Problematyka podjęta w mojej pracy licencjackiej dotyczy dużej grupy młodych dorosłych – ludzi, którzy według definicji naukowych oraz prawnych mogą zawierać związki małżeńskie. Pomimo takiej dyspozycji, w świetle wyników badań naukowych i statystyk, młodzi dorośli nie są skłonni do zakładania rodziny. W 2013 r. zawarto 180,4 tys. małżeństw – to o ponad 20 tys. mniej niż rok wcześniej. Wraz ze spadkiem liczby zawieranych związków małżeńskich wzrósł z kolei wiek osób, które decydują się na małżeństwo. Powody, dla których młodzi dorośli rezygnują z tej funkcji bądź odkładają ją w czasie, mają złożony charakter. Z jednej strony odstąpienie od realizacji jednego z zadań wczesnej dorosłości, jakim jest wstąpienie w związek małżeński, wynika z niestabilnej sytuacji na polskim rynku pracy, co przekłada się równocześnie na brak równowagi finansowej niezbędnej do podjęcia autonomii. Z drugiej zaś strony młodzi dorośli nie wykazują emocjonalnej gotowości do zawarcia małżeństwa. W literaturze przedmiotu problematyka dotycząca zakładania rodziny jest bogata i różnorodna, choć na przestrzeni lat zmieniły się definicje tak samej instytucji małżeństwa, jak i rodziny. W niniejszej pracy licencjackiej oprę się na założeniach teoretycznych wielu familiologów i gemologów, którzy w różny sposób interpretują związki małżeńsko-rodzinne. Różnice te widoczne są w odniesieniu do ponowoczesnego świata, opartego na zasadach pluralizmu i wolności samostanowienia, a zwłaszcza przemian ostatniego dziesięciolecia, które zaznaczyły się globalizacją, wzrostem nowych technologii, konsumeryzmem i pragmatyzacją życia oraz maksymalizacją postaw hedonistycznych. Zmiany te oddziałują bezpośrednio na postrzeganie życia, w tym życia w nowej, własnej rodzinie, prawnie zalegalizowanej przez młodych dorosłych. Cele podjętych działań diagnostycznych skupiłam wokół rozpoznania poglądów młodych dorosłych na instytucję małżeństwa oraz ich motywacji do zawarcia związku małżeńskiego. Interesowała mnie również konfrontacja wyników diagnozy z rzeczywistością społeczną. Tematykę, którą podjęłam w pracy licencjackiej, uważam za ważną i potrzebną. Koreluje ona z coraz bardziej powszechnym zjawiskiem odraczania dorosłości, co niewątpliwie ma wpływ na postrzeganie instytucji małżeństwa w grupie osób zaliczających się do grona tzw. gniazdowników. Ale nie tylko – oprócz gniazdowników do ludzi nieposiadających środków pozwalających na niezależność finansową można zaliczyć również tzw. prekariuszy. Jeszcze inną przyczyną niechęci do sformalizowania związku partnerskiego jest wśród młodych dorosłych przekonanie na temat bezużyteczności funkcji małżeństwa. Inaczej mówiąc – kohabitacja daje w ich przekonaniu niemal takie same możliwości, jak prawnie sformalizowana relacja. W poglądy te wpisują się także opinie społeczne, bowiem rośnie liczba osób, które jako rodzinę definiują parę kohabitującą i wychowującą wspólne dzieci oraz ludzi niemających potomstwa i żyjących w konkubinacie.

