Niniejsza praca nosi tytuł „Rozwijanie umiejętności pracy w grupie poprzez zabawy integracyjne”. Jej celem jest rozwinięcie powyższej zdolności u dzieci w wieku od 7 do 10 lat, które są na różnym poziomie rozwoju w sferze poznawczej, ruchowej i emocjonalno- społecznej. Praca składa się z kilku rozdziałów. Pierwszy rozdział ma charakter teoretyczny. Przedstawiono w nim między innymi problematykę roli wychowawców i rodziców w rozwijaniu kompetencji społecznych u dzieci, znaczenie grupy rówieśniczej w pracy pedagogicznej czy rodzinę jako środowisko kształtowania poczucia własnej wartości u dzieci. Drugi rozdział także posiada charakter teoretyczny. Dokonano w nim analizę rozwoju motorycznego, poznawczego, społecznego, moralnego, fizycznego, emocjonalnego a także osobowościowego u dzieci w wieku od 7 do 10 lat. Trzeci rozdział natomiast przedstawia metody nauczania oraz techniki obecne w projekcie, a także cztery scenariusze zajęć. Wspomniane konspekty miały na celu głównie rozwinięcie umiejętności obecnej w tytule pracy. W ostatnim rozdziale opisano jakie warunki panowały w świetlicy szkolnej znajdującej się w Szkole Podstawowej numer 63 we Wrocławiu w której zostały przeprowadzone zajęcia a także przeanalizowano w tym rozdziale poszczególne zabawy obecne w scenariuszach. Ponadto przedstawiono co się udało zrealizować a co zostało zastąpione innymi zabawami oraz jak reagowali uczniowie na określone ćwiczenia.

Celem mojej pracy jest wsparcie rozwoju emocjonalnego dzieci z klas 1-3 szkoły podstawowej. Do osiągnięcia zamierzonego efektu, postanowiłam wykorzystać zajęcia muzyczne, które są pomocne w aktywizowaniu dzieci, usprawniają i stymulują procesy poznawcze. Ponadto muzyka uczy refleksyjności, ma wpływ na ekspresję i uwrażliwia człowieka na bodźce, które do niego docierają. To wszystko łączy się z celami zajęć, opisanymi w niniejszej pracy, wśród których można wyróżnić: uwrażliwienie dzieci na otaczający świat, ludzi, na to, co przeżywają nie tylko oni sami, ale i osoby, z którymi się spotykają oraz zapoznanie ze społecznie akceptowanymi sposobami wyrażania własnych emocji. Wyposażeni w nową wiedzę, dotyczącą własnych stanów, ich różnorodności, sposobów ich wyrażania, a także rozpoznawania, ma im być łatwiej funkcjonować w społeczności, lepiej rozumiejąc innych i będąc lepiej rozumianym. Dokonałam dokładnej analizy zagadnień związanych z tematyką pracy, postanawiając skoncentrować się na najważniejszych dla mnie aspektach. Poruszyłam kwestię napięć, jakich doświadczają i z jakimi zmagają się młodzi ludzie. Opisałam mechanizm ich powstawania, który, moim zdaniem, powinni znać zarówno wychowawcy, jak i rodzice czy opiekunowie. Postanowiłam też poruszyć kwestię wpływu wychowania na ekspresję dziecka oraz jego funkcjonowanie w przyszłości. Za istotne uznałam również opisanie tego jak muzyka może wpłynąć na kształtowanie sfery uczuć, ze względu na wykorzystanie jej przeze mnie podczas zajęć oraz poczucie, że jest ona silnie związana z tym tematem. Wybierając grupę docelową i decydując się na placówkę, jaką jest świetlica szkolna, nie mogło również zabraknąć odniesienia do wpływu wychowawczego szkoły na sferę emocjonalną, a także tego czy i w jaki sposób wykorzystuje do tego zajęcia muzyczne. Opisałam najważniejsze kwestie dotyczące rozwoju dzieci na tym etapie i na podstawie prawidłowości rozwojowych, dostosowałam metody i techniki, jakie wykorzystywałam podczas realizacji zajęć z grupą. Opierając się głównie na metodach działań praktycznych, ekspresyjnych i gier dydaktycznych, zrealizowałam zajęcia w Szkole Podstawowej im. Jerzego Badury w Międzyborzu. Z wychowankami świetlicy szkolnej spotkałam się pięć razy w maju. Zajęcia odbywały się przez trzy tygodnie, po jednej godzinie dydaktycznej w wybrane dni. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że wzrosła świadomość emocji przeżywanych przez uczestników. Wychowankowie wykształcili umiejętność nazywania, rozpoznawania i ekspresji emocji. Problem sprawiły zajęcia mające wykorzystać umiejętności radzenia sobie w sytuacjach problemowych uczestników. Nie udało się zrealizować scenek, ze względu na ograniczony czas zajęć oraz nieśmiałość uczestników, zauważalną podczas ćwiczenia poprzedzającego. Cele tych zajęć zostały jednak osiągnięte, dzięki zmianie przebiegu ćwiczenia. Siedząc w kręgu, dzieci udzielały odpowiedzi, dotyczących rozwiązania sytuacji problemowych, w jakich każdy z nich mógłby się znaleźć. Odp

