Praca na temat wybranych metod rehabilitacji społeczno - zawodowej osób z niepełnosprawnością intelektualną w warsztatach terapii zajęciowej ma charakter badawczy i przedstawia m.in. funkcjonowanie placówki, metody, które są stosowane w poszczególnych pracowniach, opisuje przebieg rehabilitacji społeczno - zawodowej oraz współpracę ze środowiskiem lokalnym i rodzinnym. Pierwszy rozdział pracy dotyczy pojęcia niepełnosprawności intelektualnej, przyczyn, klasyfikacji oraz stopni niepełnosprawności intelektualnej. Drugi rozdział odnosi się do rehabilitacji społeczno - zawodowej, różnych rodzajów rehabilitacji, określa cele, zadania oraz czynniki obu rehabilitacji, jak również przedstawia ramową propozycje prowadzenia rehabilitacji społecznej i zawodowej. Trzeci rozdział dotyczy warsztatów terapii zajęciowej ich organizacji i funkcjonowania. Rozdział zawiera definicję, cele, zasady tworzenia i cechy terapeuty, jakimi powinna charakteryzować się każda osoba chcąca pracować w warsztacie. Kolejny rozdział odnosi się do metodologii badań, gdzie został opisany przedmiot i cel badań, problemy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz teren i organizacja badań. Ostatni rozdział zawiera analizę badań własnych i dotyczy opisu działalności placówki, uczestników i pracowników warsztatu, dokumentacji, jaka jest wykorzystywana w placówce, opis czterech pracowni oraz współpracę z innymi instytucjami oraz środowiskiem rodzinnym. Koniec pracy składa się z podsumowania i wniosków.

Praca magisterska pt. "Wypalenie zawodowe nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej" składa się z dwóch części. Pierwsza dotyczy przyczyn, przebiegu, skutków, sposobów przezwyciężania oraz profilaktyki syndromu wypalenia zawodowego. W części tej znajdują się także informacje na temat metodologii badań własnych. Druga część dotyczy badań własnych, a mianowicie transkrypcji wybranych fragmentów przeprowadzonych wywiadów wraz z ich analizą i interpretacjami. W części tej znajduje się także podsumowanie badań własnych. Nadrzędnym celem pracy jest poszerzenie wiedzy o wypaleniu zawodowym nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej i skonfrontowanie jej ze stanem faktycznym poprzez przeprowadzenie badań. Wypalenie zawodowe nauczycieli jest zjawiskiem bardzo powszechnym, głównie z uwagi na to, że zawód ten opiera się na pomaganiu innym. Istotą rolę w przezwyciężaniu i profilaktyce wypalenia zawodowego pełni wsparcie społeczne. Ważny jest natomiast fakt, iż wypalenie zawodowe nie jest procesem nieodwracalnym.

Rodzeństwo są to najczęściej bliskie sobie osoby, spokrewnione ze sobą, mający tych samych rodziców lub przynajmniej jednego z nich. Bracia i siostry mogą wywierać na siebie wzajemny wpływ pozytywny lub negatywny. Niekorzystny wpływ wiąże się często z rywalizacją. Jednym z powodów jest potrzeba uwagi ze strony rodziców czy zazdrość chociażby o przedmioty. Na relacje w rodzeństwie może mieć także wpływ kolejności urodzeń. Często inaczej spostrzegane są osoby urodzone w rodzeństwie jako pierwsze niż osoby urodzone jako ostatnie. Można powiedzieć, że relacje w rodzeństwie nie są popularnym tematem w tekstach naukowych. Najczęściej jednak publikacje dotyczą porad dla rodziców jak powinni wychowywać swoje dzieci, aby żyły ze sobą w zgodzie. Taki temat pewnie interesuje wielu ludzi. Uważam jednak, że tematowi rodzeństwa należy poświęcić więcej uwagi. Zdecydowałam się na taki temat, gdyż chciałam połączyć tematykę rodziny z interesującymi książkami. Moja praca składa się z trzech części. W części teoretycznej przedstawię definicje rodzeństwa oraz zaprezentuję ważne pojęcia związane z tą tematyka. Omówię zalety oraz wady posiadania brata czy siostry. Zaprezentuję także rodzeństwa występujące w sztuce oraz opiszę znaczenie kolejności urodzenia w rodzeństwie. W drugiej części przedstawię metodologię badań własnych. Opiszę tu wybraną metodę badawczą oraz technikę badawczą. Zaprezentuję także problemy badawcze, przedmiot oraz cel badań. Opiszę także paradygmat interpretatywny oraz badania jakościowe. Trzecia część to badania własne, w których dokonuję analizy treści książek Małgorzaty Musierowicz. Analizowane fragmenty powieści dotyczą relacji wybranych bohaterek ze swoim rodzeństwem. Analizy dokonuję odnosząc się do pytań badawczych.

