W pierwszej części pracy skupiono się na roli i społecznej funkcji edukacji ukazując jej znaczenie od starożytności do czasów współczesnych. Edukacja, różnie definiowana przez wielu autorów, stanowi podstawę nie tylko rozwoju osobistego. Służy rozwijaniu społeczeństw, podnoszeniu świadomości obywatela i wpływa na sytuację gospodarczą kraju. Jednak problem nierówności w dostępie do edukacji jest nadal powszechny a skala tego problemu, jak wskazuje literatura tego rozdziału jest wciąż duża. Przedstawiono także przyczyny ograniczeń w dostępie do edukacji skupiając się m.in. na czynnikach społeczno – ekonomicznych, biologiczno – psychologicznych oraz pedagogicznych. W drugiej części pracy ukazano środowiskowe uwarunkowania funkcjonowania człowieka w różnych obszarach jego życia, pokazując jak wiejskość i miejskość determinuje warunki życia ich mieszkańców. W dalszym etapie, analizując specyfikę środowiska wiejskiego przedstawiono jak wpływa ono na wybory ścieżek kształcenia i osiągane wyniki w nauce oraz aspiracje edukacyjne mieszkańców wsi. W trzeciej, metodologicznej części pracy określono przedmiot oraz cel badań i sformułowano problem badawczy, który przyjął formę pytania dopełnienia, w związku z potrzebą ukazania szerszego kontekstu analizowanego problemu. Przyjętym więc paradygmatem metodologicznym jest triangulacja badań. W kolejnym etapie sformułowano hipotezę roboczą, której założenia zweryfikowane zostaną w rozdziale empirycznym przy wykorzystaniu metody sondażu diagnostycznego. Przynależną techniką jest tu wywiad a narzędziem jest kwestionariusz wywiadu, który został wykorzystany podczas bezpośrednich spotkań z młodymi dorosłymi mieszkańcami wsi Szklary Górne. Czwarty, ostatni rozdział pracy zawiera wyniki badań – analizę wywiadów z 34 respondentami, mieszkańcami małej wsi, którzy ukończyli edukację podstawową w miejscu zamieszkania a kontynuowali ją w pobliskim mieście. Całość pracy zamyka podsumowanie oraz weryfikacja postawionej hipotezy roboczej. Wszystkie wnioski sformułowane zostały w oparciu o badania własne. Praca zawiera także wykaz literatury, netografię, wykaz ustaw i aktów prawnych na które powoływano się w części teoretycznej oraz przy prezentacji badań. Załączono również spis tabel, wykresów oraz kwestionariusz wywiadu.

Praca magisterska dotyczy uspołecznienia dziecka w środowisku przedszkolnym. Niniejsza tematyka została podjęta w celu zgłębienia wiedzy odnośnie procesu uspołeczniania dziecka w środowisku przedszkolnym i zwróceniem uwagi na działania podejmowane w celu kształtowania postaw społecznych wśród dzieci. W ramach pracy magisterskiej przeprowadziłam badania, których celem było uzyskanie odpowiedzi na postawione pytanie problemowe, które brzmiało następująco: W oparciu o jakie programy wychowawczo-edukacyjne oraz działania aktywizujące podejmowane przez nauczyciela, kształtowane są w przedszkolu postawy dziecka wobec otaczającego go świata? Do przeprowadzenia badań wykorzystałam metodę analizy dokumentów oraz wywiad. Rozważania na ten temat umożliwiły mi zrozumieć problematykę moich badań.

