W pierwszym rozdziale niniejszej pracy przedstawione zostały założenia teoretyczne edukacji środowiskowej, przybliżony został jeden z celów tej edukacji jakim jest uwrażliwianie dzieci na otoczenie, w tym elementy środowiska w którym żyją oraz przedstawiona została sylwetka rozwojowa dziecka w wieku wczesnoszkolnym (uczęszczającego do klasy trzeciej). W drugim rozdziale pracy został zaprezentowany projekt działań edukacyjnych „Rośliny mają moc”, jego cele i założenia oraz kontekst sytuacyjny realizacji zajęć. W ostatnim, trzecim rozdziale opisane zostało znaczenie ewaluacji w pracy nauczyciela oraz ewaluacja własnych działań edukacyjnych podjętych podczas realizacji projektu. Polegała ona na ocenie własnego przygotowania do przeprowadzenia projektu; wskazaniu elementów, które sprawiły najwięcej trudności, zastosowanych metod ewaluacji, wszelkich zakłóceń jakie wystąpiły w trakcie zajęć i sposobów radzenia sobie z nimi oraz opisaniu przebiegu współpracy z nauczycielem-opiekunem praktyki w szkole.

Dziewczęta i chłopcy cechują się licznymi różnicami, co nie pozostaje bez wpływu na działania nauczyciela. Chłopcy i dziewczęta wykazują się naturalnymi różnicami na wielu płaszczyznach – w sferze biologicznej, psychicznej, w preferowanym sposobie komunikacji, w stylu pracy, różnymi wymaganiami względem zaspakajania swoich potrzeb. Zadaniem nauczyciela jest akceptacja istnienia tych różnic, uwzględnienie ich w toku swoich działań, a także świadome wykorzystywanie ich w swojej pracy w ten sposób, aby zarówno dziewczynki jak i chłopcy mogli jak najwięcej skorzystać. Także dzieci również powinny sobie zdawać sprawę, ze swoich naturalnych różnic i nie doświadczać przy tym poczucia niższości. W pracy są zaprezentowane scenariusze zajęć, których główny cel to wzmocnienie samooceny dzieci, ukształtowanie zdolności obiektywnej samooceny oraz zintegrowanie zespołu klasowego. Ostatni rozdział pracy to ewaluacja zajęć przeprowadzonych w Szkole Podstawowej nr 20 w Rudzie Śląskiej.

Celem mojej pracy dyplomowej jest zaprezentowanie i analiza zagadnienia, jakim są cyberzaburzenia i cyberuzależnienia. Zaprojektowany warsztat skieruję do młodzieży licealnej, których dotyczy ten problem i pokazać im, w jaki sposób można mu przeciwdziałać. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich, zatytułowanym Uzależnienia behawioralne, poruszam temat zarówno nałogów z związanych z używaniem substancji jak też związanych z zachowaniami. Kolejno przedstawiam definicje podstawowych pojęć oraz klasyfikacje uzależnień skutki. W rozdziale drugim pt. Zagrożenie młodzieży cyberuzależnieniami opisuję to zjawisko w świetle wyników badań. Przedstawiam także istotę i rodzaje profilaktyki. Ostatni rozdział zawiera mój projekt warsztatu dla młodzieży szkół średnich. Zawarłem tu zagadnienia związane z metodyką organizowania szkoleń oraz prezentację autorskiego cyklu działań edukacyjnych. Opisuję cele i założenia szkolenia, grupę odbiorców, do której jest kierowany. Następnie charakteryzuję jego poszczególne części. Szczegółowy scenariusz warsztatu załączam w Aneksie.