Okres adolescencji jest to czas, kiedy dochodzi do wielu zmian w zakresie rozwoju emocjonalnym u młodego człowieka. Młodzież odczuwa wówczas wiele emocji, co spowodowane jest zmianami biologicznymi i hormonalnymi. Labilność emocjonalna charakterystyczna dla tego okresu oznacza łatwe przechodzenie do stanów skrajnych emocjonalnie i nie ułatwia funkcjonowanie w życiu adolescenta. Praca nosi tytuł: „Stymulowanie rozwoju emocjonalnego u młodzieży w Ośrodku Socjoterapii” i można w niej znaleźć wskazania oparte na literaturze naukowej, które przedstawiają negatywny wpływ nieprawidłowego rozwoju emocjonalnego u młodzieży. Wszelkie zakłócenia w życiu rówieśniczym i rodzinnym wpływają na rozwój jednostki. Smutek, złość, gniew, odrzucenie i niechęć są tylko częścią spośród regularnie odczuwanych emocji podczas okresu dorastania. Mogą one wywoływać agresje fizyczną i słowną, brak samoakceptacji, zakłócenia w funkcjonowaniu w społeczeństwie, samookaleczanie, nieprzestrzeganie ogólnie przyjętych norm i zasad. Celem pracy jest udowodnienie, jak bardzo ważną rolę odgrywa odpowiednie stymulowanie rozwoju w okresie dorastania. Pierwsza część pracy to rozdział poświęcony wyjaśnieniu problematyki wzmożonej emocjonalności wśród młodzieży w nawiązaniu do czynników patogennych. Opisane są w niej zaburzenia emocjonalne, które mogą wpływać na nieodpowiednie zachowanie, błędne myślenie, depresyjność, opóźnienia w rozwoju społecznym i dojrzałości. Ta część poświęcona jest również wychowawczej funkcji rodziny w kształtowaniu się emocjonalności dziecka oraz przestępczości młodzieży w odniesieniu do relacji społecznych. Drugi rozdział skupia się na analizie rozwojowej, a w szczególności rozwoju emocjonalnym, który powiązany jest z rozwojem społecznym, fizycznym, umysłowym, moralnym i światopoglądu. Różnorodność przeżywanych stanów emocjonalnych często jest niezrozumiała dla młodzieży oraz może stanowić dla nich zagrożenie w momencie nawarstwiania różnych emocji. Trzecia część zawiera opis metod i technik kształcenia, które wykorzystywane są w stworzonych i przeprowadzonych zajęciach oraz zestaw scenariuszy. Pogadanka, metoda przypadków, giełda pomysłów metoda ekspresyjna oraz zabawa to metody, które są opisane w tej części w celu wyjaśnienia na czym polegają i po co zostały zastosowane. Techniki, czyli sposoby oddziaływań wychowawczych, które zostały zawarte w scenariuszach to: technika wymiany opinii, techniki dramy, techniki wsobnej ekspresji plastycznej. Ostatni rozdział składa się z opisu placówki, czyli Ośrodka Socjoterapii i analizy przeprowadzonych zajęć oraz wniosków na temat ich sensu. Każde zajęcia zostały opisane dokładnie z wyróżnieniem zajęć najbardziej istotnych. Na końcu tej części znajduję się podsumowanie przeprowadzonych zajęć z dołączeniem oceny uczestników. Analiza literatury oraz przeprowadzone zajęcia z klasą VII w Ośrodku Socjoterapii udowadniają, jak bardzo ważnym tematem są emocje wśród młodzieży oraz odpowiednie stymulowanie rozwojem emocj

Problem mojej pracy licencjackiej dotyczył roli coachingu w podnoszenia kompetencji pracowniczych. Podczas pisania pracy opisałem główne zagadnienia związane z tematem takie jak: geneza coachingu, wyjaśniłem czym są kompetencje oraz dokonałem ich podziału na miękkie oraz twarde. Zająłem się również pokazaniem całej struktury procesu coachingowego. Swoją uwagę skupiłem również na relacji panującej podczas spotkań coacha z klientem i wyróżniłem zachowania sprzyjające pozytywnemu przebiegowi coachingu. W mojej pracy znajdują się również informacje na temat narzędzi coachignowych, opisałem działanie dwóch aby pokazać jak działają oraz jak mogą przyczynić się do rozwoju kompetencji wśród pracowników. Prace podsumowałem rezultatami jakie coaching może przynieść dla organizacji jak i samego pracownika na jego drodze zawodowej czy życiowej.

Celem niniejszej pracy było ukazanie filmowych obrazów macierzyństwa, zwracając uwagę na indywidualny charakter tego zagadnienia. Macierzyństwo jest doświadczeniem często pojawiającym się w literaturze przedmiotu, co świadczy o jego dużej popularności. Próby ustalenia definicji tego terminu są niełatwe, ponieważ każda kobieta utożsamia się na własny sposób z rolą matki. Ponadto macierzyństwo wykorzystywane jest w różnorakich środkach kultury popularnej m.in. w prasie, w telewizji lub w Internecie, gdzie przedstawia się jego społecznie akceptowany wzór. Kultura ta ma silny wpływ na jednostkę oraz posiada ona dydaktyczny potencjał, przejawiający się głównie w edukacji nieformalnej. Za jej pomocą uczestnik buduje swoją tożsamość oraz wpływa ona znacząco na otaczającą go rzeczywistość. Jednym z teksów kultury popularnej jest film, który za pomocą obrazów wzbudza w odbiorcy emocje oraz refleksję. Przedstawione w pracy filmowe wizerunki matek udowadniają, że macierzyństwo jest doświadczeniem indywidualnym. Za pomocą produkcji filmowych można wpłynąć na poglądy społeczeństwa, zwracając ich uwagę na problemy oraz osobisty aspekt macierzyństwa, walcząc tym samym ze stereotypizacją kobiet.

Moją pracę zatytułowałam "Medialne wizerunki kobiet" i podzieliłam na trzy główne rozdziały. Pierwszy, który nazwałam "Kobiecość w literaturze przedmiotu" skupiał się na ujęciu historycznym kobiety na przestrzeni IXX, XX i XXI wieku oraz na zmianach w postrzeganiu płci pięknej i promowanych wizerunków kobiet w mediach społecznościowych. Kolejny, drugi rozdział zatytułowałam "Media i środki masowego przekazu" opisywał przede wszystkim popularne obecnie mass media, takie jak radio czy telewizja oraz sposób ich oddziaływania na swoich odbiorców, zarówno korzystny jak i negatywny. Zaś trzeci, ostatni rozdział mojej pracy, który nazwałam " Wizerunki kobiet na wybranych portalach społecznościowych" dotyczył przede wszystkim popularnego medium, jakim jest Internet oraz jego wadach i zaletach. Opisałam tu wszelkie dobrodziejstwa, jakie przynosi nam w życiu codziennym rozwój serwisów społecznościowych oraz ich negatywne wpływy na potencjalnych użytkowników. Opisałam kolejno znane powszechnie portale i aplikacje społecznościowe oraz promowane za ich użyciem wizerunki kobiet. Skupiłam się przede wszystkim na sposobie oddziaływania tych popularnych środków masowego przekazu na ich odbiorczynie, a ten nie zawsze jest pozytywny. Ujęłam negatywne strony zbyt często korzystania z mass mediów i ich przykrych konsekwencjach dla dorosłych i nastoletnich użytkowników.

Celem mojej pracy jest wsparcie wychowanków z Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży w kwestii tolerancji. Problem ten zainteresował mnie ponieważ obserwując zmiany współczesnego świata zauważyłam, że brak tej cechy jest dużym problemem w polskim społeczeństwie. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dzieci w środkowym wieku szkolnym, oraz dokonałam teoretycznej analizy z zakresu edukacji wielokulturowej. Szczególnie dokładnie przeanalizowałam działalność Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży Stowarzyszenie Pomocy „Iskierka”, wśród wychowanków zauważyłam deficytu w zakresie tolerancji, zaplanowałam projekt, który pozytywnie wpłynie na ich rozwój w tej dziedzinie. Zajęcia realizowałam od ósmego do dwudziestego maja, był to cykl pięciu warsztatów. Po przeprowadzonych zajęciach mogę stwierdzić, że mój cel został zrealizowany, a u wychowanków wzrósł poziom tolerancji. Cykl zajęć mogę polecić nie tylko wychowankom Centrum Rozwoju i Aktywności, ale wszystkim dzieciom, u których można zdiagnozować deficyty tolerancji lub zagrożenie takim deficytem.