Streszczenie

Indywidualizacja w pracy z dziećmi na etapie kształcenia zintegrowanego jest koniecznością, co wynika z zapisu w Podstawie Programowej. Dla każdego nauczyciela powinna ona być priorytetem, ponieważ tylko dzięki takiemu podejściu uczeń staje się podmiotem w procesie kształcenia i wychowania. Dostrzega się jego mocne strony i słabości, rozpoznaje typy sensoryczne, style myślenia, preferencje. Dobiera odpowiednie cele, treści, formy, metody i środki pracy. Wszystko po to, by nauczać i uczyć się jak najlepiej. By rozwijać pasje, realizować marzenia, czuć się spełnionym. Ta praca ma na celu pokazanie, iż pomimo wielu trudności (głównie organizacyjnych) indywidualizacja jest możliwa i konieczna - szczególnie w klasie I, od której zależy całe życie dziecka. Niezmiernie ważna jest tu postawa nauczyciela, wspierającego swoich wychowanków w ich indywidualnym rozwoju, rezygnującego z klasycznych metod podających na rzecz aktywizujących. Nauczyciela, który rozumie, że każde dziecko jest zdolne i potrzebuje innych zadań i warunków ich realizacji.

Tematem niniejszej pracy jest homoseksualizm w przestrzeni edukacyjnej. Celem pracy było przede wszystkim przekazanie, w mojej ocenie, najważniejszych aspektów związanych z pojęciem homoseksualizmu. Praca została podzielona na pięć rozdziałów, w tym trzy zawierające teorię dotyczącą głównego tematu, natomiast dwa odnosiły się do warsztatu dla pedagogów. W pierwszej części skupiłam się na kluczowych pojęciach, teoriach dotyczących homoseksualizmu, historii istnienia orientacji homoseksualnej na świecie oraz mentalności naszych rodaków wobec niej. Następnie przeszłam do przeanalizowania pojęcia rodzin pochodzenia oraz rodzin jednopłciowych. W trzecim rozdziale starałam się opisać pojęcie z perspektywy pedagogicznej. Przedstawiłam tu stosunek szkoły i edukacji do orientacji nieheteroseksualnej, a także proponowane terapie homoseksualizmu. Podjęłam również próbę przekazania wskazówek dla rodziców i nauczycieli, jak pracować z dziećmi, u których rozwija się orientacja homoseksualna. Na koniec zaproponowałam warsztat dla pedagogów, który miał na celu pomóc im w pracy z uczniami homoseksualnymi.

Dominacja mężczyzn, szczególnie na obszarach ściśle związanych z władzą i zarządzaniem na najwyższych szczeblach, jest zauważalna na całym świecie. Większość prestiżowych stanowisk należy do mężczyzn, którzy niejednokrotnie posiadają niższe kwalifikacje i umiejętności niż ich podwładne. Kobiety mają przeważający udział w rynku pracy na zdecydowanie niższych piętrach hierarchii; ich „domeną” są między innymi prace biurowe, gastronomia, sektor usług.W mojej pracy pragnę przyjrzeć się istniejącym stereotypom płciowym oraz pozycji społecznej kobiet w wiekach wcześniejszych (jako pewnej, celowo podtrzymywanej i uzasadnianej na różne - często sprzeczne - sposoby „tradycji” ich wykluczania z rynku pracy). Czy negatywne stereotypy na temat kobiet sprawiają, że te muszą się starać bardziej niż pracownicy płci męskiej? Dlaczego kobiety każdego dnia muszą udowadniać swoją wartość i walczyć o utrzymanie swojej pozycji społecznej i zawodowej? Jak przyczynia się do tego „tradycja” pośledniej pozycji społecznej tzw. drugiej płci? Czy sformułowane już w starożytności stwierdzenie, iż kobieta jest gorszą wersją mężczyzny nadal oddziałuje na życie kobiet? Prowadząc swoje analizy, przyjrzę się ścieżkom zawodowym kobiet w poszczególnych wiekach i, w oparciu o literaturę przedmiotu, ukażę ich walkę o niezależność, prawo do nauki czy lepszą pozycję w społeczeństwie. Poszukiwać będę przede wszystkim odpowiedzi na główne pytanie badawcze: Jakie kulturowe uzasadnienia na rzecz podtrzymania pośledniej roli kobiet w społeczeństwie i dyskryminacji płciowej na rynku pracy pojawiają się w dyskursie medialnym tj. w analizowanej prasie kobiecej?