Celem niniejszej pracy jest określenie związku pomiędzy używaniem substancji psychoaktywnych, a zdolnością do pozytywnej adaptacji młodzieży uczęszczającej do szkół średnich. W badaniach przeprowadzonych na potrzeby tejże pracy skupiono szczególną uwagę na substancjach takich jak: alkohol, marihuana oraz narkotyki twarde. Rozpatrywany jest związek pomiędzy zażywaniem tych środków, a elementami na które składa się pozytywna adaptacja młodzieży, takimi jak: pozytywny obraz własnej osoby, samokontrola, kompetencje społeczne oraz ogólny wskaźnik resilience. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy został poświęcony zjawisku używania substancji psychoaktywnych. Przedstawione zostały w nim definicje podstawowych pojęć związanych z tą tematyką,typologia, przyczyny sięgania po substancje uzależniające oraz konsekwencje wynikające z ich zażywania. W rozdziale pierwszym zostały również wymienione teorie naukowe wyjaśniające używanie substancji psychoaktywnych. W drugim rozdziale przedstawiono ujęcie teoretyczne koncepcji resilience. W trzecim rozdziale została zaprezentowana metodologia badań własnych. W ostatnim rozdziale zostały przedstawione wyniki badań własnych oraz ich omówienie.

Praca mam charakter badawczy. Zawiera ona analizę relacji czynników ryzyka i czynników chroniących z konsumpcją substancji psychoaktywnych. Skupiam się w niej na zmiennych ulokowanych w środowisku rodzinnym. Badania wykonałam na próbie 98 uczniów w wieku 17-18 lat. Podzieliłam ten zbiór na trzy podgrupy różne pod względem poziomu konsumpcji substancji psychoaktywnych. Każdą z nich porównałam pod względem zmiennych niezależnych (funkcjonalność wychowawcza rodziny, więź z ojcem, więź z matką, kontrola rodzicielska, oczekiwana reakcja rodziców na używanie substancji psychoaktywnych przez dziecko, bezpieczny styl przywiązania). Badania ukazały związek między konsumpcją substancji a słabą więzią z ojcem, słabą kontrolą rodzicielską oraz oczekiwaniem słabej reakcji rodziców na używanie substancji psychoaktywnych przez dziecko. Badania wskazują zatem znaczenie profilaktyczne czynników kontroli społecznej. Z powyższego wynikają kierunki oddziaływań prewencyjnych.

Moja praca licencjacka nosi tytuł „Używanie substancji psychoaktywnych przez młodzież w świetle wybranych czynników rodzinnych”. Ten temat zainteresował mnie ponieważ używanie substancji psychoaktywnych wśród młodzieży staje się coraz bardziej popularne. Oczywisty jest fakt, że sięganie po substancje psychoaktywne spowodowane może być ciekawością, presją rówieśników. Jednak nie cała populacja młodzieży sięga po substancje psychoaktywne. W pierwszej kolejności nasunęło mi się na myśl pytanie z czego wynika, że część młodzieży sięga po substancje psychoaktywne a część od nich stroni. Szukając odpowiedzi na to pytanie stwierdziłam, że rodzina jako grupa społeczna, w której odbywa się socjalizacja pierwotna, i która jest najważniejszą i najbliższą młodemu człowiekowi grupą społeczną może mieć duży wpływ na młodego człowiek oraz na to czy będzie on sięgał częściej lub rzadziej po substancje psychoaktywne. Dlatego też w mojej pracy badane są zależności pomiędzy wybranymi czynnikami rodzinnymi a używaniem substancji psychoaktywnych. Pierwszym badanym przeze mnie czynnikiem jest więź pomiędzy dzieckiem a rodzicami czyli jak bardzo dziecko przywiązane jest do swoich rodziców,czy lubi spędzać z nimi czas,czy rodzic jest dla młodego człowieka autorytetem i jak bardzo liczy się z jego zdaniem,czy czuje się akceptowane w swojej rodzinie. Kolejnym czynnikiem jest kontrola rodzicielska czyli świadomość jak i z kim dziecko spędza wolny czas, pilnowanie przestrzegania reguł panujących w domu. Ostatnim, trzecim badanym przez mnie czynnikiem jest resiliencja rodziny czyli zdolność rodziny do radzenia sobie w sytuacjach trudnych. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich zawarte są wyjaśnienia podstawowych pojęć, które są istotne dla mojej pracy. Są wyjaśnione tam między innymi takie pojęcia jak substancje psychoaktywne, rodzina, wiek młodzieńczy. W pierwszym rozdziale są także zamieszczone teorie wyjaśniające interesujące mnie zjawisko. Została wymieniona koncepcja Reissa, Teoria Nye’a, teoria Hirshiego oraz teoria Streita. W drugim rozdziale zamieściłam część metodologiczną dotyczącą przeprowadzonych badań czyli podstawowe pojęcia dotyczące przeprowadzania badań oraz problemy badawcze na, które będę szukać odpowiedzi w toku przeprowadzanych badań oraz wysunięte są odpowiednie hipotezy czyli przypuszczalne odpowiedzi na interesujące mnie pytania. Trzecim rozdziale umieszczone są wyniki przeprowadzonych badań. W nim właśnie została przeprowadzona weryfikacja postawionych przeze mnie hipotez dotyczących zależności pomiędzy wybranymi przeze mnie czynnikami rodzinnymi a używaniem substancji psychoaktywnych przez młodzież. Analizowane badania były przeprowadzane wśród uczniów szkół ponadgimnazjalnych w wielu 15-20 lat. Większość postawionych przeze mnie hipotez potwierdziła się. Jednak z pewnymi wyjątkami. Wyniki badań biorące pod uwagę tylko populację dziewcząt dotyczące zależności pomiędzy więzią z rodzicami oraz resiliencją rodziny okazały się nie