Tematem niniejszej pracy, jest „Podtrzymanie tożsamości kulturowej u dzieci ukraińskiego pochodzenia mieszkających w Polsce”. Temat ten, został poruszony, ponieważ w polskich szkoła pojawia się coraz więcej ukraińskich dzieci. Celem tejże pracy, jest przeprowadzenie z dziećmi zajęć, które miały przybliżyć im ich kulturę, tradycję oraz język. Warsztaty przeprowadzono w szkole podstawowej z punktem z ukraińskim językiem nauczania. Pierwsza część pracy, to opis funkcjonowania mniejszości ukraińskiej w Polsce. Przedstawiono aktywność: społeczną, kulturową oraz edukacyjną. Opisano ukraińskie szkoły oraz punkty z ukraińskim językiem nauczania, które są obecne w Polsce. Zwrócono również uwagę, na wartość edukacji wielokulturowej oraz międzykulturowej w szkolnictwie ukraińskim. Druga część pracy zawiera analizę rozwojową dziecka w wieku 8-10 lat. Jest to wiek dzieci, z którymi przeprowadzono zajęcia. Następna część, to metody oraz techniki pracy z dziećmi, które zostały opisane na podstawie literatury pedagogicznej. Każdy opis, posiada odniesienie do tego, jak dana metoda i technika będą wykorzystane w praktyce. Do tej części, zamieszczono również cztery konspekty o tematach sprzyjających przybliżaniu dzieciom ich kultury, tradycji oraz języka. Zadania i ćwiczenia zostały tak skonstruowane, aby dzieci z przyjemnością przyswajały wykładaną wiedzę. Ostatnią częścią pracy, jest przedstawienie placówki, w której przeprowadzono zajęcia, a także analiza pedagogiczna po przeprowadzeniu warsztatu. Opisano ewaluację, która przedstawia refleksję z zrealizowanych zajęć.

Praca licencjacka pod tytułem „Wzrost orientacji zawodowej wśród uczniów klasy 3 gimnazjum poprzez warsztaty autoprezentacji” porusza kwestię wyborów zawodowych młodzieży. Dotyczy sytuacji z którą musi się zmierzyć każdy młody człowiek, wybierając szkołę średnia. Jest to temat żywo adolescentów dotyczący, wymagający poświęcenia mu uwagi. W opracowaniu tym znajdziemy informację na temat zwiększenia orientacji zawodowej uczniów, dzięki budowaniu przez nich pozytywnego obrazu siebie. Podczas prowadzonych warsztatów nastolatki stają się bardziej samoświadomi, co wpływa na ich dalsze decyzje zawodowe. Praca podzielona jest na dwie części : teoretyczna i projektowa. W pierwszej z nich scharakteryzowana jest orientacja zawodowa, doradztwo oraz autoprezentacja i jej aspekty . Uwzględniony jest także profilaktyczny charakter projektu pedagogicznego. Możemy też uzyskać wiele informacji na temat rozwoju nastolatków, ze szczególnym uwzględnieniem piętnastego i szesnastego roku życia. Praca dostarcza także wskazań wychowawczych w pracy z młodzieżą. Część ta w dużej mierze opiera się na literaturze przedmiotu, korzystając między innymi z dorobku psychologii rozwojowej. Część druga zawiera opis pięciu scenariuszy wraz z charakterystyka metod i technik wykorzystywanych do przeprowadzenia ich. Zajęcia ukierunkowane są na poznanie siebie poprzez odkrycie swoich mocnych stron, typu osobowości oraz rodzajów i kierunków szkół średnich. Wiedza ta pozwoli uczniom na podjęcie decyzji w zgodzie ze sobą, uwzględniając ich zdolności i stan zdrowia. Uczestniczy uczą się także prawidłowych relacji interpersonalnych oraz współpracy w grupie. Ćwiczenia dają okazję do integracji i zbudowania dobrej atmosfery. Scenariusze skonstruowane są w taki sposób, aby tworzyły spójny cykl. Na każdych zajęciach uczestnicy zdobywają nową wiedzę, którą ostatecznie wykorzystują podczas ostatnich zajęć. Młodzież została przeprowadzona przez poszczególne ćwiczenia tak, aby umożliwić im zdobycie informacji potrzebnych do stworzenia własnej ścieżki kariery. Informacje zdobyte na swój temat, pozwolą im nie tylko na podjęcie decyzji wyboru szkoły średniej, ale stają się dla nich cenna wiedzą która może przydać im się niezliczonej ilości okazji. Tę część pracy zakańcza refleksja pedagogiczna po przeprowadzonych warsztatach, opis placówki w której się one odbyły oraz przedstawione są wnioski końcowe.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci świetlicy szkolnej nr 80 im. „Tysiąclecia Wrocławia” we Wrocławiu w kwestii rozwoju percepcji słuchowej. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ jest to ważny element rozwoju dzieci we współczesnych czasach. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu trudności współpracy, problemu słuchania i doświadczania dźwięku wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkoły nr 80 im. „Tysiąclecia Wrocławia”,ponieważ wychowankowie wykazywali nieumiejętność w zakresie odbioru dźwięku i niski poziom współpracy w grupie. Zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich rozwój. Opierając się głównie na metodach oddziaływań w grupie i techniki pracy w grupie, zajęcia zrealizowałam na przełomie kwietnia i maja na zajęciach świetlicowych. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u podopiecznych wzrosła zdolność współdziałania, koncentracja na dźwięku oraz wrażliwość słuchowa. Problemy sprawiły zajęcia dotyczące analizy i syntezy głoskowej. Jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane.

