Celem pracy “Przeciwdziałanie nieśmiałości poprzez wybrane techniki arteterapii wśród dzieci w wieku wczesnoszkolnym” jest przedstawienie problemu nieśmiałości zarówno pod względem aspektów teoretycznych jak i praktycznych. Praca składa się z dwóch części, pierwszej teoretycznej oraz drugiej projektowej. W pierwszych rozdziałach, w oparciu o literaturę zostały przedstawione definicje nieśmiałości, tezy dotyczące jej genezy, objawy oraz skutki tego problemu. W rozdziałach tych klarowanie zaprezentowano, że główne zagadnienie pracy jest niejednoznaczne pod względem definicji naukowych jak i uwarunkowań powstawania tego zjawiska. Dodatkowo została opisana technika arteterapii, która została wykorzystana w części projektowej. Następnie zawarty jest ogólny opis placówki szkolnej, zarówno pod względem prawnym jak i życia codziennego szkoły. W zaprezentowanej placówce zostały zrealizowane konspekty zajęć, które autor zawarł w drugiej części pracy. Przyjął on bowiem za zadanie stworzenie cyklu zajęć mających na celu zapobieganie nieśmiałości, które zrealizował w niniejszej placówce. Istotnym elementem stworzonych zajęć jest wykorzystanie elementów arteterapii. Druga część pracy oprócz zaprezentowania konspektów przedstawia ewaluację projektu i wnioski z niej płynące.

Celem pracy "Kształtowanie postawy świadomego odbioru przekazu medialnego u dzieci w wieku 7-12 lat" jest spotęgowanie świadomej edukacji medialnej wśród dzieci w wieku szkolnym, ukazanie pozytywnych aspektów i korzyści w formie krytycznego odbioru wiedzy i informacji, a także przeciwdziałanie destrukcyjnym skutkom, takim jak cyberprzemoc w wirtualnym świecie czy utrata własnej wartości. Odpowiedzialny odbiór jest niezbędny aby zapobiec alienacji i zagubieniu w sieci technologii informacyjnej. Praca składa się z dwóch części - teoretycznej i projektowej. W pierwszych rozdziałach w oparciu o literaturę przedstawiono rozwój dziecka w wieku szkolnym, zdefiniowane zostały pojęcia dotyczące mediów, a także ukazano przejawy i potencjalne skutki niewłaściwego użytkowania środków przekazu. Następnie zawarto ogólny opis placówki, w której zrealizowane zostały konspekty zajęć, przedstawione wraz z ewaluacją i wnioskami w drugiej części projektu.

Tematem swojej pracy uczyniłam poradnictwo, które może być skuteczną pomocą w konstruowaniu kariery. Chciałabym ukazać jak doradcy – profesjonaliści, wykorzystują wiedzę dotyczącą rynku pracy i występujących na nim zawodów, w jaki sposób pomagają określić predyspozycje, jak poprzez zajęcia warsztatowe mogą wspierać w podejmowaniu decyzji zawodowych. Zaprojektowałam warsztat dla młodzieży ostatnich klas szkoły podstawowej, który - mam nadzieję - ułatwi wybór drogi edukacyjnej. Ważne jest przedstawienie wizji rynku pracy w obrębie niedalekiej przyszłości, pomoc w odkryciu predyspozycji zawodowych i zainteresowań oraz wspieranie w podejmowaniu trudnej decyzji, jaką jest wybór szkoły średniej, będący bardzo ważnym momentem życia, mającym istotny wpływ na dalsze losy, karierę i rozwój zawodowy. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. „Zmieniające się ujęcia kariery” prezentuję definicję podstawowych pojęć z zakresu poradnictwa kariery, jak: kariera, praca, zawód oraz zatrudnienie. W dalszej części pierwszego rozdziału analizuję koncepcje rozwoju kariery, przedstawiam również modele i wzory karier. W drugim rozdziale pt. „Poradnictwo kariery skierowane do młodzieży stojącej przed wyborem szkoły średniej” przedstawiam różne sposoby definiowania pojęcia poradnictwo oraz poradnictwo kariery. Przybliżam formy realizowania poradnictwa kariery jakimi są: poradnictwo indywidualne, grupowe oraz niedawno powstała forma prowadzenia poradnictwa – jaką jest poradnictwo na odległość, prowadzone za pomocą łącza internetowego. Omawiam również metody, za pomocą których można pracować skutecznie z klientem. W ostatniej części przedstawiam instytucje świadczące pomoc z zakresu poradnictwa kariery, które istnieją w Polsce oraz programy kształcenia, obowiązujące w szkole podstawowej (od roku szkolnego 2017/2018 do programu kształcenia ostatnich klas szkoły podstawowej został wprowadzone obowiązkowe zajęcia z zakresu doradztwa zawodowego. Rozdział trzeci mojej pracy licencjackiej pt. „Prezentacja autorskiego warsztatu pt. „Jak skutecznie konstruować karierę” podzielony został na dwie części. Część pierwsza poświęcona została na omówienie podstaw metodyki projektowania warsztatów. Przedstawione zostały pojęcia warsztatu, treningu, szkolenia. Została również opisana rola grupy, trenera, etapy cyklu szkolenia, cykl Kolba oraz metody wykorzystane w warsztacie. Druga część trzeciego rozdziału pracy, zawiera opis założeń i celu mojego warsztatu oraz szczegółowe opisy poszczególnych sesji warsztatu, który opracowałam zgodnie z modelem uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba.

