Na temat swojej pracy dyplomowej wybrałam rozwiązywanie konfliktów w klasie szkolnej, ponieważ aktualnie coraz więcej słyszy się o konfliktach między rówieśnikami oraz o utarczkach z nauczycielami i zastanawia mnie, co jest przyczyną nasilania się tego zjawiska. Praca przeze mnie napisana składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. „Konflikty i ich charakterystyka” zawarłam informację na temat definicji konfliktu, rodzajów konfliktów, a także detektorów konfliktu i jego faz. Zwróciłam również uwagę na style reakcji na konflikt i etapy rozwiązywania konfliktów. Rozdział pierwszy kończy się podrozdziałem na temat metod rozwiązywania konfliktów, których znajomość jest niezastąpiona podczas rozwiązywania sporów. W drugim rozdziale pt. „Konflikty w klasie szkolnej” poruszam zagadnienia związane z życiem klasy szkolnej. Rozdział rozpoczyna się od zwrócenia uwagi na to, że klasa szkolna jest jednym ze środowisk wychowawczych i ma swoją strukturę. Następnie skupiam się na relacjach w klasie szkolnej, zarówno relacjach rówieśniczych, jak i relacjach ucznia i nauczyciela. Dwa ostatnie podrozdziały poświęcone są tematyce związanej z konfliktem w klasie szkolnej, a mianowicie przedstawiam w nich konflikty między uczniami w klasie, a także konflikty uczniów i nauczycieli. Zwracam też uwagę na etapy konfliktów w klasie szkolnej. Trzeci rozdział nosi tytuł „Metodyka projektowania i prowadzenia warsztatu”. Jest on rozdziałem, który zawiera treści związane z warsztatem. Przedstawiam w nim definicje warsztatu i szkolenia, a także cele warsztatu i szkolenia oraz rodzaje szkoleń i cechy i kompetencje trenera. W trzecim rozdziale opisuje również cykl uczenia się według D. Kolba oraz wybrane metody, wykorzystywane do prowadzenia warsztatów i szkoleń. Na końcu opisuję autorski warsztat pt. „Konflikt jako nierozłączny element życia szkolnego. Poznajemy konflikt i rozwiązujemy go krok po kroku”, przeznaczony dla uczniów klasy V i VI szkoły podstawowej. W aneksie prezentuje scenariusz mojego warsztatu.

Temat pracy brzmi: „Subkliniczna psychopatia a skłonność do zachowań narkotykowych”. Pierwszą częścią pracy jest część teoretyczną, a w niej omówienie terminów psychopatii i osobowości antyspołecznej. Wyróżnione zostały także kolejne etapy kształtowania się osobowości psychopatycznej. Tę część rozdziału teoretycznego rozpoczęłam od nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi, przez zaburzenia opozycyjno – buntownicze i zaburzenia kontroli zachowania, aż do ukształtowania osobowości o cechach psychopatii. Dalej znajduje się podrozdział poświęcony cechom oraz diagnozowaniu psychopatii. Została także wykonana analiza porównawcza obu zaburzeń – psychopatii i osobowości antyspołecznej z wymienieniem rodzajów psychopatii. Rozdział teoretyczny zakończyłam wymienieniem i omówieniem czynników, które przyczyniają się do wykształcenia cech osobowości psychopatycznej. W kolejnym rozdziale znajdują się treści poświęcone metodologii badań. Umieściłam tam podstawowe pojęcia związane z tą dziedziną, jako wsparcie teoretyczne każdego etapu wykonanych badań. Wymienione i opisane zostały problemy badawcze, hipotezy, zmienne i wskaźniki dotyczące mojego tematu pracy. W następnym rozdziale przedstawione zostały wyniki badań, a także ich wnikliwa analiza. Jest tam zbiór 20 tabel z opisem każdej z nich, oznaczeniem istotności statystycznej oraz objaśnieniem wyników w stosunku do hipotez. Jako podsumowanie pojawił się rozdział zawierający wnioski. Jest on odwołaniem zarówno do wyników badań, ale także i rozdziału metodologicznego. Znajdują się w nim wysnute przeze mnie wnioski i przemyślenia związane z tematem pracy, wynikami badań, a także grupą badanych.

W swojej pracy rozważam zagadnienia alkoholizmu, współuzależnienia oraz syndromu DDA, odnosząc się do wielu koncepcji wpisanych w nurt systemowo-interakcyjny. Dla potrzeb interpretacji problemu alkoholizmu odnoszę się do modelu stadialnego wg Jellinka, który wyjaśnia proces powstawania mechanizmów uzależnienia. W kontekście koncepcji współuzależnienia odwołuję się do modelu psychopatologii, zaburzeń osobowości i zdolności adaptacyjnych oraz wskazuję symptomy tego zaburzenia. Odnosząc się do podejścia systemowego, stosuję koncepcję ról rodzinnych Sharon Wegscheider-Cruse, w celu wyjaśnienia form adaptacji do sytuacji rodzinnej. Kluczowym zagadnieniem w pracy jest funkcjonowanie dorosłych dzieci alkoholików w kontekście koncepcji Resilience, która tłumaczy zjawisko pozytywnej adaptacji, mimo istniejących czynników ryzyka i wrodzonej podatności na stres. Przedstawione w pracy w części metodologicznej badania dotyczą porównania między dda i nie-dda. Porównania te dokonano za pomocą analizy wariancji, która pozwoliła ustalić, że dorosłe dzieci alkoholików funkcjonują znacznie gorzej, niż osoby nie posiadające doświadczeń alkoholowych w rodzinie, w zakresie następujących zmiennych: pozytywna koncepcja własnej osoby, ego-resiliency, orientacja tranzytywna, samokontrola, prężność psychiczna, kryzys wartościowania, orientacja moratoryjna oraz kompetencje społeczne.

