Tematem pracy jest Specyfika pracy wychowawcy w placówce opiekuńczo-wychowawczej na przykładzie Wrocławskiego Centrum Opieki i Wychowania. Praca została napisana na podstawie doświadczenia autorki związanego z pracą jako wolontariuszki w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Przedmiotem badania jest placówka opiekuńczo-wychowawcza Wrocławskie Centrum Opieki i Wychowania mająca swoją siedzibę we Wrocławiu. Zostały zastosowane takie metody badawcze, jak: studia literaturowe, wywiady, obserwacja, analiza dokumentów. W placówkach opiekuńczo-wychowawczych zadania są skomplikowane, często trudne. Zazwyczaj ma się do czynienie z tak zwaną „trudną młodzieżą, dziećmi”, wywodzącą się z patologicznych rodzin. Nie każdy wychowawca potrafi poradzić sobie z takimi osobami, często destrukcyjnymi. Wychowankowie często nie potrafią poradzić sobie z podstawowymi czynnościami. Takimi jak spakowanie plecaka, czy pamiętanie o codziennej higienie osobistej. Wychowawca musi przez swój upór i cierpliwość nauczyć ich podstawowych zasad. Wychowawca sprawuje nadzór nad podstawowymi czynnościami jakie dzieci i młodzież wykonują w ciągu dnia. Warto wspomnieć, iż wychowawcy w placówkach instytucjonalnych pełnią rolę nauczyciela i rodzica, psychoterapeutę jednocześnie. Praca składa się z czterech rozdziałów, z czego rozdział pierwszy i drugi stanowią część teoretyczną, natomiast rozdział trzeci i czwarty – część praktyczną. Rozdział pierwszy to próba wyjaśnienia placówki opiekuńczo-wychowawczej jako instytucjonalnej formy opieki całkowitej. Józef Kuźma w sposób obrazowy opisuje czym jest placówka opiekuńczo-wychowawca. Jest to placówka, która dzieciom i młodzieży zastępuje rodzinę. Zapewnia im opiekę i wychowanie, odpowiednie do potrzeb i rozwój, przygotowując tym samym do samodzielnego życia. Dodatkowo rozdział pierwszy opisuje funkcje, zadania i cele placówki. Autorzy Dylik, Klukow, Wosik-Kowala wyróżniają pięć podstawowych funkcji: readaptacyjną, kompensacyjną, opiekuńczą, wychowawczą oraz profilaktyczną. Zadania jakie realizuje placówka zawarte są w Ustawie o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej. Zostały również przedstawione systemy stosowane w wychowaniu zbiorowym. Rozdział drugi opisuje kadrę pedagogiczną. Specyfikę zawodu, znaczenie personelu, kwalifikacje zawodowe. Sylwia Badora w swojej książce „Przeciw sieroctwu. Zapobieganie, opieka, pomoc instytucjonalna” wspomina, iż to od kadry zależy prawidłowe funkcjonowanie każdej placówki czy organizacji. To od nich zależy jaki będzie poziom realizacji zadań stawianych placówce oraz efektywność ich wykonania. Bilska Ewa, pisze w swoim artykule, iż wypalenie zawodowe jest jedną z możliwych reakcji organizmu na chroniczny stres związany z pracą w zawodach, w których cecha wspólną jest ciągły kontakt z ludźmi i zaangażowanie emocjonalne w ich problemy. Skłoniło to autorkę pracy do opisania zjawiska stresu oraz wypalenia zawodowego oraz zbadania ich wśród respondentów. W rozdziale trzecim przedstawiono szczegółowo pods

Praca dotyczy korzystania z Internetu w czasie wolnym przez młodzież gimnazjalną. Celem głównym tej pracy było zdobycie na podstawie przeprowadzonych badań, informacji na temat podejmowanych form aktywności w Sieci przez młode osoby. Respondenci mieli wskazać m. in. do czego najczęściej służy im Internet, jakie formy aktywności w czasie wolnym podejmują i czy znane są im zagrożenia płynące z Sieci. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszej części zawarte są teoretyczne aspekty użytkowania Internetu, czyli zbiór głównych zagadnień, które dotyczą korzystania z Sieci. Znajduje się tam również krótka charakterystyka największej grupy użytkowników Internetu, czyli młodzieży. Natomiast w trzecim podrozdziale części pierwszej mieści się ogólny zarys problematyki czasu wolnego oraz opis poszczególnych działań profilaktycznych na rzecz bezpiecznego korzystania z Internetu przez dzieci i młodzież. W drugim rozdziale została zawarta metodologiczna część pracy. Opisano w nim m. in. cel i przedmiot badań, problemy i hipotezy badawcze oraz metodę i technikę badawczą. Badania przeprowadzono w strategii ilościowej za pomocą metody sondażu diagnostycznego z techniką ankiety. Grupą badawczą w niniejszej pracy zostały osoby w wieku 13-16 lat, uczęszczające do Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Kątach Wrocławskich. Trzeci rozdział to analiza przeprowadzonych badań wśród młodzieży gimnazjalnej. Dzięki zrealizowanym badaniom i zebranym w ich trakcie materiale badawczym można stwierdzić, że problem główny niniejszej pracy został rozwiązany i potwierdzony.