W dzisiejszych czasach cenną wartością jest rozwój osobisty. Dzięki temu, że człowiek uczestniczy w procesie samodoskonalenia osiąga w życiu satysfakcję i sukcesy. Co więcej, nadąża za dynamiką zmian na rynku pracy, która coraz bardziej wymaga ciągłego szkolenia i przekwalifikowywania się. Rozwój osobisty daje poczucie atrakcyjności i pewności siebie, a także otwiera nowe możliwości i sprawia, że łatwiej dąży się do wyznaczonych celów. W związku z tym, że ludzie czują potrzebę ciągłego rozwoju, stawia się na usługi szkoleniowe, których oferta z biegiem czasu staje się coraz bogatsza i urozmaicona. Dzięki różnym szkoleniom ich uczestnicy poznają bądź poszerzają rozmaite umiejętności. Zwiększenie istoty szkoleń wymaga dobrego przygotowywania trenerów, którzy będą w sposób efektywny prowadzić dane warsztaty. W związku z dużą konkurencją na rynku oraz zwiększającymi się wymaganiami klientów, trenerzy starają się ze wszystkich sił, by ich szkolenia były ciekawe i oryginalne. Dlatego też muszą posiadać umiejętności elastyczności i kreatywności, które pozwolą im na świadome i twórcze kierowanie grupą szkoleniową oraz indywidualne podejście do grupy. Elastyczność umożliwia dostosowywanie się do pojawiających się w grupie oczekiwań oraz niespodziewanych zdarzeń, kreatywność natomiast pomaga generować nowe pomysły oraz rozwiązywać konflikty pojawiające się w grupie, stworzyć innowacyjne projekty, które mogą pozytywnie zaskoczyć klientów. Dzięki twórczemu myśleniu można wprowadzić grupę w atmosferę pełną skupienia. Co więcej, pozwala ona na stworzenie własnych ćwiczeń które sprawdzą się w projektowaniu sesji szkoleniowych. Przede wszystkim jednak trenerzy muszą posiadać umiejętność autoprezentacji i zachowania się w sytuacji ekspozycji społecznej, co zbliża jego pracę do pracy aktora występującego na scenie. Ten fakt szczególnie mnie zainteresował, dlatego też w mojej pracy koncentruję się na tym, co te dwa zawody łączy i staram się pokazać, jak można wykorzystać techniki aktorskie, by stać się lepszym trenerem. W tym celu zaprojektowałam warsztat dla studentów i absolwentów poradnictwa, którzy jako doradcy, będą – prowadząc poradnictwo grupowe w postaci szkoleń i warsztatów edukacyjnych – wchodzili w rolę trenera. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. Praca trenera- prowadzenie szkoleń zamierzam skupić się na tematyce związanej z prowadzeniem i projektowaniem szkoleń. Przybliżę również sylwetkę trenera opisując jego cechy i umiejętności oraz rolę jaką spełnia w procesie grupowym. W kolejnym rozdziale pt. Trener jako aktor - perspektywa dramaturgiczna przedstawiam terminy związane z aktorem, jego pracą i technikami, którymi się posługuję. Dodatkowo, porównam portret aktora i trenera opisując podobieństwa i różnice między nimi. Wykorzystuję również ujęcie dramaturgiczne, aby z tej perspektywy spojrzeć na świat szkolenia i teatru, wskazując ich elementy łączące. W rozdziale trzecim pt. Skuteczny trener, czyli jak wykorz

Rodzina jest środowiskiem wychowawczym, która ma największy wpływ na rozwój człowieka. System wartości oraz sposób zachowania się dziecka w danej sytuacji zależy przede wszystkim od środowiska, w którym jest wychowywana. Tym środowiskiem jest właśnie rodzina. Ważnymi osobami w rodzinie są rodzice, którzy pełnią funkcję wychowawczą i opiekuńczą względem dzieci. Jednocześnie rodzice dbają o rozwój emocjonalny i fizyczny dziecka. Ważnym zadaniem rodziców jest również nauczenie dzieci wzorców postępowania, a także rozwijanie ich wiedzy na temat otaczającego ich świata. Jednak nadchodzi taki czas, kiedy dzieci dorastają i usamodzielniają się. Podejmują decyzję o wyprowadzeniu się z domu, rozpoczęciu życia na własny rachunek. Dla rodziców jest to bardzo trudny okres w życiu. To doświadczenie wydaje się tak istotne w życiu, że postanowiłam na tym zagadnieniu skupić się w mojej pracy licencjackiej. Jej temat - „Syndrom pustego gniazda a relacje z dorosłymi dziećmi. Projekt warsztatu przygotowującego rodziców do odchodzenia dzieci z domu rodzinnego” – pozwolił mi na zgłębienie tego tematu i zaproponowanie pomocy dla rodziców. Niestety literatura na ten temat jest dość skromna. Nie ma też poradników dla rodziców, które byłyby pomocne w radzeniu sobie w trudnym dla nich okresie, a uważam, że jest to bardzo potrzebne. Rodzice nie mają wystarczających informacji związanych z budowaniem odpowiednich relacji ze swoimi dziećmi. Nie wiedzą, jak zachować się w sytuacji wyprowadzenia dziecka z domu, ponieważ chcą zachować z nimi poprawne stosunki oraz nie zniszczyć łączących ich więzi. Moja praca składa się z części teoretycznej i metodycznej. W pierwszym rozdziale pt. „Dorosłe dziecko w rodzinie” przedstawiam definicje rodziny według różnych autorów, modele rodziny, a także funkcje pełnione przez rodzinę. Opisuję także etapy rozwojowe, przez które przechodzi dziecko w ciągu swojego życia. W drugim rozdziale pt. „ Syndrom pustego gniazda a relacje małżeńskie” skupiam uwagę na przedstawieniu szerokiego pojęcia, jakim jest syndrom pustego gniazda, zmiany, jakie zachodzą pomiędzy małżonkami po opuszczeniu domu rodzinnego przez dorosłe dziecko, a dodatkowo omawiam, jakie wsparcie mogą uzyskać rodzice, którzy przechodzą kryzys spowodowany przez syndrom pustego gniazda. W rozdziale trzecim pt. „Projekt warsztatów : sposoby radzenia sobie ze zmianą spowodowaną syndromem pustego gniazda” przedstawiam podstawy metodyki projektowania działań warsztatowych oraz omawiam zaprojektowany przeze mnie warsztat pt. „ Sposoby radzenia sobie ze zmianą, spowodowaną syndromem pustego gniazda.” Definiuję takie pojęcia, jak: szkolenie, trening, warsztat; opisuję rodzaje szkoleń, a także charakteryzuję koncepcję Davida Kolba, według której projektowałam poszczególne sesję warsztatu oraz opisałam użyte przeze mnie metody nauczania. Głównym celem warsztatu jest zaznajomienie rodziców dorosłych dzieci, czym jest syndrom pustego gniazda oraz w jaki sposób można poradzić sobie ze zmianą

We współczesnym świecie, ludzie w ciągłym pośpiechu, zmęczeni codziennymi obowiązkami, zapominają o rozmawianiu ze sobą, o wyrażaniu troski i empatii. Dorośli nie poświęcają czasu dzieciom, nie słuchają ich, nie prowadzą długich rozmów, a relacje są często powierzchowne, lub – co najgorsze – oparte na ciągłym ocenianiu, złości niechęci i agresji. Istnieje ogromny zbiór literatury, który przybliża zagadnienie komunikacji międzyludzkiej. Jest ona dostępna i rozpowszechniona. Wiele ciekawych artykułów odnośnie powyższego zagadnienia można znaleźć także w Internecie. W bibliotekach i księgarniach półki uginają się od poradników, które uczą umiejętności wyrażania siebie w komunikacji z drugą osobą oraz poprawnego przekazu informacji. Spośród wielu pozycji szczególnie zainteresowała mnie koncepcja Porozumienia Bez Przemocy. Propozycja, której autorem jest Marshall B. Rosenberg, polega na tworzeniu empatycznej wypowiedzi, w której nie przejawia się ani ocena ani agresja, ani osąd. Jest to uzewnętrznienie własnych odczuć, próśb oraz potrzeb w sposób życzliwy wobec drugiego człowieka, a także empatyczne przyjęcie odczuć, próśb oraz potrzeb rozmówcy. Model PBP uczy w jaki sposób poprowadzić rozmowę, aby osoba uczestnicząca w niej czuła się wysłuchana i zrozumiana. Ta metoda ma na celu wydobycie z człowieka głęboko skrytej empatii oraz otwarcia się na innych ludzi za pomocą języka serca, czyli języka żyrafy, polegającym na wypowiedziach bez oceny, osądu i agresji, a unikaniu języka szakala, który polega na ciągłym etykietowaniu, ocenianiu oraz agresji. Wprawdzie głównym bodźcem do jej stworzenia było zjawisko prześladowań ludzi odmiennych ras oraz tworzenie przez ludność wypowiedzi pełnych agresji, osądów, ocen, które codziennie padały z ich ust, ale okazuje się ona przydatna także do budowania pozytywnych relacji między rodzicem a dzieckiem. Dlatego też celem mojej pracy jest opisanie i przedstawienie metody Porozumienia Bez Przemocy oraz próba jej przełożenia na warsztat, który skonstruowałam z myślą o rodzicach, lub przyszłych rodzicach, a także o nauczycielach, wychowawcach, którzy na co dzień pracują z dziećmi. Moja praca opisuje zjawisko interakcji między dorosłym a dzieckiem. Ukazuję szereg barier, które uniemożliwiają skuteczną komunikacje, a także wile sposobów, które wspomagają jej prawidłowy przebieg. Niniejsza praca składa się z trzech rozdziałów. Rozdział I pt. Skuteczna komunikacja między rodzicem i dzieckiem przedstawia sposoby definiowania komunikacji na przestrzeni lat, typy oraz jej funkcje, modele, które ukazują proces komunikacji międzyludzkiej, warunki sprzyjające prawidłowemu porozumiewaniu się, a także bariery uniemożliwiające prawidłowy przebieg komunikacji. W rozdziale II pt. Porozumiewanie Bez Przemocy przedstawiam istotę i autora koncepcji, którą stworzył Marshall B. Rosenberg. Opisuję samą metodę oraz czynniki, które wpłynęły na jej powstanie. Prezentuję model 4 kroków dotyczący prawidłowego przebiegu wypowiedzi, opierającej s

