Celem mojej pracy jest wparcie dzieci z placówki socjalizacyjnej w kwestii rozwoju współpracy w grupie. Zainteresowanie tym problemem nastąpiło, kiedy odbywałam praktyki, a później wolontariat w placówce socjalizacyjnej, gdzie zauważyłam problemy dzieci związane ze współpracą. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu współpracy w grupie, wskazując zarówno deficyty, jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem Wrocławskiego Centrum Opieki i Wychowania, ponieważ wychowankowie wykazywali nieumiejętności w zakresie współpracy w grupie. Zaplanowałam projekt działań, gdzie oparłam się głównie na metodach rozwijania współpracy w grupie przez gry i zabawy integracyjne. Zajęcia zrealizowałam w maju 2016r, na zajęciach dodatkowych dwa razy w tygodniu. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła umiejętność współpracy w grupie. Problemy sprawiły zajęcia drugie, dotyczące akceptacji osób w grupie, jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w placówce socjalizacyjnej, świetlicy środowiskowej i świetlicy szkolnej.

Celem pracy pod tytułem „Coaching jako proces wspierający edukację dorosłych” jest ukazania w jaki sposób coaching może pomagać osobom dorosłym w procesie uczenia się. Poprzez analizę idei i rozumienia coachingu, prezentację koncepcji uczenia się ludzi dorosłych, między innymi Cyklu Kolba, czy teorii Illerisa, a następnie zestawienie etapów procesu coachingu wg Thorpe i Clifford oraz Starr w ostatnim rozdziale podsumowuje zebrane informację i określam rolę coachingu na każdym z etapów uczenia się dorosłych.

Praca dotyczy wzmacniania poczucia własnej wartości i dążenia do wyznaczonych celów wśród młodzieży gimnazjalnej. Jest to temat bardzo istotny w okresie adolescencji, ponieważ młodzież podejmuje decyzje, które mają wpływ na całe dalsze ich życie. Na początku pracy skupiłam się na opisie rozwoju człowieka w okresie adolescencji. Odniosłam się do tematu rozwoju fizycznego, poznawczego, społecznego, moralności i tożsamości. W rozdziale drugim poruszyłam kwestie takie jak: oddziaływania rodziców i szkoły w dzieciństwie na funkcjonowanie dziecka w przyszłości, samoocena i jej wpływ na życie młodego człowieka, aspiracje życiowe, wyznaczanie celów i planowanie. Rozdział trzeci dotyczy wykorzystanych w projekcie metod, technik oraz form. Kolejny rozdział dotyczy uczestników biorących udział w projekcie. Jest to grupa uczęszczająca do Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży ,,Iskierka’’. Młodzież jest w wieku gimnazjalnym i pochodzi z różnych środowisk, które mogą zaburzać ich samoocenę i wiarę we własne możliwości, oraz hamować wysokie aspiracje. Kolejnym elementem pracy są konspekty zajęć jakie zostały przeprowadzone w placówce. W ostatniej części pracy dokonuje refleksji pedagogicznej nad projektem.

W swojej pracy dyplomowej pt. „Kreowanie wartości wśród młodzieży gimnazjalnej” podejmuje tematykę wartości oraz zagrożeń wartości z jakimi do czynienia ma współczesna młodzież gimnazjalna. W pierwszym rozdziale opisuje rozwój i wpływ dojrzewania młodzieży na proces wychowania. Przedstawiam ogólną charakterystykę rozwoju oraz podział okresów rozwojowych. W charakterystyce rozwoju fizycznego skupiam się na skoku pokwitaniowy, rozwoju pierwszorzędnych cech płciowych, koncentracji na „ja seksualnym” jaka następuje w okresie dorastania. Rozwój poznawczy jaki zachodzi w okresie dojrzewania opieram na koncepcji Jeana Piageta. Dochodzi do przejścia ze stadium operacji konkretnych do stadium operacji formalnych. Możemy wyróżnić dwie fazy myślenia na poziomie operacji formalnych: wczesną oraz późną. Młodzież w tym wieku posługuje się także rozumowaniem hipotetyczno-dedukcyjnym i indukcyjnym. Zwracam również uwagę na rozwój społeczny młodzieży gimnazjalnej. W tym okresie dochodzi do indywiduacji przekonań, bardzo dużego znaczenia nabiera proces włączania się w społeczność. Młodzież często dostosowuje się do norm ustalonych przez grupy rówieśnicze w celu uzyskania aprobaty. W efekcie zwiększających się relacji międzyludzkich jednostka poddaje ocenie zachowania i postawy innych ludzi. W ten sposób kształtuje swój światopogląd. Światopogląd młodych ludzi cechuje się idealizmem młodzieńczym, który składa się z fazy antypacyjnej, kompensacyjnej i normatywnej. W okresie dorastania następuje kryzys tożsamości. W kolejnym rozdziale zajmuje się problematyką wartości i wychowania do wartości we współczesnym świecie. Decyzje jakie podejmujemy są adekwatne do wartości jakimi kierujemy się w życiu. Wyróżniamy wartości pozytywne i negatywne. Z pedagogicznego punktu wiedzenia istotne są wartości pozytywne, gdyż są podstawą dokonywania trafnych wyborów. Wychowanie do wartości powinno być celem zarówno rodziców jak i pedagogów, szczególnie w XXI wieku, gdzie zagrożeniem są mass media oraz kreowany konsumpcyjny styl życia. W dużym stopniu przemiany społeczne wpływają na zmianę wartości. Coraz częściej wartości materialne i hedonistyczne przeważają nad uniwersalnymi. Wartości podstawowe w wychowaniu mają pierwszeństwo, ponieważ ułatwiają przeciwstawianie się wartościom materialnym. Dopiero po uzewnętrznieniu wartości moralnych właściwego wymiaru nabierają wartości materialne. Rodzina pełni szczególną rolę w życiu dziecka, gdyż kieruje procesem wychowania. Nieodłącznym elementem tego zjawiska jest proces socjalizacji i inkulturacji. Socjalizacja może wpływać na dziecko pozytywnie bądź negatywnie- jest to zależne od wzorców postępowania w danej grupie, norm zachowań. Proces socjalizacji możemy rozumieć w perspektywie rozwojowej. Wyróżniamy socjalizację pierwotną, która zachodzi we wczesnych latach życia dziecka, szczególnie w rodzinie oraz wtórną, kiedy jednostka wchodzi do kolejnych grup społecznych. Podczas warsztatów wykorzystałam różne metod