Coraz bardziej powszechnym staje się problem używania przez młode osoby substancji psychoaktywnych. Młodzież, która uczęszcza do klas gimnazjalnych jest w wieku dojrzewania, którego cechami jest ciekawość i eksperymentowanie. Pierwsze kontakty z używkami przypadają właśnie na ten okres ich życia. Na to, że temat sięgania po substancje psychoaktywne jest wciąż aktualny, wskazuje mnóstwo istniejących i wciąż powstających raportów i badań. W niniejszej pracy również podjęto ten temat. Badania zostały jednak przeprowadzone w nieco innej formie, gdyż porównano w nich problem używania substancji psychoaktywnych przez młodzież z dużego i małego miasta. Wśród ciekawych aspektów badanych w niniejszej pracy są między innymi przyczyny sięgania po substancje psychoaktywne, ich rodzaje, jakie wybiera młodzież, znajomość poszczególnych grup substancji psychoaktywnych a także skutków zdrowotnych ich zażywania. W związku z tym zasadnicze treści pracy zostały opracowane w formie trzech rozdziałów, w których: scharakteryzowane zostały wybrane substancje psychoaktywne, ich działanie oraz skutki ich zażywania, poruszony został temat uzależnienia a także opisane zostało zjawisko używania substancji psychoaktywnych przez młodzież. Niniejsza praca oparta jest na metodzie sondażu diagnostycznego a przeprowadzone wśród młodzieży badania oparte zostały na technice ankietowej, z zastosowaniem kwestionariusza ankiety. Celem pracy jest ukazanie skali zjawiska używania substancji psychoaktywnych przez młodzież a co za tym idzie – poznanie i wskazanie konkretnych działań, które mogą zapobiec zjawisku uzależnień w tak młodym wieku. Badania przeprowadzone na potrzeby niniejszej pracy mogą być także użyteczne dla szkolnych pedagogów oraz rodziców, którym mogą pomóc poznać zjawisko używania substancji psychoaktywnych przez młodzież, jego trendy i rozwój, co może przyczynić się do skuteczniejszego zapobiegania temu zjawisku. Wyniki badań przedstawione zostały w formie wykresów z podziałem na odpowiedzi młodzieży z dużego i małego miasta, co pozwala porównać zgromadzone odpowiedzi. Okazało się, że mimo tego samego przedziału wiekowego badanych, wyniki badań różnią się w zależności od miejsca zamieszkania młodzieży. Poznanie wyników badań tych samych grup wiekowych mieszkających w innych pod względem wielkości miejscowościach daje możliwość porównania ich a co za tym idzie pozwala na skuteczniejsze rozwiązanie problemu używania substancji psychoaktywnych w obrębie tych grup. Ważne jest rozpoznanie i ciągłe pogłębianie wiedzy na temat zjawiska używania substancji psychoaktywnych przez młodzież a także wprowadzanie działań zapobiegawczych, co może pomóc w skuteczniejszym zapobieganiu zjawisku uzależnień wśród społeczeństwa.