Celem niniejszej pracy licencjackiej było określenie czy istnieje zjawisko tolerancji dla przemocy wobec kobiet i jakie są jej wybrane uwarunkowania. W części teoretycznej zdefiniowałam najważniejsze pojęcia odnoszące się do mojego tematu takie jak wiktymologia, pojęcie przestępstwa i jego wyodrębnienie w ujęciu kodeksowym, odróżnienie przestępcy i ofiary, teorie osobowościowe, które wpływają na poziom kontroli a także empatii i co za tym idzie tolerancji. W części metodologicznej sformułowałam pytania badawcze dotyczące związku między płcią, identyfikacją z ofiarą, odpowiedzialnością ofiary czy cech respondenta a tolerancją wobec przestępstwa na kobiecie. Zależności te sprawdzałam za pomocą ankiety osobowościowej z historyjką dotyczącą przestępstwa na kobiecie przy użyciu jednoczynnikowej analizy wariancji. Testowałam punitywność wobec identyfikacji z ofiarą przestępstwa i jej odpowiedzialnością za czyn a stopniem potępienia czynu. Badania wykonałam na grupie osiemdziesięciu osób, czterdziestu kobiet i czterdziestu mężczyzn. Ku mojemu zaskoczeniu postawa legalistyczna i stosunek do religii przyniosła wynik nieistotny. Istotne zależności stwierdzono między innymi w stosunku do stopnia potępienia sprawcy oraz do odpowiedzialności ofiary podczas przestępstwa a takimi cechami jak zuchwałość czy empatyczna troska.

Tematem pracy jest sytuacja absolwentów uniwersytetów na rynku pracy, przy uwzględnieniu specyfiki i uwarunkowań owego rynku oraz problemu bezrobocia. Ukazany został tu obraz uniwersytetu w świetle tradycji i reform związanych z procesem bolońskim oraz charakterystyka nauczania akademickiego. W III rozdziale pracy opisane zostały cechy w jakie wyposażony powinien być absolwent uniwersytetu, w zestawieniu z kwalifikacjami wymaganymi przez pracodawców. Została tu również ukazana sytuacja absolwenta na dzisiejszym, niestabilnym i dynamicznie rozwijającym się rynku pracy. Absolwenci stawiają czoła wysokiej konkurencji oraz coraz większym wymaganiom pracodawców. Dyplom ukończenia studiów jest dziś jedynie wstępem na rynek pracy, gdzie zaczyna się rozwój, dokształcanie i całożyciowe uczenie się. Przyszłość edukacji w szkołach wyższych determinuje w dużym stopniu rozwój techniczny i informacyjny.

Celem niniejszej pracy dyplomowej było przedstawienie edukacyjnych aspektów konwersji wiedzy. Aby dojść do konkretnych wniosków zaczęłam od pojęcia wiedzy w czystej postaci, kategoryzując definicje, następnie porównałam wiedzę jawną z ukrytą.Chcąc przekształcić wiedzę jawną w ukrytą i odwrotnie, należy korzystać z konkretnych metod i technik, które wpisują się w zarządzanie wiedzą. W swojej pracy przedstawiłam co wspomaga lub co jest barierą w tworzeniu wiedzy. Doszłam do wniosku, że ludzie nie są świadomi jaką potęga jest wiedza, a tym bardziej nie wiedzą jak tą wiedzą się dzielić lub ją przekształcać. Najważniejszym spostrzeżeniem jest to, że 3 sektor, w tym stowarzyszenia studenckie, nie potrafią zarządzać wiedzą, a jeżeli zarządzają to zazwyczaj nieświadomie. Dlatego warto wzbogacić program szkoleń także o zarządzanie oraz zajęcia warsztatowe, dotyczące konwersji wiedzy ukrytej.

W części teoretycznej przedstawione zostały kluczowe pojęcia oraz koncepcje teoretyczne. W części metodologicznej omówiono problemy i metodę badawczą. Badania miały dać odpowiedź na pytania dotyczące różnic między młodzieżą z Polski i młodzieżą z Kazachstanu w zakresie nasilenia zachowań problemowych oraz ich poznawczo-behawioralnych wyznaczników (normy subiektywnej, postawy oraz gotowości behawioralnej). Badaniami objęto dwie populacje 59 osób z Polski i 60 osób z Kazachstanu. W badaniach uwzględniono 12 zachowań problemowych, przyporządkowanych do 4 kategorii: agresja, używanie substancji psychoaktywnych, nieuczciwość szkolna, zachowania antyspołeczne. Różnice między porównywanymi grupami testowano statystycznie za pomocą analizy wariancji. W części badawczej przedstawiono wyniki porównań. Badania pozwoliły ustalić wiele istotnych różnic. Najsilniej różnice zaznaczyły się w zakresie normy subiektywnej. Uczniowie z Polski są bardziej przekonani o akceptacji rówieśników dla zachowań problemowych niż uczniowie z Kazachstanu. Znaczące były również różnice dotyczące postaw wobec podejmowania zachowań problemowych, lecz dotyczyły tylko 4 z 12 zachowań. Cztery różnice wystąpiły w zakresie częstości zachowań problemowych. Uczniowie z Polski częściej deklarują posługiwanie się plagiatem oraz agresję fizyczną w odpowiedzi na złe traktowanie, uczniowie z Kazachstanu częściej deklarują upijanie się i używanie marihuany.