Praca podejmuje tematykę funkcjonowania osób bezdomnych pod względem fizycznym, społecznym i psychologicznym. Szczególny nacisk kładzie na aspekt psychologiczny funkcjonowania człowieka bezdomnego bądź zagrożonego bezdomnością, zwłaszcza w wymiarach radzenia sobie ze stresem i ogólnie - stylu radzenia sobie. Prezentuje kluczowe zagadnienia związane z psychologicznym funkcjonowaniem, takie jak: syndrom depresji u osób bezdomnych, cechy osobowości i typy osobowości osób bezdomnych. Odwołuje się również do historii bezdomności, kluczowych pojęć związanych z tym tematem oraz na przedstawieniu procesu stawania się osobą bezdomną. Autor w przeprowadzonych przez siebie badaniach koncentruje się głównie wokół metody biograficznej i za pomocą tego nurtu obecnego w badaniach jakościowych poznaje historie życia osób bezdomnych. Wykorzystuje do tego wywiady autobiograficzno-narracyjne, które pozwalają na kompleksowe zapoznanie się z jednostkową ludzką historią. Tak zindywidualizowane podejście badacza do tematu daje w efekcie wyczerpujący i całościowy obraz historii życia każdej osoby bezdomnej biorącej udział w badaniach, skierowany głównie ku: wspomnieniom z domu rodzinnego, obecnych relacjach z najbliższymi, procesowi stawania się osobą bezdomną, poznaniu codziennego życia i marzeń osoby bezdomnej. Autor postuluje również o większą wrażliwość dla osób bezdomnych i większy szacunek do tej specyficznej grupy ludzi. Wyraża nadzieję, że za pomocą niniejszej pracy wzrośnie świadomość na temat bezdomności i funkcjonowania człowieka w tak trudnej dla niego życiowej sytuacji. Praca, choć bardzo obszerna, nie wyczerpuje tematu życia osób bezdomnych i tym samym, wedle życzeń autora, staje się zachętą do dyskusji o tak złożonym problemie, jakim staje się w dzisiejszych czasach wciąż narastające zjawisko bezdomności.