Celem danej pracy licencjackiej jest chęć przedstawienia, w jaki sposób fukcjonują międzynarodowe instytucje edukacyjne. Ten pomysł powstał po osobistych doświadczeniach działań w jednej z takich organizacji i poznaniem tematu od strony praktycznej (poprzez samodzielną działalnośc wewnątrz organizacji) i teoretycznej, badając literaturę oraz statuty organizacji, które stanowiły podstawę spostrzeżeń autorki i jej opinii. W pracy zostaną omówione systemy i metody zarządzania w organizacjach międzynarodowych, struktura, władza, historia pojawienia się danych instytucji, dokładny opis ich właściwości w zależności od instytucji, ich działalność w przeszłości i czasach obecnych, finansowanie danego organizmu prawnego i możliwościach, które organizacje zapewniają. Zagadnienia zostały uporządkowane w naturalnym ciągu od ogólnych do bardziej szczegółowych. Jako przykłady zostały wybrane instytucje znajdujące się na dosyć różnych poziomach: UNESCO i AIESEC. Obie organizacje są skupione na działalności edukacyjnej, co przejawia się w różny sposób. Jako instytucje, wybrane organizacje są umieszczone w prestiżowej randze, posiadają bogatą historię i wciąż się rozwijają. Pewne definicje, obecne w pracy, mogą w użyciu codziennym wyglądać dość nieprecyzyjnie, ale wraz z opisem, stopień ogólności pojęć zanika. W jednym z rozdziałów mowa pójdzie o tworzeniu organizacji. I chociaż struktury UNESCO i AIESEC są zupełnie różne, to nie powinno przeszkadzać dostrzeganiu pewnych regularności w kreacji międzynarodowych instytucji edukacyjnych. Struktura pierwszej jest o wiele bardziej złożona, ale AIESEC jest organizacją niemniej uniwersalną - co będzie dawało się dostrzec. W ostatnim rozdziale zamieszczone zostały interesujące fakty na temat UNESCO i AIESEC. Plan przedstawienia obu organizacji nieco się różni, co ma związek z podstawowymi różnicami danych instytucji. Stowarzyszenia realizują bardzo różne projekty, w UNESCO ma to miejsce na skali międzynarodowej, w tym dotyczącej polityki. AIESEC natomiast realizuje działania, które są swoją drogą bardziej bezpośrednie, oparte o wymianę międzynarodową i nastawione na oddolne inicjatywy. Praca oparta została głównie o doświadczenia autorki z pracy w jednej z dużych jednostek edukacyjnych. Charakter innych wykorzystywanych źrodeł jest monograficzno naukowy i prawny, opiera się o ustawy, statuty organizacji i literaturę przedmiotu. Wiele informacji wyszukano również w internecie. Celem praktycznym pracy jest również ukazanie, iż jest to sektor perspektywiczny – w efekcie czego możliwe będzie sformułowanie wniosków i prezentacja stanowiska autorki co do podjętych zagadnień. Po zapoznaniu się omawianą pracą dyplomową, oczekuje się, iż absolutnie uzasadnionym i konstruktywnym będzie stwierdzenie, że międzynarodowym instytucjom edukacyjnym nie można odmówić pełnienia ważnej, czynnej roli edukacyjnej w społeczeństwie.

Niniejsza Praca składa się z czterech rozdziałów. Każdy rozdział pracy daje szersze spojrzenie na badany problem. W rozdziale pierwszym zostało przestawione zjawisko narkomani. Jest to zbiór najważniejszych pojęć związanych z narkomanią. Rozdział ten zawiera również charakterystykę substancji psychoaktywnych a także czynników ryzyka i czynników chroniących w narkomanii. Dodatkowo zostały w nim ujęte działania profilaktyki antynarkotykowej, która stanowi ważny element edukacji społecznej. Rozdział drugi powstał z potrzeby wyjaśnienia terminu postawy. Oprócz teoretycznego wyjaśnienia terminu postawy w tym rozdziale znajduje się również geneza ich powstawania oraz to, jaki wpływ ma postawa na sposób przetwarzania informacji i zachowanie. Dodatkowo rozdział ten przedstawia teorie zmiany postaw a także zależność zachodzące między postawa a narkomanią. Rozdział trzeci zawiera metodologie badań przeprowadzonych na potrzeby tej pracy. Znajduję się tam przedstawiony przedmiot i cel badań oraz problemy badawcze powstałe w wyniku powyższego tematu pracy. Dalsza część tego rozdziału zawiera charakterystykę metody techniki i narzędzia badawczego. Czwarty rozdział to analiza badań własnych na temat postaw uczniów szkół średnich wobec narkomanii. Badania zostały przeprowadzone na grupie 100 osób. Ankietowani wyrazili swoje poglądy poprzez wypełnienie kwestionariusza ankiety. Wyniki badań pozwoliły poznać ich postawy wobec narkomanii.