W niniejszej pracy starałam się ukazać pojęcia jakimi są substancje psychoaktywne. Opisałam jak różne rodzaje używek stosowanych przez młodych ludzi na nich wpływa, a także dlaczego rozpoczynają swoją przygodę ze środkami które są bardzo uzależniające. Grupą do której sie odniosłam to studenci wrocławskich uczelni, różniący się między sobą kierunkiem uczelni na której studiują. Wszystkie osoby badane były zróżnicowane pod względem wieku, płci, kierunku uczelni na który uczęszcza, a także wielu innych zmiennych, które pomogą w mojej pracy wyodrębnić zależne między sobą. Badania ukazały odpowiedzi na postawione wcześniej pytania. W poniższej pracy dokonałam dogłębnego opisu pojęć takich jak: używka, uzależnienie, alkohol, narkotyki itp. Postarałam się też po części opisać dość nowe zjawisko jakie występuje u młodych ludzi, jakimi są dopalacze. Czym są , jak szkodzą i do jakich odbiorców najczęściej trafiają. A także czy niektóre charaktery mogą mieć wpływ na częstsze sięganie po dopalacze. Ostatnim ważnym aspektem mojej pracy było zapoznanie się z tematem jakim jest nikotyna i wszechobecne papierosy. Starałam się przedstawić najważniejsze terminy związane z tym zagadnieniem, a także opisać na czym polega uzależnienie i jaki ma wpływ na środowisko w którym żyjemy.

W niniejszej pracy analizuję uwarunkowania konsumpcji środków psychoaktywnych z perspektywy rodzinnych czynników kontroli społecznej. Teorie kontroli społecznej zakładają, że kluczowe znaczenie ochronne maja relacje dzieci z rodzicami oraz celowe oddziaływania rodziny ukierunkowane na utrudnienie młodym ludziom swobody angażowania się w niestosowne formy zachowania. W badaniach, które podjęłam skupiłam się na tych podstawowych mechanizmach, przyjmując ogólne założenie, że im silniejsza więź/kontrola w rodzinie, tym mniej nasilone używanie substancji. Badania pozwoliły pozytywnie zweryfikować te założenia ale tylko w odniesieniu do populacji kobiet. Wzorce zależności między zmiennymi w populacji męskiej okazały się niezgodne z oczekiwaniami i trudne do interpretacji.

Praca miała charakter badawczy. Badania były ilościowe - celem ich była weryfikacja hipotez w oparciu o materiał zebrany metodą sondażu na próbie liczącej 228 osób. W badaniach ustalono, że używanie substancji psychoaktywnych jest skorelowane z potrzebą silnych wrażeń oraz z niskim poziomem ugodowości i sumienności. Nie potwierdziły się hipotezy na temat związku używania substancji psychoaktywnych z ekstrawersją, otwartością na doświadczenie, stabilnością emocjonalną, resilience - cechą oraz poczuciem koherencji. Używanie substancji wynika zatem bardziej z deficytów socjalizacji niż z problemów emocjonalnych młodzieży, co może mieć konsekwencje dla profilaktyki.

