Przedmiotem pracy jest spostrzeganie podopiecznych placówek opiekuńczo-wychowawczych przez środowisko lokalne Lwówka Śląskiego. Celem pracy było ustalenie w jaki sposób społeczność lokalna miasta Lwówek Śląski postrzega wychowanków funkcjonującego tam Zespołu Placówek Edukacyjno-Wychowawczych. Przeprowadzone badania pozwoliły na ustalenie czy mieszkańcy Lwówka Śląskiego spotykają wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych, jakie emocje, czy pozytywne czy negatywne towarzyszą im w momencie spotkania, czy mieszkańcy są zadowoleni, że w obszarze ich środowiska lokalnego funkcjonują placówki opiekuńczo-wychowawcze. Ponad to zgromadzony materiał badawczy był podstawą do ustalenia jak mieszkańcy spostrzegają wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych pozytywnie lub negatywnie, czy uważają ich za osoby zdemoralizowane, które po opuszczeniu placówek opiekuńczo-wychowawczych mogą stać się osobami zresocjalizowanymi potrafiącymi zmienić w przyszłości swoje życie na lepsze i czy zdaniem badanych dzieciom i młodzieży niedostosowane społecznie należy się różnego rodzaju pomoc (materialna, psychologiczna). Istotnym było również ustalenie czy wychowankowie placówek opiekuńczo-wychowawczych są zaangażowane w życie społeczne miasta oraz czy mieszkańcy Lwówka wyrażają chęć na to, aby w przestrzeni ich społeczności lokalnej funkcjonowali wychowankowie Zespołu Placówek Edukacyjno-Wychowawczych. Na podstawie przeprowadzonych badań potwierdziła się hipoteza głowna,; Społeczność lokalna miasta Lwówka Śląskiego negatywnie spostrzegają podopiecznych placówek opiekuńczo-wychowawczych funkcjonujących w ich środowisku lokalnym.

Tematem niniejszej pracy jest określenie funkcjonowania społecznego dziecka z rodziny dysfunkcjonalnej, w młodszym wieku szkolnym. Przedstawiona praca jest próbą ujęcia sposobu funkcjonowania wspomnianych dzieci w środowisku szkolnym. Szkoła jest ważnym miejscem dla dziecka. To właśnie tam spędza ono większość swojego czasu, uczy się norm społecznych i nawiązywania przyjaźni. Coraz więcej jest również dzieci pochodzących z rodziny dysfunkcjonalnej, które mają swoje społeczne problemy a jednocześnie muszą funkcjonować w środowisku szkolnym. Funkcjonowanie społeczne i środowisko szkolne to aspekty ściśle ze sobą związane i zależne od siebie. Budowanie i utrzymywanie relacji z rówieśnikami to bardzo szeroki obszar, składający się z wielu elementów. Istotnym aspektem jest zwrócenie uwagi na różnorodne formy relacji społecznych, zaczynając od wyrażania emocji, nawiązywania relacji a kończąc na rozwiązywaniu konfliktów czy komunikacji z rówieśnikami. W wyniku prowadzonych badań, metodą indywidualnych przypadków funkcjonowanie społeczne dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych w środowisku szkolnym wykazuje zaburzenia