Praca licencjacka pt. "Kształtowanie kompetencji medialnych młodzieży. Warsztat dla uczniów klas II liceum ogólnokształcącego" zajmuje się przede wszystkim wyjaśnianiem znaczenia pedagogiki medialnej we współczesnej edukacji i wychowaniu dzieci i młodzieży. Podejmuje problematykę wpływu środków masowego przekazu na współczesne młode pokolenie. Media są środowiskiem, w którym młodzi ludzie kształtują swoje postawy, zainteresowania, które wyznacza sposoby ich społecznej aktywności, a także, które tworzy ich tożsamość. Z tych powodów autorka utożsamia środowisko medialne ze środowiskiem wychowawczym, co oznacza z kolei, że media stanowią wciąż aktualny problem pedagogiczny, który wymaga szczególnego zainteresowania ze strony pedagogów. W dzisiejszym, mocno stechnologizowanym świecie nie wystarczy umieć obsługiwać komputer. Poruszanie się w świecie mediów wymaga od współczesnego człowieka także innych, szczególnych kompetencji, takich jak krytyczne myślenie, analiza i selekcja informacji oraz przekazów medialnych, umiejętność funkcjonowania w różnego rodzaju medialnych społecznościach czy tworzenie swoich własnych przekazów medialnych. W kontekście tych przemian współczesnego świata, autorka niniejszej pracy stara się udowodnić, jak ogromne znaczenie ma edukacja medialna przygotowująca dzieci i młodzież do życia w medialnej rzeczywistości. Staje się ona niemal tak ważna, jak nauka czytania i pisania, a jej brak, powoduje wśród młodych ludzi nawet wykluczenie społeczne. W niniejszej pracy zostają także omówione główne zagrożenia, których źródłem są właśnie media. Największe zagrożenie autorka upatruje w manipulacji, która pozbawia człowieka możliwości pełnego decydowania o sobie samym i o środowisku, w którym żyje. Dlatego też za najważniejszą kompetencją medialną uznaje umiejętność krytycznego myślenia, a największą siłę edukacji medialnej upatruje w możliwości uświadamiania zagrożeń wynikających z użytkowania mediów. Praca składa się z trzech rozdziałów: w pierwszym omówione zostają podstawowe pojęcia z zakresu mediów: komunikowanie masowe, czyli proces transmisji informacji od ośrodka medialnego do masowego odbiorcy oraz istota i natura „mass mediów” – tu: określenie czym są mass media i jakie są skutki ich oddziaływania. W drugim rozdziale zostaje opisany wpływ, jaki wywierają media na dzieci i młodzież oraz jakie to ma znaczenie z pedagogicznego punktu widzenia. Przedstawione zostają niektóre techniki manipulacyjne stosowane dość powszechnie w przekazach medialnych. Trzeci rozdział poświęcony jest autorskiemu warsztatowi edukacyjnemu, który stanowi przykład tego, w jaki sposób można realizować edukację medialną z młodzieżą w wieku licealnym. Niniejsza praca ma na celu nie tylko wyjaśnić znaczenie pedagogiki medialnej, ale także zwrócić uwagę pedagogów na powyższe zagadnienia, które w obliczu wciąż rozwijającej się technologii oraz wciąż wzrastającego znaczenia mediów, (zwłaszcza Internetu) wymaga z ich strony szczególnego zainteresowania.

Celem mojej pracy jest ukształtowanie bezpiecznych zachowań w Internecie u wychowanków świetlicy szkolnej w wieku szkolnym. Zainteresowałam się tym tematem, ponieważ w ostatnich latach sieć stała się bardzo szybko rozwijającą się technologią, a co za tym idzie coraz więcej osób z niej korzysta, a w tym w głównej mierze młode pokolenie. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 10-12 lat w kilku ważnych sferach takich jak: rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny, osobowości, społeczny oraz moralny. Dokonałam również analizy podstawowych pojęć z zakresu nowej technologii, czyli Internetu, a więc wskazałam na pozytywne aspekty korzystania z niego oraz na zagrożenia wynikające z jego użytkowania, a także na możliwości kształtowania bezpiecznych zachowań z Internecie. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność placówki w Szkole Podstawowej nr 9 im. Wincentego Pola we Wrocławiu. Ponieważ grupa wychowanków objęta działaniami projektu wykazywała niewielką wiedzę dotyczącą bezpieczeństwa w Internecie zaplanowałam cykl zajęć, który był ukierunkowany na ukształtowanie u nich bezpiecznych zachowań, a także zwiększenie ich świadomości dotyczącej zagrożeń wynikających z korzystania z sieci. Swoje działania oparłam głównie na stronie internetowej www.sieciaki.pl oraz na filmach rysunkowych, audycji radiowej, a także informacjach, które zostały udostępnione na tej stronie. Do zajęć wykorzystałam również rebus i quiz własnego autorstwa, a także arkusze szarego papieru, które posłużyły do tworzenia plakatów dotyczących Internetu. Zajęcia zrealizowałam w maju 2017 roku. Odbywały się one dwa dni w tygodniu po skończonych, przez wychowanków, lekcjach. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u dzieci wzrosła świadomość zagrożeń istniejących z Internecie, a także wiedza dotycząca zasad bezpiecznego korzystania z sieci. Problemy, jakie pojawiły się podczas prowadzenia zajęć miały miejsce w trakcie trwania audycji radiowej dotyczącej zasad netykiety. Okazało się wtedy, że jest ona trudna w odbiorze i dzieci nie rozumieją jej treści. Uważam jednak, że wszystkie założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji nie tylko w świetlicy szkolnej, ale również w świetlicy środowiskowej z wychowankami w wieku 10-12 lat, ale także z dziećmi młodszymi.

Niniejsza praca zawiera analizę zagrożeń korzystania z cyberprzestrzeni. Skupia się na przedziale wiekowym 10-12 lat, w którym to dzieci coraz częściej korzystają z internetu. Nieodpowiednia wiedza na temat korzystania z tego medium, jest przyczyną wielu negatywnych zdarzeń pojawiających się w życiu młodego człowieka. W pracy zawarta jest problematyka takich zjawisk jak: cyberprzemoc, stalking oraz grooming. Opisana została również szkodliwość treści zawartych w internecie dla oddziaływań wychowawczych, a także destrukcyjny wymiar gier komputerowych. Dopełnieniem tych rozważań jest podrozdział dotyczący uzależnienia od internetu. Jeden z rozdziałów zawiera opis działań, które podejmowane są na rzecz bezpieczeństwa w cyberprzestrzeni. Z tego względu, iż miejscem pracy pedagogicznej uwzględnionym w tytule pracy jest szkoła podstawowa, zawarty jest również opis uwarunkowań prawnych, funkcji i zadań realizowanych przez tę placówkę. Aby przeciwdziałać zagrożeniom, na które narażone są dzieci korzystające z cyberprzestrzeni ważny jest dobór odpowiednich celów i metod działania, którym został poświęcony jeden z rozdziałów, będąc jednocześnie teoretycznym wstępem do projektowej części opracowania. Druga część pracy zawiera propozycje odziaływań wychowawczych w formie scenariuszy zajęć do przeprowadzenia w szkole podstawowej, w ramach lekcji wychowawczej.