W przedstawionej pracy magisterskiej poruszony został temat pracy młodych wychowawców kolonijnych w ich własnych opiniach. Wychowawca kolonijny to osoba, która spędza z dziećmi czas podczas wakacyjnych wyjazdów. Jest to zajęcie sezonowe, związane z wypoczynkiem zorganizowanym. Bardzo często wychowawcami kolonijnymi zostają osoby, które posiadają predyspozycje do pracy z dziećmi. Duży odsetek wychowawców kolonijnych stanowią młodzi ludzie, studenci takich kierunków jak: pedagogika, socjologia czy rekreacja. Ponadto także osoby zawodowo związane z turystyką, które nierzadko łączą swoją pracę zawodową z wakacyjnym pobytem na obozach. Wychowawcami zostają młodzi dorośli, którzy są na okresie wczesnej dorosłości. To osoby aktywne, pełne pasji, potrafiące kreatywnie organizować czas wolny dzieciom i nierzadko wiążące swoją przyszłość zawodową właśnie z pracą z nimi. Od młodych wychowawców wymaga się odpowiednich kwalifikacji do tej pracy. Swoje umiejętności potwierdzą najczęściej ukończeniem kursu na wychowawców kolonijnych. Powinny to być osoby charyzmatyczne, o mocnym charakterze, dużej cierpliwości i doskonałej organizacji. Objęcie funkcji wychowawcy na kolonii jest zobowiązaniem podjętym wobec dzieci i ich rodziców. Dotyczy bowiem realizacji zadań wychowawczych, stojących przed wychowawcami na koloniach. Wychowawca powinien być odpowiedzialny, świadomy swych zadań i zaradny. Praca wychowawcy kolonijnego dla młodych dorosłych jest atrakcyjna pod wieloma względami, m.in. możliwość darmowego wypoczynku w atrakcyjnym turystycznie miejscu, dodatkowy zarobek w okresie wakacyjnym czy zdobycie praktyki pedagogicznej. Celem pracy było zaprezentowanie opinii młodych dorosłych na temat ich własnej pracy w roli wychowawców kolonijnych. Wybór tematyki badawczej związany jest z osobistym doświadczeniem w tej pracy. Motywacją do podjęcia badań była chęć skonfrontowania własnych doświadczeń z doświadczeniami innych młodych dorosłych. Praca podzielona została na cztery rozdziały. W rozdziale pierwszym (I) wyjaśniłam podstawowe pojęcia związane z tematyką pracy na kolonii oraz poddałam krytyce literaturę przedmiotową. Drugi rozdział (II) jest wprowadzeniem w problematykę badawczą. Omawia młodych dorosłych i zadania rozwojowe okresu wczesnej dorosłości, ukazuje zinstytucjonalizowane formy wakacyjnej opieki nad dzieckiem na przestrzeni wieków, nakreśla rolę i miejsce czasu wolnego w procesie wychowawczym oraz prawne aspekty organizacji wypoczynku letniego dzieci i młodzieży. Rozdział metodologiczny (III) odnosi się do metodologicznych podstaw pracy oraz organizacji badań własnych. Zawiera cel i przedmiot badań, strategię badawczą, problemy badawcze oraz metody i techniki badawcze. Rozdział badawczy ( IV) przedstawia analizę wyników badań własnych. Składa się z czterech podrozdziałów. Pierwszy z nich jest charakterystyką badanych osób. Kolejny omawia motywy podejmowania pracy wychowawców kolonijnych przez młodych dorosłych i ich przyg

Niniejsza praca porusza tematykę realizacji treści podstawy programowej przez placówkę integracyjną, jaką jest Przedszkole "Promyk Słońca". W ów Pracy magisterskiej zawarte są takie działy tematyczne jak zarys historyczny myśli edukacji małego dziecka na Świecie oraz kreowanie myśli pedagogiki przedszkolnej w Polsce, dodatkowo przedstawiony jest kontekst historyczny tworzenia placówek integracyjnych. Ponadto czytelnik może uzyskać informacje na temat aktów prawnych dotyczących przedszkoli w Polsce oraz głównych zagadnień dotyczących instytucji przedszkola. W pracy "Realizacja podstawy programowej na przykładzie Integracyjnego Przedszkola „Promyk Słońca” we Wrocławiu" tematem badań stają się zagadnienia dotyczące realizacji od strony organizacyjnej jak i metodycznej przedszkola integracyjnego, w odniesieniu do zasad jakie narzuca akt prawny -Podstawa Programowa.

Niniejsza praca ma na celu ukazanie działalności Wrocławskiego Centrum Psychostymulacji, ze szczególnym uwzględnieniem form pracy wykorzystywanych w tym Ośrodku. Praca ma charakter empiryczny i składa się z części teoretycznej, metodologicznej oraz przedstawienia badań własnych wraz z ich analizą oraz podsumowaniem. W części teoretycznej pracy znajduje się pięć rozdziałów. Pierwszy przedstawia historię podejścia do osób z niepełnosprawnością od czasów najdawniejszych aż po wiek XX. Rozdział drugi zawiera opis współczesnych modeli niepełnosprawności oraz przedstawia jak konkretny paradygmat definiuje podejście do osób z niepełnosprawnością. Trzeci rozdział omawia klasyfikację ICF oraz ICD-10. Kolejny rozdział opisuje czym jest niepełnosprawność intelektualna oraz ukazuje problemy, które są związane ze zdefiniowaniem tego pojęcia. Przedstawia także zmiany jakie aktualnie zachodzą w diagnozowaniu oraz w nazewnictwie terminu niepełnosprawność. W rozdziale piątym zamieszczony został zarys stanu edukacji osób z niepełnosprawnością intelektualną w Polce przedwojennej oraz tendencje zmian w szkolnictwie specjalnym jakie zachodziły od lat 60. XX wieku. W rozdziale piątym umieszczona została również charakterystyka współczesnych placówek wspomagających rozwój dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Ostatni rozdział części teoretycznej analizuje najnowsze tendencje w pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną. W części metodologicznej oprócz standardowego opisu przedmiotu, celu, metod oraz przebiegu badań własnych, zawarty został opis terenu badań uwzględniający historię oraz charakterystykę Wrocławskiego Centrum Psychostymulacji. Rozdział ósmy to opis Metody terapeutycznej Dyna-Lingua M.S. wykorzystywanej w Ośrodku. Następna część pracy to prezentacja podopiecznych, którzy byli obecni podczas przeprowadzonych badań. Rozdział dziesiąty to przedstawienie badań własnych. Zawiera opis form pracy w Ośrodku oraz przedstawia szczegółowy przebieg zajęć grupowych oraz sesji indywidualnych. Praca zakończona jest podsumowaniem obserwacji oraz próbą odpowiedzi na pytania badawcze postawione części metodologicznej. W badaniach zastosowałam metodę diagnozy pedagogicznej stanu rzeczy w przekroju czasowo poprzecznym, której zadaniem było ukazanie aktualnego stanu sposobów pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną we Wrocłwskim Centrum Psychostymulacji. Głównymi technikami wykorzystanymi podczas badań była obserwacja oraz wywiad kwestionariuszowy z elementami wywiadu swobodnego. Metodą pomocniczą była analiza dokumentów. Podczas obserwacji zastosowałam technikę dzienniczków obserwacyjnych oraz technikę próbek fotograficznych.