Praca licencjacka dotyczy znaczenia edukacji pozaformalnej w rozwoju zawodowym młodych dorosłych. Zawiera charakterystykę okresu wczesnej dorosłości z perspektywy biologicznej oraz społecznej, zadań rozwojowych występujących w czasie jego trwania oraz opis rozwoju zawodowego. Poddaje analizie trzy obszary edukacji dorosłych: edukację formalną, nieformalną oraz pozaformalną oraz szczegółowo opisuje przykłady form kształcenia z zakresu edukacji pozaformalnej tj. szkolenia, kursy czy warsztaty. Przedstawione są również podstawy prawne dotyczące działalności instytucji szkoleniowych, specyfikacje realizowanych przez nie szkoleń oraz opis cyklu treningowego wraz z dostępnymi formami, metodami oraz środkami szkoleniowymi. Przybliżona jest również postać trenera, jako podmiotu realizującego poszczególne działania z zakresu edukacji pozaformalnej. Praca zawiera analizę danych Głównego Urzędu Statystycznego z lat 2006 oraz 2011, opisujące stopień zaangażowania młodych dorosłych w podejmowanie różnych form edukacyjnych edukacji pozaformalnej, z podkreśleniem cech warunkujących większą partycypacje w tego typu działaniach, niż dorośli w innych przedziałach wiekowych. Przedstawione zostały dane ewaluacyjne po przebytych szkoleniach, które wskazują na bezpośredni wpływ edukacji pozaformalnej na rozwój zawodowy, jak i interpersonalny młodych dorosłych. Zawarte są także główne korzyści czerpane przez dorosłych, wynikające z partycypacji w tego typu działaniach edukacyjnych.

Niniejsza praca wykazała, że nauczyciele są grupą zawodowa, która jest szczególnie narażona na ryzyko wypalenia zawodowego. Czynniki takie jak staż pracy, wiek czy poziom neurotyzmu zwiększają ryzyko występowania wypalenia. Spośród trzech wyszczególnionych wymiarów tego negatywnego zjawiska - wypalenie w życiu codziennym, w pracy oraz w kontaktach z uczniami - badani nauczyciele najczęściej wskazywali relacje z uczniami jako obszar występowania wypalenia. Wykazano również, że szereg czynników nie ma wpływu na ryzyko wystąpienia wypalenia. Wszystkie cechy charakterologiczne, z wyjątkiem neurotyzmu nauczycieli, a więc poziom ekstrawersji, otwartości, samooceny, jak i samokontroli, a także pozytywna koncepcja własnej osoby oraz poziom kompetencji społecznej, nie miały związku z wypaleniem. Natomiast czynniki takie jak sumienność i ugodowość mają wpływ na poziom wypalenia w życiu codziennym, natomiast nie wykazano ich związku z wypaleniem stricte zawodowym, a więc tym związanym z pracą i kontaktach z uczniami. Praca ta pokazała, że wypalenie zawodowe ma negatywne skutki nie tylko dla osób nim dotkniętych, a więc nauczycieli, ale także dla ich najbliższego otoczenia, także tego w życiu zawodowym, a więc uczniów. Wyniki niniejszych badań świadczą o tym, iż na występowanie wypalenia zawodowego szczególnie narażeni są starsi, zarówno wiekiem, jak i stażem pracy, nauczyciele, którzy mają częsty kontakt z uczniami. Z tego powodu, właśnie ta grupa nauczycieli powinna być objęta działania zapobiegawczymi, takimi jak częstsze urlopy, których celem byłoby niwelowanie negatywnych skutków wypalenia zawodowego.

W mojej pracy skupiłam się na tym, by stworzyć projekt, który wzmocni motywacje dzieci w wieku wczesnoszkolnym do nauki. Celem pracy było także pokazanie dzieciom, że w szkole nie jest nudno, choć stereotypy i przekonania wielu ludzi na to wskazują. Szkoła dla dzieci nie powinna kojarzyć się z przykrym obowiązkiem, lecz z czymś, co sprawia im radość. Na samym początku pracy wprowadzam w temat i przedstawiam cele, które pragnę osiągnąć, przenosząc proponowane zajęcia w praktykę. W kolejnych rozdziałach przedstawiam bliższe informacje na temat uczenia się, motywacji oraz poziomu rozwoju uznanego za normę u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Następnie pojawia się zagadnienie metod i technik wykorzystanych w projekcie. Opierałam się głównie na klasyfikacji metod według Wincentego Okonia oraz Marii Kwiatkowskiej, techniki zaczerpnęłam przede wszystkim od Jadwigi Krzyżewskiej. W tym rozdziale opisałam krótko wybrane przeze mnie metody i techniki, by dalej przejść do scenariuszy zajęć, w których je wykorzystałam. Zajęcia od początku miały rozluźnić atmosferę w klasie i zintegrować oraz zaktywizować uczniów biorących udział w zajęciach. Moim celem było również zaangażowanie wielu zmysłów każdego z uczniów, ponieważ wtedy lepiej przyswaja się informacje. Na sam koniec pracy umieściłam podsumowanie projektu oraz aneks z załącznikami do zajęć.