Moja praca jest osobistą historią życia mojej Babci Anny Ząbek, organizatorki szkolnictwa na Dolnym Śląsku. Składa się z siedmiu rozdziałów z czego każdy z nich jest częścią historii życia Babci zamieszczoną na tle wydarzeń historii Polski. W pracy starałam się ukazać historię Babci, która w swoim życiu była obserwatorem wielu przemian historycznych, geograficznych, politycznych i społecznych Polski, uczestniczyła w organizowaniu i budowaniu szkolnictwa na Ziemiach Zachodnich po II wojnie światowej. Pierwszy rozdział "Biogram Anny Ząbek" jest to życiorys zawierający podstawowe informacje o życiu, czasie w którym żyła i wydarzeniach związanych bezpośrednio z jej postacią. Drugi rozdział zatytułowany "Miejscowości związane z życiem Anny Ząbek" jest próbą ukazania miejsc, w których to najpierw narodziła się, uczyła się, rozpoczęła swoją nauczycielską pasję i karierę. Rozdział trzeci "Czasy galicyjskie" to rozdział gdzie ukazana została historyczna kraina Polski z czasów zaborów – Galicja w okresie autonomii, a także rys historyczny zakładów kształcenia nauczycieli, tj. seminaria nauczycielskie. Tytuł rozdziału czwartego mówi sam za siebie "Okres stabilizacji zawodowej i rodzinnej" ulokowany na tle wydarzeń gdzie Polska po I wojnie światowej odzyskała niepodległość, to także czas kształtowania się myśli pedagogicznej nowych czasów. Piaty rozdział "Lata II wojny światowej" to opowiadanie o najtrudniejszych chwilach w życiu bohaterki, czasach zsyłki, straty syna i męża. To także powrót z Kazachstanu do Polski i próba życia w nowych warunkach. Rozdział szósty "Organizatorka szkolnictwa na Ziemiach Zachodnich Polski po 1945r." poświęcony został życiu bohaterki po przesiedleniu się z dawnej Galicji na Ziemie Zachodnie. Rozdział ten ukazuje również początki szkolnictwa polskiego po II wojnie światowej a więc po roku 1945. W rozdziale siódmym "Praca społeczna" ukazana została dodatkowa praca, której poświęciła się moja Babcia i w którą zaangażowała swój wolny czas poświęcając nauczaniu i oświacie chwile przeznaczone dla rodziny. Praca ta jest biografią czyli studium indywidualnego przypadku opartą na opowiadaniu, wspomnieniach mojego Taty a więc syna babci Anny Ząbek oraz na analizie zgromadzonych dokumentów. Przedmiotem moich zainteresowań jest historia życia mojej Babci, jako organizatorki szkolnictwa polskiego na Ziemiach Zachodnich. Celem jest przedstawienie losów osoby – nauczycielki, która rozpoczęła pracę zawodową w latach II Rzeczypospolitej Polskiej i aktywnie właczyła się w proces budowy szkolnictwa po II wojnie światowej. Ze względu na stan dokumentów najwięcej uwagi poświęciłam pracy Anny Ząbek w Szkole Podstawowej w Dębowinie i w Brzeźnicy, w których to Babcia nauczała po przesiedleniu się z Ziem Wschodnich. Pisanie tej pracy przyniosło mi wiele satysfakcji oraz wróciły wspomnienia o osobie, która była jedyną Babcią jaką znałam. Przygotowanie pracy pozwoliło mi na skompletowanie wielu dokumentów, które pozostaną w archiwum rodzinnym i n

Tematem pracy są losy Sobieszowa jego historii na przestrzeni dziejów, od powstania miasta do czasów obecnych, w poszczególnych rozdziałach zawarte są kalendaria, opis miasta, opis poszczególnych instytucji, budowli, zabytków oraz imprez kulturalnych.

Praca opisuje rozwój andragogiki od XVIII do XXI wieku, najważniejszych badaczy zajmujących się tą dziedziną oraz wybrane aspekty edukacji dorosłych. W pierwszym rozdziale omówiony zostaje rozwój nauki do XX wieku, zaczynając od pierwszego użycia samego terminu “andragogika” przez Aleksandra Kappa, a następnie skupiając się na ogólnym rozwoju owej dziedziny w pracach polskich i zagranicznych badaczy. Rozdział ten jest ogólnym zarysem warunków, w jakich powstała andragogika, a nie dokładnym opisem każdego z etapów jej rozwoju. W jego skład wchodzą takie podrozdziały jak: “Andragogika jako dyscyplina naukowa”, “Andragogika na przełomie XVIII i XIX wieku”, “Andragogika w XX wieku” oraz “Polska myśl andragogiczna”. Rozdział drugi zawiera bardziej kompleksowe opisy najważniejszych andragogów, ich badań oraz wpływu, jaki mieli oni na rozwój tej nauki. Podobnie jak w poprzednim rozdziale, omówieni zostają andragodzy zarówno z Polski, jak i innych krajów, a są nimi: Mikołaj Fryderyk Seweryn Grundtvig, Malcolm S. Knowles, Halina Szwarc, Aleksander Kamiński i Mieczysław Malewski. Ostatni rozdział traktuje o obecnym statusie andragogiki oraz o jej teoretycznej stronie w XXI wieku zarówno w Polsce, jak i na świecie. W przeciwieństwie do poprzednich części pracy zostaje tutaj również poruszony aspekt edukacji dorosłych, co związane jest z tym, że to właśnie w obszarze praktycznym, przy braku znaczących, przełomowych prac teoretycznych, należałoby doszukiwać się przyszłego rozwoju andragogiki.