Tematem pracy jest odrzucenie rówieśniczego wśród uczniów edukacji wczesnoszkolnej. Dwa pierwsze rozdziały poświęcone są przeglądowi teoretycznemu badanych zagadnień. W pierwszym rozdziale opisane zostało środowisko wczesnoszkolne, jego charakter, funkcję oraz cele i zadania. Ponadto ujęta została rola nauczyciela we wczesnej edukacji oraz metody i formy jakie wykorzystuje podczas prowadzenia zajęć. W drugim rozdziale zostało opisane zjawisko odrzucenia rówieśniczego, jego wskaźniki, przyczyny oraz skutki. Ponadto w rozdziale tym zostały opisane charakterystyczne dla dzieci nielubianych cechy. Rozdział metodologiczny zawiera opis metod, technik i narzędzi, jakie zostały wykorzystane podczas gromadzenia materiału badawczego. Podczas przeprowadzania badań w pracy wykorzystano metodę indywidualnych przypadków, w tym technikę obserwacji oraz wywiadu. W rozdziale empirycznym zinterpretowano wyniki przeprowadzonych badań.

Moja praca magisterska przedstawia ludzi z niepełnosprawnością nabytą, którzy nauczyli się funkcjonować samodzielnie. Interesowało mnie w jaki sposób żyją i radzą sobie z niepełnosprawnością nabytą. W związku z tym, udało mi się dotrzeć do 3 osób, które stały się niepełnosprawne w dorosłym wieku. Przebadałam jedną kobietę i dwóch mężczyzn. Praca składa się z 5 rozdziałów. Pierwszy z nich obejmuje wyjaśnienie pojęć. Oprócz tego, przedstawiłam kwestie niepełnosprawności pojawiające się w aktach prawnych. W drugim rozdziale zaprezentowałam przyczyny utraty sprawności wraz z wiążącymi się z nią przeżyciami. W trzecim z nich, wyróżniłam stereotypy panujące wśród społeczeństwa na temat tych osób. Tutaj opisałam ich funkcjonowanie w rodzinie oraz przeanalizowałam krok po kroku, uczenia się przez nich życia „od nowa”. Czwarty rozdział mojej pracy poświęcony jest części metodologicznej. Zawiera informacje na temat przygotowania i realizacji badań. W ostatniej części przedstawiłam opracowane wyniki dokonanych badań. Na koniec, wyciągnęłam wnioski z tych analiz. Okazało się, że ludzie, którzy doświadczyły niepełnosprawności w dorosłym życiu, starają się być normalni. Spotykają się ze znajomymi, uprawiają sport oraz pracują zawodowo. Mają marzenia takie jak wszyscy – chcą założyć rodzinę i mieć dobrą pracę. Ich funkcjonowanie w społeczeństwie uzależnione jest od indywidualnych predyspozycji każdego z nich. Chodzi szczególnie o cechy charakteru i wsparcie najbliższego otoczenia. Poza rodziną, ważną rolę odrywają także fundacje, które bardzo im pomagają w radzeniu sobie z jakże dramatyczną traumą, jaką jest utrata zdrowia.

Temat pracy „Społeczno-kulturowe aspekty adaptacji studentów zagranicznych z Ukrainy na uczelniach wrocławskich” jest dośc aktualny przez obecność na terenie Polski dużej iłości studentów z Ukrainy, którzy poszukują lepszych warunków uczenia się i perspektyw pracy. Społeczno-kulturowa adaptacja ma na myśli dostosowanie jednostki (czy grupy) do warunków nowego społeczno-kulturowego środowiska, a więc i do nowych orientacjom wartościowym, normom postępowania, tradycjom, rytuałom tak, by pomyślnie istnieć w nowym kulturalnym środowisku. Celem pracy jest analiza form pomocy i wsparcia w adaptacji studentów z Ukrainy w Polsce. Aby osiągnąć cel główny wyodrębniono cele szczegółowe: - Dowiedzieć się, czego się boją i jak sobie radzą z lękami i trudnościami badani; - Określić, co pomaga badanym radzić sobie ze stresem akulturacji; - Dowiedzieć się, w jaki sposób przeżywali szok kulturowy. Problem badawczy pracy: Jakie są osobliwości adaptacji studentów zagranicznych w Polsce? - Jak sobie radzą z adaptacją studenci zagraniczni z Ukrainy w Polsce w trakcie studiów oraz ci, którzy już skończyli naukę? - Jakie trudności najczęściej występują w procesie adaptacji społeczno-kulturowej studentów z Ukrainy na wrocławskich uczelniach? - Jakie mogą być formy wsparcia psychologicznego wobec studentów zagranicznych z Ukrainy w Polsce? W pracy zastosowano metodę sondażu diagnostycznego Metoda sondażowa została wybrana dlatego, że badanie ma na celu zbiór danych dotyczące trudności w przystosowaniu studentów z Ukrainy we Wrocławiu oraz danych o tym, w jaki sposób każdy z badanych ułatwiał sobie proces adaptacji, jak radził sobie w innym kraju, żeby na podstawie zebranych danych opracować pracę grupową, treść której będzie zawierała pomoc i formy wsparcia dla młodych ludzi z Ukrainy, którzy chcą przeprowadzić się do Polski. W badaniu zastosowano szczególnie indywidualny wywiad częściowo ustrukturowany (semi –ustrukturalizowany), kiedy prowadzący pracuje z jedną osobą i nie ma konkretnego zestawu pytań, lecz podąża za tematem dyskusji. Wywiad został prowadzony z trójką Ukrainców, którzy znajdują się na terenie Polski przez różny okres. Wybór badanych jesy uzasadninony tym, że oni się znajdują na różnych fazach procesu adaptacji, więc wyniki rozmowy z nimi będą podstawą dla wypracowania metod i sposobów wspierania i pomocy studentom z Ukrainy, które przyjęli decyzję emigrować do Polski.