We współczesnych czasach taniec stał się bardzo popularną formą aktywności. Jego rozwój postępuje bardzo szybko, a aspekty życiowe, których dotyka pozwalają na lepsze zrozumienie siebie. Dorosłość dzieli się na 3 etapy, do których każdy z nas podchodzi inaczej. Warto jest przygotować się do nich wcześniej, by później móc optymistycznie podchodzić do upływających lat. Niekiedy dorośli uważają, że tańczyć mogą tylko młode osoby. Tak jednak nie jest. Istnieje wiele stylów tanecznych, które można dopasować do swoich umiejętności i upodobań. Ponadto owa forma aktywności jest ściśle związana z naszym ciałem i psychiką. Dzięki niej możemy poprawić swoje samopoczucie i postrzeganie siebie. Taniec stał się bardzo spopularyzowanym zjawiskiem, gdyż powstały różnorodne programy telewizyjne, w których w zależności od celu występują zawodowcy, amatorzy, a także ludzie z pasją, którzy chcą spełniać swoje marzenia. Celem pracy licencjackiej pt.: „Znaczenie tańca w życiu osób dorosłych w odniesieniu do kultury popularnej” jest ukazanie jak ważną rolę odgrywa taniec w poszczególnych etapach życia dorosłych. Omówione zagadnienia podparte są wiedzą zaczerpniętą z literatury oraz z własnego doświadczenia tancerki.

Celem mojej pracy jest kształtowanie umiejętności zarządzania emocjami u wychowanków świetlicy szkolnej. Postanowiłam napisać pracę o tej tematyce, ponieważ z mojego doświadczenia pracy z dziećmi, jak również z obserwacji prowadzonych podczas praktyk pedagogicznych wynika, że dzieci w wieku wczesnoszkolnym mają duże trudności w wyrażaniu emocji. W konsekwencji wiąże się to przede wszystkim z problemami komunikacyjnymi w kontaktach z rówieśnikami i nauczycielami. Dotyczy to również starszych dzieci, jednak wychowankowie w trzeciej klasie szkoły podstawowej, znajdują się na przełomie edukacyjnym, wynikającym z przejścia do klasy czwartej, co może wywoływać dodatkowy stres, a przez co rodzić konflikty. Projekt, będący częścią pracy, stworzyłam na potrzeby grupy wychowanków świetlicy szkolnej, składającej się z dwóch klas trzecich edukacji elementarnej. Wybrałam tę grupę, ponieważ głównym problemem wychowanków były właśnie trudności w mówieniu o własnych uczuciach, liczne zachowania agresywne i uwagi wychowawcy dotyczące wulgarnego zachowania wychowanków. Analizę teoretyczną rozpoczęłam od przestudiowania literatury dotyczącej rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym, szczególnie skupiając się na emocjonalnym i społecznym aspekcie rozwoju. Następnie poddałam analizie pojęcia takie jak: emocje, inteligencja emocjonalna oraz zarządzanie emocjami, starając się odnaleźć w literaturze właściwe powiązania dotyczące dzieci. W odniesieniu do wskazanych definicji przedstawiłam te obszary życia człowieka, w których zarządzanie emocjami ma kluczowe znaczenie. Aby wskazać podłoże problemu, przeanalizowałam procesy, w których dzieci poznają własne emocje oraz to, jak w procesie socjalizacji, uczą się jak je przeżywać i wyrażać. Biorąc pod uwagę trudności, jakie mogą pojawić się podczas nabywania tych umiejętności, wskazałam metody i techniki, które posłużyły jako czynnik naprawczy w toku prowadzonych zajęć. Placówkę, której dotyczy praca opisałam najpierw z perspektywy ogólnej, odnosząc się do ustaw, rozporządzeń oraz wskazanych w literaturze funkcji, zadań, metod oraz technik stosowanych w świetlicy szkolnej. Ponadto, analizując udostępnioną mi dokumentację oraz otrzymane od pracowników świetlicy informacje, opisałam szczegółowo świetlice szkolną w Szermierczej Sportowej Szkole Podstawowej nr 85 im. prof. Mariana Suskiego we Wrocławiu. W ramach projektu zrealizowałam cykl pięciu zajęć, przeprowadzonych w maju 2017. Zajęcia te były ukierunkowane między innymi na: rozwijanie samoświadomości, pobudzanie do wrażliwości i zachowań empatycznych, uczenie technik radzenia sobie z gniewem i stresem oraz bezpiecznych sposobów komunikowania własnych emocji i potrzeb. Efekty wspólnej pracy były widoczne szczególnie w sposobie w jaki dzieci starały się komunikować zarówno mi, jak i rówieśnikom własne przeżycia związane z wykonywanymi zadaniami lub sytuacjami konfliktowymi w grupie. Rozmowy te były spokojne i wskazywały na dużą świadomość wychowanków. Jednocześnie dzieci

Praca licencjacka o temacie-Szanse i zagrożenia samotnego macierzyństwa po rozwodzie. Projekt autorskiego warsztatu, jest podjęciem próby scharakteryzowania grupy społecznej jaką są samotne matki. Praca zawiera opis niezbędnych pojęć do podjęcia refleksji na ten temat, takich jak macierzyństwo, rozwód oraz samotne macierzyństwo. Celem mojej pracy jest uświadomienie wciąż rosnącego zjawiska samotnego macierzyństwa oraz wszelkich szans i zagrożeń towarzyszących temu zjawisku. Podstawą do podjęcia refleksji nad tą tematyką jest szczegółowa analiza procesu macierzyństwa i rozwodu, co pozwala na świadome i pełne zrozumienie problematyki samotnych matek. Praca podzielona jest na dwa rozdziały teoretyczne oraz jeden praktyczny. Dwa wstępne rozdziały obejmują tematykę rozwodu oraz samotnego macierzyństwa, opisując wszelkie problemy związane z tymi zjawiskami (przyczyny rozwodu, fazy i etapy rozwodu, sytuacja dziecka podczas rozwodu, wymiary macierzyństwa oraz formy pomocy samotnym matkom). Trzeci rozdział jest natomiast projektem autorskiego warsztatu dla samotnych matek, który ma na celu uświadomienie kobietom szans, które mogą je spotkać samotnie wychowując dzieci oraz przedstawienie metod dzięki którym mogą poradzić sobie z zagrożeniami życia codziennego. Tematyka samotnego macierzyństwa po rozwodzie jest współcześnie problemem wielu kobiet, na co wpływ ma stale rosnąca liczba rozwodów. Jednak pomoc tej grupie kobiet jest niewspółmierna do ich ilości. Samotne matki nie są w pełni akceptowane przez społeczeństwo co dodatkowo jest problemem dla tych kobiet. W swojej pracy staram się udowodnić, że samotne macierzyństwo mimo wielu trudności może być również wspaniałą przygodą matki z dzieckiem.

