W mojej pracy licencjackiej, zajęłam się problemem wspomagania procesów percepcyjnych u osób z niepełnosprawnością wzrokową. Skupiłam się na tym jak te osoby funkcjonują pomimo swoich deficytów, jak ważną rolę w ich życiu pełnią nieuszkodzone zmysły. Na czym polega kompensacja oraz jakimi technikami posługują się w codziennym życiu. W pierwszym rozdziale mojej pracy starałam się przybliżyć ważne dla tego typu niepełnosprawności terminy, opisałam klasyfikację oraz główne przyczyny uszkodzeń wzroku, a także przebieg rozwoju dziecka z wadami wzroku we wszystkich jego aspektach: rozwój poznawczy, rozwój fizyczno- motoryczny, emocjonalno społeczny oraz rozwój poznawczy. Drugi rozdział mojej pracy dotyczy głównie zmysłów. Wyjaśniam w nim podstawowe pojęcia takie jak wrażenia zmysłowe, procesy percepcyjne, kompensacja. Następnie skupiłam się na wytłumaczeniu na czym polega odbieranie i przetwarzanie bodźców przez konkretne zmysły, jaką drogę muszą pokonać. Trzeci rozdział jet moim autorskim projektem edukacyjnym,przeprowadzonym na siedmioletniej dziewczynce, która jest niewidoma. Projekt ten polega na przeprowadzeniu cyklu zajęć, mających za zadanie wspomaganie, stymulowanie konkretnych zmysłów.

Tematem pracy jest: „Wpływ postaw rodzicielskich na funkcjonowanie psychospołeczne dzieci z zespołem Downa”. W rozdziale pierwszym przedstawiona jest ogólna charakterystyka zespołu Downa, jako choroby uwarunkowanej genetycznie oraz złożony zbiór zaburzeń rozwojowych. Istotny jest fakt, że choroba ta powstaje w wyniku wady genetycznej. Jedyną potwierdzoną przyczyną wystąpienia tej wady jest wiek matki. Zespół Downa charakteryzuje się grupą specyficznych objawów zewnętrznych. Najbardziej charakterystyczne cechy tych osób to wzrost poniżej normy, wąskie szpary powiekowe, płaski grzbiet nosa oraz niedługa szyja. Wada ta wiąże się również z licznymi zmianami w rozwoju biologicznym tych osób. Zmagają się one między innymi z wadami serca, wadami postawy, większym prawdopodobieństwem zachorowalności na Alzhaimera. Charakterystyczne są też nieprawidłowości w rozwoju zmysłów wzroku i słuchu, niedoczynność tarczycy. Rozwój psychomotoryczny jest opóźniony oraz słabiej wykształcony niż to bywa normalnie. Z zespołem Downa nie odłącznie wiąże się niepełnosprawność intelektualna, zazwyczaj osoby te funkcjonują na poziomie niepełnosprawności intelektualnej w stopniu umiarkowanym i znacznym. Rozwój społeczno – emocjonalny jest poniżej normy. Funkcjonują lepiej w sferze społecznej niż intelektualnie mniej więcej o 3 lata. Nie osiągają zazwyczaj pełnej samodzielności. Postrzegane są przez społeczeństwo, jako osoby ciepłe, przyjazne. Metody terapii mają na celu poprawę, jakości życia tych osób, niwelują skutki powstałych zaburzeń. Przykładem kompleksowej terapii jest Wrocławski Model Usprawniania, który obejmuje współpracę z rodziną, rehabilitację ruchową, farmakologię i wiele innych. Zakłada on także metodę Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne oraz Metodę Dobrego Startu. Kojący wpływ na funkcjonowanie tych osób ma także muzykoterapia i hipoterapia. W rozdziale drugim zaprezentowano