Celem mojej pracy jest wskazanie i scharakteryzowanie poszczególnych aspektów, tj.: wychowawczego, społecznego oraz kulturowego w relacji człowiek-zwierzę. Wszystkie te elementy składają się na to, w jaki sposób funkcjonujemy w świecie równolegle do zwierząt. Przywołałam najważniejsze poglądy filozoficzne, nawiązania do wierzeń i religii, zapisy prawne, spojrzenia pedagogiczne, świadczące o złożoności problematyki tego stosunku. Świat nieustannie się rozwija, zmienia, natomiast nie zawsze znajduje to odzwierciedlenie w sposobie traktowania innych gatunków. W niniejszej pracy postaram się wskazać na czynniki, które mogą mieć wpływ na taki stan rzeczy, a także zastanowię się nad rolą i znaczeniem nauczania edukacji przyrodniczej w klasach III i IV szkoły podstawowej. Część badawczą oparłam na analizie podręczników szkolnych oraz rozmowach z nauczycielkami, prowadzącymi zajęcia z zakresu przyrodniczego. Wszystkie powyższe elementy tworzą realizację tematu mojej pracy.

Praca stanowi podsumowanie dotychczasowych ustaleń dotyczących autyzmu oraz próbę nowego spojrzenia na to zaburzenie. Część teoretyczna traktuje o historii badań, zagadnieniu nieprawidłowości w zakresie teorii umysłu w kontekście tego zaburzenia, roli pedagoga i logopedy w terapii, a także funkcjonowaniu osoby z autyzmem w rodzinie i w społeczeństwie. Badania odnoszą się głównie do sfery mentalnej i teorii umysłu osób autystycznych, wyjaśniając w tym kontekście zjawisko poczucia defektu. Charakterystyce uległ też sposób codziennego funkcjonowania, poziom samowiedzy i poczucia defektu u autystów oraz ocena i poglądy terapeutów dotyczące wyżej wymienionych sfer. Opisowi poddano również rozważania dotyczące przyszłości osób z syndromem autystycznym.

Celem mojej pracy było zbadanie postaw studentów pedagogiki, na kierunkach związanych z wychowaniem przedszkolnym i edukacją wczesnoszkolną, względem własnej roli zawodowej. Zainteresowałam się tym zagadnieniem, gdyż sama jestem osobą kończącą studia która za niedługi czas ma podjąć pracę zawodową. Ciekawiło mnie, czy inne osoby mają podobne refleksje, opinie na temat roli nauczyciela a także obawy względem przyszłej pracy. Przeprowadziłam wywiady z pięcioma studentkami ostatniego roku studiów magisterskich na wspomnianym wyżej kierunku. Cztery z nich uczą się na Uniwersytecie Wrocławskim, jedna na Dolnośląskiej Szkole Wyższej. Aby rzetelnie przystąpić do przeprowadzania badań, w części teoretycznej pokrótce przeanalizowałam literaturę związaną z interesującymi mnie zagadnieniami. Przyjrzałam się zmieniającemu na przestrzeni historii spojrzeniu na nauczyciela, a także różnym ujęciom badaczy w takich obszarach jak: tożsamość zawodowa, role, funkcje, zadania, kompetencje i kwalifikacje. Zainteresowałam się również środowiskiem pracy nauczycieli, które bezpośrednio wpływa na rodzaj podejmowanych przez nich działań. Pozwoliło mi to wyklarować początkowy zarys badań i obszarów, o które chciałabym wypytać moje respondentki. Wywiady zostały przeprowadzone przeze mnie między 1-11 maja 2017 roku. Oceniając wyniki mojej pracy mogę stwierdzić, że udało mi się zrealizować to, co zamierzałam. Miałam okazję poznać opinie i postawy badanych studentek względem ich własnej roli zawodowej. Wybierając paradygmat jakościowy w swoich badaniach, nie wiedziałam do końca, jakie informacje otrzymam w czasie przeprowadzanych wywiadów. Mogę jednak stwierdzić, że nawet na tle tak rozległej wiedzy pedeutologicznej, jaką oferują nam poszczególni autorzy, moje badania wnoszą nową jakość do dostępnych już opracowań. Są zapisem opinii konkretnych jednostek, które mogą stanowić punkt odniesienia dla innych studentów pedagogiki, którzy chcieliby się przekonać, czy nie są osamotnieni w swoich odczuciach i przemyśleniach.

Poniższa praca magisterska dotyczy dwóch zagadnień; wolontariatu oraz wychowania. Jej celem było ukazanie związeku pomiędzy tymi zagadnieniami. Została ona napisana na podstawie badań przeprowadzonych w Salezjańskim Wolontariacie Misyjnym "Młodzi Światu" oddział we Wrocławiu. Odniesiono się w niej do doświadczenia wolontariackiego badacza, obserwacji poczynionych w organizacji na przestrzeni 6 lat oraz rozmów z wolontariuszami. Ponadto poruszono w niej tematy związane z międzykulturowością, związkiem kultury oraz religii, Towarzystwem Salezjańskim (historia, charyzmat, wychowanie) oraz specyfiką wolontariatu misyjnego. Wszystkie powyższe tematy są związane z działalnością stowarzyszenia, w którym przeprowadzono badania. Jest to organizacja działająca na rzecz misji Kościoła katolickiego, która swoje działania opiera w głównej mierze na pracy wolontaryjnej. Wychowanie natomiast stanowi główny trzon charyzmatu Salezjanów księdza Bosko. Praca odnosi się więc z jednej strony do wolontariatu jako instytucji kształtującej, wychowującej młode osoby, z drugiej zaś do wolontariuszy, którzy stanowią wsparcie dla swoich młodych wychowanków, przyczyniając się do ich wychowania.

Niniejsza praca podejmuje tematykę wspólnoty religijnej. Celem badań było poznanie i przedstawienie miejsca oraz roli wspólnoty religijnej w życiu młodego człowieka. Badania w formie wywiadów otwartych zostały przeprowadzone wśród przedstawicieli wrocławskiej wspólnoty Laboratorium Wiary, która ma swoje spotkania w salezjańskiej parafii pw. Chrystusa Króla. Za metodę badawczą przyjęto monografię pedagogiczną. Część badawczą pracy poprzedzają teoretyczne rozważania na temat wychowania religijnego, ludzkich potrzeb, wspólnot i ruchów kościelnych oraz duchowości salezjańskiej. Dzięki temu stała się możliwa zarówno analiza czynników, które decydują o poszukiwaniu wspólnoty religijnej, jak i tych, które świadczą o roli wspólnoty w życiu młodego człowieka.