Tematem pracy jest: „Rozwijanie komunikacji werbalnej i niewerbalnej poprzez gry i zabawy wśród uczniów z klas I-III”. Celem pracy jest zapoznanie dzieci z podstawowymi pojęciami związanymi z komunikacją, zarówno werbalną jak i niewerbalną. Praca ma również na celu kształtowanie u dzieci prawidłowych postaw komunikacyjnych. Wprowadzenie komunikacji niewerbalnej ma za zadanie przybliżyć uczniom wiedzę na temat uczuć i emocji, ale także ukazać im jak mają sobie z owymi emocjami i uczuciami radzić. Praca składa się z czterech rozdziałów. Dwa pierwsze rozdziały składają się z części teoretycznej, kolejny z części metodycznej, a ostatni z części refleksyjnej. W pierwszym rozdziale podjęty jest temat komunikacji, wyjaśnione są w nim pojęcia związane z komunikacją oraz opisane cechy i funkcje, które pełni komunikacja. Kolejny temat w tym rozdziale mówi o roli pedagoga w kształtowaniu nawyków komunikacyjnych u dzieci, opisane jest w nim pojęcie kompetencji komunikacyjnych, ale również można w nim znaleźć zadania nauczyciela, które mają się przyczynić do rozwoju kompetencji komunikacyjnych u dzieci. Ostatnim tematem poruszonym w tym rozdziale jest rola zabawy w rozwoju dziecka. Opisane są w nim cechy zabawy, jej funkcje oraz korzyści jakie niesie za sobą zabawa. W drugim rozdziale przedstawiona jest charakterystyka rozwoju dziecka w okresie późnego dzieciństwa – młodszego wieku szkolnego pod kątem rozwoju: fizycznego, motorycznego, poznawczego, społecznego, emocjonalnego, moralnego oraz pod kątem rozwoju osobowości i sprawności językowych i komunikacyjnych. W trzecim rozdziale są zawarte cztery scenariusze zajęć, które zostały przeprowadzone na potrzeby pracy oraz opis metod dydaktycznych i technik nauczania, które zostały wykorzystane podczas prowadzenia zajęć. W czwartym rozdziale znajduje się opis placówki, w której zostały przeprowadzone zajęcia oraz opisana jest w nim refleksja z przeprowadzonych zajęć.

Tematem pracy jest: wzmacnianie dojrzałości emocjonalnej dzieci 6 – letnich poprzez zabawy kreatywne. W pracy przedstawiono problem, który jest związany z nazywaniem i rozpoznawaniem wszelakich emocji, szczególnie tych negatywnych, przez dzieci w wieku przedszkolnym. Emocje towarzyszą każdemu od urodzenia, dlatego prawidłowy przebieg rozwoju emocjonalnego jest bardzo ważny, ponieważ wpływa on na późniejsze okresy życia. Praca ta składa się z czterech głównych rozdziałów. W pierwszym z nich została zawarta problematyka dojrzałości emocjonalnej dziecka na podstawie literatury. Opisano w niej jakie działania rodziców i nauczyli, a także jakie zabawy przyczynią się do wzmocnienia rozwoju emocjonalnego, jak samoświadomość i asertywność wpływa na człowieka oraz jak ważne jest kształtowanie samooceny dziecka w rodzinie. W drugim rozdziale został scharakteryzowany rozwój dzieci w wieku 6 lat pod względem fizycznym, motorycznym, emocjonalnym, poznawczym, społeczno – moralnym oraz sprawności językowych i komunikacyjnych. W trzecim rozdziale znajdują się cztery konspekty, które zostały przeprowadzone w celu wzmocnienia u dzieci umiejętności nazywania i rozpoznawania emocji. W rozdziale tym opisane są również metody i techniki zastosowane podczas realizacji tych konspektów. W ostatnim rozdziale, czyli czwartym została scharakteryzowana placówka – Publiczne Przedszkole nr 2 im. Kubusia Puchatka w Zdzieszowicach, w której zostały przeprowadzone powyższe konspekty. Znajduje się tutaj także dokładna analiza po zakończonych zajęciach, która uwzględnia jakie cele zostały osiągnięte oraz czego nie udało się zrealizować.

Celem pracy „Kontekst edukacyjny przetwarzania wiedzy jawnej i ukrytej" jest rozpoznanie edukacyjnych procesów zachodzących w organizacyjnym przetwarzaniu wiedzy. Problematyka pracy koncentruje się na procesach konwersji wiedzy jawnej i ukrytej opisanych przez Ikujiro Nonakę i Hirotaka Takeuchiego w modelu SECI. Model ten jest rozpatrywany głównie na gruncie zarządzania wiedzy. W niniejszej pracy została podjęta próba jego analizy z perspektywy andragogicznej. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale zostały przedstawione podstawowe pojęcia dotyczące wiedzy. Omówione zostały różne ujęcia wiedzy, z uwzględnieniem tradycji japońskiej i filozofii zachodniej jako szczególnie istotnych dla dalszego charakteryzowania wiedzy jawnej i ukrytej. Poczynione zostało również rozróżnienie między wiedzą oraz pojęciami takimi, jak informacja i mądrość. Rozdział pierwszy zawiera ujęcie definicyjne wiedzy jawnej i ukrytej, historię kształtowania się tych pojęć oraz ich charakterystykę. Drugi rozdział pracy stanowi szczegółowe omówienie procesu przetwarzania wiedzy w modelu SECI. Został w nim przedstawiony przebieg konwersji wiedzy wraz z dokładną charakterystyką każdego jej etapu. Analiza procesu przetwarzania wiedzy jawnej i ukrytej została poszerzona o ukazanie roli kontekstu powstawania wiedzy oraz relacji między podmiotami przetwarzania wiedzy. Ostatni rozdział zawiera analizę przetwarzania wiedzy z perspektywy andragogicznej. Koncertuje się na lokalizacji procesów uczenia się i nauczania w obrębie procesów scharakteryzowanych w rozdziale drugim. Została w nim zawarta również próba ukazania metod wsparcia konwersji wiedzy w oparciu o wybrane metody i formy działalności edukacyjnej. Uzupełnieniem analizy zlokalizowanych procesów edukacyjnych jest ich zestawienie z andragogicznymi teoriami uczenia się: uczeniem się przez doświadczenie Davida Kolba, uczeniem się egzystencjalnym Petera Jarvisa oraz uczeniem się transformatywnym Jacka Mezirowa.

Tematem niniejszej pracy jest: „Wzmacnianie umiejętności koncentracji uwagi poprzez twórcze zabawy u dzieci w młodszym wieku szkolnym”. Jej celem było zapoznanie się z problematyką koncentracji uwagi u dzieci w kontekście teoretycznym i przygotowanie projektu, który pomógłby w ćwiczeniu i podnoszeniu tej umiejętności. W pierwszym rozdziale scharakteryzowany został młodszy wiek szkolny pod względem rozwoju fizycznego, umysłowego, społecznego, osobowości i rozwoju moralnego. Drugi rozdział przedstawia definicję uwagi, jako jednego z procesów poznawczych, jej funkcje i podział, jak również dokonano w nim analizy trudności umiejętności koncentracji wykazując jej przyczyny, wpływ na naukę, środowisko szkolne, a także uwzględniono współczesne zagrożenia, które mogą mieć znaczące oddziaływanie na jej powstawanie. Trzeci rozdział opisuje metody wykorzystane w projekcie. Są to przede wszystkim metody z pogranicza arteterapii, które pomogły w osiągnięciu głównego celu. Duży nacisk położono na metody wykorzystujące ruch i twórczy potencjał dzieci. W dalszej części zaproponowano pięć konspektów zajęć. Założono, iż po przeprowadzonych zajęciach u uczniów zostanie wzmocniona umiejętność koncentracji uwagi, będą oni wykorzystywali swój potencjał twórczy, jak również, będą potrafili rozpoznawać stan koncentracji i dekoncentracji, będą świadomie kontrolować swoje ciało oraz zwiększą umiejętność współpracy. Pracę kończy rozdział zawierający ewaluację przeprowadzonych zajęć oraz krótką refleksję pedagogiczną uwzględniającą obawy ,spostrzeżenia oraz wnioski związane z realizacją projektu.

