Tematem mojej pracy jest: Funkcjonowanie w "toksycznym związku". Analiza wywiadów biograficznych partnerów osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych. Praca opiera się na wywiadach biograficznych osób współuzależnionych od substancji psychoaktywnych. Na początku przybliżyłam działanie narkotyków i alkoholu a następnie przeszłam do tematyki współuzależnienia oraz jego wpływu na rodziny, związki. Kluczowym elementem pracy jest analiza badań własnych własnych na podstawie, której opisałam funkcjonowanie opisywanych osób.

Praca dyplomowa poświęcona jest opinii nauczycieli na temat uczęszczania do szkół ogólnodostępnych uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim. Wyniki przeprowadzonych badań pozwoliły mi dowiedzieć się, jakie zdania na temat kształcenia ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim mają nauczyciele szkół masowych. W swoich badaniach ustaliłam dwa kluczowe kryteria wyróżniania grup: staż pracy nauczycieli w szkolnictwie oraz poziom, na którym badani nauczają. Praca składa się z czterech zasadniczych rozdziałów. Dwa początkowe stanową teoretyczny opis analizowanych w niej zagadnień. W pierwszym rozdziale pracy umieszczona została charakterystyka niepełnosprawności intelektualnej w stopniu lekkim. Drugi rozdział skupia się na uczniu z niepełnosprawnością intelektualną w polskim systemie kształcenia. Rozdział trzeci zawiera informacje dotyczące metodologicznych podstaw badań własnych. W ostatnim, czwartym rozdziale pracy, przedstawiona została analiza zebranego materiału badawczego.

Tematem mojej pracy jest uczeń z nadpobudliwością psychoruchową oraz jego sposób funkcjonowania w grupie rówieśniczej. W pracy poruszam temat pochodzenia ADHD i podejmuje próbę odnalezienia przyczyn i związków między zaburzeniem, a współczesnym środowiskiem, dietą i innymi czynnikami zewnętrznymi, na które możemy mieć wpływ, oraz próbuję przytoczyć te, które w toku moich prób i działań okazały się najbardziej sprawcze, sposoby radzenia sobie z ADHD, zarówno ze strony nauczyciela czy rodzica, jak i dziecka nadpobudliwego. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział zawiera analizę teoretyczną zagadnienia wskazanego w temacie pracy. Znajdują się tam informacje na temat przyczyn, diagnostyki, oraz form terapii stosowanych wobec uczniów z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej. W drugim rozdziale zamieściłam projekt własnych działań edukacyjnych. Scenariusze dotyczą m. in. umiejętności planowania i rozporządzania czasem, rozwijania umiejętności współpracy w grupie, oraz budowania poczucia własnej wartości. Ostatni rozdział to ewaluacja moich działań w oparciu o teoretyczne jej założenia. Podsumowuję w nim efekty mojej pracy i sprawdzam w jakim stopniu moje założenia zostały osiągnięte.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z funkcjonowaniem subkultur młodzieżowych w opinii uczniów. Celem badań jest zbadanie wiedzy uczniów szkół gimnazjalnych na temat subkultur młodzieżowych, jakich rzeczywistych zagrożeń mogą doświadczać w związku z tym zjawiskiem. Subkultury stanowią bardzo ważny temat pedagogiczny, ponieważ skala tego zjawiska w drastyczny sposób rośnie. Dlatego też zmierzano do poznania opinii uczniów na temat motywów przynależności do subkultur, przejawów negatywnych zachowań oraz postaw gimnazjalistów wobec członków subkultur. Badania empiryczne oparte są na metodzie sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem techniki ankiety. Analiza wyników badań empirycznych wskazuje, iż badani uczniowie wykazują krytyczny stosunek wobec członków subkultur. Potrafią wskazać negatywne zachowania grup subkulturowych oraz przyczyny utożsamiania się z nimi. Z uzyskanych danych empirycznych można wywnioskować, że na postawy młodzieży w wieku szkolnym, w dużej mierze mają wpływ rówieśnicy, środowisko szkolne, telewizja oraz Internet.