Rola muzyki w resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie W pracy tej podjęto próbę zwiększenia stanu wiedzy na temat roli muzyki w procesie resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie. Poruszone w niej tematy i zagadnienia to m.in. wychowawcza rola sztuki, uwarunkowania niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży czy muzyka w procesie wychowania resocjalizującego. Praca została podzielona na trzy rozdziały: teoretyczny, metodologiczny i poświęcony analizie wyników badań własnych. Badania zostały przeprowadzone metodą kwestionariusza ankiety, a miejscem ich przeprowadzenia były dwa ośrodki dla młodzieży niedostosowanej społecznie we Wrocławiu: Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii nr. 2 oraz Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy im. Wojtka Bellona. Na podstawie zgromadzonych danych dokonano analizy wyników podzieloną na cztery podrozdziały: formy aktywności badanych w czasie wolnym, zainteresowania muzyczne badanych, znaczenie muzyki w relacjach rówieśniczych oraz walory aktywności muzycznej w opinii badanych. Na podstawie wyników poczynione zostały starania, aby cel główny oraz hipotezy badawcze zostały potwierdzone.

Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy to część teoretyczna podzielona na trzy podrozdziały. Pierwszy dotyczy ważnych aspektów związanych z rodziną, jej funkcje, a także ujęcie systemowe rodziny. Kolejny przedstawia dysfunkcjonalność rodziny spowodowaną chorobą alkoholową jej członka. Ostatni ukazuje rodzinę w terapii osoby uzależnionej. Sposoby jakimi rodzina może wspierać uzależnionego oraz jej rola w całym procesie leczenia. Rozdział drugi zawiera ustalenia metodologiczne. Z dostępnych metod w badaniach jakościowych, w pracy została zastosowana metoda indywidualnych przypadków. Zastosowaną techniką był wywiad nieskategoryzowany. Na końcu tego rozdziału został scharakteryzowany teren i grupa badana. Badania zostały przeprowadzone w Milickim Centrum Medycznym na Oddziale Terapii Uzależnień. Badaniem objęto 10 osób, 2 kobiety i 8 mężczyzn. Ostatni rozdział zawiera analizę przeprowadzonych badań.

Tematem pracy jest funkcjonowanie rodziny z dorosłą osobą z zespołem Downa. W rozdziale pierwszym zostały wyjaśnione podstawowe pojęcia (niepełnosprawność, zespół Downa, wychowanie, rodzina, postawy, pomoc itp.) oraz dokonano krytycznej analizy literatury. Podrozdział pierwszy rozdziału drugiego dotyczy miejsca osób z niepełnosprawnością na przestrzeni dziejów. Opisane zostały w nim stosunki społeczne do osób z niepełnosprawnością. W starożytności osoby te były głównie odrzucane i źle traktowane. W średniowieczu chrześcijanie podejmowali próby pomocy osobom z niepełnosprawnością. Osobą, która w znaczący sposób przyczyniła się do powstawania praw osób niepełnosprawnych był Jan Amos Komeński. Z początkiem XIX wieku zaczęła kształtować się pedagogika specjalna. W Polsce okres międzywojenny to czas rozwoju systemu kształcenia dla niepełnosprawnych oraz przygotowywania w tym zakresie nauczycieli. Podrozdział drugi to funkcjonowanie osób z zespołem Downa w środowisku społecznym. Przedstawiono w nim ogólną charakterystykę stopni niepełnosprawności intelektualnej, które najczęściej towarzyszą zespołowi Downa: stopień umiarkowany i znaczny. Zostały opisane kompetencje społeczne i wyznaczniki jakości życia tych osób. Kształtowanie odpowiednich kompetencji społecznych jest istotne dla rozwoju samodzielności niepełnosprawnych. Sytuację społeczną osób niepełnosprawnych cechują trudne relacje z innymi. Wiąże się to z istniejącymi stereotypami i uprzedzeniami na ich temat. W podrozdziale dotyczącym rodziny dziecka z niepełnosprawnością zaprezentowano role i postawy rodzicielskie. Rodzicielstwo w przypadku dziecka z niepełnosprawnością jest utrudnione. W specyficznej sytuacji znajduje się także rodzeństwo. Postawom pozytywnym przypisuje się duże znaczenie w dalszym rozwoju i rehabilitacji dziecka. Przeżycia emocjonalne i stres rodzicielski także oddziałują na funkcjonowanie całej rodziny. Ostatni podrozdział teoretyczny został poświęcony formom pomocy na jakie może liczyć rodzina z osobą niepełnosprawną. Zawiera informacje na temat działań Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, pomocy społecznej i poradnictwa. Organizacje pozarządowe także oferują wsparcie dla całych rodzin borykających się z problemem niepełnosprawności jednego ze swoich członków. W rozdziale metodologicznym opisano cel badań, którym jest poznanie i przedstawienie funkcjonowania rodziny z dorosłą osobą z zespołem Downa. Wybraną strategią badawczą jest strategia jakościowa. Problemem badawczym jest to jak funkcjonuje rodzina z dorosłą osobą z zespołem Downa. Metodą, która posłuży rozwiązaniu postawionego w pracy problemu badawczego jest studium indywidualnych przypadków. Techniką wykorzystaną do badań jest wywiad. Analiza wyników badań własnych zawiera charakterystykę badanych rodzin. Następnie ukazuje funkcjonowanie rodziny z dorosłą osobą z zespołem Downa w różnych aspektach. Ostatni podrozdział dotyczy osób dorosłych z zespołem Downa, zakresu ich samodzielności,