Moja praca jest zgłębieniem tematu skutecznej komunikacji w trakcie procesu rekrutacji. Przedstawiam w niej treści ułatwiajace przygotowanie się do procesu rekrutacji oraz zwracam uwagę na fakt, jak ważnym aspektem w procesie rekrutacji jest poprawne i skuteczne komunikowanie. Szczególną grupą ludzi, którą się zajęłam w tej pracy jest młodzież, a dokładnie uczniowie i absolwenci szkół ponadgimnazjalnych, którzy przygotowuja się do wejścia na rynek pracy. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział pod tytułem Proces komunikowania prezentuje: sposoby definiowania oraz etymologię terminu komunikowanie. Przedstawia także werbalne i niewerbalne formy komunikowania, funkcje komunikowania, modele komunikacyjne, poziomy komunikowania, a także analizuję w nim warunki skuteczności procesu komunikacji. Drugi rozdział pod tytułem Komunikacja w procesie rekrutacji i selekcji przedstawa treści dotyczące procesu rekrutacji i selekcji kandydatòw na stanowiska pracy. Rozdział ten prezentuje również: definiowanie terminu rekrutacja, rodzaje rekrutacji, definiowanie terminu selekcja, kryteria selekcyjne, ktòre występują w procesie rekrutacji pracownikòw, a także cztery etapy działań rekrutacyjno-selekcyjnych w procesie rekrutacji, znaczenie komunikacji w procesie rekrutacji oraz przedstawia formę realizacji pomocy uczniom szkół w przygotowaniu się do procesu rekrutacji. Trzeci i zarazem ostatni rozdział mojej pracy pod tytułem Projektowanie i prowadzenie pracy z grupą- warsztat dla młodzieży przedstawia takie zagadnienia jak: szkolenie, warsztat, trening, rodzaje szkoleń, trener, koncepcja Davida Kolba oraz metody dydaktyczne, które zostały wykorzystane w zaprojektowanym przeze mnie warsztacie, noszącym tytuł Komunikowanie się w trakcie procesu rekrutacji. Jak przedstawić swoją kandydaturę potencjalnemu pracodawcy, oraz treści pochodzące z tego warsztatu. W rozdziale tym szczegółowo omawiam także warsztat: cele i założenia, adresatów, a także opisuje cztery sesje warsztatu i jego ewaluacje.

Moja praca jest zgłębienie tematu poprawnej i skutecznej komunikacji w związkach intymnych. W szczególności koncentruję się na koncepcji Nonviolent Communication, zwaną także Porozumieniem Bez Przemocy. Opisuję też współczesne związki intymne i ukazuje jak na nie wpływa epoka ponowoczesna, w której żyjemy. Praca ta składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy pt. "Komunikacja oparta na Porozumieniu Bez Przemocy" prezentuje istotę komunikacji oraz koncepcję Marshalla Rosenberga. W tym rozdziale przedstawiam najważniejsze założenia oraz metodę generowania i odbierania komunikatu w sposób empatyczny i nakierowany na potrzeby. Pokazuję możliwości wykorzystania tej metody w różnych związkach, jednak najbardziej skupiam się na związkach intymnych. Drugi rozdział pt. "Skuteczna komunikacja w związkach interpersonalnych" poświęcony jest współczesnym związkom intymnym oraz komunikacji kobiet i mężczyzn. Ukazuje w nim różnice w sposobie komunikowania się tych dwóch płci, przedstawiam bariery komunikacyjne oraz sposoby ich pokonywania. Rozdział trzeci pt. "Podstawy metodyki projektowania i prowadzenia pracy z grupą" omawia, czym jest warsztat, szkolenie i treningi. Wymieniam w nim rozdaje szkoleń, wyjaśniam kim jest trener i jakie powinien mieć predyspozycje oraz przedstawiam model uczenia się opracowany przez Davida Kolba, na podstawie którego zbudowałam swój warsztat. Ostatni rozdział mojej pracy pt. "Warsztat: Partnerstwo przez dialog- jak tworzyć związki interpersonalne oparte na Porozumieniu Bez Przemocy" to prezentacja projektu warsztatu mojego autorstwa, adresowanego do osób będących w związku intymnym i chcących rozwijać swoje umiejętności komunikacji interpersonalnej opierającej się na empatii, miłości i zrozumieniu.