Celem tejże pracy było poznanie uwarunkowań korzystania z pomocy postpenitencjarnej przez skazanych mających opuścić zakład karny. Moje zainteresowanie tym tematem związane było z faktem, iż więźniowie przebywający kilka, a czasem kilkanaście lat w izolacji więziennej po wyjściu na wolność nierzadko nie potrafią odnaleźć się w społeczeństwie, muszą zmierzyć się z marginalizacją społeczną, trudnościami w znalezieniu zatrudnienia, czy też odrzuceniem przez rodzinę. Często również przestają wierzyć w siebie oraz swoje możliwości na rozpoczęcie nowego, normalnego życia, założenie rodziny, zdobycie przyjaciół, czy podjęcie pracy. W rozdziale pierwszym została omówiona klasyfikacja społeczności więźniów, formy pomocy postpenitencjarnej skazanym opuszczającym zakłady karne oraz szanse i zagrożenia społecznej readaptacji osadzonych. Rozdział metodologiczny natomiast skupiony był na przedstawieniu metodologii postępowania badawczego. Rozpoczął się od zaprezentowania przedmiotu badań, jakim były wcześniej wspomniane czynniki determinujące korzystanie z pomocy postpenitencjarnej przez osadzonych oraz wyodrębnienia celu badań, którym było poznanie tychże czynników. Końcowa część pracy zawiera analizę wyników badań własnych przeprowadzonych w strategii ilościowej, metodą sondażu diagnostycznego, przy wykorzystaniu techniki ankiety. Każdy podrozdział odpowiadał założonemu problemowi szczegółowemu oraz postawionej hipotezie. Pierwszy opierał się na przeanalizowaniu odpowiedzi skazanych pod kątem ich obaw w związku z wyjściem na wolność, drugi dotyczył zdobytej przez nich wiedzy na temat pomocy postpenitencjarnej, kolejny odnosił się do ich oczekiwań względem tej pomocy, a ostatni ich działalności wspierającej proces usamodzielnienia. Zakończenie stanowi podsumowanie badań i wyciągnięcie płynących z nich wniosków. Badania zostały przeprowadzone metodą sondażu diagnostycznego, przy wykorzystaniu techniki ankiety. Miały one miejsce na terenie zakładu karnego w Strzelinie, dnia 21.04.2017r. Grupę badanych osób stanowiło 102 więźniów, dobranych w sposób celowy, na podstawie kryterium, jakim był czas pozostały do zakończenia kary. Obiektem mojego zainteresowania byli tylko ci więźniowie, którzy mają opuścić zakład karny w czasie nie dłuższym, niż 6 miesięcy, czyli będący w okresie przygotowawczym do zwolnienia.

Coaching jest uznawany za jedną z najbardziej efektywnych dróg rozwoju. Głównym celem tej pracy jest poznanie opinii na temat coachingu rodzicielskiego przez uczestników warsztatów dla rodziców. Opinie były zbierane i poddane analizie na podstawie wywiadów jakościowych skoncentrowanych na problemie. W obszarze relacji pomiędzy rodzicem, a dzieckiem stosowanie technik i narzędzi coachingowych nie jest popularne. Dla badanych wiązały się z zupełnie nowymi rozwiązaniami. Podejście coachingowe powoduje zwiększenie świadomości komunikacyjnej oraz wpływa na jakość budowanej relacji. W opiniach badanych zgodnie wybrzmiewała opinia, że coaching rodzicielski, to przydatne i efektywne podejście służące stymulacji rozwoju dziecka.

Celem mojej pracy jest poznanie recept na stworzenie szczęśliwego małżeństwa w opowieściach par z różnym stażem. Zainteresowałam się tym tematem, ponieważ w dobie wzrastającej liczby rozwodów ciekawi mnie, jak stworzyć trwały i satysfakcjonujący związek. W związku z powyższym w rozdziale pierwszym opisałam najważniejsze kwestie dotyczące małżeństwa. W rozdziale drugim omówiłam, czym charakteryzuje się szczęśliwy związek, i co wpływa na jego stworzenie. W kolejnym rozdziale omówiłam metodologię badań własnych, natomiast w ostatnim rozdziale dokonałam analizy przeprowadzonych badań. W badaniach wzięły udział dwie pary o różnym stażu małżeńskim. Uzyskane wyniki pozwoliły mi na poznanie wskazówek i rad pomagających w stworzeniu szczęśliwego małżeństwa.