Temat: Zachowania agresywne wśród młodzieży a kompetencje społeczne Celem niniejszej pracy było sprawdzenie zależności pomiędzy zachowaniami agresywnymi młodzieży szkoły ponadgimnazjalnej, a inteligencją emocjonalną, inteligencją społeczną, agresywnością oraz makiawelizmem Badanie miało charakter sondażowy z wykorzystaniem testów psychologicznych. Hipotezy weryfikowano za pomocą analizy wariancji. W badaniu wzięło udział 100 uczniów z klas technicznych i zawodowych. Nie ustalono związku pomiędzy inteligencją emocjonalną, a pięcioma formami agresji (skłonność do agresji w Internecie, agresja spowodowana złym samopoczuciem, agresja wobec słabszych, zachowania odwetowe, bójki zbiorowe). Również inteligencja społeczna nie wykazała istotnych powiązań z agresją w zachowaniu. Z wyżej wymienionymi postaciami agresji skorelowane okazały się agresywność i makiawelizm. Osoby agresywne i skłonne do manipulacji ujawniały częściej zachowania agresywne niż osoby o niskim nasileniu tych cech.

Rewolucja seksualna XX w. zapoczątkowała przemianę w postrzeganiu seksualności osób w okresie później dorosłości. Temat ten wciąż otacza sfera tabu, jednakże problematyka związana z tym zagadnieniem jest coraz częściej poruszana. Jak pokazują badania aktywność seksualna seniorów stanowi jedną z podstawowych sfer życia, która podnosi jego jakość. Jednak przez dużą liczbę osób jest ona ignorowana z różnorakich przyczyn, często związanych z niewiedzą i strachem. Celem mojej pracy zatytułowanej ,,Seksualność w okresie późnej dorosłości” jest przede wszystkim wskazanie pozytywnych aspektów ars armandi w okresie starości, oraz czynników, które warunkują życie seksualne osób starszych. Pierwszy rozdział pracy przedstawia okres późnej dorosłości , jego cechy charakterystyczne oraz przedstawia wątek stereotypizacji, która dotyczy tego okresu . Drugi rozdział skupia się na historii seksualności w okresie późnej dorosłości oraz na aktywności seksualnej seniorów. W tym rozdziale przytoczone są również najważniejsze i najciekawsze badania dotyczące tej problematyki. Trzeci rozdział przedstawia mechanizmy zmieniające postawy wobec współżycia seksualnego. Kolejnym zagadnieniem są problemy wynikające z menopauzy i andropauzy, a rozdział zamykają pozytywne aspekty związane z kontynuacją aktywności seksualnej w ostatnim okresie życia. Założeniem pracy jest pobudzanie do refleksji na temat seksualności osób starszych. Jednocześnie propaguje istotne wartości dotyczące tej problematyki, które mogłyby znacząco poprawić jakość życia seniora.

Napisana praca dotyczy dwóch, niezwykle ważnych tematów: rodziny i macierzyństwa. Zbadano, jakie znaczenie, w sposobie doświadczania macierzyństwa przez młode matki, mają relacje badanych kobiet z rodzicami. Na potrzeby badań stworzono autorski wywiad narracyjny, który przeprowadzony został z mamami studiującymi pedagogikę na Uniwersytecie Wrocławskim. Kolejno wywiad poddany został transkrypcji, a następnie analizie techniką kondensacji znaczeń. Ponadto temat podjętej pracy pozwala zrozumieć kilka niezwykle istotnych kwestii. Charakterystyka różnych typów rodzin, jaką posłużono się w publikacji, pokazuje jak ważną rolę, w życiu każdego człowieka odgrywa pełna, poprawnie funkcjonująca rodzina. To ona bowiem jako pierwsze i podstawowe środowisko życia człowieka wyposaża go w bagaż wartości, postaw i norm oraz wiedzę o sobie samym i świecie. To rodzina buduje w człowieku umiejętność obdarzania zaufaniem innych ludzi, ale także silną wiarę w siebie i swoje możliwości. Z tematem rodziny nierozerwalnie łączy się temat macierzyństwa. Macierzyństwa, które w obecnych czasach ulega ogromnym przemianom. Na łamach pracy pokazano, że wzór mitycznej „Matki Polki” już nie istnieje. Nie jest aktualny w XXI wieku. Teraz pierwszeństwo należy do „nowej matki.” Do kobiety, która poza macierzyństwem ma prawo walczyć o swoją kobiecość i własny rozwój. Do matki, która ma prawo mieć gorsze dni i nikt nie może jej za to ganić.