Celem pracy jest ukazanie metody Dyna-Lingua M.S. i możliwości wykorzystania jej w terapii mówienia i rozumienia mowy dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmem. Praca opisuje na czym polega zaburzenie ze spektrum autyzmu i czym ono się objawia. Jest to zaburzenie rozwojowe, które wiąże się z deficytami teorii umysłu co powoduje zaburzenie ruchów gałek ocznych, kontaktu wzrokowego, mechanizm wspólnej uwagi, nieumiejętność wnioskowania o stanach umysłowych innych ludzi. Do głównych objawów autyzmu zalicza się nieumiejętność nawiązywania interakcji społecznych, w różnym stopniu zaburzoną komunikację, stereotypowe zachowania i aktywności. Jako najbardziej prawdopodobne przyczyny autyzmu uznaję się jego genetyczne uwarunkowania. Jednak niewykluczone jest, że powodem występowania autyzmu może być połączenie wielu czynników, na przykład genetycznych, środowiskowych z nieprawidłowym rozwojem mózgu. Diagnoza autyzmu niesie ze sobą nadzieje na to, że człowiek urodził się z nadzwyczajnymi zdolnościami co może czynić go geniuszem, jednak taka ilość przypadków jest bardzo rzadka. Jednak to nie oznacza, że dziecko z zaburzeniem ze spektrum autyzmu nie może nauczyć się egzystować w społeczeństwie. Powstało i nadal powstaje na świecie wiele metod, którymi można pracować z osobami z autyzmem by nauczyć ich funkcjonowania w społeczeństwie. Jedną z nich jest właśnie metoda Dyna-Lingua M.S., która stała się tematem moich badań i obszarem zainteresowań. Niniejsza praca przedstawia wszystkie elementy składowe metody psychostymulacyjnej i ich wykorzystanie. Ukazuje również w jaki sposób wpływa ona na rozwój mówienia i rozumienia mowy dzieci z autyzmem.

Praca dyplomowa poruszająca problem funkcjonowania w rodzinie niepełnej opowiedziana z perspektywy osób dorosłych. Rodziny niepełne w niniejszej pracy charakteryzuje nieobecność rodzica lub rodziców spowodowana rozwodem, śmiercią lub czasową nieobecnością np. wyjazdem zarobkowym. Obraz rodziny ukazany został we wspomnieniach osób dorosłych, ich relacjach wewnątrzrodzinnych i koleżeńskich.

Przedstawiona praca podejmuje próbę zbadania kobiet, matek, które odważyły się założyć na nowo rodzinę- rodzinę zrekonstruowaną. Omawiane są jej trudności, zachowania, emocje zarówno na początku jak i w czasie trwania związku z nowym partnerem. O relacjach jakie panują w rodzinie, sposobie rozwiązywania problemów, więzach, uczuciach. Niniejsza praca składa się z części teoretycznej, metodologicznej i badawczej. W części teoretycznej scharakteryzowana jest rodzina, jej typologia, funkcje, natomiast w dalszej części skupia się na rodzinie zrekonstruowanej. Między innymi zawarty został rys historyczny, przyczyny powstania, struktura i jej cechy, podział ról. Część badawcza stanowi analizę wyników badań własnych – wywiadów narracyjnych przeprowadzonych z trzema kobietami, które tworzą rodziny zrekonstruowane. W sposób szczególny jest opisywana przez kobiety, które takową rodzinę posiadają. Proces budowania rodziny zrekonstruowanej jest długotrwały. Niesie za sobą zarówno negatywne jak i pozytywne emocje. Każdy z członków tworzących rodzinę zrekonstruowaną przezywa ją na własny sposób. Wnosi w nią pewne zachowania, emocje, relacje które tworzą i scalają nową rodzinę.

Tematyka niniejszej pracy obejmuje istotną dla obecnych czasów grupę, jaką stanowią osoby w wieku starszym. Niezbędnym zdaje się więc zainteresowanie specyfiką ich funkcjonowania w społeczeństwie, skupiając się na konkretnym obszarze. Zatem celem niniejszej pracy było poznanie owej specyfiki funkcjonowania osób starszych w Dziennym Domu Pomocy Społecznej w Rawiczu oraz sposobów, w jakie placówka im to umożliwia. Warunkiem poprzedzającym podjęcie badań było zapoznanie się z poszczególnymi aspektami dotyczącymi życia osób starszych w społeczeństwie w ujęciu teoretycznym. Zatem, pierwszy rozdział pracy dostarcza informacji na temat potrzeb i problemów, z jakimi borykają się seniorzy. Natomiast uzupełnienie tego wątku stanowi przedstawienie wiadomości dotyczących życia codziennego oraz aktywności podejmowanych w obszarach edukacyjnym oraz społecznym. Kolejny rozdział stanowi omówienie wiadomości dotyczących wspomagania człowieka starszego. Przedstawione zostają rozwiązania wpisujące się w obszary pomocy społecznej, opieki zdrowotnej, a także konkretne instytucje działające na rzecz osób znajdujących się w wieku senioralnym. Trzeci rozdział niniejszej pracy to już jej podstawy metodologiczne, a więc wyraźnie zaznaczone paradygmat interpretatywny oraz badania jakościowe. Są to również informacje dotyczące celu badań, przedmiotu oraz problemów badawczych. Opisane zostają także metody, techniki i narzędzia badawcze. Całość podsumowana zostaje wiadomościami niezbędnymi dla organizacji badań. Ostatni rozdział pracy tworzy interpretacja materiału badawczego. Są to informacje pozyskane w wyniku rozmów przeprowadzonych z podopiecznymi placówki oraz te, które zostały zebrane w toku obserwacji. Materiał badawczy zostaje konsekwentnie podzielony na poszczególne aspekty, zgodnie z ustalonymi problemami badawczymi. Zatem, czytelnik dowiaduje się kolejno o kwestiach związanych z: aktywizacją podopiecznych, ich usamodzielnianiem, edukacją, uczestnictwem w kulturze oraz funkcjami, jakie placówka wobec nich spełnia. Obie perspektywy, a więc spostrzeżenia uczestników oferty i ustalenia badacza tworzą wyczerpujący obraz funkcjonowania osób starszych w rawickim Dziennym Domu.

Głównym celem pracy było określenie poziomu aspiracji życiowych wychowanków placówki opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego we Wrocławiu. W pracy zawarte są treści, które pokazują jak ważna jest rodzina oraz jak jej brak przyczynia się do niskiego poziomu własnej aktywności poznawczej i działaniowej. Przeprowadzone badania wykazały niskie aspiracje życiowe podopiecznych. Aspiracje te raczej związane są z marzeniami i życzeniami wychowanków, które to pozostają jedynie w sferze pragnień jednostki. Praca składa się z czterech części. Pierwsze dwa rozdziały to części teoretyczne pracy. Rozdział pierwszy opisuje placówki opiekuńczo-wychowawcze, w poszerzonym zakresie omówiona jest placówka socjalizacyjna oraz jej organizacja pracy. Rozdział drugi przedstawia rodzinę, jej rolę i znaczenie w życiu jednostki a także temat główny, który najbardziej nas interesuje a więc aspiracje i jej podział. Kolejna część zawiera metodologię badań. Badaniem objęto pięciu wychowanków. Posłużono się tutaj metodą indywidualnych przypadków, pomocną techniką był wywiad natomiast narzędziem jakim się posłużono to kwestionariusz wywiadu. Z racji braku doświadczenia badanego w przeprowadzaniu wywiadu, kwestionariusz ten był bardzo pomocny w celu hierarchizacji treści i pomocniczych pytań zadawanych podopiecznym. Wywiad ten zgodnie z klasyfikacją J. Sztumskiego przybrał formę wywiadu częściowo skategoryzowanego, jawnego nieformalnego. Ostatni rozdział zawiera analizę wyników badań własnych, interpretację oraz wnioski, które ujawniły niskie aspiracje życiowe podopiecznych placówki.