charakterystykę środowiska rodzinnego. Omówiono zadania i role, jakie podejmuje rodzina. Przedstawienie modelu rodziny z dzieckiem pełnosprawnym i niepełnosprawnym daje ogląd całej sytuacji, różnic, jakie zachodzą w poszczególnych sferach życia rodzinnego. Stres rodzicielski oraz adaptacja do sytuacji narodzin dziecka z niepełnosprawnością ma duży wpływ na postawy rodziców. Ich stosunek do dziecka, zależy od tego na ile są pogodzeni z sytuacją. Postawy te mogą być pozytywne i negatywne. Rodzice mogą akceptować swoje dziecko lub je odtrącać. Rodzic dokonuje wyboru czy chce współdziałać ze swoim dzieckiem, czy przyjmuje postawę unikającą. Może też przesadnie chronić swoje dziecko, albo dać mu rozumną swobodę. Rodzice uznają prawa swoich dzieci lub przeciwnie za dużo od nich wymagają. Rozdział trzeci poświęcony jest własnym doświadczeniom. Omówiono w nim konkretne dziecko w odniesieniu do środowiska rodzinnego, w jakim przebywa. Przedstawiono wpływ postaw rodzicielskich na funkcjonowanie mającej zespół Downa, 12 – letniej Olgi. Wpływ rodziców jest nie zastąpiony w rozwoju dziecka z n

Arteterapia stanowi elastyczną i uniwersalną formę pracy z dziećmi na każdym poziomie edukacyjnym, również z dziećmi z niepełnosprawnością słuchową. Przebywając w „świecie ciszy”, stanowią one hermetyczną grupę społeczną, odizolowaną od świata ludzi zdrowych, co negatywnie wpływa na ich poczucie przynależności społecznej. Może to powodować różnorodne implikacje w ich integracji, problem z pracą grupową, czy komunikacją. Arteterapia może w takich przypadkach w istotny sposób wspomóc proces przełamywania barier oraz ograniczeń, a także pozytywnie wpłynąć na rozwijanie umiejętności społecznych. Pierwszy rozdział pracy został poświęcony tematyce osób z niepełnosprawnością słuchową, specyfice tego rodzaju niepełnosprawności pod względem medycznym, a także charakterystyce rozwoju osób nią dotkniętych. W drugim rozdziale natomiast zostały omówione główne wątki dotyczące terapii pedagogicznej, a także w sposó szczegółowy jeden z jej rodzajów, jakim jest arteterapia. Trzeci rozdział natomiast stanowi opis zadania projektowego, które zostało zrealizowane w Dolnośląskim Ośrodku Szkolno-Wychowawczym nr 12 dla Niesłyszących i Słabosłyszących we Wrocławiu. Polegało ono na zastosowaniu w praktyce technik arteterapii podczas zajęć z dziećmi z niepełnosprawnością słuchową.

Praca dotyczy jakości życia osób z zespołem Downa. W pierwszym rozdziale opisuję charakterystykę tej wady chromosomowej. Na początku przedstawiona jest historia zespołu Downa, cechy charakterystyczne oraz zagadnienia związane z diagnostyką. W dalszej części opisany jest rozwój fizyczny i motoryczny oraz psychiczny. Drugi rozdział dotyczy jakości życia. Wytłumaczone jest w nim pojęcie autonomii oraz jakości życia. Opisane są również trudności, z jakimi zmagają się osoby z zespołem Downa. Poruszona jest też kwestia jakości życia rodziny osoby niepełnosprawnej, która ma duży wpływ na jej funkcjonowanie. Rozdział trzeci ma charakter praktyczny. Opisana jest moja obserwacja podopiecznych ośrodka Bargfelder Hof w Niemczech pod kątem jakości ich życia.