Tematem niniejszej pracy jest strach i nieumiejętność radzenia sobie z emocjami u dzieci jako problem w grupie przedszkolnej. Celem było rozpoznanie tematu strachu i nieumiejętności radzenia sobie z emocjami w kontekście teoretycznym i przygotowanie projektu, który służy pokazaniu dzieciom jak rozpoznawać emocje na przykładzie strachu oraz przedstawić jak radzić sobie z nimi. Scharakteryzowany został wiek przedszkolny pod względem fizycznym, poznawczym oraz emocjonalno - społecznym. Przedstawieniu ogólnej charakterystyki problemu towarzyszy analiza jej objawów, rodzajów i przyczyn w okresie przedszkolnym. W pracy zostało uwzględnione ujęcie definicyjne emocji oraz to jak rozwijają się w tym okresie. Opisane zostało jaka jest rola więzi w kształtowaniu emocji dziecka. Z rodzajów emocji został wybrany i opisany strach. Następnie wyjaśniono jakie są sposoby radzenia sobie z emocjami u dzieci oraz co to znaczy nie radzić sobie z nimi. Charakterystyka Przedszkola nr 110 we Wrocławiu była podstawą do przeprowadzenia zajęć dotyczących strachu i nieumiejętności radzenia sobie z emocjami. Aby osiągnąć cel projektu użyto metod wychowawczych. Skupiono się głównie na metodach zadaniowych i nagradzania. W dalszej części pracy zostały przedstawione scenariusze zajęć. Założono, że po przeprowadzonych zajęciach dzieci będą potrafiły określić co to są emocje, przedstawić je i rozpoznać. Będą rozumowały stan emocjonalny strachu oraz sposób poradzenia sobie z nim. Rozróżni dobre i złe emocje. Do konspektów dołączono wiersz, który był potrzebny do realizacji jednego scenariusza. Po zakończonych zajęciach przedstawiono refleksję pedagogiczną, w której zawarto najważniejsze spostrzeżenia, obawy i analizę projektu. Założenia projektu zostały spełnione, a dzieci chętnie brały udział w większości zadań.

Tematem pracy jest integracja dzieci z zespołem Aspergera z grupą rówieśniczą w wieku wczesnoszkolnym. Praca podejmuje problematykę odrzucenia dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności, z wyróżnieniem zespołu Aspergera przez grupę rówieśniczą. Zaprezentowanie specyfiki rozwojowej wybranej grupy jest wprowadzeniem do charakterystyki odbiorców mojego projektu. Wśród nich były dzieci zdrowe oraz takie, które maja specyficzne potrzeby edukacyjne. Kolejne rozdziały prezentują podstawy teoretyczne pracy z dziećmi z Aspergerem. Przystosowanie społeczne dzieci z niepełnosprawnością bywa utrudnione ze względu na marginalizację ze strony społeczeństwa. Z uwagi na ten fakt, coraz więcej tworzonych jest klas integracyjnych. Praca pedagogiczna w takim środowisku ma swoją niewątpliwą specyfikę. Dalsze rozdziały prezentują metody pracy, jakie zamierzałam zaimplementować, założenia projektu oraz konspekty zajęć. Po ich realizacji swoje doświadczenia poddane zostały refleksji. Jej wyniki zawiera ewaluacja. Stygmatyzacja, która dotyka dzieci z niepełnosprawnością intelektualną jest istotnym wyzwaniem pedagogicznym, dlatego zachodzi potrzeba zgłębienia tematu.

Praca nt. „Problem braku akceptacji w grupie rówieśniczej wynikający z otyłości dzieci w młodszym wieku szkolnym” prezentuje zarys teoretyczny problematyki związanej z otyłością u dzieci oraz projekt praktyczny, zrealizowany w placówce wsparcia dziennego w 2019 rok. Poza problemem otyłości omówione w niej również zagadnienie braku akceptacji wśród dzieci oraz uwzględniono negatywne konsekwencje tych zjawisk. Problem ten staje się bardziej powszechny wśród dzieci i ma wielki wpływ na ich rozwój oraz samoocenę. Alarmujące statystyki dotyczące zwiększającej się liczby otyłych dzieci wskazują na potrzebę wnikliwego przyjrzenia się temu problemowi oraz poszukiwanie rozwiązań, które mogą go zniwelować. Praca została podzielona na dwie główne części: teoretyczną oraz projektową. W części teoretycznej na początku pracy został scharakteryzowany rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym. Analizie poddane zostały różne sfery: fizyczna, motoryczna, poznawcza, emocjonalna i społeczna. Wykazano jakie zmiany rozwojowe następują w wieku od 7 do 12 roku życia. Następnym elementem pracy jest opis i charakterystyka problemu, jakim jest otyłość, sklasyfikowana pod względem różnorodnych czynników fizycznych, jak i psychicznych. W dalszej części zostało scharakteryzowane dziecko otyłe pod względem wyglądu oraz zachowania. Następnie zwrócono uwagę na zagrożenia oraz konsekwencje zdrowotne wynikające z otyłości wśród dzieci. W kolejnej części pracy omówiono relację dzieci otyłych z rówieśnikami. Następnie opisano czynniki, które wpływają na otyłość wśród dzieci. W kolejnych rozdziałach została dokonana charakterystyka profilaktyki otyłości dzieci w młodszym wieku szkolnym. Następnie scharakteryzowano Centrum Aktywności Dzieci i Młodzieży we Wrocławiu. W tej placówce zostały przeprowadzone zajęcia dotyczące problemu braku akceptacji w grupie rówieśniczej wynikające z otyłości dzieci w młodszym wieku szkolnym. Podczas prowadzonych zajęć uwzględniono metody dydaktyczne oraz metody wychowania. W metodach dydaktycznych użyte zostały metody słowne takie jak: pogadanka, dyskusja, wykład. Użyto również metody samodzielnego dochodzenia do wiedzy w postaci: giełdy pomysłów. Podczas zajęć niejednokrotnie używano metodę gier dydaktycznych. W trakcie zajęć zastosowano plastykoterapię oraz techniki rekreacji fizycznej. Dalsza część rozprawy zawiera konspekty. Założono, że po zrealizowanych zajęciach uczniowie będą znali zasady prawidłowego odżywiania oraz alternatywy aktywności fizycznej. Efektem przeprowadzonych zajęć było również podniesie akceptacji dzieci otyłych. Po skończonych zajęciach dokonano podsumowania. Wszystkie założenia danego projektu zostały zrealizowane.