Tematem pracy jest analiza uprawianego sportu osób z niepełnosprawnością wzrokową oraz jego miejsca we wspomaganiu adaptacji społecznej tych osób. W pracy scharakteryzowana jest niepełnosprawność wzrokowa. Przedstawione zostały najczęściej uprawiane dyscypliny sportowe przez osoby z niepełnosprawnością wzrokową, takie jak: goalball, blind football czy showdown. Praca przedstawia zasady kształtowania się procesu adaptacji społecznej i znaczenie jakie sport ma w procesie rehabilitacji i adaptacji osób z niepełnosprawnością wzrokową. Na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że działania sportowe wspomagają nie tylko sprawności i umiejętności koordynacji, motoryki, siły i wytrzymałości ale również sport wspomaga kształtowanie charakteru sportowca. Ponadto, podporządkowania się zasadom i regulaminom poszczególnych dyscyplin sportowych, a więc wymaga umiejętność dostosowania się i podporządkowania pewnym ogólnie przyjętym normom i zasadom, a wiec ma działania socjalizacyjne. Wykształca postawę samodzielności i odpowiedzialności za siebie i innych. Wpływa na umiejętność współpracy i współdziałania z innymi ludźmi. Działania sportowe dają możliwość stworzenia dobrych relacji interpersonalnych, budowania relacji i przyjaźni, otwarcia się na nowe znajomości i nowe miejsc. Sport działa na podniesienie poczucia własnej wartości. Działania sportowe są szansą pokonania słabości, ograniczeń oraz rozwoju sfery emocjonalnej. W pracy poruszone są także zagadnienia z zakresu kultury sportu i problemu niskiego poziomu wsparcia jakie otrzymują zawodnicy z niepełnosprawnością wzrokową, a także różnice w traktowaniu zawodników niepełnosprawnych, a pełnosprawnych i możliwości jakie w sporcie podejmują osoby niepełnosprawne wzrokowo.

Praca porusza problematykę związaną z oddziaływaniami terapeutycznymi na rozwój dziecka z zespołem Downa w przedszkolu integracyjnym, co może stanowić dla niego drogę ku samodzielności. Placówki integracyjne zapewniają bowiem niezbędną opiekę oraz oferują wsparcie terapeutyczne, stanowiące dla dzieci z zespołem Downa szansę na rozwój. Głównym celem badań przeprowadzonych w ramach tej pracy jest określenie znaczenia oddziaływań terapeutycznych wspomagających rozwój i samodzielność dziecka z zespołem Downa w przedszkolu integracyjnym. Badania przeprowadzono przy wykorzystaniu metody indywidualnych przypadków, wśród celowo wybranej piątki dzieci z zespołem Downa, uczęszczających do przedszkoli z oddziałami integracyjnymi. Badania przyniosły oczekiwane efekty, pozwalające na udzielenie odpowiedzi na postawiony w pracy główny problem badawczy: w jaki sposób oddziaływania terapeutyczne wspomagają rozwój samodzielności dziecka z zespołem Downa w przedszkolu integracyjnym? Z badań wynika, że dzieci z zespołem Downa, które były badane są samodzielne już na poziomie przedszkola, biorąc pod uwagę ich wiek i niepełnosprawność. Jest to głównie samodzielność w zakresie umiejętności wykonywania czynności samoobsługowych. Po rozpoczęciu edukacji przedszkolnej w placówce integracyjnej, dzieci z zespołem Downa stopniowo rozwijają swoje umiejętności w tym zakresie, co skutkuje między innymi umiejętnością porozumiewania się, samodzielnego ubierania się, korzystania z toalety, mycia rąk, zębów oraz jedzenia przy użyciu łyżki i widelca. W wyniku różnorodnych oddziaływań terapeutycznych u badanych dzieci z zespołem Downa zaobserwowano również postępy w rozwoju psychospołecznym, co ma także odniesienie do ich samodzielności.

Celem niniejszej pracy jest określenie wpływu uczestnictwa dziecka z zespołem Downa w zintegrowanej grupie przedszkolnej na jego rozwój psychospołeczny. W pracy poruszono bardzo ważną problematykę. W treści wskazano bowiem na ogólną charakterystykę zaburzenia, jakim jest zespół Downa, co miało na celu wskazanie problematyki zespołu Downa. Scharakteryzowano rozwój psychospołeczny dziecka z syndromem Downa, dzięki czemu wykazano jak wiele trudności w rozwoju cechują dzieci z tego rodzaju zaburzeniem. Szczegółowo opisano proces edukacji i adaptacji społecznej dzieci z Downem w zintegrowanym środowisku przedszkolnym. Tematyka ta jest ważna z uwagi na to, że dziecko z dysfunkcjami w rozwoju zaakceptowane przez środowisko przedszkolne może realizować z powodzeniem liczne terapie i rozwijać się lepiej niż dzieci pozbawione możliwości kontaktu ze zdrowymi rówieśnikami. Ważną częścią pracy stały się badania przeprowadzone w grupie dzieci z zespołem Downa uczęszczających do zintegrowanego środowiska przedszkolnego przy wykorzystaniu wcześniej przygotowanych kwestionariuszy wywiadu i kwestionariuszy obserwacji dziecka. Dzięki badaniu przybliżono badaną grupę dzieci, odpowiedziano na wcześniej sformułowane problemy szczegółowe oraz problem główny. Pomogło to osiągnąć zakładany cel pracy i wykazać, że rozpoczęcie przez dziecko z zespołem Downa edukacji przedszkolnej w zintegrowanym środowisku daje właściwe podstawy do jego rozwoju psychospołecznego. Dziecko z syndromem Downa w grupie przedszkolnej uczy się, poznaje, wspiera prowadzone terapie, a tym samym wspiera proces swojego rozwoju.