Wybrane korelaty tatuowanie się. Celem pracy było poznanie wybranych uwarunkowań tatuowania się. Zmiennymi objaśnianymi w badaniach było posiadanie tatuażu oraz zamiar tatuowania się w przyszłości. Badania zaplanowane zostały jako ilościowe. Metodą był sondaż z wykorzystaniem ankiety i testów psychologicznych. Próba liczyła 466 osób. Skompletowano ją za pośrednictwem portali społecznościowych. Badania pozwoliły ustalić, że posiadanie tatuażu koreluje z płcią, wpływem środowiska, posiadaniem tatuażu przez członków rodziny oraz przez znajomych, innymi modyfikacjami ciała, obrazem siebie i poczuciem własnej wartości, oceną posiadania tatuażu u innych, poziomem narcyzmu, oraz że zamiar wykonania tatuażu w przyszłości skorelowany jest z wpływem środowiska, posiadaniem tatuażu przez członków rodziny oraz przez znajomych, innymi modyfikacjami ciała, obrazem siebie i poczuciem własnej wartości, oceną posiadania tatuażu przez innych, z ilością tatuaży oraz z poziomem narcyzmu.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci uczących się w szkołach wiejskich w kwestii wzmacniania poczucia własnej wartości. Mnogość trudności, z którymi owe dzieci muszą się zmierzyć – środowisko pochodzenia, ograniczone możliwości rozwoju, edukacji i dostępu do dobór kultury, sprawiły, iż zainteresowałam się tym problemem. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w okresie przełomu wczesnego dzieciństwa i adolescencji. Podjęłam również analizę podstawowych pojęć z zakresu wzmacniania poczucia własnej wartości oraz wskazałam związane z tym deficyty, a także możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związanie z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej, natomiast wnikliwej analizie poddałam świetlicę szkolną w Szkole Podstawowej im. Henryka Pobożnego w Tomisławiu. Wychowankowie tejże placówki charakteryzowali się zaniżonym poczuciem własnej wartości, stąd zaplanowałam cykl zajęć ukierunkowanych na kompensację deficytów w tymże zakresie. Oparłam się głównie na metodach: zadaniowej, praktycznego działania oraz formach pracy indywidualnej i grupowej. Chciałam, aby poprzez praktyczne działanie wychowankowie wzmocnili poczucie własnej wartości oraz nauczyli się wzajemnie wspierać dobrym i motywującym słowem na co dzień. Zajęcia zrealizowałam w maju 2017 roku na zajęciach dodatkowych. Po realizacji projektu mogę stwierdzić, iż u wychowanków wzrosło poczucie własnej wartości oraz pewność siebie, a także zauważyłam wzmocnienie integracji grupy. Niemniej jednak założone cele zostały zrealizowane i osiągnięte, stąd mogę polecić tenże cykl zajęć do realizacji w szkołach podstawowych funkcjonujących na terenach wiejskich.

Tematem niniejszej pracy jest ukazanie wizerunku osób w rodzinie na przykładzie wybranych filmów. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale przedstawiona została starość. Rozdział jest podzielony na trzy podrozdziały, w których opisywane są postawy, role jakie pełnią osoby starsze w społeczeństwie oraz w rodzinie. Dodatkowo został poruszony problem stereotypizacji seniorów. Rozdział drugi podzielony został na dwa podrozdziały. W pierwszym podrozdziale poruszony został temat kultury popularnej oraz rozróżnienie jej od kultury wysokiej. Podrozdział drugi omawia edukacyjny kontekst filmu. Typy przeżyć filmowych oraz rodzaje odbiorcy. Ostatni rozdział zawiera cztery części. Pierwsza omawia analizę treści jako technikę wykorzystywaną do analizy filmu. Zawiera genezę powstania oraz jakie występują jej rodzaje. Kolejne części rozdziału prezentują wizerunek osób starszych jaki wyłania się w wybranych do analizy filmu. Do analizy posłużyły filmy „Pora umierać” w reżyserii Doroty Kędzierzawskiej, „Wszyscy mają się dobrze” w reżyserii Kirka Jonesa oraz „Dziadek i ja” w reżyserii M. Night Shyamalana. Założeniem niniejszej pracy ukazanie wizerunku osób starszych w rodzinie na przykładzie wybranych filmów. Uważam, że rodzina jest ważną częścią naszego życia. Natomiast nieustanny rozwój cywilizacji doprowadza do zmian w kontekście rodziny. Wpływa to na osoby starsze przez co często zostają wykluczane z tej części życia jak i również życia społecznego.

W pracy dyplomowej chciałam zwrócić szczególną uwagę na rolę ojca w procesie wychowawczym córki w obrębie trzech typów relacji: ambiwalentnej, negatywnej i pozytywnej. Literatura naukowa w większym stopniu skupia się na relacji panującej między córką, a matką. Jednak coraz więcej badaczy są zainteresowani właśnie problematyką ojcowską, ma to związek ze zmianami społecznymi, gospodarczymi i kulturowymi współczesnej rodziny. W części teoretycznej pracy przedstawiona została rodzina jako jedna z podstawowych grup społecznych oraz założenia dotyczące roli ojca w procesie wychowawczym córki. Część empiryczna skupia się na związku relacji ambiwalentnej, negatywnej i pozytywnej z postawami, cechami charakteru i zachowaniem ojca w relacji z córką. Badania wykazały, że rola ojca w życiu córki jest szczególnie ważna. Obecność ojca wpływa na odpowiedni rozwój córki, kształtując jej stosunek do świata oraz uczy ją odpowiednich ról społecznych. Utrudniona relacja z ojcem, może mieć odzwierciedlenie w braku zaufania córki do płci przeciwnej. Trudnościami jakie spotkały mnie w pisaniu pracy były związane z dotarciem do odpowiedniej grupy ankietowanych kobiet, które będą chciały odpowiedzieć na pytania dotyczące czasami zaburzonego kontaktu z ojcem.

