Tematem mojej pracy magisterskiej jest Uczestnictwo w kulturze popularnej z perspektywy osoby niesłyszącej. W niniejszej pracy poruszam problematykę dotyczącą partycypacji kulturalnej jednej ze specyficznych grup społecznych, jaką są jednostki z wadą słuchu. Pomimo istnienia wielu publikacji dotyczących uczestnictwa w szeroko rozumianej kulturze i popkulturze, wydaje się, że podejmowane przeze mnie zagadnienie nie zostało wystarczająco zgłębione. Kultura popularna towarzyszy każdemu człowiekowi, bez względu na jego stan zdrowia, dlatego też kwestie dotyczące partycypacji głuchych są niezwykle istotne. Przygotowana przeze mnie praca dyplomowa ma charakter empiryczny i składa się z pięciu rozdziałów. Postawiony przeze mnie problem badawczy przyjął postać pytania o to, jaki jest obraz sposobów uczestnictwa osób niesłyszących w kulturze popularnej z perspektywy surdopedagoga i animatora kultury? Celem prowadzonych badań naukowych jest uzyskanie wiedzy na temat wspomnianych wyżej sposobów partycypacji jednostek głuchych z punktu widzenia respondenta. W badaniach własnych wykorzystałam metodę wywiadu, a dokładniej wywiadu pogłębionego przeprowadzonego z ekspertem- surdopedagogiem i animatorem kultury. W pierwszym rozdziale, Kultura popularna jako przestrzeń pedagogiczno-edukacyjna poruszyłam kwestie dotyczące rozumienia pojęcia kultury i popkultury oaz wykorzystania tekstów popkulturowych w oddziaływaniach edukacyjno- pedagogicznych. Omówiłam również znaczenie kultury popularnej w życiu współczesnej młodzieży. W kolejnym rozdziale, Osoby niesłyszące w kulturze i popkulturze omówiłam zagadnienia związane z sposobami definiowania niejednorodnej grupy osób niesłyszących oraz przedstawiłam przebieg procesów socjalizacyjnych. Zwróciłam uwagę na możliwe sposoby postrzegania jednostek niepełnosprawnych przez osoby w normie i nawiązałam do kwestii rozumienia Kultury Głuchych. Poruszyłam i omówiłam wartość dzieł popkulturowych dla niesłyszącej młodzieży. Trzeci rozdział pracy, Partycypacja młodzieży niesłyszącej w kulturze popularnej poświęciłam na objaśnienie zagadnień dotyczących uczestnictwa w kulturze oraz funkcji i form partycypacji kulturalnej. Przywołałam i opisałam udogodnienia i trudności w dostępie do popkultury, których mogą doświadczać osoby głuche. W czwartym rozdziale pracy, Metodologiczne podstawy badań własnych odniosłam się do metodologicznych aspektów prowadzenia badań. Zdefiniowałam wiele istotnych pojęć takich jak nauka, badania naukowe czy metodologia i przedstawiłam założenia własnych dociekań badawczych. Zaprezentowałam również kwestie dotyczące etycznych aspektów prowadzenia badań oraz zasad organizacji badań z udziałem ludzi. W ostatnim rozdziale pracy Analiza i interpretacja wyników badań własnych poświęciłam na szczegółowe objaśnienie organizacji i przebiegu moich dociekań naukowych. Przeanalizowałam i zinterpretowałam wypowiedzi respondenta, jednocześnie udzielając odpowiedzi na główny problem badawczy. Uzyskane wyniki badawcze odn

Przedmiotem badań w niniejszej pracy są: sposoby użytkowania przez dzieci podwórkowego miejsca zabaw kształtowanego przez dorosłych. Praca składa się z pięciu rozdziałów: trzy pierwsze opierają się na anlizie literatury, związnej z tematem pracy, czwarty to część metodologiczna, piąty to część empiryczna. Rozdział pierwszy poświęcony jest obszaramom miejskimi, pojawiają się tu także zagadnienia związane z socjalizacją dzieci w przestrzeni miejskiej. Drugi podrozdział dotyczy pojęć takich jak miejsce i przestrzeń ich różnorodności. Poruszono także problematykę miejsca i przestrzeni na gruncie nauk pdagogicznych. Przedstawiono sposoby porządkowania przestrzeni miejskiej. Scharakteryzowano również podwórkowe przestrzenie. Rozdział