Celem niniejszej pracy magisterskiej jest opis sposobu, w jaki funkcjonują studenci chorujący na depresję w środowisku akademickim. Rozdział pierwszy poświęcony jest analizie teoretycznej zagadnienia z perspektywy literatury przedmiotu. Omówione są w nich zadania rozwojowe młodych dorosłych, charakterystyka współczesnej kultury uniwersyteckiej, niektóre formy pomocy psychologicznej oferowane przez wrocławskie uczelnie, klasyfikacja zaburzeń depresyjnych oraz podstawowe założenia koncepcji logoterapii V. Frankla. W rozdziale drugim omówione zostały podstawy metodologiczne niniejszej pracy. Zawiera on więc opis paradygmatu i typu badań, celów i problemów badawczych, metod, technik i narzędzi, a także terenu i organizacji badań oraz doboru grupy badawczej. Rozdział trzeci poświęcony jest analizie i interpretacji materiału badawczego - wywiadów z trzema studentkami chorującymi na depresję - pod względem wyznaczonych wcześniej celów i problemów badawczych. Pracę kończy podsumowanie oraz wnioski zawierające trzy postulaty pedagogiczne dotyczące kampanii informacyjnej, organizacji profesjonalnej pomocy psychologicznej oraz zmian w kształceniu doktorantów.

Praca dotyczy funkcjonowania starszych, samotnych kobiet w wielkomiejskich rodzinach wielopokoleniowych. Omawia postrzeganie starości i osób starszych na przestrzeni wieków, ich funkcjonowanie w sferze fizycznej i psychospołecznej, miejsce i pełnione role osób starszych w rodzinie oraz stereotypy seniorów, które funkcjonują we współczesnym społeczeństwie. Przeprowadzane badania umożliwiły udzielenia odpowiedzi na sformułowane przeze mnie problemy badawcze. Ukazują zróżnicowane funkcjonowanie starszych, samotnych kobiet w wielkomiejskich rodzinach wielopokoleniowych z członkami rodziny.

Przedmiotem badań w niniejszej pracy jest funkcjonowanie społeczno-emocjonalne rodziny z dzieckiem autystycznym. W pracy przedstawiłam różne poglądy na temat zaburzenia ze spektrum autyzmu, pojęcia jakim jest rodzina oraz funkcjonowanie rodziny, emocje i sposoby radzenia sobie z negatywnymi emocjami. Zestawiłam część teoretyczną opartą na wiedzy naukowej z częścią praktyczną, czyli moich badaniach własnych. Badania własne to studium przypadku dwóch rodzin, które wychowują dziecko z zaburzeniami na tle autystycznym. Część praktyczna mojej pracy jest poprzedzona rozdziałem metodologicznym, w którym znajdują się cele i problemy badawcze pracy. Głównym celem mojej pracy jest ukazanie funkcjonowania rodziny ze spektrum autystycznym i odniesienie się do społeczno-emocjonalnych aspektów tego życia. Natomiast główny problem badawczy odpowiada na pytanie: Jak rodzina z dzieckiem ze spektrum autyzmu radzi sobie w funkcjonowaniu społeczno-emocjonalnym?

Celem pracy jest poznanie oraz przedstawienie społecznego i emocjonalnego funkcjonowania nastolatków w okresie wczesnej adolescencji, przebywających w instytucjonalnej pieczy zastępczej. W pracy sformułowano następujący problem główny: Jak funkcjonuje młodzież w placówce opiekuńczo-wychowawczej w sferze społeczno-emocjonalnej, oraz sześć, uściślających go problemów szczegółowych. Przyjęto jakościową strategię badań, do których przeprowadzenia wybrano metodę indywidualnych przypadków. W ich realizacji posłużono się dwiema technikami, wywiadu indywidualnego, nieustrukturyzowanego oraz obserwacji. Badaniami objęto grupę czterech wychowanków, w wieku 14-16 lat, i trzech wychowawców z placówki opiekuńczo-wychowawczej Dom Dla Dzieci „Nasza Chata” w Przemyślu, prowadzonej przez Towarzystwo Nasz Dom. Przeprowadzone badania pozwoliły poznać relacje, które łączą młodzież z ich rodzinami biologicznymi, z wychowawcami oraz rówieśnikami. Umożliwiły zorientować się w sposobie ich funkcjonowania w grupie formalnej. Dały wgląd w formę wyrażania przez nich emocji oraz kontrolę pobudzenia emocjonalnego. W wyniku badania stwierdzono, że nastolatkowie, którzy mieszkają w placówce opiekuńczo-wychowawczej, zmagają się nie tylko z obciążeniami wynikającymi z dysfunkcji środowiska rodzinnego, ale również z konsekwencjami przebywania pod opieką instytucjonalną. Brak bliskich relacji z osobami dorosłymi wywołuje u nich zaburzenia zachowania oraz problemy emocjonalne. Analiza funkcjonowania społeczno-emocjonalnego badanych ukazała ich zasoby i deficyty w sferze relacji, zachowań oraz emocji, co umożliwia lepsze zrozumienie doświadczanych przez nich trudności.