Praca licencjacka nosi temat: "Pomoc przyszłym rodzicom adopcyjnym w redukowaniu obaw i w przygotowaniu się do skutecznego wchodzenia w rolę rodzicielską. Opis projektu autorskiego warsztatu". Składa się ona z trzech rozdziałów oraz aneksu. Pierwszy z nich przedstawia adopcję w świetle literatury przedmiotu. Obejmuje on ujęcie definicyjne adopcji oraz jej klasyfikację. Przedstawiona została także historia adopcji od starożytności do czasów nowożytnych. W pierwszym rozdziale został opisany również sam proces adopcyjny z uwzględnieniem wszystkich formalności, dokumentacji, zaangażowanych instytucji oraz procesu przygotowania kandydatów do roli rodzica adopcyjnego. Kolejny rozdział pracy nosi tytuł "Stawanie się rodzicem adopcyjnym w świetle literatury przedmiotu". Opisane w nim zostały różne motywy kierujące kandydatami na przysposabiających, przy podjęciu decyzji o podjęciu starań o adopcję. Dokonana została także charakterystyka rodziców adopcyjnych pod względem wieku, wykształcenia, miejsca zamieszkania, warunków materialnych i cech charakteru. W tym rozdziale ukazane zostały również oczekiwania rodziców dotyczące adopcji i dziecka. Ich wyobrażenia oraz wymagania. Trzy kolejne podrozdziały dotyczą trudności, które mogą być źródłem obaw dla rodziców adopcyjnych. Pierwszy z nich dotyczy trudności w nawiązaniu przywiązania a dwa kolejne koniecznych zmian jakie rodzice adopcyjni muszą wprowadzić w swoim życiu oraz obawy przed odejściem dziecka do rodziny biologicznej. Trzeci, a zarazem ostatni rozdział pracy dotyczy szkoleń jako sposobu pomagania. Zaczyna się on on przedstawienia definicji różnych rodzajów szkoleń. Kolejna część rozdziału jest poświęcona klasyfikacji grup szkoleniowych. Opisana jest również rola trenera w procesie grupowym z uwzględnieniem jego obowiązków oraz niezbędnych do dobrego wykonywania swojej pracy umiejętności i cech charakteru. W trzecim rozdziale został przybliżony Cykl Kolba. Opisane zostały jego cztery etapy. Ostatni podrozdział jest poświęcony opisowi projektu autorskiego szkolenia dla rodziców adopcyjnych. Obejmuje on tytuł szkolenia, jego cele oraz krótką charakterystykę uczestników. W aneksie pracy zaś znajduje się sam projekt tego szkolenia wraz z załącznikami.

Temat niniejszej pracy brzmi : Wychowanie naturalne Marii Montessori a rozwój psychofizyczny dziecka w wieku przedszkolnym. Głównym celem pracy jest poznanie jak wykorzystanie elementów edukacji Marii Montessori wpływa na rozwoju psychofizyczny dziecka w wieku przedszkolnym W rozdziale pierwszym opisano metodę Montessori – skupiono się na życiorysie twórczyni oraz na jej założeniach . Rozdział drugi został przeznaczony na opis rozwoju fizycznego, psychicznego jak i emocjonalnego dziecka w wieku przedszkolnym . W rozdziale trzecim opisano przedmiot i cel badań, przedstawiono grupę badawczą oraz ustalono zmienne i wskaźniki. Rozdział czwarty zawiera analizę badań własnych oraz podsumowanie ich. Grupę badawczą w badaniach stanowiło siedmioro nauczycieli przedszkola montessoriańskiego. Zmiennymi niezależnymi i ich wskaźnikami w niniejszej pracy są: wykształcenie nauczycieli, stopień awansu zawodowego nauczyciela. Zmienne zależne w tejże pracy stanowi: wychowanie społeczne, wychowanie plastyczne i muzyczne. Natomiast wśród wskaźników zmiennych zależnych wyszczególniono: wiedza o otoczeniu, komunikacja dzieci z innymi ludźmi, umiejętności twórcze, spędzanie czasu wolnego, kontakty w grupie. Narzędziami badawczymi zostały kwestionariusze ankiet. Badania pozwoliły ustalić, iż według ankietowanych wychowanie naturalne Marii Montessori wpływa pozytywnie na rozwój psychofizyczny dziecka w wieku przedszkolnym.

Uzależnienie od alkoholu jest chorobą, która może spotkać każdego. Bez względu na wiek, płeć czy pochodzenie społeczne. Trudna sytuacja rodzinna, utrata pracy czy śmierć kogoś bliskiego, wszystko to sprawia, że alkoholizm dotyka coraz większą liczbę osób. Chęć zgłębienia wiedzy w tym zakresie, skłoniła mnie do napisania poniższej pracy licencjackiej, której temat brzmi: „Uzależnienie od alkoholu wśród mężczyzn- przyczyny, konsekwencje i formy pomocy, na przykładzie autorskiego projektu szkolenia: Jak pracować z uzależnionymi od alkoholu mężczyznami?”. W mojej pracy głównie skupiłam się na uzależnionych od alkoholu mężczyznach, ponieważ ta tematyka jest mi bliższa. Przedmiotem mojego zainteresowania były konsekwencje, motywacje w trzeźwieniu oraz formy pomocy, jakie są udzielane osobom uzależnionym. Celem mojej pracy jest, poprzez omówienie teoretycznie umocowanych podstaw związanych ze zjawiskiem alkoholizmu, poznanie istoty syndromu uzależnienia oraz jego konsekwencji. W mojej pracy, postaram się udowodnić, że osoby uzależnione od alkoholu, zmagają się z chorobą, która przysparza im wiele problemów. Jednak przy odpowiedniej motywacji oraz profesjonalnej pomocy, są oni w stanie podjąć terapię i zaprzestać spożywania alkoholu. Pierwszy rozdział odnosi się do teorii związanej z tematem uzależnienia od alkoholu. Zawarte są w nim wszelkie definicje oraz pojęcia, które związane są z problemem alkoholowym. Pozwalają one spojrzeć na to zjawisko z szerszej perspektywy. Bardzo ważną kwestią jest fakt, iż uzależnienie od jakichkolwiek środków psychoaktywnych jest chorobą. Wiele ludzi nie zgadza się z tym twierdzeniem. Jest to problem, który dotyka każdą grupę społeczną. Dlatego w pierwszym rozdziale odniosłam się również do grupy kobiet. Poruszyłam kwestie związane z intensywnością picia alkoholu, reagowaniem organizmu na niego oraz różnicami w prowadzeniu terapii z kobietami. Kolejny rozdział dotyczy przyczyn, konsekwencji oraz motywacji w uzależnieniu. Alkoholikowi jest trudno przyznać się do swojego uzależnienia, zarówno przed bliskimi, jak i przed samym sobą. Próbuje on jak najdłużej ukrywać swój problem, ponieważ obawiają się krytyki ze strony innych. Zatem, aby alkoholik mógł podjąć leczenie bardzo ważna jest motywacja zarówno wewnętrzna, jak i zewnętrzna. Każdy, musi mieć osoby, które będą go wspierać podczas tego trudnego momentu, ale przede wszystkim inicjatywa podjęcia leczenia musi wyjść od osoby uzależnionej, wtedy terapia będzie bardziej skuteczna. W Polsce mamy do czynienia z wieloma ośrodkami pomocy terapeutycznej. Jednak nie jest to jedyna droga do trzeźwienia. W tym rozdziale został poruszony temat, form pomocy osobom uzależnionym, ponieważ większość alkoholików nie ma świadomości, kto im może pomóc oraz gdzie mogą szukać pomocy. W trzecim rozdziale tematyka obejmuje teorię związaną z różnego rodzaju warsztatami oraz szkoleniami. Na początku został wyjaśniony termin szkolenia, jak również różnice związane z innymi formami dokształcania

Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym pt. Kobiecość wobec wyzwań współczesności przedstawiam sposoby definiowania macierzyństwa, matki, kobiecości i kobiety. Prezentuję różne modele i obrazy kobiet i matek, które występują w literaturze. W tym rozdziale omawiam także stereotypy na temat kobiet, z którymi można spotkać się w życiu codziennym, a także przedstawiam wizję kobiety z punktu widzenia feminizmu liberalnego i radykalnego. Ostatni podrozdział w całości poświęciłam matkom i starałam się przedstawić ich doświadczenia związane z macierzyństwem z punktu biologicznego, psychicznego i społecznego. Omawiam również problemy i trudności matek, jakie mogą napotkać podczas codziennego życia. Ostatnim aspektem omawianym w tym rozdziale są aspiracje matek związane z życiem zawodowym. Drugi rozdział pt. Sytuacja kobiet na rynku pracy poświęcam na omówienie sytuacji kobiet na współczesnym rynku pracy. Rozdział rozpoczynam od definicji rynku pracy i pracy, a następnie omawiam teorię segmentacji rynku. Przywołuję wyniki badań przeprowadzonych przez Główny Urząd Statystyczny na temat pozycji kobiet na rynku i na temat różnic w wynagrodzeniu. W tym rozdziale znajduje się także opis kompetencji rodzinnych. W dalszej części prezentuję zjawisko dyskryminacji. Przytaczam jej definicje, typy i rodzaje, które odnaleźć można w literaturze, a także przejawy dyskryminacji kobiet z jakimi mogą spotkać się w miejscu pracy. Podrozdział na temat dyskryminacji kończę omówieniem skutków i przyczyn nierówności, a także jak kobiety mogą sobie z nią radzić. Podkreślam znaczenie kompetencji rodzinnych oraz rolę poradnictwa kariery w przeciwdziałaniu dyskryminacji. W ostatnim, trzecim rozdziale pt. Warsztat jako forma pomocy kobietom chcącym powrócić na rynek pracy omawiam podstawy projektowania szkoleń oraz autorski projekt warsztatu, oparty na koncepcji D. Kolba, w którym proponuję działania mające na celu pomoc kobietom w ponownym wejściu na rynek pracy, np. po urlopie macierzyńskim, poprzez podniesienie ich świadomości na temat nierówności występującej na rynku pracy oraz poprzez zapoznanie ich z tzw. kompetencjami rodzinnymi i sposobem ich wykorzystania podczas rozmów kwalifikacyjnych.

Projekt pedagogiczny dotyczy kształtowania postaw tolerancji i akceptacji w stosunku do osób niepełnosprawnych dla dzieci w młodszym wieku szkolnym. Celem pracy jest uwrażliwienie młodych ludzi na sytuację tych osób, wzbudzenie chęci do pomocy i współpracy z nimi, a także empatii. Konspekty pedagogiczne obejmują tematykę osób niepełnosprawnych ruchowo, intelektualnie oraz niewidomych i niesłyszących. Skupiają się one na doświadczaniu przez uczniów sytuacji, z którymi mogą spotkać się osoby niepełnosprawne, a także na ich wyjątkowości, umiejętnościach, marzeniach. Zajęcia przeznaczone są dla dzieci w młodszym wieku szkolnym, ponieważ jest to wieku, w którym zaczyna kształtować się światopogląd człowieka, doświadcza on nowych sytuacji, dlatego warto jest w tym czasie zwracać uwagę dzieci na osoby niepełnosprawne, a także dostarczyć im podstawowych informacji na ten temat, dzięki czemu będzie ono potrafiło w przyszłości prawidłowo zachować się w stosunku do osoby niepełnosprawnej, pomóc jej i umiejętnie wczuć się w sytuację, w której się ona znajduje. Celem tego projektu jest także wyeliminowanie postaw negatywnych poprzez modelowanie, czyli przedstawienie uczniom przykładów różnych osób, które pomimo swojej niepełnosprawności spełniają marzenia, pokazanie, że są one wrażliwe tak jak my i potrzebują naszej akceptacji. Projekt ten może być wykorzystany do pracy nie tylko w szkołach podstawowych ale także w świetlicach środowiskowych i innych placówkach opiekuńczo - wychowawczych, gdzie dzieci nie spotkały się jeszcze z tą tematyką lub nie są one wystarczająco z nią zapoznane. W projekcie podkreślona jest rola wychowawcy, prowadzącego zajęcia, jego postawa, to w jaki sposób opowiada on o osobach niepełnosprawnych. Dzieci podczas zajęć mają czas na wyrażenie swoich refleksji, uczuć i przemyśleń na temat przedstawionych filmów, przeprowadzonych ćwiczeń i doświadczeń, co jest bardzo ważnym elementem każdego spotkania. Zajęcia obejmują także przedstawienie dzieciom podstawowych informacji na temat niepełnosprawności. Są one poparte zdjęciami, filmami, czy ćwiczeniami, które pomogą im je utrwalić. Dzieci między innymi dowiadują się jak czytają osoby niewidome, jak porozumiewają się niesłyszący, o czym marzą osoby niepełnosprawne intelektualnie, jak funkcjonują osoby niepełnosprawne ruchowo. W dzisiejszym świecie bardzo ważne jest aby pedagodzy, wychowawcy i nauczyciele pokazywali swoim podopiecznym wartość drugiego człowieka i tym samym przygotowywali go do życia w społeczeństwie i prawidłowego w nim funkcjonowaniu, dlatego ćwiczenia zawarte w projekcie mają pokazywać dzieciom, że osoby niepełnosprawne nie są gorsze, lecz wyjątkowe.

W pracy poświęconej "Profilaktyce wypalenia zawodowego w poradnictwie zawodowym" w pierwszym rozdziale omówione zostały kluczowe cechy zjawiska, czyli jego przyczyny, objawy oraz fazy, a także to, kogo może dotknąć wypalenie zawodowe. Drugi rozdział poświęcony został konkretnie wypaleniu zawodowemu u doradców. Omówiona w nim została rola zawodowa doradcy, jego obowiązki, a także profilaktyka wypalenia zawodowego. Trzeci rozdział jest opisem autorskiego warsztatu, przygotowanego dla przyszłych doradców. W rozdziale tym skupiono się na opisie czterech sesji warsztatowych, a następnie wybranej sesji, która została przeprowadzona z udziałem uczestniczek, czyli przyszłych doradczyń.