Celem mojej pracy licencjackiej jest zaprezentowanie oraz scharakteryzowanie poradnictwa kariery, które wspiera młode osoby w rozwoju osobistym, jak również pozwala im odnaleźć swoją ścieżkę kariery oraz miejsce na rynku pracy. Podejmowanie decyzji dotyczących ścieżki kariery i życia wymaga wielu ważnych umiejętności, szczególnie w kontekście wymagań współczesnego rynku pracy. Jedną z takich umiejętności, która ma ogromne znaczenie w zaistnieniu na rynku pracy jest sztuka autoprezentacji. Moim zadaniem jest także stworzenie warsztatu, którego głównym zamierzeniem jest zwiększenie pewności siebie przy pomocy odpowiedniej i skutecznej autoprezentacji, podczas ważnego wydarzenia jakim jest rozmowa kwalifikacyjna, która stanowi przepustkę do wejścia na rynek pracy. Moja praca składa się z części teoretycznej i metodycznej. W rozdziale pierwszym pt. Praca, kariera i rynek pracy prezentuję główne zagadnienia dotyczące obszaru jakim jest praca, jej znaczenia w ludzkim życiu oraz rynku pracy i tendencji w nim panujących. Rozdział drugi pt. Poradnictwo kariery – możliwości pomagania w wejściu na rynek pracy poświęcam zagadnieniu jakim jest poradnictwo, poradnictwo kariery oraz formom wspomagania osób potrzebujących. Przedstawiam instytucje pomocy, które ułatwiają efektywniejsze rozpoczęcie kariery zawodowej. W tym rozdziale opisuję także koncepcje rozwoju kariery, które obrazują czynniki, mające wpływ na decyzje podejmowane przez jednostki dotyczące kariery. Rozdział trzeci pt. Warsztat dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych pt. Efektywna autoprezentacja kluczem do sukcesu zawiera podstawy teoretyczne projektowania i prowadzenia szkoleń oraz prezentację autorskiego warsztatu dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Mam nadzieję, że moja praca, dzięki zaprojektowanemu warsztatowi, ułatwi młodym ludziom podejmowanie decyzji dotyczących wyborów kariery oraz wzmocni ich pewność siebie poprzez rozwijanie kluczowych umiejętności, które są niezbędne na rynku pracy.

Celem mojej pracy licencjackiej jest zaprezentowanie metod, technik i narzędzi, za pomocą których młodzi ludzie mogliby nauczyć się radzić sobie ze stresem. Ze względu na obszerność zagadnienia skupię się na wybranym obszarze, tj. stresie, jaki towarzyszy młodzieży podczas przystępowania do egzaminu dojrzałości. Uważam, że szkoła powinna zapewnić młodym ludziom udział w zajęciach dotyczących metod radzenia sobie ze stresem. Zarówno wiedza teoretyczna, jak i praktyczna zdobyta podczas takich warsztatów, mogłaby ułatwić młodemu pokoleniu nie tylko zapanowanie nad stresem przed egzaminem i w jego trakcie, ale również mogłaby pomóc na dalszych etapach życia, gdy trzeba będzie zmierzyć się z różnymi sytuacjami, w których pojawią się czynniki go wywołujące. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. Stres w świetle literatury naukowej prezentuję sposoby definiowania stresu, rodzaje, przyczyny oraz skutki stanu napięcia. W rozdziale pierwszym przedstawiam także strategie służące radzenia sobie ze stresem, jak i pomoc i poradnictwo dla osób doświadczających stresu. Drugi rozdział pt. Doświadczanie stresu przez uczniów jest poświęcony omówieniem stresu doświadczanego przez uczniów. W tej część także prezentuję strategie radzenie sobie ze stresem wśród uczniów oraz w jaki sposób można im pomóc w zmniejszeniu odczuwanego przez nich stanu napięcia. Ostatni rozdział pt. Projekt warsztatu: Jak radzić sobie ze stresem przed egzaminem dojrzałości? jest poświęcony omówienie podstaw metodyki projektowania działań warsztatowych oraz prezentację autorskiego warsztatu. Mam nadzieję, że moja praca okaże się przydatna i pomocna dla wszystkich osób narażonych na stres, którzy poznając zaproponowane przeze mnie strategie radzenia sobie z nim, będą umieli wykorzystać je w sytuacjach dla nich stresujących.

Bajka jest jednym z pierwszych utworów z jakim mają styczność dzieci w swoim życiu. Jednocześnie to rodzice są często pierwszymi osobami, które zaznajamiają swoje dzieci ze światem bajek, które odgrywają znaczącą role w ich rozwoju. Czytanie dziecku bajek wspiera jego rozwój w wielu aspektach. Wpływa na jego rozwój m.in. psychiczny, emocjonalny, społeczny. Bajka może także pełnić funkcje terapeutyczne, dlatego też niniejsza praca koncentruje się na możliwościach ich wykorzystania w redukowaniu lęku u dzieci. Rodzice mogą tworzyć bajki terapeutyczne dla swoich dzieci, po odpowiednim zaznajomieniu się z zasadami, konstrukcją, schematem tworzenia tego rodzaju bajek. Dlatego też celem mojej pracy jest nie tylko opisanie specyfiki dziecięcych lęków, ale też zaprojektowanie warsztatu dla rodziców, dzięki któremu mogliby nauczyć się wykorzystywania bajki, jako pomocy dla własnych dzieci. Praca składa się trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. Lęk w świetle literatury zostały omówione różne sposoby jego definiowania, przyczyny, objawy i skutki występowania lęku. Rodzaje lęków zostały opisane ze szczególnym uwzględnieniem wieku przedszkolnego i wczesnego wieku szkolnego. W końcowej części tego rozdziału przedstawione zostały konkretne sposoby pomocne w redukcji lęku. W drugim rozdziale pt. Bajkoterapia jako metoda redukcji lęku u dzieci omówione zostało znaczenie bajek w życiu człowieka oraz różne sposoby definiowania bajki i baśni. Również w tym rozdziale została scharakteryzowana bajkoterapia, mechanizmy stosowane w bajkoterapii oraz różne rodzaje bajek terapeutycznych. W podsumowaniu tego rozdziału omówiono konstrukcje bajki terapeutycznej. Trzeci rozdział pt. Bajka terapeutyczna jako skuteczna forma redukowania lęku – warsztat dla rodziców, składa się z części teoretycznej i warsztatowej. Część teoretyczna dotyczy podstaw metodyki projektowania warsztatów. W tej części przedstawione zostały różne sposoby definiowania szkolenia i warsztatów, rodzaje szkoleń oraz zestawienie szkolenia z innymi formami doskonalenia. Następnie zdefiniowano grupę oraz przedstawiono różne role grupowe jakie mogą pełnić jej członkowie. Kolejno omówiono cykl uczenia się według Davida Kolba, style uczenia się oraz metody szkoleniowe. W części warsztatowej powyższego rozdziału omówiono ogólne cele i założenia warsztatu oraz przedstawiono grupę warsztatową. Następnie został przedstawiony projekt warsztatu.

W pracy analizowane są czynniki etiologiczne używania substancji psychoaktywnych. Badania zaplanowałam jako sondaż z wykorzystaniem testów i ankiety. Narzędzia badawcze zostały przygotowane przez mojego promotora z w​yjątkiem skali uważności SF-FFMQ w polskiej wersji opracowanej przez Radonia. ​ Badania przeprowadziłam na populacji 100 licealistów.. Hipotezy weryfikowałam statystycznie za pomocą analizy wariancji. W badaniach ustaliłam, że najistotniejszy związek z używaniem środków psychoaktywnych ma niski poziom resiliencji osobistej jednostki oraz niska funkcjonalność rodziny. Te same zmienne korelują z zamiarem zażycia narkotyku w przyszłości.