Tematem niniejszej pracy jest używanie substancji psychoaktywnych w procesach twórczych w opiniach artystów-muzyków. Autor podjął się przeprowadzenia badań jakościowych z udziałem dziesięciu muzyków w wieku od 24 do 40 lat. Celem tego projektu empirycznego było pogłębione poznanie prezentowanych przez artystów opinii na temat używania substancji psychoaktywnych oraz zrozumienie ich motywacji do odurzania się, zwłaszcza w kontekście ich muzycznej twórczości. Badania zostały przeprowadzone przy zastosowaniu techniki wywiadu swobodnego indywidualnego oraz metody nagrywania i transkrybowania. W pierwszym rozdziale niniejszej pracy autor opisuje zasady działania mechanizmu uzależnienia, zwłaszcza zależności społecznej – szczególnie istotnej w środowisku muzycznym – oraz charakterystykę poszczególnych substancji odurzających, jak również ich wpływ na ludzki organizm i psychikę. W tym kontekście wyróżniona zostaje perspektywa medyczna – według której zażywanie środków psychoaktywnych jest niekorzystne i niebezpieczne – oraz konsumencka – przedstawiająca mniej krytyczny punkt widzenia osób regularnie korzystających z używek zmieniających świadomość. Drugi rozdział dotyczy wpływu alkoholu, marihuany, halucynogenów, stymulantów oraz opioidów na ewolucję kultury i muzyki XX wieku. W tej części pracy autor przedstawia zwyczaje artystów i społeczeństwa, związane ze spożywaniem alkoholu, opisuje znaczenie konopi indyjskich w religii Rastafari, przytacza historię powstawania ruchu hipisowskiego oraz ewolucji muzyki i związanych z tym substancji psychodelicznych, a na końcu zwraca uwagę na rolę, jaką stymulanty oraz opioidy odegrały w życiu wielkich artystów. Trzeci rozdział obejmuje metodologię badań własnych. W tej części tekstu znajduje się opis wykorzystanych przez autora metod, technik i narzędzi badawczych oraz informacje dotyczące przedmiotu i celu projektu empirycznego, związanego z niniejszą pracą. W czwartym rozdziale autor przedstawia analizę badań własnych, z których wynika, że muzycy są świadomi możliwości wystąpienia pewnych negatywnych skutków zażywania substancji psychoaktywnych, jednak nie zdają sobie sprawy z ich znaczenia dla zdrowia. Ponadto, mówiąc o sobie, artyści zwracają uwagę przede wszystkim na korzyści wynikające z odurzania się. Wymienione przez artystów motywacje do zażywania środków psychoaktywnych dotyczą przede wszystkim pragnienia urozmaicenia swojej codzienności, oderwania się od rzeczywistości, uatrakcyjnienia spotkań ze znajomymi oraz poradzenia sobie z różnymi życiowymi trudnościami. Po podsumowaniu wniosków, autor przytacza końcowe komentarze uczestników badania, dotyczące używania narkotyków i alkoholu.

Niewłaściwe postępowanie uczniów szkół ponadgimnazjalnych ujawnia się poprzez spożywanie środków niedozwolonych – substancji psychoaktywnych. Kłopotliwe zjawisko wymaga natychmiastowej, dogłębnej diagnozy. Konieczna jest również interwencja. Substancje psychoaktywne działają na percepcję każdego człowieka. Długość, intensywność oddziaływania na jednostkę jest zależna od sposobu oraz ilości zażywania środków. Najbardziej rozpoznawalne substancje, jakie zażywają uczniowie nazywane są soft drugs, czyi narkotyki miękkie (marihuana, przetwory konopii indyjskich, tj. haszysz, olej haszyszowy). Analizowane zjawisko określane jest jako jeden z najtrudniejszych problemów w społeczeństwie, dlatego że uczniowie mają bardzo nieuodpornioną wrażliwość psychiczną. Główny problem wychowanków stał się interdyscyplinarny. Zjawisko weryfikowane zostało na podstawie wybranych teorii, wyjaśnionych pojęć oraz przeprowadzonych badań. Przedstawiona została analiza badań nad uczniami szkół ponadgimnazjalnych, która koreluje się z wybranymi zjawiskami.