Temat pracy licencjackiej dotyczy postaw uczniów gimnazjum wobec substancji psychoaktywnych w kontekście kontroli i transmisji społecznej. Rozdział pierwszy zawiera treści związane z postawami (komponenty, źródła postaw), substancjami psychoaktywnymi (definicje, przyczyny sięgania po substancje psychoaktywne, ich klasyfikacja oraz konsekwencje używania) oraz teoriami wyjaśniającymi postawy gimnazjalistów wobec substancji psychoaktywnych (teoria społecznego uczenia się Alberta Bandury, teoria zróżnicowanych powiązań E.H. Sutherlanda, teoria kontroli społecznej Travisa Hirschiego). Drugi rozdział zawiera metodologię badań własnych. Sformułowane zostały problemy i hipotezy badawcze. Zakładają one związek pomiędzy elementami kontroli i transmisji społecznej a postawą gimnazjalisty wobec substancji psychoaktywnych. W celu sprawdzenia istotności hipotez zastosowałam technikę statystyczną znaną jako jednoczynnikowa analiza wariancji (ANOVA). Badania obejmowały grupę 415 uczniów szkoły gimnazjalnej. W rozdziale trzecim znajdują się wyniki przeprowadzonych badań zawarte w tabelach i ich analiza. Zakończenie pracy obejmuje podsumowanie w postaci wniosków, z których wynika, że elementy kontroli i transmisji społecznej mają związek z postawą gimnazjalistów wobec używania substancji psychoaktywnych. Istnieje stała tendencja pomiędzy zmiennymi. I tak wysoki poziom aprobaty dla używania substancji psychoaktywnych wiąże się: ze słabą więzią z matką i ojcem, z trudnościami w relacji z nauczycielami, z niechęcią wobec nauki, z niskim poziomem nasilenia orientacji tranzytywnej i religijności, z większym stopniem nierespektowania prawa oraz z większą podatnością na wpływy rówieśników. Istotną kwestią jest to, że powyższa zależność nie znajduje potwierdzenia w grupie dziewcząt, w przypadku takich zmiennych jak: więź z ojcem, motywacja do nauki, orientacja tranzytywna, religijność. W grupie chłopców powyższa tendencja nie sprawdza się jedynie w przypadku zmiennej - wpływ rówieśniczy.

W pierwszym rozdziale pracy przybliżyłam sytuację rodziców osób niepełnosprawnych intelektualnie, przedstawiłam również okresy przeobrażania się relacji między rodzicem a dzieckiem. Bardzo istotną kwestią poruszaną w tym rozdziale są również relacje pomiędzy niepełnosprawnym a zdrowym rodzeństwem. W rozdziale zostały również przedstawione formy wsparcia, którym obdarowują dziadkowie swoje niepełnosprawne wnuczęta. W rozdziale drugim zostały przedstawione definicje wykluczenie społecznego oraz niepełnosprawności intelektualnej. Rozdział trzeci w całości dotyczy warsztatu. Zostały w nim przedstawione definicje szkolenia, procesów uczenia się i nauczania dorosłych oraz koncepcja uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba.

Praca licencjacka pt." Aktywność seniorów w społecznościach lokalnych" podejmuje problematykę związaną z wiekiem senioralnym. Omówione w pracy zostały aspekty towarzyszące życiu seniorów. Przedstawione zostały prawidłowości procesu uczenia się ludzi starych, ich funkcjonowanie w środowisku, determinanty, które motywują ich do podjęcia aktywności. Na końcu w pracy zaproponowany został projekt którego celem jest zaktywizowanie oraz zintegrowanie seniorów z Gminy Mycielin.

Celem pracy było stwierdzenie związków pomiędzy piciem alkoholu a cechami osobowości w modelu "wielkiej piątki" i triarchicznej miary psychopatii. Zbadano 460 uczniów szkół średnich. Podzielono ich na trzy grupy według nasilenia upijania się. Analizy pokazały, że osoby często upijające się w porównaniu z rzadko upijającymi się są bardziej ekstrawertywne, mniej ugodowe, mniej sumienne, mniej neurotyczne, mniej otwarte, bardziej zuchwałe, bardziej bezduszne oraz bardziej rozhamowane. Z badań wynika, że osoby skłonne do upijania się są towarzyskie, lecz mało otwarte a doświadczenie, ponieważ trudno adaptują się do nowych warunków i sytuacji, zamykają się na nowe pomysły. Młodzież pijąca jest mało sumienna, rzadko wywiązuje się ze swoich obowiązków. Osoby podatne na upijanie się charakteryzuje również drażliwość, humorzastość, nieczułość, zbyt duża pewność siebie. Dziewięć z dwudziestu czterech wyników było nieistotnych: upijanie się a bezduszność mężczyzn, upijanie się a zuchwałość kobiet, upijanie się a otwartość kobiet,upijanie się a neurotyczność kobiet, upijanie się a neurotyczność mężczyzn, upijanie się a sumienność kobiet, upijanie się a neurotyczność, upijanie się a ugodowość mężczyzn, upijanie się a ekstrawersja kobiet. Pokazało to, że cechy charakteru nie zawsze mają wpływ na upijanie się.

Tematem mojej pracy są wybrane uwarunkowania używania środków psychoaktywnych. Tematyka pracy obejmuje młodzież Wrocławskich szkół ponadgimnazjalnych i ich gotowość do używania środków psychoaktywnych. Badania przeprowadzone zostały za pomocą kwestionariusza ankiety, przegotowana przez dr. Piotra Kwiatkowskiego. W badaniach wzięło udział 335 osób, w tym 160 kobiet i 175 mężczyzn. W wyniku przeprowadzonych badań uzyskałam potwierdzenia większości postawionych hipotez oraz problemów badawczych. Osoby przebadane zostały pod kątem osobowości – Teoria Wielkiej Piątki oraz cech psychopatii – Triarchiczna teoria psychopatii. Uzyskałam potwierdzenie, iż sięganie po substancje psychoaktywne zależy nie tylko od wychowania, grupy rówieśniczej i sytuacji życiowej ale w głównej mierze od cech osobowości i poziomu psychopatii u danej osoby. Analiza wyników badan pozwala stwierdzić iż osoby z wysokim poziomem cech psychopatycznych takich jak bezduszność, rozhamowanie i zuchwałość wykazują większą chęć do używania substancji psychoaktywnych. Nie tylko narkotyków i dopalaczy ale również powszechnie dostępnego alkoholu oraz papierosów. Badania na ten temat pozwalają inaczej spojrzeć na problem narkomani, alkoholizmu i innych uzależnień oraz rozumieć motywy postępowania młodych ludzi w różnych sytuacjach życiowych.