Praca nosi tytuł „Zabawa jako forma wspierania rozwoju inteligencji emocjonalnej u dzieci w wieku przedszkolnym”. Treść jej skupiona została wokół tematyki zabawy jako aktywności dziecka, która stanowi jednocześnie fundamentalną formę pracy w przedszkolu. W pracy przedstawiono problem rozumienia i wyrażania emocji wśród dzieci z poznanej uprzednio grupy przedszkolnej w ramach realizacji praktyk pedagogicznych. Inteligencja emocjonalna, rozumiana jako zestaw cech ludzkich, jest niezbędnym zasobem do funkcjonowania w społeczeństwie. Odpowiada bowiem za zdolność motywacji, pokonywania trudności i odnoszenia sukcesów a także za świadomość i umiejętność regulacji własnych stanów emocjonalnych. Brak tych cech lub zaburzenia z nimi związane przyczyniają się do zakłócenia prawidłowego rozwoju społecznego i osobowości. Zaobserwowane podczas praktyk problemy, stanowiły przesłanki do poszukiwania form wspomagających poprawę świadomości odnośnie emocji i ich wpływu na ludzkie życie. Stały się również podstawą do tworzenia konspektów zajęć, mających na celu tworzenie warunków do zabawy sprzyjającej poznawaniu swojego ciała, uważności na sygnały z niego płynące i umiejętność autorefleksji oraz samoregulacji. Praca składa się z dwóch głównych części: pierwszej teoretycznej oraz drugiej praktycznej. Część pierwsza odnosi się do literatury przedmiotu i stanowi wprowadzenie do wiedzy o rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. W późniejszych rozdziałach opisany został proces powstawania emocji oraz ich charakterystyka. Został również poddany analizie obszar inteligencji emocjonalnej oraz jej wspierania poprzez zabawę. Zaprezentowano instytucję przedszkola i scharakteryzowano działalność Niepublicznego Przedszkola „Bajka” we Wrocławiu. W ostatnim rozdziale wymieniono i opisano metody zastosowane w projekcie własnym. W części drugiej – praktycznej, przedstawiono 5 scenariuszy zajęć tworzonych w oparciu o zdobytą wiedzę, posiadane umiejętności oraz potrzeby i możliwości docelowej grupy przedszkolnej. Przy konstruowaniu celów oraz ćwiczeń powołano się na poglądy pedagogiczne J.H. Pestalozziego, angażujące w proces nauczania i wychowania ośrodki: intelektualny, emocjonalny oraz fizyczny. Formą zastosowaną we wszystkich konspektach jest zabawa, w której zachowano zasadę dobrowolności. Ostatnią część pracy uzupełnia analiza pedagogiczna przeprowadzonych zajęć składająca się z ewaluacji poszczególnych konspektów. Zawiera ona refleksje oraz wnioski poczynione w ramach realizacji projektu własnego.

Praca podejmuje problematykę agresji. Poruszone zostały aspekty dotyczące jej uwarunkowań interpersonalnych, środowiskowych oraz skutków, jakie może za sobą nieść. Ujęte zostały także możliwe działania, które mają na celu zapobieganie i przeciwdziałanie tego typu zachowaniom. Agresja jest tematem powszechnym. Problem wydaje się być jeszcze bardziej palący, w dobie Internetu i innych mediów, bowiem niejednokrotnie dzieci i młodzież spotykają się tam ze scenami przedstawiającymi akty agresji. Częste stykanie się z tego typu obrazami, może prowadzić do stopniowego obniżania się wrażliwości na tego typu zachowania u młodych ludzi. Projekt ukierunkowany jest na pracę z dziećmi w wieku szkolnym. Praca składa się z części teoretycznej oraz projektowej. W pierwszym rozdziale jest mowa o rozwoju dzieci w wieku szkolnym. Następny rozdział odnosi się do samej problematyki, zawiera ujęcie definicyjne i ogólne przedstawienie problemu w literaturze. Kolejny rozdział prezentuje placówkę, w której zrealizowany został projekt, czyli Centrum Aktywności Dzieci i Młodzieży przy ul. Słowiańskiej 17 we Wrocławiu. Druga część pracy to scenariusze zajęć. Są one nastawione na poszerzenie wiedzy dzieci na temat emocji, rozróżnienie między złością a agresją oraz przedstawienie dzieciom sposobów radzenia sobie z agresją w sposób akceptowany społecznie. Dalej opisane zostały metody i formy pracy z grupą. Ostatni element to ewaluacja wraz z refleksją pedagogiczną.

Praca nosi tytuł: ”Redukowanie nieśmiałości w grupie przedszkolnej poprzez budowanie poczucia własnej wartości dziecka”. Przedstawiono w niej problem nieśmiałości oraz towarzyszących jej uczuć i zachowań, które mają negatywny wpływ na prawidłowy rozwój dziecka w wieku przedszkolnym. Z założenia, problem ten jest powszechny, przejawia się podczas funkcjonowania wśród ludzi oraz stanowi zagrożenie dla rozwoju już od najmłodszych lat. Są to przesłanki wskazujące na konieczność pogłębienia tego tematu oraz poszukiwania rozwiązań, które pozwoliłby redukować i niwelować jego negatywny wpływ na jednostkę. Praca składa się z dwóch głównych części- teoretycznej i projektowej. Pierwsza cześć pracy oparta jest na literaturze przedmiotu. Wprowadzenie do pracy stanowi ogólny zarys specyfiki wieloaspektowego rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym, czyli od 3 do 6/7 oku życia. Drugi rozdział poświęcony jest nieśmiałości. Dokonano w nim analizy pojęcia, wskazując na przyczyny zaburzenia, a także objawy występujące w sferze behawioralnej, emocjonalnej oraz samoorientacyjnej. Zaprezentowano również rolę grupy rówieśniczej oraz wpływ poczucia własnej wartości dziecka na lękliwość społeczną. W kolejnych rozdziałach scharakteryzowano instytucję przedszkola w oparciu o placówkę „przedszkole nr 110 we Wrocławiu. Druga część pracy stanowi zbiór 5 scenariuszy wraz z opisem wybranych metod i technik oddziaływań wychowawczych. Jest to cykl zajęć ukierunkowany na podnoszenie poczucia własnej wartości dziecka oraz integrowanie grupy przedszkolnej . Z założenia są to cele, których realizacja ma doprowadzić do tego, że dzieci poprzez wzajemne otrzymywanie pozytywnych wzmocnień od swoich rówieśników, poczują się lepiej w grupie, w której na co dzień funkcjonują, w konsekwencji redukując przejawiane zachowania nieśmiałe. Elementem spajającym przedstawiony cykl zajęć jest krąg, jako forma pracy z grupą. Wśród jej zalet, znaczących w kontekście poruszanego problemu, jest funkcjonowanie dzieci w bezpiecznym dla nich położeniu, które minimalizuje ryzyko poczucia dyskomfortu wnikającego z przymusu bycia w centrum. Dzięki funkcjonowaniu w kręgu, każde dziecko jest na równi, co świadczy o jednakowym traktowaniu wychowanków oraz o tworzeniu spójnej grupy ,w której każdy z członków jest tak samo ważny i potrzebny. Zadania były oparte na dobrowolności, dzięki czemu jednostki same mogły decydować o swojej aktywności oraz położeniu. Ostatnią część pracy stanowi ewaluacja, w której wskazano refleksje z zrealizowanych zajęć oraz wnioski. W pracy zamieszczono także fotografie z zajęć