Tematem mojej pracy jest Ojcostwo – impuls do przemiany mężczyzny. Podjęłam rozważania dotyczące istoty ojcostwa jako procesu, który zmienia mężczyznę oraz jego życie. Celem mojej pracy było ukazanie analizy wywiadów, które dotyczyły zagadnienia jakim jest ojcostwo. Przedmiotem rozważań teoretycznych i badań jakościowych niniejszej pracy był problem wpływu ojcostwa na przemianę mężczyzny. Po dokonaniu penetracji badań stwierdziłam, że ojcostwo stanowi impuls do przemiany mężczyzny. Z zebranego toku badań materiału i dokonanej analizy wywnioskowałam, że ojcostwo stanowi jeden z najważniejszych aspektów życia mężczyzny oraz wpływa na całokształt jego egzystencji. W pracy uwzględniłam takie zagadnienia jak: różne ujęcia terminu ojcostwa, główne jego aspekty, ojcostwo dawne a współczesne, funkcje ojca, rola ojca w rodzinie oraz życiu społecznym, wartość ojcostwa, korzyści płynące z bycia ojcem, trudności związane z ojcostwem, proces stawania się ojcem, poczucie zadowolenia mężczyzny z bycia ojcem, a satysfakcja życiowa, zmiana mężczyzny oraz jego życia po narodzinach dziecka, dobre ojcostwo, charakterystyka predyspozycji mężczyzny do bycia ojcem, kryzys ojcostwa, nowy paradygmat męskości, istota męskości oraz wzory męskości. Przeprowadzone przeze mnie badania polegały na analizie wywiadów z trzema ojcami, którzy jako narratorzy podzielili się ze mną historią swojego ojcostwa. Dodatkowo podjęłam się analizy interpretowania przez rozmówców ich zdjęć, przed tym jak zostali ojcami oraz po narodzinach/adopcji swoich dzieci. W konkluzji przeprowadzonych badań mogłam stwierdzić, że ojcostwo jest różnie definiowane przez ojców, jednak jego wartość i znaczenie w życiu każdego mężczyzny jest niebagatelne. Ojcostwo zostało ujęte przez osoby badane jako egzystencjalne powołanie, misja, dar, wyzwanie, codzienne wyzbywanie się egoizmu oraz zwieńczenie miłości małżeńskiej, czyli jej owoc. Wynika z tego, iż ojcostwo jest jedną z najważniejszych ról, jakie pełni w życiu mężczyzna.

Człowiek, jako jedyny gatunek na Ziemi, wypracował specyficzny kod porozumiewawczy: język. Bez komunikacji nie byłby w stanie funkcjonować w dzisiejszym świecie. Kontakt z drugą osobą jest mu potrzebny we wszelkich sytuacjach codziennego życia. Zdarza się, że tę komunikację coś zaburza, utrudnia. Komplikacje mogą wynikać z czynników środowiskowych, takich jak duży hałas. Często jednak bywa, iż czynnikami ograniczającymi kontakty międzyludzkie są pewne uwarunkowania wewnętrzne, indywidualne. Do takich czynników należą zaburzenia mowy. Jednym z nich jest jąkanie, zwane także niepłynnością mowy. Jąkające się osoby powszechnie uważane są za niepewne siebie, ciche, skryte i nieśmiałe. Stereotypy, z jakimi na co dzień się spotykają, potęgują ich poczucie zagubienia w środowisku, w którym funkcjonują. Nowe kontakty podejmują niechętnie. Wolą słuchać, aniżeli mówić. Obserwując liczne problemy osób jąkających się, postanowiono podjąć pewne działania w celu poprawy ich niełatwej sytuacji. W niniejszej pracy dokonano analizy kluczowych pojęć, tj. „jąkanie” i „osoba publiczna”. Następnie, trzymając się metodologicznego reżimu, zaplanowano i przeprowadzono badania z trzema osobami, mającymi trudności komunikacyjne w sytuacjach ekspozycji społecznej. Na podstawie badań, sformułowano adekwatne wnioski. Ich sednem są sposoby radzenia sobie z jąkaniem osób, biorących aktywny udział w życiu publicznym, gdzie komunikacja interpersonalna ma kluczowe znaczenie.