trzeci porusza zagadnienia związane z dzieciństwem. Scharakteryzowano w nim rozwój dziecka w średnim wieku szkolnym, zwrócono uwagę na najważniejsze zmiany jakie zachodzą w tym okresie. W tej części pracy poruszono również temat zabawy, przedstawiono jej typy i funkcje. Zwrócono także uwagę na teamt partycypacji dziecięcej i formy użytkowania podwórkowych miejsc zabaw przez dzieci. Część metodologiczna to ustrukturyzowana wiedza na temat przebiegu procesu badawczego. Omówiono i scharakteryzowano pojęcia niezbędne do przeprowadzenia badań, między innymi: schemat badawczy, metody i narzędzia badawcze. W ostatnim rozdziale piątym dokonano analizy i interpretacji wiedzy zdobytej podczas prowadzonych badań. Przedstawiono wyniki i wnioski z badań własnych, które są odpowiedzią na problem badawczy i pytania szczegółowe.

Tematem niniejszej pracy jest: „Obraz kobiety skazanej na karę śmierci w kulturze popularnej. Perspektywa pedagogiczna.” W teoretycznej części pracy przybliżono pojęcia i zagadnienia związane z pojęciem i kształtowaniem w kulturze wizerunkiem kobiety i kobiecości. Przedstawiono zmiany jakie zachodziły w tym obszarze na przestrzeni wieków. Podjęto także zagadnienie związane ze wzrostem zachowań agresywnych wśród kobiet we współczesnym świecie. W nawiązaniu do powyższego odniesiono się do kultury popularnej oraz funkcji jaką w niej podgrywa kształtowanie wizerunku Podjęto dyskusję nad pedagogiczną i resocjalizacyjną funkcją kultury popularnej. Istotnym elementem pracy jest omówienie kary śmierci jej funkcji społecznej, kulturowej i resocjalizacyjnej. W ramach omawiania tego pojęcia podjęto również dyskusje nad zasadnością wykonywania kary śmierci. Rozdział badawczy poprzedziła metodologia., w której zaakcentowano zadania i role etyki w badaniach naukowych. Badania miały charakter studium przypadku oraz analizy treści. Zagadnienie kary śmierci kobiet, kontekst społeczny i kulturowy tego zagadnienia - przedstawiono w kontekście trzech wybranych filmów: Monster (2003), Za młoda by umrzeć? (1990) oraz Tańcząc w ciemnościach (2000).

Przedmiotem pracy jest spostrzeganie podopiecznych placówek opiekuńczo-wychowawczych przez środowisko lokalne Lwówka Śląskiego. Celem pracy było ustalenie w jaki sposób społeczność lokalna miasta Lwówek Śląski postrzega wychowanków funkcjonującego tam Zespołu Placówek Edukacyjno-Wychowawczych. Przeprowadzone badania pozwoliły na ustalenie czy mieszkańcy Lwówka Śląskiego spotykają wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych, jakie emocje, czy pozytywne czy negatywne towarzyszą im w momencie spotkania, czy mieszkańcy są zadowoleni, że w obszarze ich środowiska lokalnego funkcjonują placówki opiekuńczo-wychowawcze. Ponad to zgromadzony materiał badawczy był podstawą do ustalenia jak mieszkańcy spostrzegają wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych pozytywnie lub negatywnie, czy uważają ich za osoby zdemoralizowane, które po opuszczeniu placówek opiekuńczo-wychowawczych mogą stać się osobami zresocjalizowanymi potrafiącymi zmienić w przyszłości swoje życie na lepsze i czy zdaniem badanych dzieciom i młodzieży niedostosowane społecznie należy się różnego rodzaju pomoc (materialna, psychologiczna). Istotnym było również ustalenie czy wychowankowie placówek opiekuńczo-wychowawczych są zaangażowane w życie społeczne miasta oraz czy mieszkańcy Lwówka wyrażają chęć na to, aby w przestrzeni ich społeczności lokalnej funkcjonowali wychowankowie Zespołu Placówek Edukacyjno-Wychowawczych. Na podstawie przeprowadzonych badań potwierdziła się hipoteza głowna,; Społeczność lokalna miasta Lwówka Śląskiego negatywnie spostrzegają podopiecznych placówek opiekuńczo-wychowawczych funkcjonujących w ich środowisku lokalnym.

