Tematem mojej pracy jest „Wartość przyjaźni w doświadczeniu młodych dorosłych”. W części teoretycznej ukazałam definicje, charakterystykę, rodzaje oraz czynniki wpływające na zawieranie przyjaźni. Na tym etapie przedstawiłam także charakterystykę grupy rozwojowej młodych dorosłych oraz zadania rozwojowe, z jakimi borykają się osoby będące w tej fazie. W podstawach metodologicznych zarysowałam jakościowy typ badań, w których wykorzystałam paradygmat interpretatywny. Opisałam metodę biograficzną, którą przedstawiłam za pomocą techniki wywiadu narracyjnego, a materiały zebrałam za pomocą koniecznych narzędzi. W części metodologicznej ujęłam także cel i procedurę badań, problemy badawcze, charakterystykę osób badanych oraz problemy etyczne związane ze zbieraniem materiału. W rozdziale zawierającym materiał empiryczny, zanalizowałam pięć wywiadów oraz dokonałam analizy pola semantycznego słowa „przyjaciel”. Całość pracy zakończyłam refleksjami i wnioskami.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest to, jaką wartość wychowawczą zdaniem nauczycieli przedszkolnych i wczesnoszkolnych mają zabawy swobodne. Przeprowadzając badania własne chciałam sprawdzić, jak nauczyciele postrzegają zabawy swobodne, czy potrafią je zdefiniować, wskazać ich wartość dla rozwoju dzieci i wykorzystywać w pracy własnej. Moje badania przeprowadzałam poprzez przygotowanie ankiety dotyczącej zabaw swobodnych. Przygotowana przeze mnie ankieta zawierała 10 pytań, (w tym pytania otwarte i zamknięte). Ankiety zostały przeze mnie rozdane nauczycielom przedszkolnym i wczesnoszkolnym a następnie zebrane i zanalizowane. Na końcu opracowałam wyniki i opisałam wnioski, które wyciągnęłam na podstawie odpowiedzi nauczycieli. Poprzez moje badania doszłam do wniosku, iż nauczyciele przypisują zabawom swobodnym dużą wartość wychowawczą. Potrafią określić czym są zabawy swobodne i jakie dają korzyści dzieciom i nauczycielom. Nauczyciele uważają, że tego rodzaju zabawy mają dużą wartość dla rozwoju dzieci, stosują je i mają określoną opinię na temat tego, jak często dzieci powinny bawić się swobodnie. Poprzez przeprowadzone przeze mnie badania doszłam również do wniosku, że zbyt mało uwagi w kształceniu nauczycieli poświęca się zabawie swobodnej i jej wartości w rozwoju dzieci.

W pracy starałam się omówić i przedstawić problematykę związaną z rodzinami monoparentalnymi. Rozdział I przedstawia historię rodziny, jej pozycję na tle historycznym, oraz przemiany na skutek zachodzących zmian społecznych, ekonomicznych, prawnych i kulturowych, które zachodziły w Polsce. Przedstawiłam różne rodzaje - modele rodzin, od tradycyjnej patriarchalnej, aż do rodziny partnerskiej. Opisałam zwyczaje panujące w różnych modelach rodzin. W swojej pracy odpowiedziałam na podstawowe pytania: co to jest rodzina, jaka rolę spełnia dla człowieka, oraz jakie są jej typy i jakie spełnia funkcje. Starałam się w pracy opisać wszystkie alternatywne modele rodzin, jakie wyodrębniły się w wyniku transformacji życia społecznego. Rozdział II pracy zawiera zagadnienie rozwodu i jego konsekwencji dla rodziny, dzieci i rodziców. Praca zawiera w tym rozdziale, podrozdział dotyczący powstania rodziny monoparentalnej i jej specyficznych cech. Następny podrozdział zawiera opis, w jaki sposób funkcjonuje rodzina z jednym rodzicem, a także jak wygląda przemiana ról. Bardzo ważnym aspektem w niniejszej pracy było zawarcie podrozdziału na temat zagrożenia, jakie niesie ze sobą samodzielne rodzicielstwo. Mimo, iż samodzielne rodzicielstwo narażone jest na pokonanie wielu trudności związanych z wychowaniem dziecka, organizacją życia rodzinnego, zabezpieczenia podstawowych potrzeb całej monoparentalnej rodziny, chciałam pokazać w swojej pracy, iż istnieje możliwość wychowania dzieci przez jednego rodzica, jak również możliwość zaspokojenia jego podstawowych potrzeb. Dlatego też w pracy ukazuję to nie tylko od strony merytorycznej, ale i również od strony praktycznej - w postaci coachingu dla rodziców. Praca zawiera opis samego coachingu, a także opis dwóch sesji coachingowwych. Sesje mają na celu pokazać, w jaki sposób samodzielni rodzice starają się spełnić swoje marzenia związane z bycia lepszym rodzicem. To bycie lepszym rodzicem dotyczy różnych płaszczyzn życia, ale ma też na celu udowodnić, iż monoparentalne rodziny potrafią być wydolne wychowawczo, potrafią być dobrze zorganizowane, mogą zapewnić swoim dzieciom poczucie stabilizacji i bezpieczeństwa.