Celem pracy było zaprezentowanie nowej formy nauczania, a mianowicie kształcenia na odległość. Ten temat jest bardzo aktualny, gdyż współczesny świat jest światem środków elektronicznych. Edukacja zaczyna coraz bardziej wdrażać internet w swoją działalność. Obecnie na uniwersytetach możemy coraz częściej znaleźć ofertę polecającą studentom kształcenie na odległość. W tej pracy możemy zapoznać się ze stanem wykorzystania kształcenia na odległość w Polsce oraz w Kazachstanie. Zawarty został opis uczelni wyższych korzystających i wdrażających formę e-learningową. Żyjemy w takim świecie, w którym internet wkracza prawie w każdą dziedzinę naszego życia. Daje dużo możliwości, ale stanowi także pewne zagrożenie. Musimy nauczyć się prawidłowo z niego korzystać. Powinniśmy mieć świadomość tego, że to co dzisiaj jest dla nas nie do wyobrażenia, już za kilka lat może stać się rzeczą oczywistą. Społeczeństwo ciągle się rozwija i żeby dobrze w nim funkcjonować, powinniśmy akceptować zachodzące w nim zmiany.

Praca ta jest próbą odpowiedzenia na pytania dotyczące motywów podejmowania nauki na studiach podyplomowych w średniej dorosłości, w oparciu o wyniki badań T. Aleksandra (2009), A. Majewskiej-Kafarowskiej (2011) oraz A. Bakoty (2012). Składa się ona ze wstępu, czterech rozdziałów oraz zakończenia. Pierwszy rozdział charakteryzuje średnią dorosłość, uwzględniając jej kryzysy i potencjał rozwojowy. Rozdział drugi przedstawia różne rodzaje teorii motywacji edukacyjnych m.in. M. Crowder i K. Pupynin, K. P. Cross, ale również twierdzenie V. H. Vroom'a oraz model stawania się dorosłym studentem B. Cocklin’a. Rozdział trzeci poświęcony jest charakterystyce studiów podyplomowych w oparciu o dane statystyczne Głównego Urzędu Statystycznego. Czwarty rozdział zawiera analizę konkretnych motywacji opartych na przykładach autentycznych wypowiedzi respondentek z artykuły A. Majewskiej – Kafarowskiej oraz z publikacji A. Bakoty. Zakończenie pracy składa się z obszernego podsumowania wszystkich powyższych rozdziałów oraz zebrania w jeden schemat wszystkich czynników zewnętrznych oraz wewnętrznych wpływających na motywację do podjęcia studiów podyplomowych ludzi dorosłych.

Praca licencjacka dotyka tematu, jakim jest zjawisko prostytucji nieletnich w odniesieniu do patologii społecznej, wraz z zagadnieniami czynników ryzyka jej uprawiania, a także regulacjami prawnymi prostytucji czy też związanymi z Kodeksem Karnym. Aby w całości oddać temat pracy, autor podaje również rys historyczny nierządu, który pokazuje rozwój ,,najstarszego zawodu świata". Autor stara się również pokazać handel swoim ciałem w odniesieniu do społeczeństwa, którego przecież jest istotną częścią, jako tzw. margines społeczny wyznaczający uznawaną przez nas normę. Oczywistym jest również poruszenie zagadnień wstępnych, w których ukazane są m.in. teorie Mertona czy Sutherlanda oraz wyznaczona jest wyraźna klasyfikacja nierządu, która ma na celu podział i umożliwienie prawidłowego odnalezienia się w powyższym zagadnieniu.

System wartości nieustannie ulega zmianie. Różne sytuacje, wydarzenia, napotkane osoby sprawiają, że hierarchia tego, czym się kierujemy w życiu zostaje wystawiona na próbę. Celem mojej pracy jest pokazanie szóstoklasistom, czym warto się kierować podejmując różne decyzje. Chciałam uświadomić uczniom, że warto brać pod uwagę społecznie pożądane wartości. Na podstawie obszernej literatury dotyczącej aksjologii, stwierdzam, że uczniowie mogą czuć się zagubieni, gdy nie wiedzą, co jest dla nich ważne. Najbardziej uwidacznia się to, gdy napotykają trudności. Każde dziecko powinno budować swoje doświadczenie, ucząc się na własnych błędach, ale potrzebują także osób dorosłych, którzy będą ich autorytetem. I to właśnie będę chciała pokazać w pracy.

Temat projektu to „Redukowanie nieśmiałości wśród uczniów klas 1 – 3 Szkoły Podstawowej”. Skierowany jest on do uczniów Szkoły Podstawowej nr 19 im. Bolesława Chrobrego we Wrocławiu. Projekt składa się z czterech rozdziałów, które zawierają informacje dotyczące rozwoju dziecka w okresie późnego dzieciństwa, specyfiki funkcjonowania dzieci nieśmiałych, analizę metod i technik zawartych w projekcie pedagogicznym oraz refleksję i analizę projektu. Celem pracy jest pomoc w nawiązywaniu i podtrzymywaniu kontaktów międzyludzkich przez osoby nieśmiałe, uświadomienie o ich wartości i wyjątkowości oraz praca z grupą nad zrozumieniem różnic i podobieństw wśród rówieśników. Scenariusze zajęć zawarte w projekcie mają na celu pomóc dzieciom w rozumieniu uczuć i emocji, których doświadczają oraz tych, które wyrażają ich koledzy i koleżanki. Wskazują na to, że każdy jest wyjątkowy, zasługuje na szacunek, wspólną zabawę i pracę. Projekt może być wykorzystywany zarówno przez pedagogów jak i wychowawców w szkołach podstawowych i placówkach opiekuńczo – wychowawczych, takich jak: placówki socjalizacyjne, interwencyjne oraz specjalistyczno – terapeutyczne.