Celem mojej pracy jest wzmacnianie motoryki małej u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy szkolnej znajdującej się w Szkole Podstawowej nr 22 we Wrocławiu. Zainteresowanie tym tematem wynika z obserwacji rozwoju dzieci w mojej rodzinie oraz wiedzy zdobytej podczas zajęć (tu wpisz np. wspomaganie rozwoju małego dziecka, itp.). Praca składa się z dwóch części: teoretycznej i praktycznej. rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym w poszczególnych aspektach – fizycznym, poznawczym, emocjonalnym, społecznym, osobowości oraz moralnym ze szczególnym naciskiem, na pierwszy z nich. Następnie skupiłam się na wyjaśnieniu czym jest motoryczność, jak prawidłowo przebiega rozwój motoryki małej, a także jakie zaburzenia mogą występować w tym zakresie. W rozdziałach trzecim i czwartym pochylam się nad zagadnieniem świetlicy szkolnej, zarówno w ujęciu teoretycznym (na podstawie literatury oraz aktów prawnych), ale również praktycznym, na podstawie dostępnych informacji i materiałów zebranych w Szkole Podstawowej nr 22 we Wrocławiu. Ostatnią część pracy stanowi projekt, składający się z pięciu konspektów zajęć. Zawiera on propozycje zabaw oraz prac do wykonania z dziećmi, których celem jest doskonalenie precyzji w zakresie funkcjonowania dłoni i palców, a tym samym wzmocnienie motoryki małej.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy ograniczania stresu u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy szkolnej przy wykorzystaniu technik relaksacyjnych. Jak wskazuje literatura przedmiotu, stres dotyka wiele dzieci rozpoczynających naukę w szkole. Praca składa się z pięciu rozdziałów, w tym jednego projektowego, oraz z podsumowania. Pierwszy rozdział porusza tematykę rozwoju dziecka w okresie późnego dzieciństwa na wszystkich płaszczyznach: fizycznej, poznawczej, emocjonalnej, społecznej, osobowości i moralnej. Rozdział drugi dotyczy stresu u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Rozpoczyna się on od omówienia pojęcia stresu ogólnie. Następnie poruszona została tematyka stresu szkolnego u dzieci. Zwieńczeniem rozdziału drugiego jest opis sposobów radzenia sobie ze stresem, w tym poszczególnych technik relaksacyjnych. W rozdziale trzecim została omówiona na poziomie ogólnym instytucja, jaką jest świetlica szkolna. Rozdział czwarty jest natomiast opisem konkretnej placówki, w której realizowany był projekt, czyli świetlicy szkolnej w Szkole Podstawowej nr 2 im. Królowej Jadwigi w Jarocinie. Rozdział piąty, a zarazem efekt mojej pracy, stanowi część projektowa - pięć konspektów zajęć dotyczących stresu i relaksacji. Całość kończy podsumowanie będące wnioskami z przeprowadzonego w opisywanej placówce projektu.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci w Szkole Podstawowej im. Obrońców Góry Chełmskiej w Leśnicy, w kwestii kształtowania empatii za pomocą bajki. Zainteresowałam się tym tematem, ponieważ uważam, że empatia jest bardzo ważną cechą, którą należy kształcić w każdym wieku. Bajki z kolei mają duży wpływ na rozwój dzieci. Podczas praktyk studenckich zauważyłam również, że niektóre dzieci mają problemy ze wzajemną tolerancją, akceptacją i szacunkiem. Pisząc pracę przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Następnie zgłębiłam podstawowe pojęcia zawiązane z tematem empatii oraz na możliwości wsparcia jej rozwoju za pomocą bajki. W kolejnym rozdziale pracy opisałam najważniejsze ustawy oraz rozporządzenia prawne regulujące funkcjonowanie świetlic szkolnych w Polsce. Szczegółową analizę placówki opracowałam na przykładzie działalność Szkoły Podstawowej im. Obrońców Góry Chełmskiej w Leśnicy oraz funkcjonującej w niej świetlicy szkolnej. Napisany przez mnie projekt jest skierowany do wychowanków świetlicy szkolnej w wieku wczesnoszkolnym. Zaplanowałam pięć zajęć, gdzie każdy temat uzupełnia tekst bajki. Starałam się dopasować odpowiednie metody i formy, które sprawdzą się w realizacji celów. Cześć teoretyczna jak i projekt oparty jest na literaturze naukowej oraz wiedzy zdobytej podczas studiów. Uważam, że udało mi się omówić najważniejsze zagadnienia związane z empatią oraz rolą bajki w rozwoju dzieci. Sądzę, że projekt, który opracowałam zawiera ciekawe pomoce dydaktyczne, zabawy, a przede wszystkim odpowiednio dobrane treści bajek. Myślę, że zaplanowany cykl zajęć dzięki możliwym do zrealizowania celom może pomóc dzieciom w wieku wczesnoszkolnym w rozwoju empatii.