Niniejsza praca porusza zagadnienie wczesnej dorosłości w perspektywie wielopokoleniowej. Celem pracy było ukazanie przemian i różności doświadczeń w obszarze przeżywania tego okresu przez przedstawicieli różnych generacji. Rozdział pierwszy oscyluje wokół teoretycznych rozważań nad okresem dorosłości, z uwzględnieniem przypisanych jej zadań rozwojowych oraz coraz częściej występującego zjawiska odraczania dorosłości. W tej części poruszam również kwestie związane z różnymi ujęciami tego okresu, a więc problematykę dorosłości subiektywnej i obiektywnej. W dalszej części pracy poruszone zostaje pojęcie pokolenia oraz międzypokoleniowej współpracy. Część drugiego rozdziału poświęcona jest również uwarunkowaniom historyczno – społecznym danych pokoleń, ukazujących różność okoliczności przeżywania wczesnej dorosłości przez dane generacje. Praca przestawia także autorski projekt warsztatów międzypokoleniowych opartych na koncepcji biograficzności. Oprócz opisu celu i działań, poruszone zostają kwestie związane z możliwością realizacji tego warsztatu w przestrzeni andragogicznej.

Narodziny dziecka to długo oczekiwany moment, przepełniony szczęściem i radością rodziców.Niestety nie wszystkie dzieci rodzą się zdrowe.Wtedy rodzice zmagają się z ogromną tragedią.Występuje u nich rozczarowanie, żal oraz bezsilność. Pragną pomóc swojemu dziecku, starając się zniwelować występujące zaburzenie.Pomocą dla rodziców, a przede wszystkim dzieci są programy wczesnego wspomagania rozwoju, które skierowane są do dzieci z niepełnosprawnością lub zagrożonych niepełnosprawnością.Wczesne wspomaganie rozwoju to szereg oddziaływań, głównie psychoruchowych lub społecznych skierowanych na dziecko od chwili wykrycia zaburzenia do podjęcia przez niego nauki szkolnej. Oddziaływanie te mogą być bardzo różne, zależne od zaburzeń rozwojowych zdiagnozowanych przez specjalistów. Tematem mojej pracy jest wczesne wspomaganie rozwoju dzieci z zaburzeniami mowy.Analizując literaturę, doszłam do wniosku, że występuje deficyt informacji na temat zaburzeń mowy.W pierwszym rozdziale mojej pracy przeanalizowałam zagadnienie wczesnego wspomagania rozwoju.Zajęłam się obowiązującymi rozporządzeniami, które regulują prowadzenie wczesnych oddziaływań dla dzieci niepełnosprawnych lub zagrożonych niepełnosprawnością. Przybliżyłam również proces diagnozy dziecka, który jest bardzo ważny w dalszym etapie wczesnego wspomagania rozwoju.Następnie opisałam rolę rodziny we wczesnym wspomaganiu rozwoju dzieci.Rodzina jest dla dziecka naturalnym środowiskiem wychowawczym, stymulującym jego rozwój. To w domu dziecko spędza najwięcej czasu, dlatego ważne jest objęcie wczesnym wspomaganiem także rodziców dziecka.Dać im istotne informacje, wskazówki jak stymulować rozwój swojego dziecka, a także wsparcie, które jest