Praca naukowa skupia się na ojcu, na jego wpływie na dzieci, w szczególności córki. Ojciec jest pierwszym męskim wzorcem, z którym spotykają się młode kobiety. Kobieta nie jest w stanie zapewnić córce wszystkiego, chociażby bardzo się starała. Pozytywne więzi z ojcem podwyższają samoocenę, dają komfort fizyczny i łatwiejszy start w przyszłość, w tworzeniu własnej rodziny. Pierwsza część pracy skupia się na wyjaśnieniach teoretycznych. Przede wszystkim na różnicy między rodziną, która funkcjonuje w sposób prawidłowy a nieprawidłowy, wymienia najbardziej charakterystyczne cechy takiej rodziny. Dalej skupia się na małżeństwie, które wywiera ogromne wrażenie na przyszłe patrzenie na rodzinę przez kobiety, wyjaśnia teorie doboru partnera, które są tak liczne. Ostatni podrozdział tej części poświęcony jest całkowicie ojcu. Opisuje jego funkcję, wpływ na kobietę, konsekwencje braku ojca oraz skupia się na okresie dojrzewania, który jest niezwykle ważny w procesie tworzenia rodziny Druga część pracy to metodologia badań naukowych. W tym fragmencie znajdują się etapy badań oraz opis użytej techniki- wywiadu narracyjnego. Ostatni etap to analiza zebranego materiału, która opiera się książce Bogny Bartosz. Ostatni, trzeci rozdział składa się z analizy trzech różnych wywiadów narracyjnych wraz z ich szczegółowym omówieniem.

Praca traktuje o wychowaniu dziecka w rodzinie chłopskiej w okresie międzywojennym. Jej celem jest opisanie rodziny chłopskiej. Uwaga została poświęcona sytuacji chłopów w II Rzeczpospolitej. Zaznaczone zostały stosunki w rodzinie, zasady zawierania małżeństw, zakres obowiązków męża i żony, źródła, z których mieszkańcy wsi czerpali wiedzę i środki do życia. Opisany został stosunek do dzieci oraz obowiązki potomstwa i sposoby, w jaki dzieci spędzały czas wolny. Ramy czasowe opisywanego zagadnienia obejmują czas od zakończenia działań wojennych w roku 1918 do momentu wybuchu II wojny światowej. Nacisk położony został na dziecko do lat 7, a mianowicie tuż przed rozpoczęciem nauki w szkole podstawowej. Stan literatury traktujący o powyższym temacie jest stosunkowo niewielki. W tekście zostały wykorzystane wspomnienia i pamiętniki spisywane przez chłopów oraz lekarzy, mających bezpośrednią styczność z mieszkańcami wsi. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy, podzielony na dwa podrozdziały, poświęcony zostały opisowi sytuacji chłopów w II Rzeczpospolitej oraz wyjaśnieniu pojęć, takich jak wychowanie i rodzina, a także zarysowaniu funkcji rodziny tamtego okresu. Drugi rozdział zawiera trzy podrozdziały, które stanowią charakterystykę rodziny chłopskiej, uwzględniającą między innymi zasady zamążpójścia czy ożenku, zarysowanie hierarchii wartości rodziny oraz źródeł, które dostarczały chłopom wiedzy na temat zmieniającego się świata. Ostatni rozdział charakteryzuje stosunek do dzieci oraz ich obowiązki i przywileje w rodzinie.

Niniejsza praca magisterska porusza problematykę funkcjonowania dziecka z autyzmem w przedszkolu integracyjnym, to opis interakcji i relacji zachodzących między dziećmi z autyzmem uczęszczającymi do przedszkola , a ich rówieśnikami i opiekunami. Pierwszy rozdział pracy dotyczy charakterystyki autyzmu, która dokonana została na podstawie literatury z wykorzystaniem pozycji literackich wielu uznanych specjalistów w dziedzinie tego zaburzenia. Zawiera on rys historyczny autyzmu, charakterystykę dziecka i jego rozwoju społecznego, możliwe przyczyny jego powstania, współczesne kryteria diagnostyczne oraz opis sytuacji rodziców dziecka, ich reakcji na diagnozę zaburzeń autystycznych u dziecka. W kolejnym rozdziale scharakteryzowana została integracyjna placówka przedszkolna na podstawie statutu, opisana idea integracji i sposoby jej realizacji, a także metody wsparcia dziecka z niepełnosprawnością wykorzystywane w przedszkolach. Rozdział trzeci ma charakter metodologiczny, opisuję w nim wybraną strategię badawczą, a także wykorzystane metody i techniki oraz nakreślam czytelnikowi postawione problemy badawcze.Na potrzeby pracy przeprowadzone zostały badania o charakterze jakościowym w jednej z prywatnych placówek integracyjnych znajdujących się we Wrocławiu, materiał badawczy zebrany został poprzez rozmowy z rodzicami i pedagogami, wnikliwą obserwację chłopców, a także analizę dokumentacji dotyczącej badanych wychowanków. Głównym problemem badawczym mojej pracy jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie, jak funkcjonują dzieci z autyzmem w przedszkolu integracyjnym. W ostatnim empirycznym rozdziale zawarty został obszerny opis funkcjonowania badanych chłopców z uwzględnieniem relacji między rówieśnikami i z opiekunami zajmującymi się nimi w przedszkolu. W tym rozdziale poruszona została także kwestia zgłaszanych przez rodziców problemów oraz ich subiektywnej oceny funkcjonowania dzieci w przedszkolu. Napisana przeze mnie praca magisterska prezentuje funkcjonowanie dziecka z autyzmem w przedszkolu integracyjnym, pokazuje jak radzi sobie dziecko z autyzmem w grupie dzieci w normie rozwojowej, jak jest przez nich postrzegane i jak mogą wyglądać jego kontakty z rówieśnikami. Opisane są też pozytywne skutki obecności dzieci z autyzmem zarówno w grupie dzieci z zaburzeniem, jak i pozostałych. Poruszona została także ważna kwestia, jaką jest zapewnienie wszystkim dzieciom warunków sprzyjających integracji, wszechstronnie stymulujących ich rozwój, by przedszkola, szkoły i żłobki stanowiły miejsce nawiązywania wzajemnych relacji i wspólnego zdobywania edukacji.