Tematem mojej pracy dyplomowej jest „Używanie środków psychoaktywnych przez młodzież w świetle teorii resiliencji”. Praca się z trzech części. Pierwsza poświęcona jest analizie teoretycznej istoty uzależnienia oraz substancjom psychoaktywnym. Druga część podejmuje temat profilaktyki. Zawiera opis definicji, celów i poziomów profilaktyki uzależnień, oraz odpowiada na pytanie czym jest współczesna profilaktyka uzależnień. Praca zawiera tło teoretyczne współczesnej profilaktyki uzależnień oraz rzetelny opis teorii odporności – nazywanej również koncepcją resilience. Trzecia część to metodologia oraz badania z wnioskami. Badania zostały przeprowadzone na terenie województwa dolnośląskiego na populacji 236 uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Zmienną zależną w moich badaniach jest postawa młodzieży wobec używania substancji psychoaktywnych. Zjawiskiem, które poddałam analizie są: przekonania respondentów o sensowności używania narkotyków, dotychczasowe doświadczenia przebadanej młodzieży z narkotykami oraz deklarowana gotowość do ich użycia narkotyków w przyszłości. Głównym problemem, który poddałam rzetelnej analizie, jest pytanie o związek pomiędzy postawami młodzieży wobec używania substancji psychoaktywnych a resiliencją indywidualną oraz resiliencją systemu rodzinnego. Na bazie przytoczonego ogólnego problemu badawczego wyszczególniłam zestaw kilku hipotez. Na podstawie analizy danych wyłoniłam stosowne wnioski. Przeanalizowanie stosowania przez młodzież substancji psychoaktywnych w świetle teorii odporność, pozwoliło mi dojść do konkluzji, iż dla współczesnej profilaktyki antynarkotykowej ma znaczenie: podnoszenie kompetencji indywidualnych jednostki, wspomaganie jednostki psychologicznie i edukacyjnie, kształtowanie dobrych relacji rodziny, budowanie zdrowych kontaktów na linii dziecko – rodzic oraz wzmacnianie kontroli rodzica nad dzieckiem. Dla profilaktyki uzależnień skuteczniejsze jest kształtowanie relacji rodzinnych niż późniejsze rozwijanie kompetencji osobistych dziecka.

Temat mojej pracy magisterskiej ściśle powiązany jest z edukacją realizowaną na portalu YouTube. Odnoszę się tu do działalności konkretnego twórcy - Magdaleny Kanoniak, która jest autorem kanału Raaadzka. Videoblog jest w pełni poświęcony modzie, Radzka prezentuje szereg poradników w tym tłumaczy jak odróżnić poszczególne typy sylwetek, jaką garderobę należy dobierać do poszczególnych typów, opowiada o historii mody, trendach oraz o swoich inspiracjach. Jest jednym z obiektów mojego badania. Wywiad, który z nią przeprowadziłam miał pokazać jaki przyświeca jej cel w tworzeniu filmów, skąd bierze pomysły i wiedzę by realizować videoblogi. By mieć pełen obraz tego czy rzeczywiście zachodzi proces nauczania, przeprowadziłam badania również na odbiorcach jej videobloga. Grupa badanych za pomocą ankiety widzów, stanowi 600 osób, a więc jest bardzo reprezentatywna. Perspektywa widzów również była dla mnie ważna, bo to przede wszystkim oni jako odbiorcy są poddawani kształceniu za pośrednictwem videobloga. W pracy zaprezentowane są najważniejsze kategorie takie jak kształcenie ustawiczne, lifelong learning, Web 2.0 oraz e-learning. Zestawione ze sobą w podsumowaniu pracy.

Niniejsza praca magisterska poświęcona jest zagadnieniu edukacji nieformalnej w obszarze vlogosfery. Celem przeprowadzonych przeze mnie badań stanowiło poznanie możliwych sposobów pozyskiwania wiedzy przez internautę w obszarze vlogosfery. Swoją pracę opracowałam według strategii badawczej zaproponowanej przez K. Rubachę, mianowicie studium przypadku. Jako że przestrzeń vlogosfery stała się ważnym zjawiskiem edukacyjnym, eliminowanie deficytów badań prowadzonych w tym zakresie jest niezwykle ważne . Temat ten jest szczególnie istotny nie tylko ze względu na swoją aktualność, ale również dlatego, iż pokazuje jakie mechanizmy odpowiedzialne są za przekazywanie wiedzy w przestrzeni vlogosfery. Polska literatura naukowa jest nader skromna jeśli chodzi o to zagadnienie. Brakuje publikacji, które opisywałyby proces pozyskiwania wiedzy z vlogów internetowych. W związku z powyższym uznałam, iż warto przybliżyć kilka podstawowych zagadnień, które pozwolą lepiej zorientować się w tej tematyce, a które być może zainspirują innych badaczy do eksploracji vlogosfery. Dodatkowo, mam nadzieję, że przeprowadzone przeze mnie badania uzupełnią luki badawcze w literaturze przedmiotu. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale dokonałam próby definiowania kluczowych dla pracy pojęć. W rozdziale drugim dokonałam próby przeanalizowania kultury popularnej jako przestrzeni uczenia się. W tej części pracy skupiłam się na zdefiniowaniu takich pojęć jak: kultura popularna, cyberkultura, edukacja nieformalna oraz zjawisko edutainmentu. W rozdziale trzecim umieściłam metodologiczne podstawy pracy. Zawierają one cel pracy, problem oraz pytania badawcze, schemat badawczy, metody, techniki oraz narzędzia badawcze.Rozdział czwarty rozpoczęłam od opisu organizacji badań własnych. Następnie przeanalizowałam wyniki badań opierając się o treści zawarte w części teoretycznej pracy. Poszczególne podrozdziały stanowią odpowiedź na postawione w rozdziale trzecim pytania szczegółowe oraz główny problem badawczy.