potrzebne w tej trudnej dla nich sytuacji. Rozdział drugi obejmuje zaburzenia mowy.Przybliżyłam najważniejsze informacje na temat prawidłowego rozwoju mowy dziecka.Opisałam okres melodii, wyrazu, zdania, swoistej mowy dziecięcej, uwzględniając osiągane w tych okresach przez dziecko umiejętności.W kolejnym podrozdziale przeanalizowałam opóźniony rozwój mowy.Wykazałam różnice między zakłóceniem, opóźnieniem oraz zaburzeniem rozwoju mowy.Przedstawiłam również podział na samoistne oraz niesamoistne opóźnienie mowy.Dalej zajmęłam się występującymi zaburzeniami mowy, dzieląc je na zewnątrzpochodne i wewnątrzpochodne. Zewnątrzpochodne zaburzenia mowy wynikają z wpływu środowiska. Nie ma wewnętrznych uszkodzeń, które mogłyby być przyczyną występującego zaburzenia.Natomiast zaburzenia wewnątrzpochodne wynikają z defektów strukturalnych oraz psychoneurologicznych. W mojej pracy opisałam najczęściej występujące zaburzenia takie jak: afazja, dysglosja, dyslalia, dysartia, jąkanie, digofazja oraz mutyzm.W kolejnym podrozdziale przedstawiłam metody terapii logopedycznej wykorzystywane we wczesnym wspomaganiu rozwoju przez specjalistów. Opisałam masaż logopedyczny, metodę psychostymulacyjną, ćwiczenia czynne, wspomagane oraz oddechowe. W trzecim rozdziale mojej pracy przeds

W związku ze zwiększającą się liczbą urodzeń dzieci, u których diagnozuje się różne choroby lub niepełnosprawności temat wczesnego wspomagania rozwoju dzieci jest niezwykle istotny. W pierwszym rozdziale zawarte zostały definicje i pojęcia związane z wczesnym wspomaganiem rozwoju. Wyodrębnione zostały terapie, stymulacje rozwoju, a także przedstawione zostały problemy rozwojowe oraz funkcjonowanie wczesnego wspomagania w otoczeniu dziecka. W drugim rozdziale uwzględnione zostały pojęcia związane z niepełnosprawnością intelektualną i jego przyczyny. Przedstawiono również obraz rodziny dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. Trzeci rozdział jest rozdziałem metodologicznym. Wyodrębnione zostały w nim: przedmiot, cel i problemy badawcze. Czwarty rozdział dotyczy analizy i interpretacji wyników badań.

Praca składa się z dwóch części: teoretycznej i badawczej. Część teoretyczna to podstawowe zagadnienia odnoszące się do wczesnego wspomagania rozwoju, m.in. klasyfikacja niepełnosprawności, etapy rozwoju dziecka, metody i formy pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym, zadania i cele wychowania przedszkolnego, współpraca ze środowiskiem rodzinnym. Metodologia badań własnych została skonstruowana na podstawie obserwacji funkcjonowania chłopca niedowidzącego, należącego do placówki przedszkolnej "Promyk Słońca". W badaniu zastosowane zostały trzy metody badawcze : analiza dokumentów, wywiad z nauczycielem i matką chłopca, obserwacja dziecka podczas zajęć w przedszkolu.