Tematem niniejszej pracy jest określenie funkcjonowania społecznego dziecka z rodziny dysfunkcjonalnej, w młodszym wieku szkolnym. Przedstawiona praca jest próbą ujęcia sposobu funkcjonowania wspomnianych dzieci w środowisku szkolnym. Szkoła jest ważnym miejscem dla dziecka. To właśnie tam spędza ono większość swojego czasu, uczy się norm społecznych i nawiązywania przyjaźni. Coraz więcej jest również dzieci pochodzących z rodziny dysfunkcjonalnej, które mają swoje społeczne problemy a jednocześnie muszą funkcjonować w środowisku szkolnym. Funkcjonowanie społeczne i środowisko szkolne to aspekty ściśle ze sobą związane i zależne od siebie. Budowanie i utrzymywanie relacji z rówieśnikami to bardzo szeroki obszar, składający się z wielu elementów. Istotnym aspektem jest zwrócenie uwagi na różnorodne formy relacji społecznych, zaczynając od wyrażania emocji, nawiązywania relacji a kończąc na rozwiązywaniu konfliktów czy komunikacji z rówieśnikami. W wyniku prowadzonych badań, metodą indywidualnych przypadków funkcjonowanie społeczne dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych w środowisku szkolnym wykazuje zaburzenia

Tematem pracy jest analiza uprawianego sportu osób z niepełnosprawnością wzrokową oraz jego miejsca we wspomaganiu adaptacji społecznej tych osób. W pracy scharakteryzowana jest niepełnosprawność wzrokowa. Przedstawione zostały najczęściej uprawiane dyscypliny sportowe przez osoby z niepełnosprawnością wzrokową, takie jak: goalball, blind football czy showdown. Praca przedstawia zasady kształtowania się procesu adaptacji społecznej i znaczenie jakie sport ma w procesie rehabilitacji i adaptacji osób z niepełnosprawnością wzrokową. Na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że działania sportowe wspomagają nie tylko sprawności i umiejętności koordynacji, motoryki, siły i wytrzymałości ale również sport wspomaga kształtowanie charakteru sportowca. Ponadto, podporządkowania się zasadom i regulaminom poszczególnych dyscyplin sportowych, a więc wymaga umiejętność dostosowania się i podporządkowania pewnym ogólnie przyjętym normom i zasadom, a wiec ma działania socjalizacyjne. Wykształca postawę samodzielności i odpowiedzialności za siebie i innych. Wpływa na umiejętność współpracy i współdziałania z innymi ludźmi. Działania sportowe dają możliwość stworzenia dobrych relacji interpersonalnych, budowania relacji i przyjaźni, otwarcia się na nowe znajomości i nowe miejsc. Sport działa na podniesienie poczucia własnej wartości. Działania sportowe są szansą pokonania słabości, ograniczeń oraz rozwoju sfery emocjonalnej. W pracy poruszone są także zagadnienia z zakresu kultury sportu i problemu niskiego poziomu wsparcia jakie otrzymują zawodnicy z niepełnosprawnością wzrokową, a także różnice w traktowaniu zawodników niepełnosprawnych, a pełnosprawnych i możliwości jakie w sporcie podejmują osoby niepełnosprawne wzrokowo.