Powrót na rynek pracy przez osoby wykluczone społecznie jest istotnym problemem. Kwestia marginalizacji dotyka często osób po pięćdziesiątym roku życia. Niewątpliwie przyczyną, dla jakiej ludzie po ukończeniu pięćdziesiątego roku życia nie potrafią znaleźć pracy są stereotypy mówiące o ich niskiej wydajności i niedostatecznej aktywności zawodowej. Dodatkową przeszkodą i utrudnieniem z powrotem na rynek pracy, która może się pojawić, to zły stan zdrowia. Pojawia się także zjawisko samotności, której spowodowane jest często niską samooceną, oraz brakiem motywacji do podjęcia działań i chęci zmian. Ukazanie bezradności może prowadzić do samowykluczenia i tym samym zmniejsza szanse do powrotu na rynek pracy i uczestnictwie w życiu społecznym. Zainteresowanie społeczeństwa osobami po pięćdziesiątym roku życia, które zostały wykluczone społecznie z powodu swojego wieku i towarzyszącemu między innymi braku kompetencji jest małe. Stąd moja chęć do poruszenia tematu motywacji i aktywizacji, przedstawienie problemu i metod wsparcia. Uważam, że ludzie powyżej pięćdziesiątego roku życia mogą być wartościowymi pracownikami, ponieważ posiadają zdobywane przez wiele lat doświadczenie i jestem pewna, że ich udział w życiu zawodowym może przynieść wiele korzyści na rynku pracy. Celem pracy jest zaprezentowanie sposobów motywowania dla osób po pięćdziesiątym roku życia wykorzystywanych w poradnictwie i zaprojektowanie na tej podstawie działań pomocowych. Ich celem ma być wspieranie w przezwyciężeniu trudności powrotu na rynek pracy przez osoby po pięćdziesiątym roku życia, które wcześniej pracowały, a w skutek długotrwałego bezrobocia i krytyki innych ludzi straciły wiarę w swoje możliwości, a także motywację do samodzielnego radzenia sobie z pokonywaniem barier. Chciałabym, aby społeczeństwo zaakceptowało pokolenie 50+, tych, którzy nie posiadają wymaganych obecnie umiejętności czy też pożądanej mobilności zawodowej i z tego powodu mają problem w uzyskaniu zatrudnienia oraz określeniu swoich wartości i potencjału. Dyskryminacja powoduje odizolowanie się od społeczeństwa, z czym wiąże się bezradność w kontaktach zawodowych. Udzielenie pomocy w postaci warsztatów z motywacji może doprowadzić do akceptacji siebie. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym pt. Wykluczenie społeczne osób bezrobotnych po pięćdziesiątym roku życia omawiam szeroko problem wykluczenia, marginalizacji, jego przyczyny, oraz skutki. W tym rozdziale analizuje również rynek pracy i pomoc dla osób po pięćdziesiątym roku życia, świadczoną przez różne instytucje.W drugim rozdziale pt. Rola poradnictwa kariery w motywowaniu osób bezrobotnych 50+,omawiam zadania poradnictwa zawodowego. Druga ważna sprawa to motywowanie osób po pięćdziesiątym roku życia. W tym rozdziale przybliżam teorie motywacji, oraz kwestie pobudzania i kierowania uwagi na pracy. Tutaj ważną rolę odgrywa doradca, który ma aktywizować osobę bezradną zawodowo. Rozdział trzeci to prezentacja warsztatu dla osób bezrobo

Skuteczna komunikacja interpersonalna definiowana jest jako kontakt, który zdarza się wówczas, gdy każda z zaangażowanych stron mówi i słucha w sposób maksymalizujący, to co osobiste. Jest bardzo ważnym elementem w pracy doradcy, a udzielenie porad rodzajem kontaktu, w którym doradca namawia, przekonuje, oddziałuje na poglądy czy uczucia klienta. Dobry doradca to osoba mająca bezustanny kontakt z innymi ludźmi. Powinien zatem wyróżniać się wieloma cechami, które dopomogą w uzyskaniu sukcesu w relacji poradniczej.Cechy o których mowa to z pewnością cierpliwość, czy umiejętności empatyczne. Ważne są również umiejętności porozumiewania się z drugim człowiekiem oraz słuchania drugiej strony, interpretowania wypowiedzi, w taki sposób, aby klient czuł że doradca jest w pełni nim