Kreatywność to niewątpliwie jedna z najbardziej pożądanych umiejętności w dzisiejszych czasach. Należy rozumieć ją jako postawę i działanie twórcze, umożliwiające dochodzenie do nowych idei, rozwiązań, koncepcji, skojarzeń. Kreatywność jest cechą wrodzoną człowieka. Każde dziecko rodzi się z twórczym potencjałem. Ważne jest, by tej jego naturalnej twórczości nie zatracić. W tym celu należy stworzyć mu takie warunki do rozwoju, dzięki którym mogłoby ono zyskać możliwość swobodnego wyrażania siebie. Wrodzoną ciekawość powinno móc ono zaspakajać poprzez obserwację, zadawanie pytań i wszelkiego rodzaju działania. Pozbawiając je tego rodzaju sposobności „zabija się” w nim kreatywność. Dziecko jest ciekawe wszystkiego, z czasem jednak ta naturalna jego ciekawość maleje. Jest ona hamowana przez dorosłych, którzy poprzez swój pesymizm i niechęć do wychodzenia poza utarte schematy, skutecznie blokują jego twórcze działania. Dorośli, w przeciwieństwie do dzieci, są mało elastyczni, bronią się przed popełnianiem błędów, myślą schematycznie, mało korzystają z wyobraźni. Jednym słowem – tłumią w sobie kreatywność. Dzieci nie boją się błędów i negatywnej oceny. Nie czują się niczym ograniczone, chętnie eksperymentują. Rozważając problem kreatywności należy mieć na uwadze wszelkie procesy twórcze i przeszkody, które je utrudniają. Przeszkód tych jest bardzo wiele. Jedne przeciwdziałają podejmowaniu działań twórczych, inne odpowiadają za przedwczesne ich przerywanie, a jeszcze inne je zakłócają. Do szkolnych inhibitorów twórczości zaliczyć należy bariery związane z celami nauczania i wychowania, z postawami nauczycieli, metodami nauczania, postawami uczniów oraz przeszkody związane z wyposażeniem placówek oświatowych. W systemie nauczania nie ma miejsca na zróżnicowanie programowe, jest natomiast pośpiech i przedmiotowe traktowanie. Placówki oświatowe preferują człowieka będącego odtwórcą wartości, a nie ich twórcą. Pomoc w tej sytuacji niesie pedagogika twórczości, której celem nauczania jest kreatywność. Skoro zadaniem edukacji jest przygotowanie młodego pokolenia do zmieniającego się świata, oczywiste jest nauczanie twórczego myślenia. To, czy potencjał twórczy, który tkwi w człowieku, zostanie wykorzystany, czy nie, zależy od: zdolności kierunkowych, zdolności twórczych i motywacji wewnętrznej. Spośród modeli nauczania twórczości, na uwagę zasługują: specjalistyczne nauczanie twórczości i ogólne nauczanie twórczości. Modeli tych nie należy traktować jako przeciwstawnych, dobrze jest je łączyć i stosować razem. Źródłem metod dydaktyki twórczości jest heurystyka. Do najbardziej efektywnych metod należą metody stymulujące ciekawość poznawczą i myślenie pytajne, metody wykorzystujące techniki myślenia dywergencyjnego, metody oparte na analogiach i metaforach oraz metody oparte na dramie kreatywnej. Placówki edukacyjne dysponują potencjałem, który daje możliwość wspierania aktywności twórczej i rozwijania postaw twórczych. Poten

W pracy zajmuję się czynnikami etiologicznymi eksperymentowania młodzieży z narkotykami. W części teoretycznej zawarłam definicję narkotyków, narkomanii i uzależnienia. Opisałam i scharakteryzowałam wybrane środki odurzające. Wskazałam przyczyny indywidualne i środowiskowe sięgania po narkotyki oraz czynniki ryzyka i czynniki chroniące. Metodą moich badań był sondaż z wykorzystaniem testów psychologicznych i ankiety. Badania zostały przeprowadzone na grupie 359 osób w wieku 18-26 lat. Pozwoliły one ustalić, że największy znaczenie etiologiczne w odniesieniu do używania narkotyków przez młodzież ma presja rówieśnicza i potrzeba silnych wrażeń.

W swojej pracy zdecydowałam się zatem przedstawić konkretne informacje, dotyczące zarówno samego aktu komunikowania jak i związanymi z nim problemami. Rozdział pierwszy ma na celu wprowadzić do tematu komunikacji, a więc zdefiniować to zjawisko w taki sposób, by zawrzeć wszystkie te informacje, które mają pozostać rozwinięte w dalszej części pracy. Będą to zatem definicje związane z komunikacją, różnice w porozumiewaniu się na płaszczyźnie płciowej oraz zestawienie cech dobrej komunikacji i zachowań ją utrudniających. W rozdziale drugim natomiast, zostaną omówione kwestie dotyczące miłości, co wydaje się istotne dla tematu pracy. Pojawią się definicje miłości jak i małżeństwa oraz cech przejawiającego się w nim uczucia. Emocje mają duże znaczenie dla procesu komunikacji, dlatego sądzę, że warto zwrócić uwagę na to, w jaki sposób wpływa na rozmowę oraz jak zmienia się komunikacja wraz z rozwojem miłości w czasie. Trzeci rozdział z kolei obejmować będzie wszystkie zjawiska, mogące zrodzić problemy na tle komunikacyjnym w związku małżeńskim. Na początku poruszę sam aspekt radzenia sobie z konfliktowymi sytuacjami komunikacyjnymi, by przejść do obszarów problemowych. Takowymi będą: komunikacja niewerbalna, poziom zaangażowania i intymności, podobieństwo partnerów, atrakcyjność fizyczna partnerów oraz posiadanie dziecka. Ostatni rozdział opisywać będzie definicje szkoleń i ich rodzaje, etapy cyklu szkoleniowego oraz cykl uczenia się według Davida Kolba. Owa teoria będzie swoistym wprowadzeniem do moich autorskich warsztatów, których celem jest poprawa jakości komunikowania się w związku małżeńskim. Warsztaty skierowane są ku małżeństwom z różnym stażem i zakładają lepsze wzajemne porozumienie w relacji oraz możliwość praktycznych ćwiczeń.