Praca porusza problematykę związaną z oddziaływaniami terapeutycznymi na rozwój dziecka z zespołem Downa w przedszkolu integracyjnym, co może stanowić dla niego drogę ku samodzielności. Placówki integracyjne zapewniają bowiem niezbędną opiekę oraz oferują wsparcie terapeutyczne, stanowiące dla dzieci z zespołem Downa szansę na rozwój. Głównym celem badań przeprowadzonych w ramach tej pracy jest określenie znaczenia oddziaływań terapeutycznych wspomagających rozwój i samodzielność dziecka z zespołem Downa w przedszkolu integracyjnym. Badania przeprowadzono przy wykorzystaniu metody indywidualnych przypadków, wśród celowo wybranej piątki dzieci z zespołem Downa, uczęszczających do przedszkoli z oddziałami integracyjnymi. Badania przyniosły oczekiwane efekty, pozwalające na udzielenie odpowiedzi na postawiony w pracy główny problem badawczy: w jaki sposób oddziaływania terapeutyczne wspomagają rozwój samodzielności dziecka z zespołem Downa w przedszkolu integracyjnym? Z badań wynika, że dzieci z zespołem Downa, które były badane są samodzielne już na poziomie przedszkola, biorąc pod uwagę ich wiek i niepełnosprawność. Jest to głównie samodzielność w zakresie umiejętności wykonywania czynności samoobsługowych. Po rozpoczęciu edukacji przedszkolnej w placówce integracyjnej, dzieci z zespołem Downa stopniowo rozwijają swoje umiejętności w tym zakresie, co skutkuje między innymi umiejętnością porozumiewania się, samodzielnego ubierania się, korzystania z toalety, mycia rąk, zębów oraz jedzenia przy użyciu łyżki i widelca. W wyniku różnorodnych oddziaływań terapeutycznych u badanych dzieci z zespołem Downa zaobserwowano również postępy w rozwoju psychospołecznym, co ma także odniesienie do ich samodzielności.

Celem niniejszej pracy jest określenie wpływu uczestnictwa dziecka z zespołem Downa w zintegrowanej grupie przedszkolnej na jego rozwój psychospołeczny. W pracy poruszono bardzo ważną problematykę. W treści wskazano bowiem na ogólną charakterystykę zaburzenia, jakim jest zespół Downa, co miało na celu wskazanie problematyki zespołu Downa. Scharakteryzowano rozwój psychospołeczny dziecka z syndromem Downa, dzięki czemu wykazano jak wiele trudności w rozwoju cechują dzieci z tego rodzaju zaburzeniem. Szczegółowo opisano proces edukacji i adaptacji społecznej dzieci z Downem w zintegrowanym środowisku przedszkolnym. Tematyka ta jest ważna z uwagi na to, że dziecko z dysfunkcjami w rozwoju zaakceptowane przez środowisko przedszkolne może realizować z powodzeniem liczne terapie i rozwijać się lepiej niż dzieci pozbawione możliwości kontaktu ze zdrowymi rówieśnikami. Ważną częścią pracy stały się badania przeprowadzone w grupie dzieci z zespołem Downa uczęszczających do zintegrowanego środowiska przedszkolnego przy wykorzystaniu wcześniej przygotowanych kwestionariuszy wywiadu i kwestionariuszy obserwacji dziecka. Dzięki badaniu przybliżono badaną grupę dzieci, odpowiedziano na wcześniej sformułowane problemy szczegółowe oraz problem główny. Pomogło to osiągnąć zakładany cel pracy i wykazać, że rozpoczęcie przez dziecko z zespołem Downa edukacji przedszkolnej w zintegrowanym środowisku daje właściwe podstawy do jego rozwoju psychospołecznego. Dziecko z syndromem Downa w grupie przedszkolnej uczy się, poznaje, wspiera prowadzone terapie, a tym samym wspiera proces swojego rozwoju.