zainteresowany.Empatia przez lata definiowana była na różne sposoby. Ww psychologii to zjawisko współodczuwania, rozumienia stanów psychicznych, zwłaszcza emocjonalnych innych osób; może polegać na emocjonalnym reagowaniu na stan innej osoby lub osiąganiu rozumienia i możliwości przewidywania uczuć, myśli,reakcji drugiej osoby dzięki przejęciu jej sposobu widzenia rzeczywistości. Jest bardzo ważna w pracy doradcy. Zależy od niej bardzo wiele, m.in skuteczność rozmowy poradniczej i relacji między radzącym się i doradcą, a także to w jaki sposób klient zareaguje ma cały proces poradniczy. Empatia w dużym stopniu wiąże się z umiejętnością skutecznego słuchania.Wyrabiana jest ona przez doradców przez wiele lat, w toku studiów, jak i w pracy zawodowej. Zawiera sobie wiele elementów, które składają się na kontakt z klientem. Nie jest to tylko zdolność odczuwania tego co druga osoba, ale także kontakt werbalny czy niewerbalny, słuchanie i mówienie z empatią. Moja praca składa się z trzech rozdziałów oraz aneksu do pracy. W rozdziale pierwszym,pt."Teoretyczne spojrzenie na poradnictwo" analizuję definicję poradnictwa. Przedstawiam przedmiot oraz podmiot poradnictwa, opisuję również trzy koncepcje wymieniane w literaturze, które wiążą się z poradnictwem. W tej części przybliżam również relację poradniczą, wymieniając rodzaje relacji pomagania. Zwracam również uwagę na umiejętności komunikacyjne doradcy. W drugim z rozdziałów zatytułowanym : "Empatia jako istotny element relacji doradczej", wymieniam kolejno informacje dotyczące samego pojęcia "empatia". Zawarłam w pracy sposoby jej definiowania, jej wymiary, a także źródła jej pochodzenia. Następnie zwracam uwagę na to jak empatia wpływa na kontakty międzyludzkie, a także przyglądam się empatii u doradców. Trzeci rozdział dotyczy szkoleń. Na wstępie wymieniam sposoby ich definiowania, a także rodzaje. Warsztat szkoleniowy oparłam na cyklu stworzonym przez Davida Kolba, który składa się z czterech etapów, o których również piszę.Przedstawiam metody, które zastosowałam podczas projektowania warsztatu. Druga część rozdziału to opis poszczególnych sesji warsztatowych, wyróżnienie celów szkolenia oraz jego adresatów. Ostatnia część p

Celem mojej pracy licencjackiej jest pokazanie znaczenia zaufania w relacji pomiędzy doradcą a klientem. Russell Hardin uważa, iż ufać komuś to znaczy wierzyć, że osobą tą kierują dobre intencje oraz, że jest zdolna do tego, czego od niej oczekujemy. Dlatego w poradnictwie zaufanie jest podstawą do budowania prawidłowej relacji między klientem a doradcą. Moja praca zawiera cztery rozdziały, pierwszy nosi tytuł "Poradnictwo w aspekcie relacji doradczej – definicje i charakterystyka". Wyjaśniam w nim pojęcie poradnictwa i jego koncepcje według Alicji Kargulowej. Przybliżam definicje doradcy i jego modele działalności według Bożeny Wojtasik, jak i pojęcia klienta. Głównym celem tego rozdziału jest scharakteryzowanie najważniejszych pojęć w poradnictwie oraz określenie roli klienta i doradcy w różnych koncepcjach poradnictwa. W drugim rozdziale pt.: "Zaufanie jako podstawa relacji międzyludzkich" wyjaśniam pojęcie zaufania, przestawiam jego wymiary, rodzaje oraz funkcje. Głównym celem tego rozdziału jest pokazanie, jak istotne jest zaufanie w budowaniu relacji międzyludzkich oraz w budowaniu relacji doradczej. Trzeci rozdział zatytułowany "Teoretyczne podstawy projektowania i prowadzenia szkoleń". Przestawiam w nim definicje szkoleń, jak i ich rodzaje. Omawiam także metody stosowane w ich projektowaniu. Końcem rozdziału opisuje cykl Davida Kolba, na którym opiera się mój warsztat. Ostatni, czwarty rozdział zatytułowany "Projekt warsztatu pt.: " Budowanie zaufania – podstawa dobrej relacji doradczej."" poświęcam na omówienie zaprojektowanego przeze mnie warsztatu.