Małżeńsko-rodzinne stosunki stanowią przedmiot zainteresowania wielu badaczy, ponieważ małżeństwo oraz rodzina są jedną z fundamentalnych instytucji społecznych. Jednak świat się zmienia, a wraz z nim i stosunek ludzi do ślubu i do nieformalnych związków małżeńsko-rodzinnych. Obecnie taka alternatywna forma układu życia małżeńsko-rodzinnego nabiera coraz więcej popularności wśród młodych ludzi i młodzieży. Tak więc, przemiany w systemie wartości, które nastąpiły we współczesnym społeczeństwie rozpowszechniły takie zjawiska jak kohabitacja. Ten temat jest aktualnym w obecnych czasach, dlatego że może dotyczyć każdego z nas. Celem pracy jest opis i analiza zjawiska kohabitacji jako nieformalnego wspólnego zamieszkania, a więc to, jak taki układ życia małżeńskiego może wpływać na partnerów oraz na współczesne społeczeństwo. Jakie są pozytywne i negatywne – skutki wyboru kohabitacji dla par.

Celem mojej pracy dyplomowej pt. „Makiawelizm a inne cechy psychopatii” było przedstawienie związku makiawelizmu z innymi cechami ciemnej triady osobowości. Praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym zawarłem ogólne ujęcie terminu ciemnej triady osobowości, makiawelizmu oraz niedostosowania społecznego w świetle literatury. Podałem tam definicje, etiologie i przejawy wyżej wymienionych zjawisk. Kolejnym rozdziałem są założenia metodologiczne badań własnych. Opisałem w nim przyjęte przeze mnie problemy oraz hipotezy badawcze, a także uzasadniłem stanowisko badawcze. Nakreśliłem również osoby badane, metodę badawczą, zmienne oraz ich pomiar. W rozdziale trzecim zawarte zostały wyniki przeprowadzonych przeze mnie badań wraz z ich analizą. Okazało się, że makiawelizm powiązany jest z narcyzmem, rozhamowaniem, antysocjalnością, psychopatią, a także bezdusznością. Zakładałem, że wraz z rosnącym poziomem makiawelizmu spada podatność na wpływ grupy, co potwierdziło się tylko w populacji ogólnej i wśród kobiet. W przypadku badania więzi z matką hipoteza, że osoby o większych skłonnościach makiawelistycznych cechuje słabsza więź z matką niż osoby o niskich skłonnościach makiawelistycznych potwierdziła się tylko w przypadku populacji ogólnej. Błędnymi okazały się założenia, że makiawelizm koreluje z cechami „więź z ojcem” i „autorytet nauczycielski”. Przeprowadzone badania nie wykazały znaczących różnic w powiązaniu makiawelizmu z innymi cechami ciemnej triady między kobietami a mężczyznami.

Moja praca ma na celu wspieranie rozwoju kompetencji matematycznych u dzieci uczęszczających do świetlicy szkolnej. Zainteresowałam się tym problemem ze względu na moje własne doświadczenia edukacyjne oraz refleksje osób z mojego otoczenia, dotyczące problemów w tym obszarze edukacji. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu wspierania rozwoju kompetencji matematycznych, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej w Szermierczej Sportowej Szkole Podstawowej nr 85 im. prof. Mariana Suskiego we Wrocławiu. Ponieważ wychowankowie wykazywali deficyty w zakresie edukacji matematycznej, zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. Opierając się głównie na metodach wzmacniających i aktywizujących, opierających się na nauce przez działanie, zajęcia zrealizowałam w maju roku 2017, podczas zajęć świetlicowych w klasie pierwszej. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u podopiecznych wzrosła umiejętność poprawnej orientacji w przestrzeni, znajomość rozpoznawania rytmów i figur geometrycznych oraz możliwości ich zastosowań, a także umiejętność prawidłowego liczenia. Problemy sprawiły zajęcia dotyczące rozwijania umiejętności klasyfikowania, jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicach szkolnych, jak również w świetlicach środowiskowych, w grupach w wieku wczesnoszkolnym.

Problematyka poruszona w mojej pracy dyplomowej dotyczy zależności postaw rodzicielskich a tworzenia się nieśmiałości u dziecka. Przeprowadzone badania miały na celu sprawdzenie sformułowanych przeze mnie hipotez. Obejmowały one okres dzieciństwa. W badaniach posłużono się metodą ankiety. Sondaż diagnostyczny zawierał pytania dotyczące postaw rodzicielskich i trzech sytuacji prawdopodobieństwa tworzenia się nieśmiałości u dzieci. W ankiecie wykorzystano Skale Postaw Mieczysława Plopy. Sformułowane hipotezy dotyczyły zależności pomiędzy pozytywnymi postawami rodziców a różnym poziomem nieśmiałości u dzieci. Wyniki badań dowiodły, że postawy rodziców są bardzo znaczące w przypadku kształtowania się u dzieci nieśmiałości. Ponadto badania wykazały znaczącą rolę postawy akceptującej matki w rozwijaniu się osobowości dziecka. W szczególności dotyczyło to płci męskiej. Matki chłopców okazywały się bardzo kochające. Grupy tych osób posiadały niższe wyniki w zakresie deficytów asertywności. Badania dowiodły istotność stosowania postawy kochającej. Nasilona postawa akceptująca matki obniża ryzyko pojawienia się wysokiego poziomu nieśmiałości u dzieci. Sformułowane hipotezy potwierdziły się. Wyniki moich badań okazały się istotne statystycznie w przypadku sformułowanych przeze mnie hipotez oraz problemów badawczych.