Niniejsza praca obejmuje zagadnienia związane z dziećmi z Zespołem Downa oraz ich rodzinami. W pracy znajdziemy kluczowe informacje o historii odkrycia, pochodzeniu i symptomach wymienionego wyżej zespołu. W pracy znalazły się również opisy wyglądu zewnętrznego dzieci z zespołem Downa, problemy zdrowotne oraz zaburzenia jakie współwystępują przy tym schorzeniu. W pracy zawarty jest również opis rozwoju i funkcjonowania psychospołecznego dzieci z abberacją chromosomalną. Można z niej również dowiedzieć się o rozwoju ruchowym, możliwościach percepcyjnych i wszystkich innych umiejętnościach życia codziennego jak czytanie, pisanie, możliwości językowe i poznawcze tych dzieci. Informacje zawarte w pracy mają kluczowe znaczenie dla rodziców dziecka z zespołem Downa. Opisane w niej zostały emocje pojawiające się po narodzinach dziecka oraz style w jakich rodzice próbują przezwyciężać problemy wychowawcze pojawiające się w trakcie opieki nad tymi dziećmi. Praca zawiera również metodologiczne podstawy badań własnych, w których określony został cel i problemy badawcze, a także szczegółowo został opisany teren i organizacja badań. Głównym celem badań było przeprowadzenie i zanalizowanie wywiadów z rodzicami dzieci z zespołem Downa, zrobione na podstawie kwestionariusza dołączonego do pracy. Miały one głównie na celu zebranie materiału dotyczącego doświadczeń, emocji, przeżyć badanych rodziców pojawiających się na różnych etapach życia dziecka z zespołem Downa, stresie związanym z opieką nad niepełnosprawnym potomkiem oraz pomocą jaką otrzymują oni zarówno od najbliższych jak i z różnych instytucji państwowych. Praca zawiera również przedstawienie wyników analizy i interpretacji zabranego materiału badawczego, dotyczącego adaptacji rodziców dzieci z zespołem Downa do niepełnosprawności swojego dziecka. Możemy się z niego dowiedzieć jak badani rodzice reagowali na pojawienie się niepełnosprawnego dziecka, jakie emocje towarzyszyły im w pierwszych latach życia potomka oraz co sprawiało im największe trudności związane z opieką nad swoimi dziećmi. Skonfrontowane jest to z informacjami, jakie można pozyskać z dotychczasowo wydanych książek poruszających ten problem. Praca odpowiada na pytanie dotyczące głównego problemu badawczego, którym jest jak przebiega adaptacja rodziców dziecka z zespołem Downa do niepełnosprawności swojego dziecka.