Praca opisuje wybrane blogi dziecięce i wizerunek dziecka w ponowoczesności. Przybliża zjawisko konsumpcjonizmu, globalizacji oraz wyjaśnia pojęcie blogosfery, blogera i współczesnych blogów. Badania naukowe zostały przeprowadzone w oparciu o analizę treści wizualnej oraz tekstowej blogów dziecięcych. Badanymi obszarami były: struktura i szata graficzna stron internetowych, sposób przedstawiania dzieci przez autorki bloga, opis ich rozwoju, aktywności i zainteresowań, a także sposób przedstawienia rodziny i najbliższego otoczenia dzieci.

Praca ta odnosi się do problematyki subkultur młodzieżowych. Prezentowane rozważania obejmują wyjaśnienie sposobu definiowania pojęcia młodzieży uwzględniając różne podejścia kontekstowe. Przywołano także wybrane teorie odnoszące się do młodzieży. Następnie przedstawiono najważniejsze elementy budujące świat młodych ludzi znajdujących się w okresie adolescencji. W dalszej części teoretycznej pracy omówiono pojęcia kultury i subkultury uwzględniając korelacje między nimi odnosząc się również do wybranych ujęć teoretycznych wyjaśniających powstanie subkultury. Następnie dokonano krótkiego opisu wybranych subkultur młodzieżowych. Część teoretyczną zamyka kompleksowa charakterystyka subkultury hip-hopowej, która jest głównym tematem rozważań niniejszej pracy. Część badawcza opiera się na analizie, młodzieży związanej z subkulturą hip-hopową, której celem jest zobrazowanie świata młodego człowieka uwzględniając sposób kreacji tożsamości, system wartości, plany przyszłościowe oraz jego relacje z otaczającym go społeczeństwem.

Niniejsza praca poświęcona została Płodowemu Zespołowi Alkoholowemu, a jej celem było ustalenie w jaki sposób przebiega rozwój dzieci z tym zespołem wad, które wychowują się w domach dziecka, placówkach opiekuńczo-wychowawczych oraz różnych formach rodzinnej pieczy zastępczej. Teren badań stanowił Archidiecezjalny Ośrodek Adopcyjny, którego kadra pracownicza, udostępniła karty dzieci oczekujących na przysposobienie, znajdujące się w centralnym banku danych o dzieciach. Badanie przeprowadzone zostało na grupie dziesięciorga dzieci, pięciu chłopcach i pięciu dziewczynkach, w wieku od 9 miesięcy do 5 lat. Powyższa praca składa się z trzech części: teoretycznej, metodologicznej i badawczej. W pierwszym rozdziale części teoretycznej omówiono zjawisko spożywania alkoholu przez kobiety w Polsce oraz ich stosunek do spożywania tej substancji w czasie ciąży i do konieczności zachowania abstynencji. Szczegółowo opisano również wady, jakie mogą wystąpić u rozwijającego się płodu w wyniku spożywania alkoholu, zarówno przez matkę, jak i przez ojca. W rozdziale drugim przedstawiono najważniejsze informacje na temat Płodowego Zespołu Alkoholowego, uwzględniając przede wszystkim przebieg jego diagnozowania w oparciu o 4-stopniową skalę diagnostyczną, a także charakterystykę współwystępujących z nim zaburzeń, deformacji i deficytów, mających istotny wpływ na funkcjonowanie dziecka z FAS. Omówiono również podstawowe zasady i metody, które można wykorzystać pracując z dzieckiem, u którego zdiagnozowano powyższy zespół wad wrodzonych. W części metodologicznej wyodrębniono cel, przedmiot i problemy badawcze pracy, a także pokrótce opisano metodę studium przypadku i technikę analizy dokumentów, przy wykorzystaniu których zebrano potrzebne dane. Scharakteryzowano również grupę badanych oraz Archidiecezjalny Ośrodek Adopcyjny, stanowiący teren badań. W części badawczej opisano szczegółowo każde z dziesięciorga dzieci, uwzględniając informacje o jego rodzinie pochodzenia i obecnych kontaktach z krewnymi oraz powodach, które przyczyniły się do umieszczenia go w jednej z następujących form opieki: placówce pielęgnacyjno-wychowawczej, rodzinie zastępczej lub domu dziecka. Przede wszystkim skoncentrowano się jednak na przejawianych przez badanych problemach zdrowotnych i deficytach rozwojowych, które decydująco wpływają na ich sposób funkcjonowania. Powyższe dane uzyskano w oparciu o karty dzieci, w których zawarte były diagnozy pedagogiczne i psychologiczne, wyniki badań lekarskich oraz kwestionariusze sporządzone przez asystentów rodziny. Na koniec przeanalizowano cały materiał, podsumowano otrzymane wyniki i wyciągnięto następujące wnioski z przeprowadzonych badań: w rozwoju badanych dzieci występują pewne cechy wspólne; z powodu różnorodnych zaburzeń i ich nasilenia, trudno jest ustalić czy na tempo rozwoju dzieci z FAS ma wpływ ich płeć; można jedynie pokusić się o przypuszczenie, że intensywność picia ojca w pewien sposób przyczyniła się do powstania u tych dzieci n