Celem mojej pracy jest kształtowanie pozytywnej samooceny u dzieci w wieku wczesnoszkolnym, ukierunkowany na grupę wychowanków, uczęszczających do świetlicy szkolnej Szkoły Podstawowej nr 14 we Wrocławiu. Problematyką podejmowaną w pracy zainteresowałam się podczas odbywania praktyk studenckich, w trakcie których zaobserwowałam, że dzieci mają problem z wiarą w siebie i swoje możliwości. Wielu wychowanków niechętnie opowiadało o sobie, a zadania dotyczące walorów osobistych rodziły wiele trudności. W oparciu o dokonaną kwerendę powstał rozdział pierwszy, w którym dokonałam analizy rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Drugi rozdział opowiada o samoocenie oraz definiuje pojęcia z nią tożsame. Dodatkowo, opisałam w nim środowiskowe uwarunkowania rozwoju samooceny, deficyty rozwojowe wynikające z niskiej lub wysokiej samooceny oraz wskazałam możliwości wspomagania rozwoju poczucia własnej wartości. Trzeci rozdział opisuje szczegółowo świetlicę szkolną: genezę powstania, uwarunkowania prawne, cele, zadania, funkcje, metody, formy, organizację, wychowawców oraz wychowanków świetlicy szkolnej. Czwarty rozdział poświęciłam na rzetelny opis docelowej dla mojego projektu placówki, Szkoły Podstawowej nr 14 we Wrocławiu. Ostatni rozdział poświęciłam na opis projektu pedagogicznego uwzględniającego kolejno pięć scenariuszy. Pracę zakończyłam podsumowaniem w formie prognozy. Piąty rozdział to część, której poświęciłam najwięcej czasu, ze względu na potrzebę dobrania odpowiednich do poziomu rozwojowego dzieci metod oraz form. Uważam, że przygotowany przeze mnie projekt oparty jest na innowacyjnych formach pracy z dziećmi, które pozwolą im na zgłębienie świadomości o swoich walorach osobistych i pozytywnie wpłyną na kształtowanie ich samooceny.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy kształtowania postaw akceptacji wobec osób z niepełnosprawnościami u dzieci w młodszym wieku szkolnym w świetlicy szkolnej. Praca składa się z pięciu rozdziałów, w tym jeden z nich opisuje zaproponowany projekt pedagogiczny. Pierwszy rozdział porusza tematykę rozwoju dziecka w okresie młodszego wieku szkolnego, z uwzględnieniem płaszczyzny fizycznej, emocjonalnej, społecznej, moralnej, poznawczej i osobowości. Rozdział drugi dotyczy postawy akceptacji wobec osób z niepełnosprawnością. Na początku omówiono następujące pojęcia: postawa, akceptacja, niepełnosprawność. Następnie poruszono kwestię determinantów odpowiedzialnych za kształtowanie postaw społecznych wobec osób z niepełnosprawnością. Na zakończenie rozdziału o problemie, omówiono sposoby kształtowania akceptacji u dzieci w młodszym wieku szkolnym. W rozdziale trzecim została omówiona instytucja jaką jest świetlica szkolna. Natomiast w rozdziale czwarty przedstawiono charakterystykę świetlicy szkolnej działającej w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 7 we Wrocławiu, w której zrealizowano projekt pedagogiczny. W rozdziale piątym zaprezentowano w oparciu o konspekty cykl pięciu zajęć dotyczących kształtowania postawy akceptacji wobec osób z niepełnosprawnością u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Zakończenie pracy stanowi zapis refleksji z przeprowadzonego projektu.

Celem mojej pracy jest wzmacnianie racjonalnego korzystania z social mediów u dzieci w młodszym wieku szkolnym, ukierunkowanym na grupę podopiecznych, uczęszczających do świetlicy środowiskowej ,,STER” w Bełchatowie. Problematyką zainteresowałam się podczas odbywania praktyk studenckich. Zauważyłam, że dzieci zaczynają mieć problem ze współdziałaniem. Swoje zainteresowania przenoszą w świat wirtualny. Poprzez to wychowankowie nie potrafią się ze sobą dobrze komunikować, współpracować przy rozwiązywaniu problemów, czy po prostu bawić się w wolnym czasie. Na początkowym etapie pracy, korzystając z literatury przedmiotu, przeanalizowałam przebieg rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym, uwzględniając sferę fizyczną, poznawczą, emocjonalną, społeczną, moralną i osobowości. Następnie dokonałam analizy racjonalnego korzystania z mediów społecznościowych oraz płynących z nich zagrożeń, a także skupiłam się na dokładnym opisaniu czynników wzmacniających. W kolejnej części pracy opisałam warunki funkcjonowania świetlic środowiskowych w Polsce, ich prawne uwarunkowania, cele, zadania i funkcje oraz dokonałam szczegółowego opisu świetlicy środowiskowej ,,STER”. Przedstawiłam wychowanków placówki, do których kierowany jest projekt, uwzględniając ich poziom rozwojowy. Ostatnim etapem pracy jest projekt, składający się z pięciu zajęć, zakończony podsumowaniem. Jest to część, na którą poświęciłam najwięcej czasu, dobierając odpowiednie metody i formy do poziomu rozwojowego wychowanków. Uważam, że przygotowany przeze mnie cykl zajęć zawiera ciekawe propozycje zabaw i działań, które pomogą wzmocnić racjonalne korzystanie z social mediów dzieci w młodszym wieku szkolnym.