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie kluczowych faktów dotyczących istoty autyzmu oraz zaprezentowanie, jako jednego z działań pomocowych, wczesnego wspomagania w rozwoju dziecka. Praca składa się z czterech części. Rozdział pierwszy poświęciłam charakterystyce autyzmu na podstawie literatury przedmiotu. Opisałam pojęcie i istotę, epidemiologię, wybrane koncepcje etiologii autyzmu, rozpoznawanie, diagnozę oraz specyfikę funkcjonowania dzieci autystycznych. W rozdziale drugim scharakteryzowałam program wczesnego wspomagania w rozwoju dziecka na podstawie literatury przedmiotu, rozporządzenia prawnego oraz danych zawartych w programie rządowym. Wyjaśniłam zasadniczą rolę udziału rodziny dziecka w działaniach pomocowych oraz ich zalety a także narzędzia diagnostyczne i metody terapeutyczne wykorzystywane w praktyce wczesnego wspomagania w rozwoju dziecka. Trzeci rozdział poświęciłam metodologii badań. Opisałam założenia teoretyczne, problemy badawcze oraz strategię badań. Scharakteryzowałam wykorzystane metody i techniki oraz miejsce badań. W rozdziale czwartym dokonałam analizy i interpretacji wyników przeprowadzonych badań. Scharakteryzowałam sylwetki badanych osób oraz skierowany wobec nich i ich rodzin zakres oddziaływań pomocowych. Opisałam efekty działań terapeutycznych a także ocenę całego procesu, jakiej dokonały rodziny badanych osób. Rozdział czwarty zakończyłam podsumowaniem wyników badań.

Tematem niniejszej pracy magisterskiej jest „Wczesne wspomaganie rozwoju dzieci z zaburzeniami słuchu”. Za główny problem badawczy uznaje się stwierdzenie jak uczestnictwo w programie oddziaływało na dzieci objęte nim w przeszłości, które obecnie uczęszczają do placówek edukacji ciągłej. Przebadano rodziców dzieci, które uczestniczyły w programie od roku 2007 do 2014. Metoda badań przyjęta w pracy to metoda indywidualnych przypadków, natomiast techniką - kwestionariusz otwarty. Problematyka badań tejże pracy poruszana była przez licznych badaczy, którzy oceniali skuteczność rozpoczęcia działań pomocowych pod nazwą Wczesne Wspomaganie Rozwoju Dzieci, pionierką w ocenie tych badań jest Teresa Serafin, a także Beata Cytowska i Barbara Winczura. Zawarte w pracy treści wyjaśnią czym są zaburzenia słuchu, i jak je klasyfikujemy. W pracy zwraca się także szczególną uwagę na etiologię zaburzeń słuchu u dzieci. Z racji na fakt pozostawania rodziców w kręgu dociekań badawczych, praca ta dostarcza wielu informacji odnośnie współudziału rodziców w rehabilitacji dzieci, jak i ich pozycji w rodzinie z dzieckiem niepełnosprawnym. Informacji na ten temat dostarczają odpowiednie podrozdziały w rozdziałach ogólnych o nazwie Charakterystyka dziecka z wadami słuchu oraz Wczesna interwencja i wspomaganie rozwoju, a w szczególności rozdział, który prezentuje wyniki badań. Wszelkie informacje o programie zawarte są w rozdziale drugim, który wyczerpuje wiedzę dostępną w literaturze i ustawach, a także rozporządzeniach. W rozdziale tym przedstawione zostają zalety wczesnego wspomagania rozwoju, które wynikają z krytycznej analizy literatury, informacje te zostają poddane weryfikacji w rozdziale o podobnym tytule w sprawozdaniu z badań. Wnioski z badań można odnaleźć w poszczególnych podrozdziałach, a także w podsumowaniu badań, gdzie zwraca się uwagę na ich charakter praktyczny.