Celem mojej pracy jest analiza możliwości i ograniczeń zastosowania coachingu w poradnictwie kariery. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pod tytułem „Coaching jako nowy model wspierania rozwoju ” omawiam ogólną istotę coachingu, jego główne założenia, dokonuję przeglądu definicyjnego coachingu, zestawiam go z innymi dyscyplinami naukowymi, przedstawiam panujące mity na jego temat, opisuję rodzaje coachingu, modele prowadzenia rozmowy coachingowej, cechy dobrego coacha a także narzędzie stosowane w coachingu. W drugim rozdziale pod tytułem „Coaching a poradnictwo kariery” prezentuję istotę poradnictwa, przedmiot i podmiot działań poradniczych, koncepcje poradnictwa. Dokonuję również analizy zmian w poradnictwie polegającej w tym przypadku, na przejściu od poradnictwa zawodowego do poradnictwa kariery, przedstawiam modele działalności doradcy zawodu, a także, co stanowi sedno mojej pracy, rozważam o możliwościach i ograniczeniach zastosowania coachingu we współczesnym poradnictwie kariery. Rozdział trzeci pod tytułem „Zastosowanie narzędzi coachingowych we współczesnym poradnictwie kariery” składa się z podstaw metodycznych projektowania warsztatów oraz prezentacji autorskiego warsztatu. Zagadnieniami, które zostały poruszone przeze mnie w III rozdziale pracy, jest ujęcie definicyjne pojęcia „szkolenie”, odróżnienie go od innych form doskonalenia, wskazanie rodzajów szkoleń (szkolenie otwarte i zamknięte) a także opis wykorzystania cyklu autorstwa Davida Kolba na potrzeby projektowania działań warsztatowych. Podsumowaniem rozważań teoretycznych na temat metodyki projektowania warsztatów, jest przedstawienie i opis metod szkoleniowych, które wykorzystałam podczas projektowania autorskiego warsztatu. Dalsza część trzeciego rozdziału stanowi prezentację autorskiego projektu, wraz z opisem jego celów ogólnych i założeń a także opisem poszczególnych sesji warsztatowych.

Temat mojej pracy licencjackiej to „Możliwości i ograniczenia rozwoju kobiecych karier – projekt warsztatów dla kobiet powracających na rynek pracy”. Celem pracy jest przedstawienie ogólnej sytuacji kobiet na rynku pracy oraz zaproponowanie możliwości wpierania rozwoju kobiecych karier poprzez poradnictwo kariery. Przedstawiam ogólną sytuację kobiet w społeczeństwie oraz na rynku pracy oraz proponuję autorski projekt działań doradczo-edukacyjnych adresowanych do kobiet powracających na rynek pracy, po okresach przerw. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym pt. „Różnorodne postrzeganie kobiecości” prezentuję wybrane definicje kobiecości. Piszę także o tym jakie role kobiety pełnią w społeczeństwie – w ujęciu historycznym oraz współcześnie. Zwracam także uwagę na powszechnie pojawiające się stereotypy płci i ich rolę w kształtowaniu zachowań społecznych. Rozdział drugi nosi tytuł „Sytuacja kobiet na polskim rynku pracy”. Dotyczy on rozwoju zawodowego. Na początku przedstawiam współczesną sytuację na rynku pracy w Polsce – szczególnie skupiając się na sytuacji kobiet. Ważnym zagadnieniem w tej części pracy są bariery i ograniczenia, które utrudniają kobietom znajdowanie zatrudnienia lub wspinanie się po szczeblach kariery. Następnie przechodzę do zdefiniowania tego czym jest kariera oraz przedstawiam główne założenia teorii rozwoju zawodowego Donalda Supera. W tym rozdziale poruszam także temat roli poradnictwa w rozwoju zawodowym oraz opisuję przykładowe inicjatywy mające na celu wspieranie polskich kobiet w ich karierze zawodowej. W rozdziale trzecim pt. „Warsztaty rozwoju zawodowego dla kobiet powracających na rynek pracy” opisuję skonstruowany przeze mnie projekt warsztatów adresowany do kobiet, które chcą wrócić do pracy po przerwach. Wykorzystując założenia modelu uczenia się, opracowanego przez Davida Kolba prezentuję kolejno przebieg poszczególnych sesji, zakładane cele i efekty proponowanych działań.