Problematyka niepełnosprawności towarzyszy nam od momentu pojawienia się człowieka na ziemi. Na przełomie wieków postrzeganie osób, zmagających się z różnego rodzaju niepełnosprawnością ulegał diametralnym zmianom, jednak autentyczne zainteresowanie się nimi nastąpiło stosunkowo niedawno. Postęp nauk sprawia, że wiedza dotycząca rozwoju i funkcjonowania osób z niepełnosprawnością jest stale poszerzana, a dzięki temu stosunek społeczeństwa do nich ulega pozytywnej zmianie. Swoją pracę poświęciłam zagadnieniu niepełnosprawności intelektualnej oraz postawom jakie studenci pedagogiki prezentują wobec osób z nią żyjących. W pierwszym rozdziale pracy wyjaśniłam i porównałam ze sobą proponowane przez różnych autorów definicje niepełnosprawności intelektualnej, a także omówiłam kryteria, klasyfikację oraz przyczyny jej występowania. W dalszej części tego rozdziału dokonałam charakterystyki rozwoju i funkcjonowania osób z lekką, umiarkowaną, znaczną oraz głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Drugi rozdział poświęcony został zagadnieniom dotyczącym postawy. Rozpoczęłam od podkreślenia, że pojęcie to jest różnie ujmowane w kontekście koncepcji behawiorystycznej, socjologicznej i poznawczej oraz przyjęłam, że wiodącą w mojej pracy będzie definicja postawy w ujęciu strukturalnym. Następnie dokonałam charakterystyki poszczególnych komponentów postawy, a także omówiłam cechy strukturalne postaw, mechanizmy ich powstawania oraz możliwości zmiany postawy. Zagadnienia trzeciego rozdziału odnoszą się do metodologii badań. Omówione i wyznaczone zostały problemy badawcze, hipotezy, zmienne i wskaźniki oraz metoda i technika badań. Badania miały charakter ilościowy. Wykorzystałam metodę sondażu diagnostycznego oraz technikę badawczą w postaci ankiety. Ostatni rozdział poświęcony jest analizie badań. Podczas analizy przeprowadzonych badań skupiłam się głównie na trzech wymiarach postawy, takich jak: dystans społeczny- czyli to, w jakich sytuacjach społecznych studenci pedagogiki zgadzają się na kontakt z osobami z niepełnosprawnością intelektualną; poszanowanie prawa- czyli to, na jakim poziomie występuje u studentów pedagogiki uznanie praw osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz optymizm pedagogiczny- związany z postrzeganiem proponowanych metod rewalidacyjnych jako celowe i skuteczne. Hipotezy weryfikowałam przy pomocy metod statystycznych. Zastosowałam analizę czynnikową dla skali do pomiaru postaw oraz jednoczynnikową analizę wariancji. Badania wykazały, że studiowanie pedagogiki wpływa na kształtowanie się postaw wobec osób z niepełnosprawnością intelektualną. Największe znaczenie ma jednak kontakt bezpośredni. Osoby posiadające takie kontakty, mają wykazują większy optymizm pedagogiczny oraz poszanowanie praw. Natomiast wymiar dystansu społecznego jest dla tej grupy najmniejszy.

