkoholu przez jednego z rodziców.Powoduje to,że dziecko czuje się osamotnione.Poza środowiskiem rodzinnym przejawiają trudności szkolne.Źródłem tych trudności mogą być czynniki społeczne,tj. warunki materialne rodziny, dezintegracja życia rodzinnego, konflikty.Ważna dla dzieci z rodzin dysfunkcyjnych jest akceptacja ze strony rówieśników.Przyczyny braku akceptacji wśród dzieci mogą być różne.Czasem leżą po stronie odrzucanego dziecka, czasem po stronie grupy.

Tematem pracy jest: Przygotowanie szkoły i dziecka 6 – letniego do podjęcia nauki w szkole ( w ocenie rodziców i nauczycieli) Celem niniejszej pracy dyplomowej była ocena przygotowania dziecka 6 – letniego do podjęcia nauki w szkole. Zostały przeprowadzone badania, wywiad z nauczycielami oraz ankieta z rodzicami. Odpowiadali oni na pytania dotyczące gotowości dziecka oraz o przygotowaniu szkoły do przyjęcia 6 – latków. Praca została podzielona na dwie części: teoretyczną i badawczą. W części teoretycznej został opisany rozwój dziecka 6 – letniego a także szkolnictwo wyższe i edukacja nauczycieli. Natomiast w części badawczej zostały opisane spostrzeżenia rodziców i nauczycieli na temat gotowości dziecka 6 -letniego do podjęcia nauki w szkole.

Tematem pracy jest: Problemy rodzin zastępczych jako placówek opiekuńczo-wychowawczych (na przykładzie powiatu świdnickiego). Celem pracy było zapoznanie się z problemami rodzin rodzin zastępczych. Badania zostały przeprowadzone w postaci wywiadów z rodzinami zastępczymi powiatu świdnickiego. Praca została podzielona na dwie części: teoretyczną i badawczą. W części teoretycznej opisana została rola rodziny i zadania jakie pełni. Scharakteryzowana została rodzina dysfunkcjonalna, przedstawiono zastępcze formy opieki nad dziećmi w Polsce oraz formy pomocy dla rodzin zastępczych od strony prawnej. W części badawczej opisane zostały czynniki decydujące o założeniu rodziny zastępczej, etapy zakładania rodziny zastępczej oraz problemy tych rodzin.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z uwarunkowaniami pracy kuratorów sądowych z dozorowanymi sprawcami przemocy w rodzinie. Problem przemocy w rodzinie jest zjawiskiem niezwykle powszechnym. Do sądów ciągle trafiają kolejne sprawy o znęcanie się psychiczne, czy fizyczne nad rodziną. Pomocy udziela się zarówno ofiarom przemocy, jak i sprawcom dopuszczającym się nadużyć wobec członków własnych rodzin. Sprawca oddany pod dozór kuratora ma szansę na zrozumienie skutków swojego postępowania i odbudowanie relacji rodzinnych. Działalność profilaktyczno-resocjalizacyjna kuratorów jest, zatem niezbędnym procesem naprawczym skazanych, dlatego też zmierzono do poznania warunków pracy kuratorów sądowych pełniących dozory w stosunku do osób skazanych za przestępstwo przeciwko rodzinie. W badaniach empirycznych posłużono się metodą analizy dokumentów, wspartą techniką analizy treściowej teczek dozoru dziesięciu skazanych, a także wspomagająco techniką wywiadu z sześcioma kuratorami zawodowymi sprawującymi dozór nad tymi skazanymi. Analiza wyników badań wskazuje, iż metoda pracy kuratora musi być dostosowana do osoby podopiecznego. W zależności od problemów, z jakimi się on boryka, potrzebny jest inny rodzaj pomocy. Kurator, mając na uwadze osobowość sprawcy, jego sposób funkcjonowania w społeczeństwie i możliwości zmiany trybu i stylu życia, uświadamia sobie, co rzeczywiście może, a czego nie uda mu się zrealizować z podopiecznym. Bez względu jednak na cele szczegółowe, głównym celem pracy kuratora z dozorowanymi sprawcami przemocy w rodzinie jest wyeliminowanie, bądź chociaż zminimalizowanie stosowania przez niego przemocy. W większości przypadków skazani wywiązują się z nałożonych na nich wyrokiem sądu obowiązków, jednakże nie zawsze z własnej woli i chęci do poprawy. Nierzadko jest to efekt strachu przed nieuchronnością zarządzenia kary pozbawienia wolności, a nie efekt mobilizujących metod pracy kuratorskiej. Nie ma złotego środka w walce o zmianę postawy sprawcy przemocy. Jedynie wspólnymi siłami, czyli w relacji kurator - dozorowany - pokrzywdzony można poprawić sytuację życiową rodziny.