Adaptacja trzylatków do środowiska przedszkolnego jest zjawiskiem, które dotyka każde dziecko i stanowi dla niego niełatwe wyzwanie. Istnieje wiele literatury, w której autorzy opisują czym jest adaptacja do nowego otoczenia oraz podkreślają jej znaczenie dla dalszego funkcjonowania oraz rozwijania się człowieka. Co więcej, w literaturze można spotkać się z rozdziałami, które są w pełni poświęcone osobom wspomagającym rozwój dzieci – rodzicom i nauczycielom. Zaadaptowanie się do przedszkola stanowi dla malucha nowy etap w jego życiu oraz wiąże się z dość radykalnymi zmianami. Kilkulatki rozpoczynając edukację przedszkolną, uczą się funkcjonowania w nowym otoczeniu. Początkowo przedszkole jest miejscem, w którym mogą doświadczyć wielu negatywnych emocji. Dzieje się tak, ponieważ przeważa nad nimi tęsknota za mamą i tatą. Trzylatki różnie reagują na nowe otoczenie oraz na przedszkolaków, z którymi tworzą grupę. Reakcje maluchów są zróżnicowane, stąd określenie czasu trwania zaklimatyzowania się do przedszkola przez dziecko, nie jest niestety możliwe. Zmiana miejsca oraz przystosowanie się do niego jest kwestią indywidualną, dlatego tak ważne jest odmienne podejście do kilkulatków oraz wsparcie ze strony bliskich. Opierając się na różnorodnych źródłach, chciałabym jak najgłębiej poznać zjawisko adaptacji oraz to, jakie znaczenie odgrywa dla dzieci na etapie edukacji przedszkolnej. Myślę, że prawidłowe przejście przez proces adaptacji ma duże znaczenie na dalsze funkcjonowanie dzieci. Zapoznając się z treścią, jaką proponują autorzy, mogę spojrzeć na proces przystosowania z różnych perspektyw. Przy doborze tematu pracy licencjackiej, zależało mi, abym mogła zapoznać się z jak największą ilością źródeł, a także mogła zaznajomić się z problematyką z punktu widzenia dziecka i osób dorosłych. Dla rodziców rozpoczęcie edukacji przedszkolnej jest także nowym i niełatwym momentem. Zależy mi, abym zdobyła jak najbardziej obszerną wiedzę z zakresu edukacji przedszkolnej, żebym jako przyszły pedagog oraz rodzic wspomagała dzieci w przystosowaniu się do nowego miejsca i kreowała jak najlepszą atmosferę dla ich prawidłowego rozwoju.

Rozwój kompetencji komunikacyjnej człowieka rozpoczyna się już w okresie prenatalnym. Wtedy powstają i zaczynają pracę odbiorcze i nadawcze narządy mowy. Dziecko przychodzi na świat wyposażone w percepcyjne i społeczne zdolności i preferencje. Dzięki temu jest w stanie wysyłać i odbierać bodźce już od pierwszych dni życia. Ponadto jest nastawione zwłaszcza na sygnały płynące od człowieka. Niemowlę potrafi komunikować się z otoczeniem wykorzystując do tego werbalne i niewerbalne sposoby porozumiewania się. W pierwszym roku życia stopniowo pojawiają się kolejne osiągnięcia w zakresie porozumiewania się z otoczeniem. I tak niemowlę na początku krzyczy i płacze, potem głuży i gaworzy, a pod koniec pierwszego roku życia zaczyna wypowiadać pierwsze słowa. Jednym z podstawowych sposobów wysyłania komunikatów przez dziecko w tym wieku są gesty, przede wszystkim wskazujące. Ponadto ważną rolę w nawiązywaniu więzi odgrywają dotyk i kontakt wzrokowy. O potrzebach i stanach w jakich znajduje się dziecko informują nas również jego reakcje somatyczne. Istnieją dwie podstawowe teorie dotyczące tego, w jaki sposób człowiek nabywa język i mowę. Teoria natywistyczna głosi, że jest to mechanizm wrodzony, a poszczególne umiejętności ujawniają się bez działania czynników zewnętrznych. Teoria uczenia się zaznacza niezwykle ważną rolę otoczenia niemowlęcia w przyswajaniu mowy. Różne badania i obserwacje pozwalają twierdzić, że pewne zdolności dziecka w zakresie komunikacji ujawniają się same w odpowiednim momencie jego dojrzewania. Jednak gdyby nie środowisko pobudzające do aktywności w obrębie odbioru i wysyłania bodźców, nie dochodziłoby do ich rozwoju. Mowa i zachowanie opiekunów podczas komunikacji z niemowlętami powinna rządzić się szczególnymi zasadami. Ich istotą jest pobudzanie dziecka do artykulacji na dostępnym mu poziomie, dostarczanie mu prawidłowych wzorów do naśladowania i pozostawianie mu przestrzeni na samodzielną naukę i zdobywanie doświadczenia.

Tematem niniejszej pracy jest komunikacja w małżeństwie na przykładnie autorskiego projektu szkolenia pt. ,,Jak skutecznie porozumieć się w małżeństwie’’. Celem pracy jest przekazanie gruntownej wiedzy na temat skutecznego porozumiewania się, a przy tym spowodowanie zmian w myśleniu i podejściu małżonków do komunikacji. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Rozdział pierwszy poświęcony jest komunikacji interpersonalnej, występujących w niej barier, a także komunikacji w ujęciu małżeństwa. Rozdział drugi dotyczy relacji i ról małżeńskich, pojęcia satysfakcji w małżeństwie i zmian dokonujących się na różnych etapach związku. W rozdziale trzecim poruszone są takie tematy jak konflikt małżeński, a także metoda ,,Porozumienia bez Przemocy’’ stworzona przez Marshalla Rosenberga. Rozdział czwarty i piąty to część szkoleniowa składająca się z teorii i autorskiego warsztatu dotyczącego skutecznej komunikacji w małżeństwie. Dzięki niemu małżonkowie otrzymają wiedzę oraz zdobędą umiejętności, które będę mogli później wykorzystać w swoim związku, aby poprawić swoje relacje.

W pierwszym rozdziale została opisana dysleksja i jej rodzaje. Zostało scharakteryzowane czytanie jak i pisanie ponieważ właśnie tych trudności dotyczy dysleksja. Aby móc lepiej poznać te trudności rodzice poznali, na jakie dwie kategorie dzielą się trudności w czytaniu i pisaniu. Zapoznali się z pojęciem ryzyka dysleksji i w jaki sposób obserwować swoje dziecko. W kolejnym rozdziale opisane były cztery typy dysleksji, czyli jak powstaje dany typ i czym się charakteryzuje. Zostały wymienione i przedstawione przyczyny niepowodzeń w nauce czytania i pisania, a także ukazany patomechanizm, czyli mechanizm powstawania dysleksji, na który składają się różnorodne koncepcje i hipotezy. Mogli zapoznać się szczegółowo z symptomami ryzyka dysleksji i objawów dysleksji, które można zauważyć w poszczególnych okresach życia (w wieku niemowlęcym, poniemowlęcym, przedszkolnym, klasie 0, nauczaniu początkowym, starszych klasach szkoły podstawowej, szkołach ponadgimnazjalnych). W trzecim rozdziale „Diagnoza dysleksji” zostały przedstawione założenia i kryteria diagnostyczne. Opisane było powstawanie diagnozy dysleksji, czyli diagnozy pedagogicznej i psychologicznej, a także ukazane zostaną etapy tych diagnoz. Został scharakteryzowany aspekt diagnozy pedagogicznej, czyli co pedagog w trakcie badania dziecka sprawdza i jakimi metodami się posługuje oraz opisany proces wydawania opinii i co powinna ona zawierać. W następnym rozdziale „Teoretyczne podstawy prowadzenia warsztatów” przedstawione zostały definicje szkolenia, rodzaje szkoleń oraz ich zapotrzebowanie,a także zdefiniowana i scharakteryzowana grupa. Opisany był cykl Davida Kolba jako koncepcja uczenia się przez doświadczenie oraz przedstawione będą metody dydaktyczne, które można wykorzystać podczas szkolenia. W ostatnim rozdziale były opisane cele i założenia projektu szkolenia, a także przedstawiony został konspekt warsztatów pt. „Jak pomóc dziecku dyslektycznemu w domu?”.