Praca ta zgłębia tematykę aktywności turystycznej młodzieży akademickiej. Tekst przedstawiony jest w formie opisu przestrzeni edukacji nieformalnej i pozaformalnej w oparciu o wypowiedzi członków klubu podróżniczo - rowerowego Niniwa Team z Kokotka. Opracowanie to w znaczącym stopniu wyjaśnia edukacyjne aspekty aktywności turystyczno - rowerowej. Praca ma na celu zbadanie poziomu edukacyjnych aspektów młodych ludzi, oraz wpływu jaki wywiera proces wychowania turystycznego. Tekst ma odpowiedzieć na pytania dotyczące potrzeb i motywów turystyki młodzieżowej oraz czynników kształtujących rozwój człowieka w edukacji formalnej i nieformalnej. Aby tego dokonać omówione zostały między innymi zagadnienia podjęcia aktywności turystycznej, zakres kompetencji społecznych, duchowych korzyści oraz sposoby przygotowań do wypraw rowerowych członków klubu Niniwa Team. Wiedza zawarta w pracy w dużej części opracowana została na licznych spotkaniach w oparciu o rozmowy i konsultacje przeprowadzone na przestrzeni kilku tygodni z uczestnikami wypraw podróżniczych klubu ze śląska. W celu szerszego spojrzenia na temat do grupy badawczej zaliczone zostały zarówno osoby z wieloletnim stażem jak i bez doświadczenia w wyprawach. Spotkania i konsultacje odbywały się w centrum formacji klubu Niniwa Team w Kokotku, która jest prowadzona przez duszpasterzy. Główna przyjęta metoda badawcza, czyli wywiad przeprowadzony został z członkami klubu i jego założycielem Ojcem Tomaszem Maniurą w celu zapewnienia możliwie jak największej wiarygodności i swobody wypowiedzi prowadzony był w sposób indywidualny na spotkaniach integracyjnych i informacyjnych w Kokotku. Za szablon badawczy przyjęto wywiad w formie otwartych wypowiedzi.

Prezentowana praca dotyczy kontaktów interpersonalnych dzieci w wieku przedszkolnym w grupie integracyjnej. Składa się z czterech rozdziałów, zakończenia oraz spisu wykorzystanej literatury. Pierwszy rozdział teoretyczny dotyczy rozważań różnych autorów na temat procesu komunikacji, jej rodzajów i zasad. Starałam się przybliżyć cechy danego zjawiska, podziały oraz formy komunikowania się. Przeanalizowałam również zagadnienie komunikacji interpersonalnej, która jest głównym tematem mojej pracy. W rozdziale drugim kontynuuje analizę treści teoretycznych, skupiając się na idei przedszkola integracyjnego, w którym przeprowadzałam badania. Nakreślam obraz procesu integracji, jej wpływ na dzieci w wieku przedszkolnym oraz rolę nauczyciela w grupie integracyjnej. Trzeci rozdział to warsztat badawczy pracy, czyli cel moich badań, problem badawczy, pytania szczegółowe, techniki, narzędzia badawcze oraz teren i organizacja badań. Zamieściłam również krótką analizę grup, z którymi będę pracować. Rozdział czwarty zawiera profile uczestników procesu komunikacji interpersonalnej w grupie integracyjnej, które napisałam opierając się na analizie dokumentów psychologiczno – pedagogicznych każdego dziecka opis przeprowadzonych obserwacji oraz ich podsumowanie, stanowiące próbę odpowiedzi na pytania problemowe pracy. Zakończenie to próba zaprezentowania wniosków wynikających z materiału badawczego oraz podsumowania przemyśleń na dany temat. Opracowując wskazane w temacie zagadnienie korzystałam z aktualnych wydań literatury przedmiotu, jednak dla pełniejszej analizy problemu sięgałam również do wydań z lat wcześniejszych. Zależało mi na tym, aby pokazać i porównać, jak wybrani badacze przedstawiają interesujące mnie zagadnienie.