Niniejsza praca obejmuje zagadnienia związane z dziećmi z Zespołem Downa oraz ich rodzinami. W pracy znajdziemy kluczowe informacje o historii odkrycia, pochodzeniu i symptomach wymienionego wyżej zespołu. W pracy znalazły się również opisy wyglądu zewnętrznego dzieci z zespołem Downa, problemy zdrowotne oraz zaburzenia jakie współwystępują przy tym schorzeniu. W pracy zawarty jest również opis rozwoju i funkcjonowania psychospołecznego dzieci z abberacją chromosomalną. Można z niej również dowiedzieć się o rozwoju ruchowym, możliwościach percepcyjnych i wszystkich innych umiejętnościach życia codziennego jak czytanie, pisanie, możliwości językowe i poznawcze tych dzieci. Informacje zawarte w pracy mają kluczowe znaczenie dla rodziców dziecka z zespołem Downa. Opisane w niej zostały emocje pojawiające się po narodzinach dziecka oraz style w jakich rodzice próbują przezwyciężać problemy wychowawcze pojawiające się w trakcie opieki nad tymi dziećmi. Praca zawiera również metodologiczne podstawy badań własnych, w których określony został cel i problemy badawcze, a także szczegółowo został opisany teren i organizacja badań. Głównym celem badań było przeprowadzenie i zanalizowanie wywiadów z rodzicami dzieci z zespołem Downa, zrobione na podstawie kwestionariusza dołączonego do pracy. Miały one głównie na celu zebranie materiału dotyczącego doświadczeń, emocji, przeżyć badanych rodziców pojawiających się na różnych etapach życia dziecka z zespołem Downa, stresie związanym z opieką nad niepełnosprawnym potomkiem oraz pomocą jaką otrzymują oni zarówno od najbliższych jak i z różnych instytucji państwowych. Praca zawiera również przedstawienie wyników analizy i interpretacji zabranego materiału badawczego, dotyczącego adaptacji rodziców dzieci z zespołem Downa do niepełnosprawności swojego dziecka. Możemy się z niego dowiedzieć jak badani rodzice reagowali na pojawienie się niepełnosprawnego dziecka, jakie emocje towarzyszyły im w pierwszych latach życia potomka oraz co sprawiało im największe trudności związane z opieką nad swoimi dziećmi. Skonfrontowane jest to z informacjami, jakie można pozyskać z dotychczasowo wydanych książek poruszających ten problem. Praca odpowiada na pytanie dotyczące głównego problemu badawczego, którym jest jak przebiega adaptacja rodziców dziecka z zespołem Downa do niepełnosprawności swojego dziecka.