Problematyka mojej pracy dotyczy dzieci z dysleksją rozwojową, ich funkcjonowania w środowisku szkolnym w grupie rówieśników. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Rozdziały, których treść zawarłam dotyczą zarówno zagadnień teoretycznych jak i analizie przeprowadzonych badań. W badaniach chciałam pokazać, że dziecko z dysleksją rozwojową nie ma problemów z funkcjonowaniem w swojej grupie rówieśniczej, że jest dzieckiem bardzo uspołecznionym. Jedyne problemy, z którymi ma do czynienia to problemy w nauce. Praca skupia się na różnych zagadnieniach związanych z dysleksją rozwojową, jej charakterystyką, symptomami. Ujęte zostały różne definicje dysleksji rozwojowej oraz typologia i przyczyny występowania tego problemu. Można zauważyć, że przez wiele lat pojęcie to ulegało ciągłym przeobrażeniom oraz to, że wielu ludzi zajmowało się problematyką dysleksji rozwojowej. Ważne jest dokładne opisanie symptomów, na które trzeba zwracać uwagę w przypadku dzieci u których podejrzewać można specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu w zależności od wieku w jakim się znajdują. Praca opisuję także jak funkcjonuje psychospołecznie dziecko z dysleksją rozwojową. Jego rozwój sensoryczny, który w przypadku specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu nie jest łatwy ale także jego rozwój ruchowy oraz funkcję percepcyjne i poznawcze. Ważna jest także kwestia inteligencji dziecka z dysleksją, która w wielu przypadkach może być na poziomie ponadprzeciętnym. Oprócz tych funkcji zostały opisane także możliwości językowe dzieci z problemem specyficznych trudności a co za tym idzie umiejętności komunikowania z innymi. Ważną kwestią jest także zabawa, która w przypadku specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu ma być taką, która rozwija zaburzone funkcje. Opisana jest ścieżka edukacyjna dziecka z dysleksją rozwojową, którą muszą pokonać a , która bywa dla nich czasami trudna a także na wyrażane emocje i trudności adaptacyjne, które mogą towarzyszyć dyslektykom w różnych sytuacjach szkolnych. Trudności z nauką, które mają dzieci prowadzą do punktu gdzie opisane są wybrane i najbardziej znane metody oraz środki terapii wspomagające rozwój dziecka. Niezwykle ważną kwestią było także opisanie zadań jakie spełnia Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna. Jeden z rozdziałów poświęcony jest tematyce przeprowadzonych badań. Zawiera opis niezbędnych pojęć, takich jak: cel i problematyka badań, czym są problemy badawcze oraz metoda badawcza, a także technika i narzędzia badawcze. W rozdziałach tych podany jest również problem główny, na który chcę znaleźć odpowiedź oraz problemy szczegółowe, które pomogą w jego osiągnięciu. Zawarta jest informacja o typach wywiadu, który został użyty w badaniach, określona metoda, która została zastosowana oraz techniki. Opisany jest teren i organizacja badań. Badania przeprowadziłam w Szkole Integracyjnej nr 8 w Jeleniej Górze. W placówce, w której znajdują się dzieci z różnymi problemami. Badaniami objęłam pięciorga dzieci, w tym czterech chłop

Powyższa praca jest próbą odpowiedzi na pytanie jak społecznie funkcjonują w środowisku szkolnym uczniowie z dysleksją rozwojową. Uczniowie o których mowa, to grupa specyficzna ze specyficznymi problemami. Uczniowie ci mają kłopoty aby sprostać najprostszym wymaganiom edukacyjnym mimo swojej ponadprzeciętnej inteligencji. Kłopoty z pisaniem, z czytaniem, z rozumieniem czytanego tekstu i trudności ze zrozumieniem poleceń słownych to tylko niektóre problemy jakich doświadczają uczniowie z dysleksją rozwojową. To wszystko nie sprowadza się tylko do specyficznych trudności w procesie zdobywania wiedzy. To wszystko ma swoje drugie dno. Każdy człowiek ma emocje, przeżywa radości i smutki oraz sukcesy i porażki. Uczniowie z dysleksją rozwojową tych porażek w systemie edukacji mają na swoim uczniowskim koncie więcej niż sukcesów mimo, że niejednokrotnie „pracują” ponad siły i ostatkami sił a jednak zdarza się, że nie osiągają takich wyników jakie osiągają ich rówieśnicy nie mający trudności w nauce. Sukcesy, porażki, doświadczenia jakie uczniowie z dysleksją zdobyli dotychczas wpływa na to jak żyją i jak funkcjonują w szkołach masowych. Niektórzy z nich potrafią być aroganccy, głośni, bezczelni, skracający dystans, inni zaś spokojni, nie wchodzący w żadne kontakty a wręcz unikający innych osób. Uczniowie z dysleksją rozwojową funkcjonują równie specyficznie jakie są ich specyficzne trudności w nauce. I są na tyle różni na ile różne są ich doświadczenia w kontaktach z rówieśnikami.