We współczesnym świecie osiągnięcie sukcesu przez kobiety jest trudne, ze względu na uwarunkowania kulturowe, tworzące wiele przeszkód, które z kolei sprawiają, że nie wszystkie stanowiska są jednakowo dostępne dla kobiet i mężczyzn. Jest wiele barier, które potwierdzają niepowodzenie w dziedzinie „kobieta-praca-sukces”, żeby im podołać, w pracy dyplomowej został zaprojektowany warsztat, dotyczący wzmacniania kompetencji umożliwiających kobietom osiągnięcie sukcesu na rynku pracy. Celem pracy licencjackiej jest z jednej strony analiza możliwości i ograniczeń kobiet na rynku pracy, z drugiej natomiast zaprojektowanie działań edukacyjnych umożliwiających kobietom przełamywanie barier na drodze do osiągnięcia sukcesu, poprzez wzmacnianie ich kompetencji takich jak: budowanie otwartości i pewności siebie oraz zastosowanie treningu asertywności. Praca dyplomowa zatytułowana: „Sukces kobiet na rynku pracy - projekt warsztatu aktywizacji zawodowej” składa się z trzech rozdziałów oraz projektu warsztatu skierowanego do kobiet, chcących wzmacniać swoje kompetencje zawodowe i umożliwiające im osiągnięcie sukcesu na rynku pracy. Pierwszy rozdział zatytułowany „ Sukces kobiety na rynku pracy” dotyczy zjawiska jakim jest sukces. Począwszy od jego zdefiniowania, rozróżnienia na sukces życiowy i zawodowy, kolejne podrozdziały skupiają się na opisie pojęć pokrewnych mu towarzyszących oraz przedstawieniu recepty na jego osiągnięcie. Następne podrozdziały opisują wątek psychologii pozytywnej, która w swojej koncepcji wspomina o dobrym życiu, którego osiągnięcie jest sukcesem i daje szczęście. Pojawia się również wątek dotyczący poradnictwa zawodowego oraz poradnictwa kariery. Rozdział drugi jest zatytułowany „Kobieta na rynku pracy”. Kobiety tak samo jak mężczyźni, pragną spokojnego, udanego życia a przede wszystkim stabilności materialnej. Rozdział drugi opisuje kobiecość, dotyczy on możliwości i ograniczeń kobiet, stereotypów związanych z płcią oraz połączenia życia rodzinnego z życiem zawodowym i osiągnięcie sukcesu. Zostały w nim również opisane modele kobiecości. Rozdział trzeci zatytułowany „Wykorzystanie warsztatu jako formy pomocy, służącej wzmacnianiu kompetencji umożliwiających kobietom sukces na rynku pracy” zawiera metodykę prowadzenia warsztatu, opis cyklu Kolba, który pozwala uczyć się poprzez doświadczenie, metody używane do przeprowadzenia warsztatu oraz szczegółowy opis każdej z sesji. Ćwiczenia warsztatowe pozwolą kobietom odkryć i wykorzystać swoje talenty oraz trenować umiejętności komunikacyjne i negocjacyjne, które mogą okazać się pomocne w biznesie.

Przedmiotem zainteresowania mojej pracy licencjackiej o tytule "Poradnictwo kariery jako pomoc w rozwoju wyobrażeń zawodowych – projekt warsztatów dla dzieci z klas IV-VI szkoły podstawowej", jak sam tytuł wskazuje, są wyobrażenia zawodowe dzieci oraz poradnictwo kariery, jako środek pomagający w ich rozwoju. W swojej pracy dokonałam wnikliwej analizy i syntezy podstawowych pojęć zawartych w literaturze, niezbędnych do poruszania się w tematyce poradnictwa kariery, począwszy od poradnictwa i doradztwa, przez poradnictwo i orientację zawodową w różnych ujęciach oraz pojęciach pracy i zawodu, skończywszy na przedstawieniu podstawowych koncepcji formułowania wyobrażeń zawodowych. Istotnym aspektem poradnictwa kariery, który poruszyłam w swojej pracy, są również koncepcje konstruowania kariery, które opierają się na metodach narracyjnych i biograficznych. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział pt. "Poradnictwo kariery w różnych ujęciach" poświęcony jest przedstawieniu podstawowych pojęć z zakresu poradnictwa kariery, w którym staram się wyjaśnić różnice i zależności pomiędzy tymi pojęciami w różnych ujęciach. W drugim rozdziale pt. "Specyfika poradnictwa kariery dla dzieci" przedstawiłam poradnictwo kariery dla dzieci omawiając przy tym dwa etapy rozwoju dziecka, dwie koncepcje budowania wyobrażeń zawodowych oraz specyficzną rolę doradcy w poradnictwie kariery dla dzieci. W ostatnim rozdziale pt. "Projekt warsztatów dla dzieci: Moje wyobrażenia zawodowe" mówię o metodyce projektowania warsztatu oraz kolejno przedstawiam sesje tematyczne znajdujące się w zaproponowanym przeze mnie warsztacie dla dzieci z klasy VI szkoły podstawowej, który ma na celu wspieranie w budowaniu wyobrażeń zawodowych.