Praca nosi tytuł: Problem poczucia własnej wartości u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Została przedstawiona w niej złożoność pojęcia poczucia własnej wartości. Ma ona ma celu przybliżyć jej wpływ na życie człowieka, czynników jej determinujących oraz sposobów na jej kształtowanie. Praca składa się z ośmiu rozdziałów. Jednak można je podzielić na dwie część. Jedna z nich to teoretyczna, a druga praktyczna. Na początku opisany został rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym. Uwzględnia on kilka obszarów rozwoju takich jak: fizyczny, społeczny, umysłowy, emocjonalny, moralny, osobowości oraz wpływu rodziny i szkoły na dziecko. W następnych rozdziałach przybliżony został temat poczucia własnej wartości. Zawiera on opisane rodzaje jej oraz wewnętrzne źródła według Nathaniela Brandena. Wyjaśniony również został wpływ rodziny i szkoły na kształtowanie poczucia własnej wartości . Dalsze rozdziały pracy można już zaliczyć do część praktycznej. Na początku opisane zostały metody nauczania i nagradzania wykorzystane w konspektach. Później cykl zajęć mający na celu kształtować poczucie własnej wartości u dzieci. Składa się on z pięciu oddzielnych konspektów, które zostały przeprowadzone w Centrum Aktywności Dzieci i Młodzieży Źródełko. Dlatego też jest tam monografia tej placówki oraz moje przemyślenia przed i po przeprowadzeniu tych zajęć. Ostatnią częścią pracy jest zakończenie, czyli podsumowanie całej pracy oraz refleksji podczas jej pisania.

W pracy zostały zdefiniowane pojęcia, tj: wychowanie, metody wychowania, problemy wychowawcze i rodzina. Wyszczególniono także funkcje rodziny, omówiono style wychowania oraz postawy rodzicielskie stosowane w rodzinie. W pracy zostały wybrane i opisane najczęściej występujące w środowisku rodzinnym problemy wychowawcze , tj. trudności emocjonalne, lęk i agresja. Omówiono również indywidualne metody wychowania dziecka, które zostały poddane próbie oceny skuteczności w zwalczaniu powyżej wymienionych problemów wychowawczych. W pracy przedstawiono podstawy metodyki projektowania szkolenia, a także opisany został projekt warsztatu.

Niniejsza praca licencjacka przedstawia proces przygotowania rodziny do podjęcia się adopcji oraz omawia to, jakie problemy może ona napotkać w swoim codziennym życiu. Wykorzystaną formą badawczą jest tutaj warsztat, w którym autorka skupia się na rozwinięciu umiejętności radzenia rodziców w trudnych sytuacjach przed rozpoczęciem wychowywania przysposobionych dzieci. Poruszane są również kwestie dotyczące form zdobywania wiedzy oraz nowych doświadczeń. Pierwszy rozdział opisuje fundamentalne założenia rodziny, jej typy, modele oraz funkcje. Przedstawione zostało również to, jaką rolę pełni rodzina w kontekście środowiska wychowawczego. Ukazano także formę rodziny jaką jest adopcja, rodzaje przysposobienia oraz prawne aspekty tego procesu. W kolejnej części pracy w sposób szerszy ukazano różne kwestie związane z instytucją adopcji. Zaczynając od historii przysposobienia, poprzez ujęcie tego, jak ważną rolę pełni rodzina w rozwijaniu i kształtowaniu się podstawowych potrzeb dziecka, w dalszej części przedstawienie procedury adopcyjnej oraz wynikające z niej wszelkie problemy, zaś na końcu ukazanie znaczenia poradnictwa rodzinnego w kontekście przygotowania rodziny do opisywanego procesu. W trzecim rozdziale skoncentrowano się na charakterystyce warsztatu jako formy pracy z rodzicami uczestniczącymi w procesie adopcji. Przedstawiono rozważania definicyjne, opisano role, w które wciela się prowadzący warsztaty oraz scharakteryzowano model uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba. W ostatniej części pracy przedstawiono oraz opisano projekt własnego warsztatu „Bądź gotowy na przyjęcie do swojej rodziny nowego członka”, który dotyczy przygotowania rodziców do roli rodziny adopcyjnej.

Tematem niniejszej pracy jest Profilaktyka zagrożeń wynikających z problemu depresji w wieku adolescencji. Celem było rozpoznanie tematu depresji wśród młodzieży w kontekście teoretycznym i przygotowanie projektu, który służyłby zapobieganiu chorobie, poprzez zapoznanie młodzieży z jej przyczynami, skutkami oraz sposobami leczenia. Scharakteryzowany został wiek dorastania pod względem fizycznym, emocjonalnym, społecznym, poznawczym i intelektualnym. Przedstawieniu ogólnej charakterystyki choroby towarzyszy analiza jej objawów, rodzajów i przyczyn w okresie adolescencji. W pracy zostały uwzględnione sposoby leczenia, skutki nieleczonej depresji, profilaktyka oraz wpływ mediów społecznościowych na tę chorobę. Charakterystyka Szkoły Podstawowej im Stefana Żeromskiego w Cedzynie, była podstawą do przeprowadzenia zajęć dotyczących profilaktyki depresji adekwatnych dla tego specyficznego środowiska wychowawczego. Aby osiągnąć cel projektu użyto metod dydaktycznych, inaczej nazywanych kształcącymi. Skupiono się głównie na metodach słownych, w których wyróżniono: pogadankę, rozmowę, dyskusję oraz objaśnienie. Wykorzystano również metody poglądowe- udostępnienie sztuki oraz metody czynne, w których pojawiła się metoda samodzielnych doświadczeń, ćwiczeniowa i zadaniowa. W dalszej części pracy zostały przedstawione konspekty. Założono, iż po przeprowadzonych zajęciach uczniowie będą między innymi znali i potrafili wymienić podstawowe objawy tej choroby, umieli scharakteryzować osobę, która choruje, potrafili odróżnić krótkotrwały smutek od depresji, wiedzieli jak radzić sobie w przypadku wystąpienia objawów u siebie lub bliskiej osoby. Do konspektów dołączono materiały, które były potrzebne do sfinalizowania projektu. Po zakończonych zajęciach przedstawiono krótką refleksję, w której zawarto najważniejsze spostrzeżenia, obawy i analizę projektu, który miał pozytywny finał. Założenia projektu zostały spełnione, młodzież chętnie brała udział w większości zadań, rozumieli wyjaśniane i omawiane problemy.