Celem mojej pracy magisterskiej jest próba odpowiedzi na pytanie „jak funkcjonuje uczeń z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim w placówce integracyjnej w grupie rówieśniczej”. Moją pracę podzieliłam na pięć części. W pierwszych trzech rozdziałach zawarłam treści teoretyczne. W pierwszym skupiam się na : definiowaniu normy niepełnosprawności, upośledzenia umysłowego oraz niepełnosprawności intelektualnej, etiologii niepełnosprawności intelektualnej, typologii i klasyfikacji niepełnosprawności intelektualnej, diagnozowaniu jej oraz na zaburzeniach jakie z nią występują. W drugiej części przedstawiam: rozwój sensoryczny oraz ruchowy dziecka z niepełnosprawnością intelektualną, jego funkcje językowe oraz komunikowanie się, możliwości percepcyjne oraz poznawcze tego dziecka, wpływ zabawy na dziecko niepełnosprawne oraz jego rozwój emocjonalny i społeczny. W ostatniej, trzeciej części teoretycznej koncentruje się na funkcjonowaniu ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim w placówce integracyjnej oraz opisuje jak wygląda jego ścieżka edukacyjna, jak wyglądają relacje z rówieśnikiem, jakie napotyka trudności adaptacyjne oraz problemy emocjonalne, jakie są metody terapii wspomagające funkcjonowanie społeczne ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim oraz jaka jest rola nauczyciela w procesie edukacji ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim. W dalszej części mojej pracy zawarłam rozdział metodologiczny, który jest wstępem do moich badań. W ostatniej, piątej części mojej pracy przedstawiam analizę badań własnych, odpowiadam na wcześniej zadane pytania szczegółowe, a na koniec odpowiadam na pytanie główne. Badania przeprowadziłam w Zespole Szkół z Oddziałami Integracyjnymi w Wałbrzychu. Dzięki zastosowaniu kwestionariuszy wywiadów dla nauczycie ucznia z niepełnosprawnością intelektualną, rówieśnika ucznia z niepełnosprawnością intelektualną oraz dla samego ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim oraz przeprowadzeniu obserwacji funkcjonowania społecznego uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim mogłam przedstawić jak wyglądają relacje ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim z rówieśnikami, jakie ich spotykają problemy w zakresie adaptacji, ich umiejętności percepcyjne, poznawcze, jak wygląda ich komunikacja, jak przedstawiają swoje emocje, jak mówią o problemach oraz potrzebach. Pokazałam również jaką rolę w procesie edukacji ucznia z niepełnosprawnością intelektualną odgrywa nauczyciel i jak on wpływa na rozwój danego ucznia.

Problematyka podjęta w pracy dotyczy funkcjonowania społecznego ucznia z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w środowisku szkolnym. Jest to bardzo ważny temat, ponieważ zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi jest jednym z najczęściej diagnozowanych zaburzeń u dzieci. Jest to grupa zaburzeń charakteryzujących się wczesnym początkiem, zazwyczaj w pierwszych pięciu latach życia. Przyczyny nadpobudliwości oraz jej objawy są różne. Objawy nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi przejawiają się w trzech sferach rozwoju: ruchowej, poznawczej i emocjonalnej. Charakterystycznymi zachowaniami dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi są nadmierna ruchliwość, brak wytrwałości w realizacji zadań, brak koncentracji uwagi, impulsywność, chaotyczność działań i nadmierna emocjonalność. Zagadnienia podjęte w pracy dotyczą przede wszystkim tego, jak uczeń przejawiający w codziennym życiu objawy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi funkcjonuje w szkole, w grupie rówieśniczej, w jaki sposób się komunikuje i nawiązuje relacje, jak zachowuje się i pracuje w grupie rówieśniczej, jak postrzega go otoczenie. W pracy została również zawarta analiza przeprowadzonych badań, w których posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków. Najbardziej użyteczną techniką dla potrzeb mojej pracy jest wywiad. Istotą problematyki moich badań jest funkcjonowanie społeczne ucznia z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w środowisku szkolnym. Podejmowane przeze mnie badania dotyczą w szczególności relacji społecznych oraz trudności emocjonalnych, adaptacyjnych dziecka z ADHD w środowisku szkolnym. Dziecko z nadpobudliwością psychoruchową przekraczając próg szkoły spotyka się z nowym sposobem działalności, z nowymi zasadami, obowiązkami, oczekiwaniami, którym ze względu na swoje zaburzenia nie zawsze jest wstanie sprostać i którym jest mu się bardzo trudno podporządkować. Aby można było pomóc uczniowi z nadpobudliwością i lepiej go zrozumieć trzeba poznać wiele prawidłowości tego zaburzenia, a przede wszystkim poznać jego sposób funkcjonowania w środowisku szkolnym.