Problematyka mojej pracy dotyczy dzieci z dysleksją rozwojową, ich funkcjonowania w środowisku szkolnym w grupie rówieśników. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Rozdziały, których treść zawarłam dotyczą zarówno zagadnień teoretycznych jak i analizie przeprowadzonych badań. W badaniach chciałam pokazać, że dziecko z dysleksją rozwojową nie ma problemów z funkcjonowaniem w swojej grupie rówieśniczej, że jest dzieckiem bardzo uspołecznionym. Jedyne problemy, z którymi ma do czynienia to problemy w nauce. Praca skupia się na różnych zagadnieniach związanych z dysleksją rozwojową, jej charakterystyką, symptomami. Ujęte zostały różne definicje dysleksji rozwojowej oraz typologia i przyczyny występowania tego problemu. Można zauważyć, że przez wiele lat pojęcie to ulegało ciągłym przeobrażeniom oraz to, że wielu ludzi zajmowało się problematyką dysleksji rozwojowej. Ważne jest dokładne opisanie symptomów, na które trzeba zwracać uwagę w przypadku dzieci u których podejrzewać można specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu w zależności od wieku w jakim się znajdują. Praca opisuję także jak funkcjonuje psychospołecznie dziecko z dysleksją rozwojową. Jego rozwój sensoryczny, który w przypadku specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu nie jest łatwy ale także jego rozwój ruchowy oraz funkcję percepcyjne i poznawcze. Ważna jest także kwestia inteligencji dziecka z dysleksją, która w wielu przypadkach może być na poziomie ponadprzeciętnym. Oprócz tych funkcji zostały opisane także możliwości językowe dzieci z problemem specyficznych trudności a co za tym idzie umiejętności komunikowania z innymi. Ważną kwestią jest także zabawa, która w przypadku specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu ma być taką, która rozwija zaburzone funkcje. Opisana jest ścieżka edukacyjna dziecka z dysleksją rozwojową, którą muszą pokonać a , która bywa dla nich czasami trudna a także na wyrażane emocje i trudności adaptacyjne, które mogą towarzyszyć dyslektykom w różnych sytuacjach szkolnych. Trudności z nauką, które mają dzieci prowadzą do punktu gdzie opisane są wybrane i najbardziej znane metody oraz środki terapii wspomagające rozwój dziecka. Niezwykle ważną kwestią było także opisanie zadań jakie spełnia Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna. Jeden z rozdziałów poświęcony jest tematyce przeprowadzonych badań. Zawiera opis niezbędnych pojęć, takich jak: cel i problematyka badań, czym są problemy badawcze oraz metoda badawcza, a także technika i narzędzia badawcze. W rozdziałach tych podany jest również problem główny, na który chcę znaleźć odpowiedź oraz problemy szczegółowe, które pomogą w jego osiągnięciu. Zawarta jest informacja o typach wywiadu, który został użyty w badaniach, określona metoda, która została zastosowana oraz techniki. Opisany jest teren i organizacja badań. Badania przeprowadziłam w Szkole Integracyjnej nr 8 w Jeleniej Górze. W placówce, w której znajdują się dzieci z różnymi problemami. Badaniami objęłam pięciorga dzieci, w tym czterech chłop

Powyższa praca jest próbą odpowiedzi na pytanie jak społecznie funkcjonują w środowisku szkolnym uczniowie z dysleksją rozwojową. Uczniowie o których mowa, to grupa specyficzna ze specyficznymi problemami. Uczniowie ci mają kłopoty aby sprostać najprostszym wymaganiom edukacyjnym mimo swojej ponadprzeciętnej inteligencji. Kłopoty z pisaniem, z czytaniem, z rozumieniem czytanego tekstu i trudności ze zrozumieniem poleceń słownych to tylko niektóre problemy jakich doświadczają uczniowie z dysleksją rozwojową. To wszystko nie sprowadza się tylko do specyficznych trudności w procesie zdobywania wiedzy. To wszystko ma swoje drugie dno. Każdy człowiek ma emocje, przeżywa radości i smutki oraz sukcesy i porażki. Uczniowie z dysleksją rozwojową tych porażek w systemie edukacji mają na swoim uczniowskim koncie więcej niż sukcesów mimo, że niejednokrotnie „pracują” ponad siły i ostatkami sił a jednak zdarza się, że nie osiągają takich wyników jakie osiągają ich rówieśnicy nie mający trudności w nauce. Sukcesy, porażki, doświadczenia jakie uczniowie z dysleksją zdobyli dotychczas wpływa na to jak żyją i jak funkcjonują w szkołach masowych. Niektórzy z nich potrafią być aroganccy, głośni, bezczelni, skracający dystans, inni zaś spokojni, nie wchodzący w żadne kontakty a wręcz unikający innych osób. Uczniowie z dysleksją rozwojową funkcjonują równie specyficznie jakie są ich specyficzne trudności w nauce. I są na tyle różni na ile różne są ich doświadczenia w kontaktach z rówieśnikami.