Niniejsza praca dotyczy adaptacji społecznej dzieci sześcioletnich do edukacji wczesnoszkolnej. Adaptacja społeczna to wieloetapowy proces, którego celem jest umożliwienie dziecku jak najlepsze przystosowanie się do warunków środowiska szkolnego. Prawidłowa adaptacja społeczna dziecka sześcioletniego w środowisku szkolnym umożliwia mu odpowiednie wejście w nowe środowisko, jakim jest szkoła. Warunkuje ona nie tylko zadowalające wypełnianie roli ucznia, ale pozwala dziecku nawiązywać poprawne relacje oraz rozwiązywać powstałe sytuacje konfliktowe w grupie rówieśniczej. Pozwala ona dziecku budować pewność siebie, wyrażać własne emocje i jednocześnie rozumieć emocje rówieśników. By określić jakość adaptacji społecznej dziecka sześcioletniego w edukacji wczesnoszkolnej należy zwrócić u niego przede wszystkim uwagę na jego sposób nawiązywania relacji z rówieśnikami, wyrażanie i rozumienie emocji w relacjach rówieśniczych, na sposób komunikacji, sposób zabawy, jak również na formę spędzania czasu wolnego w środowisku szkolnym oraz na jego umiejętność rozwiązywania sytuacji konfliktowych. Celem pracy jest określenie adaptacji społecznej dzieci sześcioletnich w edukacji wczesnoszkolnej.Bez prawidłowego poziomu adaptacji społecznej w szkole dziecko sześcioletnie ma widoczne trudności w prawidłowym funkcjonowaniu w środowisku szkolnym zarówno w obszarze społecznym, emocjonalnym jak i edukacyjnym. Adaptacja społeczna dzieci sześcioletnich w edukacji wczesnoszkolnej jest niezbędna do ich prawidłowego funkcjonowania w środowisku szkolnym biorąc pod uwagę zarówno obszar społeczny, emocjonalny jak i edukacyjny. Poziom adaptacji społecznej dzieci sześcioletnich, które rozpoczynają edukację wczesnoszkolna jest niewystarczający na co wskazują wyniki przeprowadzonych badań.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy motywów podejmowania aktywności kulturalno-oświatowej przez skazanych w izolacji więziennej. Jest to praca teoretyczno-badawcza, składająca się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział porusza tematykę genezy zachowań przestępczych w świetle wybranych teorii. Prezentowane teorie wskazują na przypuszczalne czynniki, które mogą doprowadzić do ukształtowania się jednostki wykolejonej społecznie.Kolejno poruszana jest problematyka potencjału resocjalizacji w warunkach izolacji więziennej oraz działalności kulturalno - oświatowej jako formy pracy penitencjarnej ze skazanymi. Izolacja więzienna ma za zadanie chronić społeczeństwo przed osobami, wykazującymi zachowania przestępcze, jednocześnie separując przestępców od negatywnych wpływów środowiska, w którym przebywają; dzięki temu możliwe jest oddziaływanie na przestępców w przestrzeni pozbawionej złych bodźców. Działalność kulturalno-oświatowa, będąca jedną z form oddziaływań stosowanych w zakładach karnych, jest ostatnim zagadnieniem poruszanym w rozdziale teoretycznym. Przedstawione zostały metody pracy ze skazanymi w ramach tej formy. Najbardziej popularnymi w zakładach są: teatr, zajęcia muzyczne, zajęcia w świetlicy, biblioteka i gazetka więzienna oraz spotkania z gośćmi.W rozdziale drugim zaprezentowany został projekt procesu badawczego,który został zrealizowany na potrzeby niniejszej pracy. Badania zostały przeprowadzone metodą sondażu diagnostycznego, przy pomocy indywidualnie stworzonej ankiety. Grupą badawczą byli skazani z Zakładu Karnego dla recydywistów penitencjarnych nr 2 we Wrocławiu. Celem głównym było poznanie motywów podejmowania aktywności kulturalno-oświatowej skazanych w izolacji więziennej. Dla osiągnięcia wyznaczonego celu sformułowane zostały również cele szczegółowe, których celem było pogłębienie i doprecyzowanie uzyskanej wiedzy. Trzeci rozdział był rozdziałem empirycznym, w którym zostały umieszczone wyniki badań własnych. Dane zostały zaprezentowane na wykresach, w tabelach oraz poddane analizie jakościowej. Z uzyskanego materiału badawczego wynika, że motywacja skazanych jest zróżnicowana w zależności od wielu czynników. Istotne w podejmowaniu aktywności kulturalno-oświatowej są zarówno czynniki zewnętrzne, jak nagrody dyscyplinarne czy przedterminowe warunkowe zwolnienie, jak i korzyści wewnętrzne, jak chęć pracy nad sobą czy rozwijanie swoich zainteresowań. Dla szczegółowego zbadania podjętej problematyki zweryfikowana została wiedza skazanych na temat oferowanych w zakładzie zajęć z zakresu działalności kulturalno-oświatowej. Skazani wykazali się dużą wiedzą o organizowanych w zakładzie zajęciach, jednakże wiedza ta nie pokrywała się z chęcią uczestnictwa w nich. Badani skazani deklarowali również swoje preferencje odnośnie zajęć z kulturalno-oświatowych. Najbardziej pożądanymi zajęciami okazały się spotkania z gośćmi spoza zakładu. Zbadane zostały też subiektywne korzyści,jakie odczuwają skazani wskutek uczestnictwa w zajęciach