W niniejszej pracy podjęłam problematykę potrzeb emocjonalnych współczesnych nastolatków, ich oczekiwań wobec rodziców, rówieśników oraz najbliższego otoczenia. Interesowało mnie, jakie potrzeby wskażą młodzi ludzie oraz które są dla nich najważniejsze, a które mniej istotne. W odniesieniu do pierwszej grupy społecznej chciałam się dowiedzieć, czy nastolatkowie uważają, że rodzice są w pełni świadomi ich pragnień, co więcej czy potrafią otwarcie o nich rozmawiać. Jaką rolę pełnią w życiu młodzieży rówieśnicy? W jaki sposób kształtują się ich relacje? Te pytania stanowiły równie istotny element pracy. Chciałam również pozyskać wiedzę czym dla młodych ludzi jest akceptacja, czy czują się akceptowani przez poszczególne grupy oraz jak dużą wagę przywiązują do bycia akceptowanym. Prowadząc wywiady narracyjne na kanwie metafory książki dążyłam do tego, by każdy z moich badanych spróbował opowiedzieć o swoim poczuciu akceptacji ze strony rodziców, rówieśników, najbliższego otoczenia. Próbę badawczą stanowią nastolatkowie w wieku 16-19 lat uczęszczający do szkół średnich na terenie Wrocławia. Dzięki przeprowadzonym badaniom udało się uzyskać odpowiedź na to, w jaki sposób młodzież interpretuje termin "akceptacja", jakie są jej potrzeby emocjonalne oraz jakie są powody braku akceptacji.

Celem mojej pracy magisterskiej jest zanalizowanie trzech wybranych blogów oraz opisanie obrazu ojca dziecka autystycznego, jaki można z treści na nich zawartych odczytać. Praca ta podzielona jest na trzy części. W pierwszej, teoretycznej, odnoszę się do zagadnień dotyczących przede wszystkim ojcostwa, blogów oraz autyzmu. Szczegółowo opisuję wszystkie zagadnienia potrzebne do dalszej pracy oraz pełnego zrozumienia tematu. Kolejna część dotyczy metodologii, wytycznych, którymi kierowałam się w części badawczej. Przede wszystkim są to opisy badań jakościowych, paradygmatu interpretatywnego, analizy treści oraz celu i problemów badawczych. Metodologia to nauka dająca badaczowi wskazówki niezbędne do pracy. Rozdział trzeci, empiryczny, to wykorzystanie w praktyce wcześniej załączonej teorii. Wykorzystanie problemów badawczych do analizy treści. Odpowiedzi na postawione pytania dotyczą trzech blogów: King Kong i ojciec karmiący, Oswoić Autyzm oraz blog Timothy Archibald'a, znanego fotografa. Omówiłam między innymi szatę graficzną blogów, bogatą tematykę na nich poruszaną, sposób przekazywania treści, informacje, jakie można zaczerpnąć z wpisów. Interesowały mnie również główne motywy, które nakłoniły ojców do prowadzenia blogów. Posługując się zamieszczonymi przez nich treściami na blogach, porównałam wszystkie otrzymane wyniki i podsumowałam cechy łączące trzech blogerów. Zbierając wnioski, udało mi się stworzyć obraz blogera - ojca dziecka autystycznego. Jest to osoba szczerze zaangażowana w wychowanie własnego dziecka, poszukująca odpowiedzi na wiele egzystencjalnych pytań. Mimo różnic związanych z pochodzeniem czy życiem zawodowym, wszyscy okazali się kierować wspólnym celem, chęcią zbliżenia się do dziecka, jego zrozumienia i ciągłej pracy nad sobą. Są to mężczyźni walczący na co dzień z przeciwnościami związanymi z chorobą. Zależy im na relacjach rodzinnych. Blogi traktują jako swoistą formę autoterapii, nie poddając się w obliczu życiowych przeszkód. Pracę kończą wnioski oraz zakończenie, podsumowujące wszystkie trzy rozdziały, w szczególności część empiryczną. Jest to zwięzłe zebranie wcześniej zamieszczonych informacji oraz sformułowanie wyciągniętych wniosków wraz z własną oceną pracy. Na końcu znajduje się bibliografia, spis książek, artykułów wraz z netografią. Wszystkie zamieszczone pozycje były pomocne podczas pisania pracy magisterskiej.