Celem mojej pracy licencjackiej jest ukazanie, że wzmacnianie rozwoju intelektualnego dziecka w wieku wczesnoszkolnym jest możliwe poprzez różnorodne zabawy. Rozwój intelektualny jest nierozłącznie powiązany z rozwojem poznawczym, dlatego też właśnie na tym zagadnieniu skupiłam się najbardziej. Tematem zainteresowałam się poprzez uczęszczanie przeze mnie na praktyki w świetlicy szkolnej, gdzie wychowawca zwrócił mi uwagę, że u uczniów występują deficyty właśnie w tym obszarze. Na początkowym etapie pisania pracy licencjackiej, przeanalizowałam literaturę przedmiotu związaną z rozwojem dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Następnie, skupiłam się na opisaniu problematyki i pojęć związanych z moją pracą. W moim przypadku było to wzmacnianie inteligencji. W kolejnym, trzecim rozdziale opisałam funkcjonowanie świetlicy szkolnej. Skupiłam się na znalezieniu prawnych podstaw funkcjonowania placówki, na przeanalizowaniu jej zadań. Uwagę poświęciłam również na opisanie sylwetki wychowawcy oraz wychowanków. Rozdział czwarty to opisana, wybrana przeze mnie świetlica szkolna. Jest to Świetlica Szkolna znajdująca się w Szkole Podstawowej nr 105 w Świdnicy. Skupiłam się na dokumentach regulujących jej funkcjonowanie, zadania, które wypełnia podczas roku szkolnego oraz jakie formy i metody stosuje do pracy z uczniami. Opisałam również wychowawców pracujących w świetlicy oraz scharakteryzowałam dzieci, które do niej uczęszczają. To właśnie tutaj dowiedziałam się, że dzieci mają problemy w obszarze rozwoju poznawczego i że warto zwrócić na to uwagę. Ostatni, piąty rozdział, to projekt. Napisałam samodzielnie pięć różnych scenariuszy, które poprzez zabawę powinny wzmacniać rozwój intelektualny u uczniów. Każdy scenariusz jest o innej tematyce i wzmacnia inny obszar rozwoju poznawczego. Praca kończy się podsumowaniem, w którym zostały zawarte najważniejsze przemyślenia oraz wnioski. Na ostatnich stronach umieszczona została bibliografia, Netografia oraz źródła audiowizualne.

Problematyka mojej pracy dotyczy wspomagania rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym o specjalnych potrzebach edukacyjnych, podczas zajęć w świetlicy szkolnej działającej na terenie Szkoły Podstawowej im. Bohaterów Westerplatte w Stroniu Śląskim. Zainteresowałam się tą problematyką ze względu na fakt, iż coraz więcej dzieci, rozpoczynających edukację szkolną, boryka się z trudnościami w zakresie uczenia się czytania, pisania i liczenia, a także w obszarze adaptacji społecznej. Bardzo często uczniowie Ci posiadają orzeczenie o dysleksji i wymagają wsparcia w ramach zajęć reedukacyjnych, których organizacją zajmuje się szkoła. Pierwszy rozdział pracy obejmuje analizę obszarów rozwojowych dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Drugi rozdział pracy przedstawia zagadnienie specjalnych potrzeb edukacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem dysleksji. Przedstawiono w nim podstawowej definicje oraz wpływ specjalnych potrzeb edukacyjnych na przebieg nauki. Kolejnym etapem pracy jest rozdział prezentujący genezę powstania oraz specyfikę działania świetlicy szkolnej. Uzupełnia go charakterystyka placówki wybranej do realizacji projektu pedagogicznego, świetlicy w Szkole Podstawowej im. Bohaterów Westerplatte w Stroniu Śląskim. Zwieńczeniem pracy jest cykl pięciu zajęć, które zrealizowałam w grupie wychowanków świetlicy z klas 1-3. Tworząc projekt starałam się dobierać, zabawy oraz ćwiczenia, które byłyby dla uczniów połączeniem przyjemnego z pożytecznym. Uważam, że projekt wspomaga dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych, szczególnie w zakresie nauki czytania i pisania.