Zależność zachowań problemowych od wychowania w rodzinie była przedmiotem mojego zainteresowania. Po przedstawieniu podstaw teoretycznych i pojęć podała podstawy metodologiczne własnych badań. Moje badania miały charakter sondażowy. Wykorzystałam do pomiaru zmiennych ankietę i testy psychologiczne. Hipotezy sprawdzałam za pomocą analizy wariancji. Badania wykonane zostały na próbie 80 uczniów szkoły średniej. Nie dały one podstaw do uznania słuszności postawionych hipotez, ponieważ wszystkie rezultaty były nieistotne ze statystycznego punktu widzenia. Jest to zaskakujący wynik, gdyż – w świetle teorii – należało się spodziewać istotnych zależności a poza tym w równolegle prowadzonych badaniach prze koleżankę z seminarium licencjackiego oczekiwane zależności ujawniły się. Przypuszczam, że niekonkluzywność badań mogła mieć źródła w mankamentach pomiaru zmiennych lub w zakłócenia w procesie gromadzenia materiału (dobór próby nie był losowy).

Celem pracy było uzyskanie odpowiedzi na temat skutków alkoholizmu jednego z rodziców dla funkcjonowania dzieci oraz rodziny w opinii studentów. W przeprowadzonych badaniach udział brało dziesięciu studentów kierunków medycznych, pedagogicznych oraz studenci różnych kierunków. Metodą, którą użyłam w pracy była metoda sondażu z zastosowaniem narzędzia badawczego - kwestionariusza ankiety. W ankietach respondenci odpowiadali na trzy pytania. Pierwsze pytanie dotyczyło skutków spożywania alkoholu jednego z rodziców dla funkcjonowania jego całej rodziny. W drugim pytaniu ankietowani odpowiadali na pytanie dotyczące różnic między dzieckiem pochodzącym z rodziny alkoholowej a dzieckiem pochodzącym z rodziny normalnej. W ostatnim pytaniu studenci wykazywali się wiedzą na temat pomocy dzieciom pochodzącym z rodziny alkoholowej. Pytania te miały na celu sprawdzenie czy odpowiedzi studentów poszczególnych specjalności różnią się od siebie. Dodatkowo ważne było sprawdzenie, jakie treści pojawiają się najczęściej oraz co studenci wiedzą o chorobie alkoholowej i skutkach jakie niesie ona dla dzieci.

Tematem mojej pracy jest wspomaganie w rozwoju funkcji poznawczych u dzieci pomiędzy 6, a 9 rokiem życia. W pierwszym rozdziale charakteryzuję rozwój dziewczynek i chłopców w wieku wczesnoszkolnym. Dzieli się on na rozwój: poznawczy, społeczny, osobowości oraz fizyczny. Kolejny rozdział poświęcony jest problematyce, zawiera on charakterystykę poszczególnych procesów poznawczych oraz nawiązuje do wpływu uczuć i zaawansowanej technologii na rozwój dziecka i jego mózgu. W trzecim rozdziale omawiam miejsce pracy pedagogicznej, którym w mojej pracy jest szkoła podstawowa. Zawarte w tym rozdziale są zadania i funkcje szkoły podstawowej, jej uwarunkowania prawne oraz rola, którą spełnia w niej nauczyciel. Czwarty rozdział poświęcony jest wybranej przeze mnie placówce – Szkole Podstawowej nr 58 we Wrocławiu.W następnym rozdziale omawiam metodyczne podstawy działalności edukacyjnej takie jak cele i metody wychowawcze oraz techniki oddziaływań wychowawczych, na których bazowałam tworząc praktyczną część swojej pracy. Projekt oddziaływań wychowawczych zawiera scenariusze przeprowadzonych przeze mnie zajęć, refleksję pedagogiczną oraz prace dzieci wykonane na moich zajęciach.

Celem mojej pracy jest kreowanie prawidłowych nawyków żywieniowych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Postanowiłam zająć się tym tematem ponieważ problem nieprawidłowego odżywiania wśród dzieci jest coraz powszechniejszy i niesie za sobą wiele konsekwencji zdrowotnych, które mogą dać o sobie znać w dzieciństwie, bądź w późniejszych etapach życia. Po wnikliwym zapoznaniu się z rozwojem dziecka w wieku wczesnoszkolnym mogę stwierdzić iż prawidłowe odżywianie jest w tym okresie niezwykle ważne, gdyż wpływa na procesy wzrastania całego organizmu, a także warunkuje właściwy rozwój fizyczny i umysłowy. W pracy zawarłam również kwestie dotyczącą funkcjonowania świetlicy szkolnej, szczególnie świetlicy w Szkole Podstawowej nr 1 im. Bohaterów Westerplatte w Kępnie, w której zrealizowałam swój projekt o zdrowym odżywianiu. Po przeprowadzeniu cyklu zajęć mogę stwierdzić iż uczniowie mają dużą wiedzę na temat prawidłowego odżywiania, jednakże wiedzę tę należy jak najczęściej utrwalać by uczniowie wcielili w życie właściwe nawyki żywieniowe.