Praca magisterska pt. "Wady i zalety odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego (sde) w opinii funkcjonariuszy Służby Więziennej ma na celu przedstawienie tematyki systemu dozoru elektronicznego oraz poznanie opinii funkcjonariuszy Służby Więziennej, którzy ze względów zawodowych z tą tematyką są najbardziej zaznajomieni, na temat wad i zalet odbywania w tym systemie kary pozbawienia wolności. Praca składa się z trzech części. Pierwsza z nich poświęcona została zagadnieniom teoretycznym dotyczących systemu dozoru elektronicznego, funkcjonariuszy Służby Więziennej jako grupy zawodowej, kary oraz idąc szerzej – niedostosowania społecznego oraz resocjalizacji. Druga część dotyczy zagadnień teoretycznych związanych z metodologią badań. Swój opis znalazły tam przedmiot oraz cel badania, problemy badawcze, hipotezy badawcze, zmienne oraz wskaźniki, a także charakterystyka metody, techniki i narzędzia badawczego. Ponadto część ta zawiera opis, przebieg i miejsce prowadzonego w ramach niniejszej pracy badania. Trzecia część i jednocześnie ostatnia stanowi analizę wyników uzyskanych w efekcie przeprowadzonego badania oraz podsumowanie i wnioski.

Praca dyplomowa porusza temat wad wymowy u dzieci w wieku wczesnoszkolnym i metody terapii. Celem przeprowadzonych badań jest ukazanie podstawowych przyczyn występowania wad wymowy oraz poznanie metod i technik stosowanych w terapii logopedycznej. Przedmiotem badań pracy jest dziecko, u którego zdiagnozowano wadę wymowy oraz stosowane metody w pracy z takim dzieckiem. Głównymi problemami badawczymi niniejszego opracowania są wady wymowy najczęściej pojawiające się u dzieci, stosowane metody w pracy z dziećmi z wadami wymowy oraz przyczyny ich powstawania. Opracowanie składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale przytoczono definicję mowy, opisano etapy prawidłowego rozwoju mowy, zdefiniowano pojęcie wad wymowy oraz omówiono klasyfikacje i wybrane ich rodzaje. W tym rozdziale skupiono się także na przyczynach, które powodują zaburzenia artykulacji u dzieci. Opisane zostały poszczególne etapy diagnozy logopedycznej. Rozdział drugi dotyczy prowadzenia terapii dziecka z wadą wymowy. Zaprezentowano w nim także instytucje i specjalistów, którzy wspomagają małego pacjenta z zaburzeniami mowy. W rozdziale trzecim omówiona została metodologia badań własnych. Na potrzeby badań zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, przy wyborze techniki wywiadu. W celu zgromadzenia materiału empirycznego zastosowano kwestionariusz wywiadu jako narzędzie badawcze. Kwestionariusz został skierowany do logopedów, pracujących z dziećmi z wadami wymowy oraz do rodziców, których dzieci mają wadę wymowy. Rozdział czwarty stanowi analizę wyników badań, w której przytoczono wypowiedzi logopedów oraz rodziców. Na podstawie zgromadzonego materiału można stwierdzić, iż wady wymowy są poważnym problemem i mają duży wpływ na funkcjonowanie jednostki w pierwszym etapie edukacyjnym.