Powyższa praca jest próbą odpowiedzi na pytanie jak społecznie funkcjonują w środowisku szkolnym uczniowie z dysleksją rozwojową. Uczniowie o których mowa, to grupa specyficzna ze specyficznymi problemami. Uczniowie ci mają kłopoty aby sprostać najprostszym wymaganiom edukacyjnym mimo swojej ponadprzeciętnej inteligencji. Kłopoty z pisaniem, z czytaniem, z rozumieniem czytanego tekstu i trudności ze zrozumieniem poleceń słownych to tylko niektóre problemy jakich doświadczają uczniowie z dysleksją rozwojową. To wszystko nie sprowadza się tylko do specyficznych trudności w procesie zdobywania wiedzy. To wszystko ma swoje drugie dno. Każdy człowiek ma emocje, przeżywa radości i smutki oraz sukcesy i porażki. Uczniowie z dysleksją rozwojową tych porażek w systemie edukacji mają na swoim uczniowskim koncie więcej niż sukcesów mimo, że niejednokrotnie „pracują” ponad siły i ostatkami sił a jednak zdarza się, że nie osiągają takich wyników jakie osiągają ich rówieśnicy nie mający trudności w nauce. Sukcesy, porażki, doświadczenia jakie uczniowie z dysleksją zdobyli dotychczas wpływa na to jak żyją i jak funkcjonują w szkołach masowych. Niektórzy z nich potrafią być aroganccy, głośni, bezczelni, skracający dystans, inni zaś spokojni, nie wchodzący w żadne kontakty a wręcz unikający innych osób. Uczniowie z dysleksją rozwojową funkcjonują równie specyficznie jakie są ich specyficzne trudności w nauce. I są na tyle różni na ile różne są ich doświadczenia w kontaktach z rówieśnikami.