Temat mojej pracy brzmi „Kompetencje absolwentów studiów humanistycznych a wymagania rynku pracy - projekt warsztatu wpierającego rozwój kompetencji społecznych”. Praca ta skupia swoją uwagę na studentach oraz absolwentach szkół humanistycznych, ukazuje co dają studia humanistyczne- jakie kompetencje są nabywane dzięki tym studiom, a także jak funkcjonują na obecnym rynku pracy absolwenci, którzy ukończyli kierunki humanistyczne. Jej głównym założeniem jest wykazanie, że absolwenci studiów humanistycznych są potrzebni na obecnym rynku pracy. Jej zadaniem, jest również obalenie powszechnie panującego stereotypu na tam tego, że osoby kończące kierunki humanistyczne są bezużyteczne i nie posiadają żadnych potrzebny zasobów wiedzy, które pomogłyby im rozwinąć się zawodowo. Praca ta składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział pt. „Znaczenie kompetencji społecznych na obecnym rynku pracy” poświęcony jest kompetencjom społecznym, przedstawia czym są kompetencje społeczne, jak można je definiować, jak również ukazuje główne aspekty i funkcje tych kompetencji. Omawiam w nim również rozwój kompetencji społecznych oraz ukazuję jak duże jest zapotrzebowanie na te kompetencje na obecny rynku pracy. Drugi rozdział pt. „Kariera zawodowa absolwentów studiów humanistycznych na obecnym rynku pracy” dotyczy ich sytuacji zawodowej. Staram się w nim ukazać jak społeczeństwo postrzega humanistów w dzisiejszych czasach, kim są oni dla społeczeństwa, jak radzą sobie na obecnym rynku pracy oraz jakie najczęściej kierunki humanistyczne wybierane są przez osoby chcące podjąć studia. Rozdział ten, ukazuje również sytuację absolwentów kierunków humanistycznych na obecnym rynku pracy, a także przedstawia jakie kompetencje społeczne są rozwijane u studentów dzięki studiom humanistycznym . Trzeci rozdział pt. ”Warsztat wspierający rozwój kompetencji społecznych” zawiera autorski projekt warsztatów. Na początku przedstawiam definicje szkoleń oraz możliwości wykorzystania cyklu Kolba do projektowania warsztatów. Wreszcie prezentuję szczegółowo opracowany projekt działań edukacyjnych, który oparłam właśnie na modelu uczenia się przez doświadczenie. Jego celem jest pomóc absolwentom szkół humanistycznych rozwinąć kompetencje społeczne, aby mogli umiejętnie wykorzystywać je w praktyce, czyli aby kompetencje te pomogły im rozwinąć się zawodowo i zaistnieć na obecnym rynku pracy.