Postawa rodzicielska jest tendencją do zachowania się w specyficzny sposób w stosunku do dziecka, zawierającą trzy składniki: myślowy, emocjonalny i działania. Makiawelizm to wymiar osobowości charakteryzującym się brakiem empatii, brakiem troski o innych i instrumentalnym traktowaniem drugiego człowieka. Empatia natomiast definiowana jest jako zdolność poznawcza do rozumienia stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjmowania perspektywy innych ludzi. Celem niniejszej pracy jest udzielenie odpowiedzi na pytanie: czy istnieje związek między makiawelizmem a poszczególnymi postawami rodzicielskimi ojców i matek? Badanie zostało przeprowadzone przy pomocy sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem dwóch testów psychologicznych na grupie 104 licealistów. Weryfikacja hipotez następowała poprzez porównanie średnich postaw rodzicielskich w trzech grupach wydzielonych według poziomu makiawelizmu. Do oceny istotności wykorzystany został test F z analizy wariancji. Badanie wykazało, że na podstawie zachowania rodzicielskiego matki, można lepiej przewidywać makiawelizm niż na podstawie postaw ojca. Dowiodło także, że wysoki poziom nasilenia jednej postawy może się wiązać zarówno ze skrajnie niskim jak i skrajnie wysokim makiawelizmem.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej jest: „Bajkoterapia jako metoda pracy wychowawczej. Autorski warsztat dla przyszłych rodziców”. Głównym jej celem było ukazanie jak ważna i pomocna w kształtowaniu postaw i charakteru młodego człowieka jest metoda bajkoterapii. Podkreślone zostały również jej walory terapeutyczne, edukacyjne i relaksacyjne. Całość pracy składa się z trzech rozdziałów teoretycznych oraz aneksu, który zawiera opis autorskiego warsztatu. Rozdział pierwszy poświęcony został zagadnieniu arteterapii. Uwzględnione zostały jej cele, dziedziny i funkcje. Następnie na podstawie literatury przedmiotu opisana została biblioterapiia. Rozdział trzeci zawiera opis metodyki prowadzenia warsztatów i szkoleń oraz charakterystykę autorskiego warsztatu.

Tematem niniejszej pracy dyplomowej jest "Efektywne zarządzanie wolnym czasem-projekt warsztatów dla gimnazjalistów". W pracy zostało zdefiniowane zjawisko czasu wolnego, jego funkcje, oraz definicje, wybrane metody i bariery dotyczące zarządzania czasem wolnym, a także czas wolny Polaków w świetle badań CBOS i jak spędzają go gimnazjaliści. W rozdziale drugim niniejszej pracy dyplomowej zostaje ukazana pedagogika zabawy jako wsparcie w efektywnym zarządzaniu czasem - jej definicja, główne założenia i metody pracy na podstawie Metody KLANZA, a także definicje, cechy, rodzaje i funkcje zabaw wspierające proces uczenia się. W pracy zostało zawarte, czym jest szkolenie i warsztat, jakie są rodzaje szkoleń, oraz na czym polega koncepcja uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba, a także założenia i cele, oraz formy i metody szkoleń wykorzystane w zaprojektowanym i zaprezentowanym warsztacie pt. "Efektywne zarządzanie czasem wolnym - warsztat doradczo - edukacyjny dla gimnazjalistów".

Praca licencjacka pt. Czynniki warunkujące trwałość małżeństwa we współczesnym świecie. Opis autorskiego warsztatu skierowanego do małżeństw przeżywających trudności pt. „Przeżyjmy ze sobą nawet 100 lat! Bliskość, zaufanie i komunikacja w związku małżeńskim” jest próbą wykazania najbardziej istotnych elementów, które wpływają na trwałość związków małżeńskich we współczesnym świecie. Praca składa się z dwóch części: teoretycznej i warsztatowej. Pierwszy rozdział jest opisem istotnych dla omawianego tematu zagadnień z zakresu teorii i ewolucji małżeństwa, typologii małżeństw, a także wartości instytucji małżeństwa. Drugi rozdział jest teoretyczną podstawą dla części warsztatowej niniejszej pracy- zostały w nim przedstawione dokładne opisy czynników, takich jak np. otwarta i szczera komunikacja, miłość, zaufanie, bliskość oraz satysfakcja seksualna w małżeństwie w oparciu o dostępne źródła literatury przedmiotu. W trzecim rozdziale zostały opisane najważniejsze ujęcia teoretyczne takich zagadnień jak: szkolenia i ich rodzaje, grupy, umiejętności trenerskie oraz proces uczenia się przez doświadczenie Dawida Kolba. Dalsza część tego rozdziału to część warsztatowa, uwzględniająca scenariusz zaprojektowanego przeze mnie szkolenia; zawiera szczegółowy program przebiegu warsztatu, którego grupą docelową są osoby będące w związku małżeńskim. Jego celem jest uświadomienie małżonkom znaczenia czynników najintensywniej oddziałujących na trwałość związku małżeńskiego (bliskości, zaufania i komunikacji) oraz wspieranie rozwijania umiejętności w zakresie świadomego umacniania relacji przez kobiety i mężczyzn.

Celem mojej pracy dyplomowej było sprawdzenie związku wybranych zmiennych z podatnością na wpływ grupy rówieśniczej. Badania zaplanowałam jako sondaż z wykorzystaniem ankiety i testów psychologicznych. Spodziewałam się, że uczniowie podatni na wpływ rówieśniczy w porównaniu z mniej podatnymi są słabiej związani z rodzicami, ujawniają niższy poziom samokontroli oraz są bardziej skłonni do dewiacji. Poza tym spodziewałam się związków podatności na wpływ rówieśniczy ze zmiennymi socjodemograficznymi. Próba liczyła 100 osób. Hipotezy weryfikowałam za pomocą analizy wariancji i testu chi-kwadrat. Badania ujawniły, że cechy socjodemograficzne nie wiążą się z podatnością na wpływ rówieśniczy. Nie wiąże się z nią również skłonność do dewiacji. Badania częściowo tylko potwierdziły hipotezy o związku podatności na wpływ rówieśniczy z osłabieniem więzi z matką (dotyczy dziewcząt), osłabieniem więzi z ojcem (dotyczy chłopców). Najsilniej powiązaną zmienną z podatnością na wpływ okazała się samokontrola (osoby podatne ujawniały relatywnie niższy poziom samokontroli – zależność ta ujawniła się zarówno w odniesieniu do chłopców jak i dziewcząt).