Celem niniejszej pracy jest określenie funkcjonowania społecznego osób z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim w Warsztatach Terapii Zajęciowej. Problematyka pracy skupia się wokół ustalenia sposobu komunikacji, wyrażania i rozumienia emocji nawiązywania relacji społecznych i rozwiązywania sytuacji konfliktowych w relacjach z rówieśnikami przez osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim w Warsztatach Terapii Zajęciowej. W pracy podjęto również tematykę samoobsługi i samodzielności osób z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, a także trudności pojawiających się na drodze ich przystosowania społecznego. Oprócz wymienionych obszarów zainteresowań badawczych, w pracy kierowano się również poznaniem wobec osób z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim w Warsztatach Terapii Zajęciowej wspomagających metod komunikacji oraz wykorzystanych technik i metod prowadzenia zajęć terapeutycznych. W ramach przeprowadzonych badań wykorzystano metodę indywidualnych przypadków. Zebrany podczas badań materiał pozwala stwierdzić, iż osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim często spotykają się z problemami w komunikacji oraz mają trudności w nawiązaniu relacji interpersonalnych, co wpływa na ich funkcjonowanie społeczne. Osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim w celu porozumiewania się, nawiązania i podtrzymania kontaktu z rówieśnikami oraz wyrażania emocji w relacjach rówieśniczych najczęściej wykorzystują komunikację werbalną. Ponadto komunikacja społeczna osób z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim w Warsztatach Terapii Zajęciowej najczęściej odbywa się w sytuacjach codziennych warsztatu terapii zajęciowej takich jak: uczestniczenie w zajęciach terapeutycznych, wydarzeń kulturalnych organizowanych przez Warsztaty Terapii Zajęciowej, wypełnianie codziennych obowiązków w Warsztatach Terapii Zajęciowej czy spędzenie czasu wolnego.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest „Funkcjonowanie społeczne i trudności szkolne ucznia z dysleksją rozwojową w szkole podstawowej”. Składa się ona z pięciu rozdziałów – trzech teoretycznych i dwóch poświęconych badaniom. Zależało mi przede wszystkim na wykazaniu problemów w nauce ucznia dyslektycznego oraz w jaki sposób nawiązuje relacje rówieśnicze w środowisku szkolnym. W pierwszej kolejności skupiam się na terminologii dysleksji rozwojowej, definiuję czym są specyficzne trudności w uczeniu się. Dokonuję przeglądu badań nad tym zjawiskiem oraz analizuję, jak zmieniała się definicja na przestrzeni lat. Wymieniam też przyczyny powstawania dysleksji oraz jej typy, po czym poddaję analizie jej symptomy. Opisuję na czym polegają zaburzenia funkcji wzrokowej, słuchowej, ruchowej i procesu lateralizacji, a następnie omawiam, jak wygląda diagnoza dysleksji rozwojowej. Następnie omawiam rozwój i funkcjonowanie psychospołeczne dziecka z dysleksją rozwojową, przede wszystkim rozwój sensoryczny i ruchowy takiego dziecka i jego funkcje percepcyjne i poznawcze. Analizuję inteligencję i możliwości poznawcze dziecka z dysleksją rozwojową. Omawiam najczęstsze problemy, z jakimi zmagają się takie dzieci podczas komunikowania się z innymi oraz jak wygląda wyrażanie przez nich emocji i ich rozwój społeczny. Opisuję również jak wygląda zabawa dziecka dyslektycznego, wymieniam jej rodzaje oraz omawiam te, które najbardziej wspierają rozwój takiego dziecka. W mojej pracy zawarte są też informacje o adaptacji społecznej i trudnościach szkolnych ucznia z dysleksją rozwojową. Poddaję analizie jego ścieżkę edukacyjną, wyjaśniam na czym polega dostosowanie wymagań nauczania oraz postępowanie terapeutyczne. Analizuję nawiązywanie relacji społecznych przez dziecko z dysleksją rozwojową w środowisku szkolnym. Omawiam trudności adaptacyjne w szkole uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, opisuję fazy nieprawidłowości w sferze funkcjonowania społecznego. Wymieniam i opisuję metody terapeutyczne, które mają na celu wspomaganie funkcjonowania społecznego takiego ucznia w środowisku szkolnym. Określam rolę nauczyciela w procesie edukacji ucznia z dysleksją rozwojową w środowisku szkolnym. Nauczyciel jest pierwszą osobą, która powinna zauważyć trudności w uczeniu się dziecka i zapewnić mu odpowiednią pomoc. W rozdziale metodologicznym definiuję cel mojej pracy, którym jest określenie funkcjonowania społecznego i trudności szkolnych ucznia z dysleksją rozwojową w szkole podstawowej. Tworzę problem główny, a następnie 10 problemów szczegółowych. Omawiam metodę indywidualnych przypadków, którą się posługuję. Kolejno opisuję co to są techniki i narzędzia badawcze. Wybrana przeze mnie metoda, posługuje się takimi technikami jak wywiad, obserwacja i analiza dokumentów osobistych. W swojej pracy zastosowałam wywiad jawny, indywidualny, kierowany, skategoryzowany, pogłębiony, natomiast wykorzystaną techniką jest analiza dokumentów osobistych. Dokume

Tematem niniejszej pracy jest określenie funkcjonowania społecznego dziecka z rodziny dysfunkcjonalnej, w młodszym wieku szkolnym. Przedstawiona praca jest próbą ujęcia sposobu funkcjonowania wspomnianych dzieci w środowisku szkolnym. Szkoła jest ważnym miejscem dla dziecka. To właśnie tam spędza ono większość swojego czasu, uczy się norm społecznych i nawiązywania przyjaźni. Coraz więcej jest również dzieci pochodzących z rodziny dysfunkcjonalnej, które mają swoje społeczne problemy a jednocześnie muszą funkcjonować w środowisku szkolnym. Funkcjonowanie społeczne i środowisko szkolne to aspekty ściśle ze sobą związane i zależne od siebie. Budowanie i utrzymywanie relacji z rówieśnikami to bardzo szeroki obszar, składający się z wielu elementów. Istotnym aspektem jest zwrócenie uwagi na różnorodne formy relacji społecznych, zaczynając od wyrażania emocji, nawiązywania relacji a kończąc na rozwiązywaniu konfliktów czy komunikacji z rówieśnikami. W wyniku prowadzonych badań, metodą indywidualnych przypadków funkcjonowanie społeczne dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych w środowisku szkolnym wykazuje zaburzenia