Praca została poświęcona współczesnej rodzinie. Celem opracowania było poznanie opinii badanych studentów na temat własnej rodziny. Zaprezentowano różne definicje terminu rodzina oraz zwrócono uwagę na pełnione przez nią funkcje. Zarysowano zmiany zachodzące w funkcjonowaniu rodziny na przestrzeni dziejów. Podjęto próbę charakterystyki współczesnej rodziny polskiej. Obok małżeństwa przedstawiono alternatywne formy życia rodzinnego, a także zasygnalizowano zmiany zachodzące w rolach pełnionych przez członków rodziny. Podkreślono pozytywny i negatywny wpływ mediów na życie rodzinne. Dodatkowo zwrócono uwagę na problemy, z którymi zmagają się niektóre rodziny. Opisano również metodologię badań własnych. W badaniach wzięło udział 5 studentów szkół wyższych, z którymi przeprowadzono wywiad narracyjny. Dokonano analizy zebranego materiału oraz wyciągnięto wnioski.

Celem pracy było uzyskanie obrazu spontanicznej mowy dziecka cztero- i pięcioletniego oraz sprawdzenie aktualności analiz przeprowadzanych przez innych badaczy w tych obszarach, które zostały szczegółowo opisane w literaturze, a należą do nich: piagetowska koncepcja stadiów rozmów dziecięcych, udział poszczególnych części mowy w tworzonych zdaniach oraz warstwa dźwiękowa wypowiedzi charakteryzująca dzieci w tym wieku. Analizie zostały poddane także tematy rozmów dziecięcych i leksyka, którą się w nich posługują. Nagrania zostały zebrane w dwóch wrocławskich przedszkolach i pochodzą zarówno z rozmów między dziećmi, jak i z rozmów, w których badacz był jedną ze stron dialogu. Łącznie udział w nich wzięło dwadzieścioro dzieci. Pierwszą część nagrań przygotowano w grupie pięciolatków, w marcu 2016 roku. Grupa ta mieściła także kilkoro czterolatków. Druga część została nagrana wśród dzieci pięcio- i czteroletnich, które do grupy pięciolatków zaczęły uczęszczać dwa tygodnie po zebraniu materiału. Miało to miejsce w sierpniu 2017 roku. Metodą jakościową wykorzystaną w pracy jest analiza tekstu. Do badań zostały wykorzystane zarówno techniki jakościowe, które za cel stawiają sobie przede wszystkim odkrycie motywów i treści mogących wnieść istotne informacje o osobie nadanej, jak i techniki ilościowe, w których wykorzystywane są tylko policzalne dane. Drugi rodzaj technik pełni jedynie rolę służebną dla przeprowadzanych badań, przyczyniając się do całościowego obrazu mowy dziecięcej. Analiza nagrań wykazała, że już dzieci czteroletnie porzucają formę monologu, a ich mowę można nazwać mową uspołecznioną. Ich wypowiedzi koncentrują się głównie wokół tematu rodziny oraz sposobów spędzania wolnego czasu. Bardzo licznie reprezentowaną grupę stanowiły rozmowy, których centralnym tematem były umiejętności, plany i osobiste doświadczenia dziecka. Analiza wymowy dziecięcej wykazała, że problem wad wymowy pogłębił się w znacznym stopniu w stosunku do badań przywołanych w pracy. Udział procentowy poszczególnych części mowy okazał się bardzo zbliżony do tego, który podaje Maria Przetacznikowa w Psychologii rozwojowej dzieci i młodzieży. Odnotowano nieliczne gramatyczne wyznaczniki swoistej mowy dziecięcej: błędną odmianę przez przypadki, rodzaje, hiperregulację dotyczącą form końcówek fleksyjnych i form czasowników oraz dwa neologizmy.

Oglądając mecze odbiorcy nie zdają sobie sprawy z edukacyjnego charakteru komentarza sportowego. Celem pracy było pokazanie elementów kształcących i wychowawczych w telewizyjnym komentarzu sportowym na przykładzie ligowych rozgrywek męskiej piłki siatkowej. Zbudowana została ona z czterech rozdziałów, wstępu, zakończenia oraz bibliografii i aneksu. Pierwszy rozdział przedstawia teoretyczne aspekty pracy - wyjaśnienie podstawowych pojęć i krytyczną analizę literatury. Kolejny rozdział jest wprowadzeniem w problematykę badawczą. Pokazany jest wpływ mediów na zachowania człowieka, historia dziennikarstwa sportowego, struktura komentarza sportowego oraz sylwetki najwybitniejszych komentatorów sportowych. Trzeci rozdział przedstawia metodologiczne podstawy i organizację badań własnych. Ostatni natomiast stanowi analizę badanych tekstów, pokazano w nim przygotowanie merytoryczne komentatorów do pełnionych funkcji, język, jakim się posługują oraz elementy kształcące i wychowawcze w komentarzu sportowym.