W dzisiejszych czasach wizerunek odgrywa ogromną rolę w życiu człowieka. Dbałość o wizerunek można dostrzec wśród polityków, firm, miast oraz szarych ludzi. Każdy stara się jak najlepiej zaprezentować siebie, swój wygląd, zachowanie czy tworzyć dobre relacje z innymi ludźmi. Wizerunek nie jest nowym odkryciem, jednakże w ostatnich latach jego znaczenie przybrało na sile. Słowa, czynności, a także to, w jaki sposób prezentowana jest fizyczność człowieka, składa się na jego obraz. Pozytywny wizerunek niewątpliwie wpływa na pozycję społeczną, jak i zawodową człowieka. Szczególnie ważne jest to w pracy nauczyciela, pedagoga, wychowawcy. Jego wizerunek ma ogromne znaczenie w relacjach z uczniami. Postawa nauczyciela wpływa także na to, czy i w jaki sposób jego wychowankowie będą poszukiwali wiedzy, kształtowali swoje osobowości. To, jak uczniowie postrzegają nauczyciela, pedagoga, człowieka, widoczne jest przede wszystkim w ich zachowaniu. Pozytywny odbiór pozwala traktować belfra jako przewodnika, mentora w poszukiwaniu, doświadczaniu, kształtowaniu, selekcji. Dzięki temu uczniowie mają zaufanie do niego i nie muszą obawiać się odrzucenia. Czują, że wychowawca pomoże im na ścieżce do samorealizacji, uporaniu się z problemami, które staną na przeszkodzie do upragnionego celu. Celem mojej pracy licencjackiej jest zdefiniowanie terminów związanych z tematem pracy. Co więcej, wyjaśnię, dlaczego piszę o wizerunku nauczyciela w dwudziestym pierwszym wieku, przedstawię zadania, role i kompetencje nauczyciela, zarówno te medialne, jak i niemedialne. Dwa ostatnie rozdziały poświęcę na przedstawieniu znaczenia szkoleń, przyczyn ich zapotrzebowania, a także opiszę autorskie szkolenie dotyczące budowania pozytywnego wizerunku dla nauczycieli pt.: „Jak budować pozytywny wizerunek nauczyciela?” Na przestrzeni wieków znaczenie zawodu nauczyciela nieustannie się zmieniało, co zostało wielokrotnie podkreślane w mojej pracy licencjackiej. Od początku zadanie nauczyciela, pedagoga nie należało do najłatwiejszych. Nie uległo zmianie to, że wciąż na jego barkach pozostała odpowiedzialność wpojenia uczniom wiedzy. W obecnych czasach jego rola została poszerzona, przez co ów odpowiedzialność stała się jeszcze większa. Nauczyciel pracuje z ludźmi, stąd nie ulega wątpliwości stwierdzenie, że jego zawód jest wyjątkowy na tle innych. Wszystkie wymienione w mojej pracy cechy, kompetencje, zadania tworzą jego wizerunek, to jak uczniowie będą go widzieć. W wielu sytuacjach nauczyciel może odczuwać, że jego zawód jest najbardziej niewdzięcznym zawodem na świecie. Jeśli to przekonanie zostanie w nim utrwalone, zamknie się, ograniczy do roli wpajania wiedzy. A przecież pedagog to coś więcej niż tylko wyłożenie materiału z danej dziedziny, sprawdzenie wiedzy, stawianie ocen. W mojej pracy starałam się przedstawić nie tylko „złote zasady” nauczyciela, jaki powinien być, co robić, aby jego wizerunek mógł być odbierany pozytywnie przez innych, a zwłaszcza uczniów. Chciałam udowod

Celem pracy jest omówienie istoty komunikacji oraz tego, na czym polega poprawne porozumiewanie się interpersonalne w odniesieniu do rodziny wielopokoleniowej. Cel ten został osiągnięty. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale opisana została istota komunikacji, jej cechy charakterystyczne. Przedstawione zostały etapy porozumiewania się, a także właściwości komunikacji interpersonalnej. Uwaga zwrócona została również na aktywne słuchanie i właściwe wyrażanie własnego zdania i uczuć. Dodatkowo opisana została komunikacja niewerbalna wraz z sygnałami niewerbalnymi oraz sposobami ich interpretacji. W dalszej części opisana została komunikacja w małej grupie. Drugi rozdział obejmuje analizę podstawowych zagadnień z zakresu rodziny. Przedstawione zostały modele współczesnej rodziny oraz funkcje, które pełni w życiu człowieka. Znalazła się analiza stylów wychowania. W dalszej części rozdziału opisany został proces transmisji, a także konflikt międzypokoleniowy w rodzinie, jego charakter i sposoby radzenia sobie z nim. Uwaga jest zwrócona również na komunikację dziadków z wnukami. Rozdział trzeci poświęcony został na zagadnienia z zakresu projektowania i prowadzenia szkoleń, które są wstępem do autorskiego projektu warsztatu. Opisana została istota i rodzaje szkoleń oraz przyczyny ich przeprowadzania. Przeanalizowane zostały etapy cyklu szkoleniowego i proces uczenia się wg Davida Kolba, na podstawie którego został opracowany autorski projekt warsztatu. W rozdziale czwartym znajduje się projekt warsztatu dla rodzin wielopokoleniowych pt. "Jak ze sobą rozmawiać w rodzinie wielopokoleniowej, by się porozumieć?" Składa się on z czterech, dokładnie opisanych sesji z zakresu aktywnego słuchania, komunikacji niewerbalnej, barier komunikacyjnych oraz prawidłowego wyrażania własnego zdania i uczuć. Zastosowanie ćwiczenia oraz gry na przełamanie lodów i podnoszące energię w grupie inspirowane są źródłami internetowymi bądź są opracowaniem własnym. Źródłem treści teoretycznych jest literatura przedmiotu.

Praca dotyczy zjawiska agresji u dzieci w wieku przedszkolnym. Dziecko wraz z przyjściem na świat, ma już w sobie pewne wrodzone reakcje, a w ciągu swojego życia ma ono szansę na nabycie innych. Pójście do przedszkola wiąże się z poznaniem szerokiej gamy zachowań agresywnych, którym rodzice powinni umiejętnie przeciwdziałać. W innym wypadku mogą przemienić się one w wyuczony schemat postępowania. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwsza część ma charakter teoretyczny, przedstawione są w niej definicje, pojęcia oraz klasyfikacje związane z tematyką pracy, wybrane teorie wyjaśniające powstanie agresji, a także jej ewolucja na przestrzeni okresów rozwojowych dziecka. Rozdział drugi poświęcony jest zachowaniom negatywnym w życiu przedszkolaka, ich przejawom i przyczynom, a także możliwościom pomocy, sposobom radzenia sobie z dziecięcą agresją. Trzeci rozdział jest projektem warsztatu skierowanego do rodziców, którzy pragną przeciwdziałać agresji w wychowaniu dziecka.