Celem mojej pracy jest kształtowanie umiejętności efektywnego uczenia się wśród młodzieży w bursie szkolnej. Zainteresowałam się tym tematem, dlatego że z własnego doświadczenia wiem, że całkowita zmiana środowiska, spowodowana zamieszkaniem z dala od domu, nie wpływa pozytywnie na uczenie się. Dodatkowo, jestem świadoma, że wychowanków burs szkolnych należy szczególnie wspierać w tym zakresie. Na początku pisania swojej pracy uwagę skupiłam na scharakteryzowaniu poszczególnych obszarów rozwoju adolescentów. Następnie dokonałam przeglądu definicji terminu uczenia się oraz przeanalizowałam style i techniki uczenia się. W kolejnym rozdziale opisałam kluczowe kwestie związane z funkcjonowaniem burs szkolnych w Polsce, a szczególnej analizie poddałam Bursę Szkolną „Adept” we Wrocławiu. Po zebraniu wszystkich informacji przystąpiłam do przygotowania autorskiego projektu dla młodzieży. Korzystałam z literatury naukowej, materiałów dydaktycznych oraz własnej wiedzy, zdobytej w toku studiów. Uważam, że stworzony przeze mnie projekt zawiera propozycje interesujących i aktywizujących ćwiczeń, które kształtują umiejętności efektywnego uczenia się.

Celem mojej pracy było wsparcie dzieci w młodszym wieku szkolnym w kształtowaniu umiejętności radzenia sobie ze stresem podczas zajęć świetlicowych realizowanych w Szkole Podstawowej nr 19 im. Bolesława Chrobrego we Wrocławiu. Problematyką stresu i tym jak sobie z nim radzić umiejętnie podjęłam ze względu na fakt, iż coraz więcej dzieci rozpoczynających naukę w szkole boryka się z problemem stresu. Skalę tego zjawiska zdecydowanie spotęgował okres pandemii, który doprowadził do realizacji procesu dydaktycznego w przestrzeni zdalnej. Źródeł stresu, odczuwanego przez reprezentantów omawianej grupy wiekowej, można upatrywać bardzo często w środowisku rodzinnym i/lub szkolnym. Bardzo często uczniowie nie radzą sobie ze stresującymi zdarzeniami i nie znają sposobów na zredukowanie towarzyszących im napięć. Stąd postanowiłam podjąć próbę zaproponowania cyklu zajęć podejmując to zagadnienie. Pierwszy rozdział pracy obejmuje analizę obszarów rozwojowych dziecka w młodszym wieku szkolnym. Drugi rozdział opisuje zagadnienie i charakterystykę stresu. W następnym etapie pisania pracy podjęłam analizę genezy powstania świetlic szkolnych w Polsce oraz omówiłam kwestie prawne, regulujące ich obecne funkcjonowanie. Dopełnieniem obrazu działalności świetlic szkolnych była charakterystyka placówki, w której realizowałam projekt pedagogiczny, czyli świetlicy w Szkole Podstawowej nr 19 im. Bolesława Chrobrego we Wrocławiu. Podsumowaniem pracy jest opis projektu oraz zestawienie pięciu konspektów do zajęć dedykowanych dla grupy wychowanków świetlicy z klasy trzeciej szkoły podstawowej. Uważam, że przygotowany przeze mnie projekt, opiera się na ciekawych zabawach i ćwiczeniach, które sprzyjają kształtowaniu umiejętności radzenia sobie ze stresem oraz pozwalają efektywnie spędzić czas wolny.