Celem niniejszej pracy było zbadanie w jaki sposób dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim funkcjonują w grupie rówieśniczej, w szkole specjalnej. Dla potrzeb mojej pracy badania przeprowadziłam w Zespole Szkół Specjalnych w klasach 4 , 5 i 6. Posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków, a technikami badawczymi był wywiad, uzupełniony analizą dokumentów. Głównym kryterium doboru dzieci do badań byli uczniowie wieku 12- 15 lat z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim. W swojej pracy odpowiedziałam na problem główny oraz problemy szczegółowe, które pozwoliły mi określić oraz zebrać potrzebne informacje na temat zainteresowań uczniów, napotykanych trudności w szkole oraz przede wszystkim jak odnajdują się w grupie rówieśniczej, jakie są ich relacje koleżeńskie.

Problematyka mojej pracy dotyczy dzieci z dysleksją rozwojową, ich funkcjonowania w środowisku szkolnym w grupie rówieśników. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Rozdziały, których treść zawarłam dotyczą zarówno zagadnień teoretycznych jak i analizie przeprowadzonych badań. W badaniach chciałam pokazać, że dziecko z dysleksją rozwojową nie ma problemów z funkcjonowaniem w swojej grupie rówieśniczej, że jest dzieckiem bardzo uspołecznionym. Jedyne problemy, z którymi ma do czynienia to problemy w nauce. Praca skupia się na różnych zagadnieniach związanych z dysleksją rozwojową, jej charakterystyką, symptomami. Ujęte zostały różne definicje dysleksji rozwojowej oraz typologia i przyczyny występowania tego problemu. Można zauważyć, że przez wiele lat pojęcie to ulegało ciągłym przeobrażeniom oraz to, że wielu ludzi zajmowało się problematyką dysleksji rozwojowej. Ważne jest dokładne opisanie symptomów, na które trzeba zwracać uwagę w przypadku dzieci u których podejrzewać można specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu w zależności od wieku w jakim się znajdują. Praca opisuję także jak funkcjonuje psychospołecznie dziecko z dysleksją rozwojową. Jego rozwój sensoryczny, który w przypadku specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu nie jest łatwy ale także jego rozwój ruchowy oraz funkcję percepcyjne i poznawcze. Ważna jest także kwestia inteligencji dziecka z dysleksją, która w wielu przypadkach może być na poziomie ponadprzeciętnym. Oprócz tych funkcji zostały opisane także możliwości językowe dzieci z problemem specyficznych trudności a co za tym idzie umiejętności komunikowania z innymi. Ważną kwestią jest także zabawa, która w przypadku specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu ma być taką, która rozwija zaburzone funkcje. Opisana jest ścieżka edukacyjna dziecka z dysleksją rozwojową, którą muszą pokonać a , która bywa dla nich czasami trudna a także na wyrażane emocje i trudności adaptacyjne, które mogą towarzyszyć dyslektykom w różnych sytuacjach szkolnych. Trudności z nauką, które mają dzieci prowadzą do punktu gdzie opisane są wybrane i najbardziej znane metody oraz środki terapii wspomagające rozwój dziecka. Niezwykle ważną kwestią było także opisanie zadań jakie spełnia Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna. Jeden z rozdziałów poświęcony jest tematyce przeprowadzonych badań. Zawiera opis niezbędnych pojęć, takich jak: cel i problematyka badań, czym są problemy badawcze oraz metoda badawcza, a także technika i narzędzia badawcze. W rozdziałach tych podany jest również problem główny, na który chcę znaleźć odpowiedź oraz problemy szczegółowe, które pomogą w jego osiągnięciu. Zawarta jest informacja o typach wywiadu, który został użyty w badaniach, określona metoda, która została zastosowana oraz techniki. Opisany jest teren i organizacja badań. Badania przeprowadziłam w Szkole Integracyjnej nr 8 w Jeleniej Górze. W placówce, w której znajdują się dzieci z różnymi problemami. Badaniami objęłam pięciorga dzieci, w tym czterech chłop