Głównym zagadnieniem podejmowanym w mojej pracy licencjackiej były wybrane uwarunkowania problemowego korzystania z Internetu. Skupiłam się na przesłankach osobowościowych i społeczno-środowiskowych w kierunku podatności na zachowania ryzykowne internetowe. Celem mojej pracy i badań, przeprowadzonych pod tym kątem, było uzyskanie odpowiedzi na główny problem badawczy mojej pracy, który brzmiał tak: ,,Nasilenie jakich zmiennych warunkuje problemowe użytkowanie Internetu przez ludzi?" Na tej podstawie postawiłam stosowne hipotezy, które starałam się udowodnić w dalszej części swoich badań. Analiza uzyskanych wyników od respondentów, które przeprowadziłam wśród uczniów gimnazjów i liceów oraz pracowników tych placówek w wieku 16-33 lata, doprowadziła mnie do wielu ciekawych wniosków i spostrzeżeń w kontekście głównej problematyki mojej pracy. Z analizy moich badań między innymi wynikł , że osoby o wyższym poziomie ryzyka związanego z aktywnością w randkach internetowych charakteryzuje niższy poziom funkcjonalności rodziny od osób nieprzejawiających ryzykownych zachowań internetowych, co ujawnia zaniedbania ze strony rodziców względem prawidłowego wychowania swoich dzieci, które rzutują na ich późniejsze funkcjonowanie, a jak wiadomo środowisko rodzinne i wczesne lata dzieciństwa mają znaczący wpływ na prawidłowy rozwój społeczny, socjalizacyjny i psychiczny jednostek. Co więcej osoby deklarujące skłonności do zachowań ryzykownych w Internecie charakteryzują się większym nasileniem poziomu stymulacji i symptomów ADHD. Wynika z tego, że aktywność internetowa jest w stanie ich w bardzo dużym stopniu pobudzić przez, co później nie potrafią zaspokoić swoich potrzeb stymulacji w inny sposób, w przypadku niemożności ich zaspokojenia stają się bardziej agresywni i nerwowi. Takie osoby charakteryzuje również wysoki poziom presji ze strony środowiska rówieśniczego, w konsekwencji czynią tylko to, co jest odbierane pozytywnie w opinii społecznej, wszelkie inne aktywności schodzą na dalszy plan. W ten sposób udowodniłam, że największy wpływ na podatność jednostki na uzależnienie bądź ryzykowne korzystanie z komunikatorów internetowych ma funkcjonalność wychowawcza rodziny, poziom stymulacji, symptomy ADHD, presja rówieśnicza, pozytywna koncepcja siebie, samokontrola, kompetencja społeczna i prężność (RESIL). To właśnie od czynników osobowościowych i społeczno-środowiskowych w największym stopniu zależy czy przejawiające się u jednostki zachowanie ryzykowne przekształci się w uzależnienie.

Cyberprzestrzeń stwarza zupełnie nowe warunki funkcjonowania ludzi (tudzież już użytkowników), rozpoczynając od podziału na świat online i offline. W ostatnich latach poważnym modyfikacjom uległo wiele sfer życia człowieka, poczynając od komunikacji międzyludzkiej, a kończąc na formach autokreacji jednostki w dobie Internetu. Celem niniejszej pracy jest analiza wizerunku użytkownika oraz sposób wykorzystywania sieci do kreowania własnej tożsamości. W pierwszym rozdziale pracy przedstawiłam teorie oraz pojęcia związane ze zjawiskiem cyberprzestrzeni. Moim celem było ukazanie istnienia dwóch, odrębnych światów- realnego i wirtualnego. Kolejno przeszłam do pojecia tożsamości. Internet ma ogromny wpływ na ludzką tożsamość, stwarza on bowiem idealne warunki do kształtowania jej obrazu. W trzecin rozdziale podjęłam temat blogowania rozpoczynając od zdefiniowania zjawiska. Nakreślenie granic gatunkowych było konieczne, aby dostrzec podobieństwo pomiędzy blogiem, a dziennikiem. To on bowiem niegdyś służył ludziom jako narzędzie autorefleksji. Przyjrzałam się także analizie pojęciu autobiografii oraz autofikcji. W rozdziale czwartym przeanalizowałam pojęcie bloga, jako idealnego miejsca do rozwoju własnego 'Ja'. Swoje rozważania oparłam na tezie, iż blog jest narzędziem autokreacji. Pracę kończy rozdział piąty, w którym podjęłam kwestie tworzenia obrazu własnego 'Ja' przy pomocy bloga. W swoich rozważaniach skupiłam się w dużej mierze na analizie procesu poszukiwania własnego ‘Ja’ przez użytkowników sieci oraz kreowaniu autoportretu przy pomocy narzędzia, jakim jest blog.

Praca koncentruje się na instytucji jaką jest Uniwersytet Trzeciego Wieku. Pierwszy rozdział skupia się na genezie i rozwoju UTW. Przedstawiono w nim również strukturę i działanie tej instytucji. Kolejna część pracy poświęcona została zagadnieniu aktywizacji seniorów. Wyróżnione zostały cztery rodzaje aktywności: intelektualna, fizyczna, społeczna oraz kulturalna. W pracy przedstawione zostały również możliwości jakie UTW dają swoim słuchaczom, dzięki czemu mają oni szanse na rozwój pasji i zainteresowań.

Praca koncentruje się na naukowym podejściu do śmierci, głównie z perspektywy tanatologii, tanatopedagogiki i etyki, w tym opisując kwestie moralne takie jak: eutanazja, aborcja, kara śmierci, poglądy za i przeciw. Drugi rozdział porusza kwestie takie jak radzenie sobie z odejściem bliskiej osoby, zwłaszcza gdy jest to dziecko oraz jak żyć ze świadomością własnej śmierci. W dalszej części pracy opisana jest rola śmierci w literaturze czy sztuce, to jak różnie artyści mogą ją postrzegać, czym jest śmierć kliniczna oraz jak wygląda z perspektywy osób, które ją przeszły. Ostatni podrozdział dotyczy życia pośmiertnego, wszelkich wierzeń w różnych kulturach i czasach oraz teorii na ten temat. Motywem przewodnim jest udowodnienie, że śmierć stanowi duże wyzwanie dla edukatorów, którzy powinni starać się przełamać temat tabu, mówić o niej otwarcie - jako że stanowi nieodłączny element ludzkiej egzystencji, oswajać z tym tematem zarówno dzieci jak i dorosłych w celu zmniejszenia ich strachu.

Motywacja odgrywa bardzo istotną rolę w życiu każdego człowieka. Wiąże się ona z odczuwanymi potrzebami, które dzięki niej zaspokajamy. W dzisiejszym świecie, większość menadżerów w organizacjach zdaje sobie sprawę, iż odpowiednie zarządzanie zasobami ludzkimi w zakresie motywowania to klucz do efektywnej pracy. Płacowe i pozapłacowe formy wynagradzania powinny uzupełniać się w taki sposób, aby zatrudniony czuł się nieustannie doceniany. Ze względu na długi i skomplikowany proces motywowania kadra zarządzająca powinna poznać ambicje i potrzeby swoich pracowników, w celu dostosowania odpowiednich narzędzi pobudzających.