Wraz ze zwiększającymi się procesami globalizacyjnymi można zaobserwować rosnące zjawisko migracji czyli wędrówek ludzi, poszukujących możliwości polepszenia swojego bytu na stałe lub okresowo. Wyjazdy zarobkowe Polaków mają długą historię, jednak w ostatnich latach polskich migrantów rosła, a Wielka Brytania była najchętniej wybieranym krajem zarobkowym. W niniejszej pracy ukazuję problemy życia polskich migrantów oraz staram się pokazać, w jaki sposób wykorzystać poradnictwo transnacjonalne, aby udzielać skutecznej pomocy i wsparcia w radzeniu sobie z nową sytuacją życiową i nową tożsamością. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. „Sytuacja Polaków w Wielkiej Brytanii” omawiam zjawisko globalizacji i migracji. Ponadto, przedstawiam charakterystykę Polaków na emigracji, prezentuję, jak wygląda ich sytuacja na Wyspach, omawiam powody, dla których Polacy decydują się wyjeżdżać oraz jakiego wsparcia potrzebują. W rozdziale drugim pt. „Poradnictwo transnacjonalne jako pomoc dla migrantów” skupiam się na prezentacji koncepcji tego rodzaju poradnictwa. Stała się ona fundamentem dla budowania autorskiego warsztatu dla migrantów. Omawiam także instytucje pomocowe, do których można się zgłosić zarówno z problemami natury psychologicznej i emocjonalnej, jak i z problemem bezrobocia. Rozdział III pt. „Pomoc dla Polskich migrantów w wejściu na rynek pracy oraz radzeniu sobie ze zmianą – projekt autorskich warsztatów” zawiera część metodyczną dotyczącą projektowania działań warsztatowych oraz przedstawiam autorski projekt działań doradczych dla Polskich migrantów, który ma im pomóc w wejściu na rynek pracy oraz w radzeniu sobie ze zmianą, wynikającą ze zderzenia się dwóch różnych kultur.

Współczesne kobiety realizują wiele ról jednocześnie: są zarówno matkami, jak i osobami aktywnymi zawodowo. Konieczność godzenia tych ról dla wielu kobiet stanowi wyzwanie, z którym nie zawsze potrafią sobie poradzić, dlatego też poszukują aktywnego wsparcia. Poradnictwo kariery, które obecnie rozwija się dynamicznie, stara się odpowiadać na potrzeby kobiet, które dążą do uzyskania równowagi życiowej. Wykorzystuję w tym celu koncepcję Work-life balance, która proponuje pewne strategie, umożliwiające przeciwdziałanie i eliminowanie zaburzeń harmonii życiowej. Jedną z wielu strategii wpływających na prowadzenie harmonijnego życia jest efektywne zarządzanie czasem. Nabycie tej umiejętności może mieć wpływ na polepszenie jakości życia dzięki zwiększeniu ilości czasu na rzeczy, które zapewniają człowiekowi radość i satysfakcję. Dlatego też w swojej pracy staram się odpowiedzieć na pytanie: Jak można wykorzystać techniki zarządzania czasem w utrzymaniu równowagi między pracą zawodową a życiem osobistym? Moja praca zawiera trzy rozdziały. Pierwszy z nich pt. ,,Sytuacja zawodowa współczesnych kobiet a potrzeba zachowania równowagi” ma na celu przedstawienie istoty równowagi w życiu kobiet realizujących się w różnych obszarach życiowych. W rozdziale tym prezentuje różne sposoby definiowania kobiecości oraz próbuję przedstawić, jak na przestrzeni lat zmieniały się kobiece role społeczne. Analizuję sytuację i pozycję zawodową kobiet na rynku pracy oraz staram się opisać zmiany, które wpłynęły na sytuację zawodową kobiet. Celem rozdziału drugiego pt. ,, Zarządzanie czasem jako sposób na zachowanie równowagi życiowej” jest przedstawienie znaczenia i wpływu umiejętności racjonalnego dysponowania czasem na jakość życia kobiety. W rozdziale tym prezentuję koncepcję Work-Life Balance, zgodnie z którą w życiu ważne jest odnalezienie równowagi między jego wieloma wymiarami. Prezentuję w nim także sposoby rozwiązywania problemu braku równowagi życiowej, w ramach których oferowane są rożne strategie pomagania i rozwiązania organizacyjne. Koncentruję się na strategii zarządzania czasem oraz omawiam metody, które mogą być użyteczne w tym zakresie. Rozdział trzeci pt. ,,Wykorzystanie technik efektywnego zarządzania czasem jako sposób na zachowanie równowagi pomiędzy pracą a życiem prywatnym” ma na celu przedstawienie założeń zaprojektowanego przeze mnie warsztatu oraz charakterystyki jego poszczególnych sesji. W rozdziale tym skupiam się na zaprezentowaniu wybranych zagadnień metodyki projektowania szkoleń. Przedstawiam sposoby definiowania szkoleń, jego rodzaje oraz metody szkoleniowe. Na końcu prezentuję zaprojektowany warsztat, zbudowany zgodnie z zasadami zaproponowanymi przez D. Kolba. Projekt warsztatu adresowany jest do kobiet, które są przeciążone wypełnianiem różnych ról życiowych, lub chcą zapobiegać temu przeciążeniu.