W pracy dyplomowej podejmuję problematykę rozwoju społecznego dziecka. Praca opiera się na analizie jednego przypadku, gdzie zastosowano spójne metody wychowawcze – zarówno w środowisku domowym jak i przedszkolnym. Badana dziewczynka uczęszcza do niepublicznego przedszkola, w którym realizowana jest metoda włoskiej lekarki i pedagog Marii Montessori. Podejście jakościowe, którego użyłam pozwoliło na ukazanie badanego przypadku w szerokim zakresie. Posłużyłam się metodologią opartą o obserwację opisaną w książce Paula Epsteina stosowaną w przedszkolach montessoriańskich oraz zastosowałam technikę sędziów kompetentnych. Rozdział teoretyczny zawiera najważniejsze założenia pedagogiczne Marii Montessori oraz koncepcje rozwoju przedstawioną przez różnych autorów. Moje ustalenia prowadzą do wniosków, że wychowywanie dzieci w zgodzie z ich naturalnymi możliwościami i etapami rozwojowymi przynosi zaskakujące efekty. Wykorzystanie potencjału dziecka oraz zaufanie mu w kwestiach predyspozycji rozwojowych pozwala na osiągniecie przez nie kompetencji społecznych oraz pomyślne przejście kryzysów rozwojowych według Eriksona.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z funkcjonowaniem społecznym dzieci z rodzin dysfunkcyjnych.W obecnej rzeczywistości ważnym elementem są warunki wychowania, które wpływają na rozwój dziecka i na jego późniejsze funkcjonowanie w społeczeństwie.Dlatego też zmierzano do poznania jak funkcjonują dzieci z rodzin dysfunkcyjnych w środowisku rodzinnym oraz poznanie trudności z jakimi zmagają się dzieci z rodzin dysfunkcyjnych w środowisku szkolnym.W badaniach empirycznych opartych na metodzie sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem techniki ankiety uczestniczyły dzieci pochodzące z rodzin dysfunkcyjnych.Analiza wyników badań wskazuje, iż relacje zachodzące między dziećmi a ich rodzicami są nieprawidłowe.Idealny styl życia rodzinnego składa się z serdecznych stosunków między samymi rodzicami, między rodzicami a dziećmi, a także między samym rodzeństwem.Relacje w rodzinie powinny być oparte na wzajemnym porozumieniu, szacunku, zaufaniu i lojalności.W rodzinach dysfunkcyjnych nieprawidłowości w relacjach wynikają z braku zaangażowania w życie dziecka, jego relacji z kolegami czy nawet postępami w szkole,ale także z atmosfery jaka panuje w domu, głównie są to kłótnie, stosowanie przemocy oraz spożywanie alkoholu przez jednego z rodziców.Powoduje to,że dziecko czuje się osamotnione.Poza środowiskiem rodzinnym przejawiają trudności szkolne.Źródłem tych trudności mogą być czynniki społeczne,tj. warunki materialne rodziny, dezintegracja życia rodzinnego, konflikty.Ważna dla dzieci z rodzin dysfunkcyjnych jest akceptacja ze strony rówieśników.Przyczyny braku akceptacji wśród dzieci mogą być różne.Czasem leżą po stronie odrzucanego dziecka, czasem po stronie grupy.

Przedmiotem pracy jest funkcjonowanie społeczne dzieci z niepełnosprawnością w młodszym wieku szkolnym w klasie integracyjnej. Obserwacją objęto dwudziestosześcioosobową klasę, do której uczęszcza czterech uczniów z różnym rodzajem niepełnosprawności. Wśród badanych osób były dzieci z następującymi rodzajami niepełnosprawności: autyzm atypowy z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym, zespół Aspergera, umiarkowany rozszczep kręgosłupa oraz całościowe zaburzenie rozwoju, Zespół Downa z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym. Pierwszy rozdział zawiera wyjaśnienie podstawowych pojęć, a także krytyczną analizę literatury przedmiotu. Rozdział drugi poświęcony jest wprowadzeniu w problematykę badawczą. Mówi o działalności państwa i organizacji na rzecz osób z niepełnosprawnością, a także postrzeganiu ich na przestrzeni wieków. W rozdziale tym przedstawiam też informacje o stereotypach funkcjonujących w społeczeństwie na temat niepełnosprawności, a także poruszam temat klas integracyjnych i ich roli w procesach kształcenia. Trzeci rozdział poświęcony jest metodologii i organizacji badań własnych. Wyjaśniam w nim cel pracy, strategię, problemy badawcze, metody oraz techniki. Rozdział czwarty to analiza wyników badań własnych. Zawiera on charakterystykę osób badanych, opisuje problemy dzieci z niepełnosprawnością w klasie integracyjnej, a także relacje występujące między uczniami w badanym środowisku społecznym. W ostatniej części rozdziału przedstawiona jest ocena procesu integracyjnego i oczekiwania w tym zakresie rodziców dzieci z niepełnosprawnością.