Wczesne wspomaganie rozwoju dzieci z zespołem Aspergera ma ogromne znaczenie dla ich prawidłowego funkcjonowania w codziennym życiu.Stanowi ono kluczowy etap dla dalszego postępowania terapeutycznego,bowiem zapobiega pogłębianiu się istniejących zaburzeń oraz eliminuje powstawanie kolejnych nieprawidłowości. Rozpoczynane we wczesnym dzieciństwie przynosi najwięcej korzyści dziecku, ale także całej jego rodzinie. Niniejsza praca analizuje skuteczność i znaczenie wczesnego wspomagania rozwoju na przykładzie dzieci z zespołem Aspergera i udzielonych przez ich rodziców informacji. Celem pracy jest zbadanie skuteczności wczesnego wspomagania rozwoju dziecka z zespołem Aspergera w opinii rodziców. Niniejsza praca składa się z czterech rozdziałów.Rozdział pierwszy przedstawia w oparciu o literaturę przedmiotu wyjaśnienia terminologiczne związane z wczesnym wspomaganiem rozwoju. Opisano w nim także podstawy teoretyczne, cele i zasady organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci. W rozdziale został opisany również aspekt prawny wczesnej interwencji. W powyższym rozdziale szczególnie ważny jest podrozdział wspominający o rodzinie dziecka i jej udziale we wczesnym wspomaganiu rozwoju,a także możliwościach jej wsparcia.Poruszone zostały kwestie specyfiki funkcjonowania rodzin posiadających niepełnosprawne dziecko,potrzeb rodziców,konieczności ich wsparcia i dostarczenia pomocy nie tylko tej informacyjnej,ale przede wszystkim emocjonalnej.Zwrócono także uwagę na konieczność uwzględniania w programach wczesnego wspomagania rozwoju dzieci modelu skoncentrowanego na rodzinie,opierającego się na współpracy,wzajemnych relacjach,szacunku,zaufaniu,empatii oraz otwartej komunikacji.Na zakończenie rozdziału zostały opisane zalety i korzyści płynące z wczesnego wspomagania rozwoju dzieci. Rozdział drugi niniejszej pracy zawiera najważniejsze informacje dotyczące zespołu Aspergera.Przedstawiony został rys historyczny zaburzenia oraz wszelkie wyjaśnienia terminologiczne. Zespół Aspergera został opisany jako całościowe zaburzenie rozwojowe mieszczące się w spektrum autyzmu,którego przyczyny pomimo licznych badań i obserwacji nie są znane.Jako kolejne zostały przedstawione wykorzystywane w trakcie diagnozy kryteria diagnostyczne zespołu Aspergera na podstawie ICD-10, skali opracowanej przez Gilberga oraz według DSM-IV, a także nowej klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM-5. W powyższym rozdziale znajdziemy także ogólną charakterystykę dziecka z zespołem Aspergera oraz opis najczęściej przejawianych symptomów, które sprowadzają się do czterech charakterystycznych cech takich jak:zaburzone interakcje społeczne, kłopoty z komunikacją i porozumiewaniem się, nietypowe zainteresowania oraz stereotypowe zachowania i rytuały. Bardzo istotny z punktu widzenia rodzica i nauczyciela jest także opis przebiegu rozwoju dziecka z ZA. Ostatni podrozdział zawiera informacje na temat wybranych metod i form terapii wspomagania rozwoju dzieci z zespołem Aspergera. W rozdziale trzec

Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy zagadnień związanych z zespołem Downa. Przestawiona została jego historia, która może sięgać nawet trzech tysięcy lat wstecz. Pierwsze zanotowane wzmianki na ten temat pojawiły się jednak dopiero w 1838 roku. Od tego czasu wiedza na temat zespołu Downa bardzo się rozwinęła. W tym rozdziale omówione zostały również etiologia i objawy, a także rozwój osób z zespołem Downa. W drugim rozdziale przedstawione zostały zagadnienia dotyczące wczesnej interwencji. Porównane zostały pojęcia „wczesna interwencja” oraz „wczesne wspomaganie rozwoju”. Omówiona została pielęgnacja niemowlęcia z zespołem Downa oraz to, czym różni się od pielęgnacji dziecka zdrowego. Scharakteryzowane zostały również działania podejmowane w ramach wczesnej interwencji. Rozdział trzeci dotyczy metodologii moich badań. Przedstawiony w nim został przedmiot i cel badań, postawione problemy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz charakterystyka badanej populacji. W rozdziale czwartym przedstawiłam zebrane przeze mnie dane oraz ich analizę. W ostatniej części zamieściłam aneks, który zawiera kwestionariusz ankiety.