Streszczenie Tutoring jest metodą dydaktyczno-wychowawczą, której zadaniem jest rozwijanie potencjału ucznia oraz motywowanie go do samodzielnej pracy. „Polega na regularnych, indywidualnych spotkaniach tutora z podopiecznym, w ramach których pracują oni wspólnie nad rozwojem potencjału młodej osoby. Tutoring daje to, czego zwykle nie mogą zapewnić masowe systemy edukacji i wychowania: uważność na konkretnego wychowanka i możliwość dostosowania ścieżki rozwoju do jego specyficznej sytuacji. Tutoring jest również znakomitą metodą służącą rozwojowi talentów i mocnych stron.” Tutor jest opiekunem wychowanka, dba „o pełne wykorzystanie potencjału podopiecznego, motywujący go do refleksji nad własnym rozwojem i wspiera go swoim doświadczeniem.” Spotkania tutora z wychowankiem określa się mianem tutoriali, są one okazją do zdobywania i poszukiwania wiedzy, wymiany doświadczeń, poglądów oraz doskonalenia między innymi umiejętności logicznego myślenia. Korzystanie z metody tuttoringu przynosi wiele korzyści, najważniejsza jest zdolność samodzielnego, refleksyjnego myślenia, ponadto z powodzeniem może być wykorzystywany w procesie rozwoju talentów, jej indywidualny charakter pozwala na trafne określenie potencjału ucznia. Jedną z form tutoringu jest tutoring rówieśniczy, który opiera się na idei uczenia się od siebie nawzajem, uczniowie wspólnie dysponują szeroką pulą różnych zasobów stanowiących narzędzia do rozwiązywania stawianych przed nimi zdań. Dzieci na przemian wcielają się w rolę tutora i ucznia, cały przebieg procesu tutoringu rówieśniczego nadzoruje tutor-wychowawca. Motywem podjęcia się tego tematu było poszukiwania odpowiedzi na pytania: w jaki sposób tutoring rówieśniczy może wspiarać młodych ludzi w rozwoju? Interesuje mnie czym różni się tutoring od poradnictwa, jaki powinien być tutor, czym charakteryzuje się proces tutoringowy. W efekcie moich poszukiwań, postanowiłam zaprojektować działania, które mieściłyby się w tym obszarze pomocy. Praca składa się z trzech rozdziałów, jej celem jest przedstawienie głównych założeń tutoringu rówieśniczego oraz zaprojektowanie warsztatu adresowanego do młodzieży, który pozwoliłby na wykorzystanie tej formy w codziennych sytaucajch edukacyjnych. W rozdziale pierwszym pt. Wprowadzenie do tutoringu omawiam podstawowe definicję tutoringu, poszczególne etapy tutoringu, kim jest tutor, wybrane narzędzia, metody, techniki pracy tutora, opór w relacji tutorskiej oraz wskazuję na różnicę między tutoringiem a poradnictwem oraz coachingiem. W rozdziale drugim pt. Tutoring rówieśniczy prezentuję definicję tutoringu rówieśniczego, tutora jako opiekuna grupy, proces powstawania grupy, rolę komunikacji w grupie, konflikty grupowe, korzyści płynące z tutoringu rówieśniczego oraz różnicę między tutoringiem rówieśniczym a doradztwem koleżeńskim. Rozdział trzeci pt. Razem nauczymy się więcej! – projekt warsztatu dla młodzieży zawiera wybrane zagadnienia projektowania warsztatów (definicje, opis cyklu Ko