Przedmiotem a zarazem tematem mojej pracy magisterskiej jest kształtowanie postaw patriotycznych u dzieci w wieku przedszkolnym. Tak ważne w dzisiejszych czasach zagadnienie jakim jest pojęcie patriotyzmu, skłoniło mnie do obrania tej tematyki pracy. Jej celem było poznanie metod i form kształtujących postawy patriotyczne dzieci w placówce przedszkolnej oraz efektów ich oddziaływania na najmłodszych. Praca składa się z dwóch części: teoretycznej i badawczej. Wprowadzeniem w teoretyczne aspekty pracy było przedstawienie postaw patriotycznych kształtowanych przez polską rodzinę i szkołę na przełomie wieków. Kolejne jej aspekty dotyczyły roli rodziny oraz małej Ojczyzny w budowaniu tożsamości dzieci. Zakończeniem tej części pracy było wyjaśnienie kwestii współczesnego patriotyzmu w Europie. Część badawcza natomiast opierała się na założeniach metodologicznych mojej pracy oraz samych badaniach, które w tej części interpretowałam. W rozdziale metodologicznym zajęłam się określeniem celu, przedmiotu oraz problemów moich badań. Dokonałam doboru metod i technik badawczych oraz uwzględniłam dobór osób badanych. Kwestią bardzo istotną było także przedstawienie organizacji badań. W rozdziale dotyczącym badań własnych dokonałam analizy ich wyników, pochodzących z ankiet z rodzicami dzieci, wywiadów z nauczycielkami badanej placówki oraz rozmów z przedszkolakami. Zrealizowane przeze mnie badania pozwoliły osiągnąć cele pracy magisterskiej i dostarczyły wszelkich potrzebnych odpowiedzi. Okazało się, że temat patriotyzmu jest poruszany zarówno w domu rodzinnym, jak i we wczesnej edukacji małego dziecka. Placówka przedszkolna stosująca odpowiednie metody i formy pracy z dzieckiem, w sposób efektywny przekazuje wiedzę i kształtuje postawy patriotyczne najmłodszych. Dzięki podjęciu się tej tematyki pracy dowiedziałam się, jak ważną rzeczą jest wychowywanie dzieci w duchu patriotycznych wartości, które należy rozpocząć już od najmłodszych lat. Dziecko znające historię swojego kraju oraz tradycje i obyczaje w nim panujące, jest skarbem i przyszłością swojego państwa.

Problematyka tycząca się urody i piękna jest niezwykle frapująca i wieloaspektowa, co miało wydźwięk w pracy. Rozważania na temat atrakcyjności fizycznej przyczyniają się do budowania różnych teorii na temat znaczenia i istoty urody w życiu kobiety. Na przestrzeni wieków pojęcie piękna ulegało licznym zmianom oraz przeobrażeniom. Można jednoznacznie stwierdzić, iż przywiązanie do atrakcyjności fizycznej zawsze stanowiło ważny element kobiecej egzystencji. Kreowane współcześnie przez mass media trendy żeńskiego piękna zmuszają do licznych wyrzeczeń i restrykcji. XXI wiek ujawnia, jak mocno środki masowego przekazu kształtują i wpływają na postawę kobiet oraz ich poglądy. Po wielokroć płeć piękna staje się niewolnikiem własnej cielesności, a dążenie do uzyskania ideału wizerunkowego stanowi naczelny wyznacznik zapewniający sukces, karierę, szczęście, powodzenie, czy nawet miłość. Nadto coraz częściej młode dziewczęta dokonują internalizacji stereotypowego obrazu kobiecego wyglądu i poprzez podejmowane wysiłki oraz zmagania pragną sprostać wymaganiom narzucanym im przez świat zewnętrzny. Celem pracy było przeprowadzenie badań wśród dziewcząt we wczesnym okresie adolescencji, ujawniających znaczenie atrakcyjności fizycznej. Ponadto badania miały za zadanie ukazać, w jakim stopniu uroda jest ważna dla nastolatek. Praca ujawnia różnorakie oblicza piękna i liczne zagrożenia płynące z nadmiernej uwagi nad powierzchownością fizyczną.

Wprowadzenie obniżenia wieku rozpoczęcia Obowiązku szkolnego w Polsce wywołało wiele zaciętych dyskusji pomiędzy zwolennikami i przeciwnikami zmian w szkolnictwie. Argumenty za i przeciw są bardzo różnorodne choć dotyczą tych samych obszarów. Zainteresowanie problemem zrodziło się z mojego własnego doświadczenie jako nauczycielki nauczania początkowego. Studiowałam i pracowałam jako nauczyciel w szkole podstawowej we Włoszech. Według włoskich przepisów prawnych rozpoczęcie obowiązku szkolnego dotyczy dzieci sześcioletnich a także i młodszych. W niniejsza praca przedstawia różnice kulturowe, społeczne i historyczne, które wpłynęły na uwarunkowania Obowiązku szkolnego Polsce i we Włoszech. Dokumenty dotyczące ustaw szkolnictwa włoskiego są oparte na moim własnym tłumaczeniu. Podobnie wszystkie pozycje włoskojęzyczne, które pojawiają się w mojej pracy magisterskiej. W rozdziale pierwszym ukazana jest powolna droga formowania się strony prawnej obowiązkowego nauczania, trudności i przeciwności historycznych i kulturowych, mających olbrzymi wpływ na kształtowanie świadomości społecznej i narodowej. „Dojrzewanie” idei powszechnego i obowiązkowego nauczania ma długą drogę w historii obu krajów. Podobnie także ostanie dziesięciolecia dla obu narodów naznaczone są poważnymi i ciągłymi reformami ustroju szkolnictwa. W rozdziale metodologicznym zostały przedstawione założenia badań własnych. Przede wszystkim warunki niezbędne do badań porównawczych w pedagogice. Następnie metody i techniki użyte przy zbieraniu i opracowywaniu materiału. Część trzecia to analiza porównawcza badań własnych. Badania zostały skierowane do osób, które są bezpośrednio związane z wypełnianiem obowiązku szkolnego: nauczycieli i rodziców. W badaniach uwzględniłam rodziców, którzy zdecydowali się na odroczenie obowiązku szkolnego oraz takich, którzy zgodzili się lub zaakceptowali wcześniejsze wypełnianie obowiązku szkolnego. Niestety nie udało mi się znaleźć rodzica w Polsce, który z własnej woli zdecydowałby się posłać dziecko do klasy pierwszej w wieku sześciu lat. Większość rodziców uczyniła to ponieważ nie miała innego wyjścia. Dziecko miało ukończony ustawowy wiek do rozpoczęcia nauki i rodzice akceptowali ten fakt. Jest to podstawowa różnica, ponieważ we Włoszech rodzic sam decyduje czy posłać dziecko młodsze, poniżej szóstego roku życia, do szkoły.