Celem mojej pracy jest przybliżenie pojęcia antykoncepcji, a także analiza, interpretacja oraz ocena wiedzy młodzieży na temat antykoncepcji, na podstawie wyników własnych badań. Pierwszy rozdział mojej pracy jest poświęcony definicji antykoncepcji, ukazaniu jej istoty, a także postrzegania tego tematu w społeczeństwie. Przybliżam również historię antykoncepcji, ukazując jak rozwijała się na przestrzeni lat. Przedstawiłam działanie poszczególnych metod kontroli płodności z uwzględnieniem zagrożeń jakie może nieść za sobą ich stosowanie. W ostatnim podrozdziale ukazałam również, jak wygląda edukacja seksualna w Polsce. Drugi rozdział zawiera opis metodologiczny przeprowadzonych badań. Zawarłam w nim przedmiot i cel badań, metody, techniki i narzędzia, którymi posługiwałam się w realizacji badań, problemy badawcze oraz postawione hipotezy, zmienne i wskaźniki, a także teren badań. Natomiast trzeci rozdział zawiera analizę i interpretację wyników przeprowadzonych przeze mnie badań, które potwierdzają założenie hipotezy głównej i informacji, które zawarłam w rozdziale teoretycznym, że poziom wiedzy młodzieży ze szkół ponadgimnazjalnych na temat antykoncepcji jest niski. W trzecim rozdziale umieściłam także podsumowanie wyników badań.

W niniejszej pracy dokonano przeglądu i analizy teoretycznych podstaw wiedzy o wychowaniu, rodzinie oraz wieku przedszkolnym jako okresie rozwoju człowieka. Na tej podstawie przeprowadzono badania własne, których celem było określenie „Jaka jest wiedza pedagogiczna rodziców dzieci w wieku przedszkolnym?”. Do zrealizowania celu badań własnych posłużyła metoda jakościowego wywiadu badawczego Steinar’a Kvale. Jest to nowe podejście do tematu kultury pedagogicznej rodziców ze względu na użycie innej metody niż należącej do orientacji ilościowej.

Praca porusza temat wiedzy rodziców na temat wykorzystywania seksualnego dzieci. Główny cel badań, którym było określenie poziomu tejże wiedzy, udało mi się osiągnąć dzięki analizie przeprowadzonych badań (wywiadów) w zestawieniu z literaturą przedmiotu. Do wyboru tematyki pracy skłoniły mnie nieprzerwanie dochodzące z mediów informacje o kolejnych przypadkach seksualnego krzywdzenia dzieci. Praca ma na celu uświadomienie rodzicom, że problem nadużyć seksualnych wobec dzieci jest aktualny, a co więcej niepokojąco się rozrasta (także w Polsce), i że to właśnie w ich rękach leży zapewnienie dzieciom bezpieczeństwa w tej kwestii, co nie jest możliwe bez posiadania odpowiedniego poziomu wiedzy na ten temat.

Problem główny niniejszej pracy brzmi Jaką wiedzą dysponują absolwenci terapii zajęciowej rocznika 2018 Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu na temat potrzeb osób starszych? Celem badań jest poznanie wiedzy terapeutów zajęciowych z rocznika 2018 na temat potrzeb osób starszych. Badania osadzone zostały w schemacie studium przypadku. Zebrany bogaty materiał empiryczny ukazuje szeroką, choć nie do końca uporządkowaną wiedzę terapeutów zajęciowych. Metodę badawczą stanowi wywiad, a technikę badawczą stanowią dyspozycje do wywiadu. W niniejszej pracy magisterskiej ukazano problematykę potrzeb osób starszych oraz oczekiwanej wiedzy specjalistów z nimi pracujących, tzn. terapeutów zajęciowych kształconych według zachodniego modelu. Rezultaty przeprowadzonych badań wskazują na rozbudowaną wiedzę dotyczącą wybranych potrzeb osób starszych posiadanej przez absolwentów terapii zajęciowej.