Tematem pracy jest: „Nieśmiałość, jako problem w funkcjonowaniu dzieci we wczesnym wieku szkolnym”. Założeniem projektu jest przybliżenie istoty nieśmiałości, jej przyczyn oraz wpływu na rozwój i aktywność dziecka. Praca składa się z dwóch głównych części: teoretycznej i praktycznej. W pierwszej części został scharakteryzowany wczesny wiek szkolny pod względem rozwoju fizycznego, motorycznego, emocjonalno- moralnego, kształtowania poczucia kompetencji i rozwoju procesów poznawczych (w tym uwaga, pamięć, myślenie). Rozdział drugi w całości poświęcony jest nieśmiałości. Na wstępie przedstawione są różne ujęcia pojęcia nieśmiałości oraz trudności w jej definiowaniu. W dalszej części pracy znajdziemy przyczyny zaburzenia z uwzględnieniem czynników biologicznych i środowiskowych oraz znaczenie nieśmiałości dla rozwoju i aktywności dziecka. Aby przeprowadzić zajęcia użyto metod dydaktycznych (pogadanka, wykład, opis, pokaz, objaśnienie, opowiadanie, metoda ćwiczeń przedmiotowych, inscenizacja, metoda sytuacyjna), jak i wychowawczych (perswazyjna, zadaniowa, nagradzania, oddziaływań grupowych). W drugiej części pracy pojawił się cykl 5 zajęć skupiający się w dużej mierze, na podnoszeniu poczucia własnej wartości. Założeniem jest uświadomienie uczniów o ich mocnych stronach, przynależności do grupy i ich integracja. Zadania w głównej mierze opierają się na pracy grupowej, gdzie każdy ma swój wkład. Przedstawiona jest również monografia placówki oraz ewaluacja zajęć, która zawiera własne refleksje i wnioski.

Streszczenie Pisana przeze mnie niniejsza praca licencjacka poświęcona została istocie i zjawisku dysleksji w szkole podstawowej. Moja praca miała na celu zgłębienie tego pojęcia oraz ukazanie sposobów radzenia sobie z tą trudnością. Niniejsza praca składa się z pięciu rozdziałów. Pierwszy z nich ma charakter wprowadzenia ogólnego w wiek szkolny jakim się zajmowałam. Następne dwa rozdziały zostały poświęcone przybliżeniu definicji tego pojęcia oraz terapii. Uwzględniam w nim sposoby oraz metody raczenia sobie z problemami dyslektycznymi. Kolejny rozdział porusza pozytywny pogląd na zjawisko dysleksji. Opisuję w nim przede wszystkim ikony znanych osób borykających się z tym problemem, ale także poruszam wątek o dysleksji jako swego rodzaju darze a nie tylko problemie i trudności. Skupiam się na fakcie, że dysleksja może przynieść wiele korzyści. Dziecko borykające się z dysleksją ma trudności, ale również może dzięki temu wiele zyskać. Ostatni rozdział natomiast zawiera w sobie monografie placówki szkoły podstawowej. Wspominam w nim przede wszystkim o organizacji pracy placówki, formach i metodach pracy. Poruszam temat codziennego funkcjonowania placówki, ale również organów w niej pracujących. Skupiłam się również nad celami i zadaniami poszczególnych pracowników szkoły. Przede wszystkim opisuję pracę dyrektora, pedagoga czy psychologa.

Praca licencjacka „Przezwyciężanie nieśmiałości poprzez zabawę u dzieci w wieku wczesnoszkolnym” omawia problem nieśmiałości, jej źródeł oraz wpływu na życie człowieka z zachowaniami nieśmiałymi. Ze względu na ogromną skalę oddziaływania na człowieka oraz zakres występowania, konieczne jest zapoznanie się z tematem i poszukiwanie metod pomocy dla osób borykających się z nieśmiałością. Świadomość destruktywnego wpływu na wiele aspektów życia człowieka, pozwala podejść do problemu odpowiednio poważnie i uznać nieśmiałość za problem, który wymaga pracy pedagogicznej w celu niwelowania jej skutków. Praca składa się z części teoretycznej oraz projektowej. Pierwsza część pracy oparta jest na literaturze przedmiotu. Rozpoczyna się od przybliżenia tematyki zabawy jako takiej oraz jej funkcjach i wpływie na dziecko. Wyjaśnia terapeutyczne możliwości zabawy, które można wykorzystać w pracy z dziećmi nieśmiałymi. Następna część pracy skupia się na dokładnym omówieniu pojęcia nieśmiałości, jej wpływie na życie człowieka oraz sposobach jej rozpoznawania. W tym rozdziale pojawia się również wyjaśnienie, skąd bierze się nieśmiałość oraz omówione są sposoby pomocy dzieciom nieśmiałym. Część teoretyczna kończy się ogólnym zarysem specyfiki wieloaspektowego rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Drugą część pracy stanowią 4 scenariusze opracowane na podstawie zgromadzonych w rozdziale pierwszym informacji na temat nieśmiałości. Znajduje się w nich również opis metod oraz technik zastosowanych podczas realizacji scenariuszy. Cykl zajęć skupia się na rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych dzieci oraz podnoszeniu samooceny. Podstawą obowiązującą podczas wszystkich zajęć jest zasada dobrowolności oraz atmosfera absolutnej akceptacji i bezpieczeństwa. Zajęcia realizowane są metodą zabawy, jako najbardziej efektowną formą edukacji dzieci. Zabawa jest cechą udanej edukacji, ponieważ pozytywne emocje, które się z nią łączą są niezbędne do efektywnej nauki. Pozwalają na usunięcie elementu lęku, który skutecznie hamuje procesy twórcze. W tej części pracy znajduje się również ewaluacja, w której opisany jest rzeczywisty przebieg zaplanowanych scenariuszy, ich subiektywna ocena oraz wnioski.

Niniejsza praca dyplomowa koncentruje się na ujętym kompleksowo zagadnieniu kształtowania aktywności fizycznej u wychowanków w wieku 8-12 lat uczęszczających do świetlicy środowiskowej. Głównym elementem pracy jest prezentacja autorskiego projektu wychowawczego, który dostosowany jest do szczególnych potrzeb podopiecznych placówki w której projekt był realizowany. Praca zawiera prezentację i analizę scenariuszy zajęć, które zostały zrealizowane. Praca zawiera również rzetelną ocenę realizacji założeń jakie autor określił we wstępnej części pracy.