Niniejsza praca magisterska porusza problematykę funkcjonowania dziecka z autyzmem w przedszkolu integracyjnym, to opis interakcji i relacji zachodzących między dziećmi z autyzmem uczęszczającymi do przedszkola , a ich rówieśnikami i opiekunami. Pierwszy rozdział pracy dotyczy charakterystyki autyzmu, która dokonana została na podstawie literatury z wykorzystaniem pozycji literackich wielu uznanych specjalistów w dziedzinie tego zaburzenia. Zawiera on rys historyczny autyzmu, charakterystykę dziecka i jego rozwoju społecznego, możliwe przyczyny jego powstania, współczesne kryteria diagnostyczne oraz opis sytuacji rodziców dziecka, ich reakcji na diagnozę zaburzeń autystycznych u dziecka. W kolejnym rozdziale scharakteryzowana została integracyjna placówka przedszkolna na podstawie statutu, opisana idea integracji i sposoby jej realizacji, a także metody wsparcia dziecka z niepełnosprawnością wykorzystywane w przedszkolach. Rozdział trzeci ma charakter metodologiczny, opisuję w nim wybraną strategię badawczą, a także wykorzystane metody i techniki oraz nakreślam czytelnikowi postawione problemy badawcze.Na potrzeby pracy przeprowadzone zostały badania o charakterze jakościowym w jednej z prywatnych placówek integracyjnych znajdujących się we Wrocławiu, materiał badawczy zebrany został poprzez rozmowy z rodzicami i pedagogami, wnikliwą obserwację chłopców, a także analizę dokumentacji dotyczącej badanych wychowanków. Głównym problemem badawczym mojej pracy jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie, jak funkcjonują dzieci z autyzmem w przedszkolu integracyjnym. W ostatnim empirycznym rozdziale zawarty został obszerny opis funkcjonowania badanych chłopców z uwzględnieniem relacji między rówieśnikami i z opiekunami zajmującymi się nimi w przedszkolu. W tym rozdziale poruszona została także kwestia zgłaszanych przez rodziców problemów oraz ich subiektywnej oceny funkcjonowania dzieci w przedszkolu. Napisana przeze mnie praca magisterska prezentuje funkcjonowanie dziecka z autyzmem w przedszkolu integracyjnym, pokazuje jak radzi sobie dziecko z autyzmem w grupie dzieci w normie rozwojowej, jak jest przez nich postrzegane i jak mogą wyglądać jego kontakty z rówieśnikami. Opisane są też pozytywne skutki obecności dzieci z autyzmem zarówno w grupie dzieci z zaburzeniem, jak i pozostałych. Poruszona została także ważna kwestia, jaką jest zapewnienie wszystkim dzieciom warunków sprzyjających integracji, wszechstronnie stymulujących ich rozwój, by przedszkola, szkoły i żłobki stanowiły miejsce nawiązywania wzajemnych relacji i wspólnego zdobywania edukacji.

Praca opisująca problemy w codziennym funkcjonowaniu samotnych matek w wymiarze osobistym, wychowawczym i zawodowych w ich osobistych relacjach. Próba krytycznej analizy literatury, przeprowadzenia badań naukowy i odpowiedzi na postawione w pracy pytania szczegółowe.

Praca przedstawia problematykę najbardziej powszechnej formy uzależnienia, od zarania dziejów jaką jest alkoholizm. Jest to główny czynnik dezorganizacji i dysfunkcji rodzin w skutek czego dochodzi do ich rozpadu. Decyzję o napisaniu pracy na temat funkcjonowania rodziny z problemem alkoholowym podjęto po wieloletnich obserwacjach rodzin, w których znajdowała się osoba uzależniona. Praca przedstawia terminologię związaną z rodziną oraz etiologie choroby alkoholowej. W części metodologicznej ujęto cel podjętych badań, było to ukazanie informacji na temat wpływu choroby alkoholowej na funkcjonowanie rodziny. Główny problem badawczy został uszczegółowiony do pytań, które stanowiły szczegółową problematykę badawczą. W badaniach przedstawiono jakie były relacje między badanymi rodzinami przed uzależnieniem od alkoholu, w trakcie i po odstawieniu. Pracę kończę podsumowaniem wyników badań i przedstawieniem wniosków jakie wyciągnęłam po napisaniu pracy. Wnioskując alkoholizm jest to choroba, która destrukcyjnie wpływa zarówno na uzależnionego jak i na jego całą rodzinę. Jak z każdą chorobą z alkoholizmem również należy walczyć.