Problematyka podjęta w pracy dotyczy funkcjonowania społecznego ucznia z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w środowisku szkolnym. Jest to bardzo ważny temat, ponieważ zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi jest jednym z najczęściej diagnozowanych zaburzeń u dzieci. Jest to grupa zaburzeń charakteryzujących się wczesnym początkiem, zazwyczaj w pierwszych pięciu latach życia. Przyczyny nadpobudliwości oraz jej objawy są różne. Objawy nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi przejawiają się w trzech sferach rozwoju: ruchowej, poznawczej i emocjonalnej. Charakterystycznymi zachowaniami dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi są nadmierna ruchliwość, brak wytrwałości w realizacji zadań, brak koncentracji uwagi, impulsywność, chaotyczność działań i nadmierna emocjonalność. Zagadnienia podjęte w pracy dotyczą przede wszystkim tego, jak uczeń przejawiający w codziennym życiu objawy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi funkcjonuje w szkole, w grupie rówieśniczej, w jaki sposób się komunikuje i nawiązuje relacje, jak zachowuje się i pracuje w grupie rówieśniczej, jak postrzega go otoczenie. W pracy została również zawarta analiza przeprowadzonych badań, w których posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków. Najbardziej użyteczną techniką dla potrzeb mojej pracy jest wywiad. Istotą problematyki moich badań jest funkcjonowanie społeczne ucznia z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w środowisku szkolnym. Podejmowane przeze mnie badania dotyczą w szczególności relacji społecznych oraz trudności emocjonalnych, adaptacyjnych dziecka z ADHD w środowisku szkolnym. Dziecko z nadpobudliwością psychoruchową przekraczając próg szkoły spotyka się z nowym sposobem działalności, z nowymi zasadami, obowiązkami, oczekiwaniami, którym ze względu na swoje zaburzenia nie zawsze jest wstanie sprostać i którym jest mu się bardzo trudno podporządkować. Aby można było pomóc uczniowi z nadpobudliwością i lepiej go zrozumieć trzeba poznać wiele prawidłowości tego zaburzenia, a przede wszystkim poznać jego sposób funkcjonowania w środowisku szkolnym.

Tematem pracy jest terapeutyczna rola baśni i bajki we wspomaganiu rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym. Istotą problematyki badań jest oddziaływanie baśni i bajki na rozwój psychospołeczny dziecka w wieku przedszkolnym w grupie rówieśnicze. Baśnie i bajki to pierwsze utwory, dzięki którym dziecko poznaje normy i zasady funkcjonowanie otaczającego go świata. Zaznajamia się z wartościami, zasadami i określonymi zachowaniami we własnym społeczeństwie. Poprzez baśń i bajkę dziecko kształtuje własne emocje, odczucia i uczy się zachowania w sytuacjach problemowych Podjęta problematyka dotyczy także kontaktów społecznych i komunikacji dzieci z rówieśnikami. Bajki mając różne przesłania nie tylko ukazują pozytywne zachowania, ale także doskonale oddziałują na rozwój fantazji, wyobraźni i kreatywności. Dzieci w wieku przedszkolnym bardzo często wspominają usłyszane bajki, bawią się kierując usłyszaną bajką, czy rysują swoich bohaterów. Baśnie i bajki wszechstronnie oddziałują na rozwój dziecka w wieku przedszkolnym i posiadają wiele wartości wychowawczych i poznawczych.

Niniejsza praca dotyczy roli arteterapii w wspomaganiu rozwoju funkcji społecznych osób z niepełnosprawnością intelektualną w Warsztatach Terapii Zajęciowej. Rozwój adaptacji społecznej u osób z niepełnosprawności intelektualną jest niezwykle ważny. Pozwala na usprawnianie pojawiających się zaburzeń w sferze zachowania, relacji społecznych oraz komunikacji. Specyfika tych zaburzeń znajduje odbicie na płaszczyźnie celów prowadzonej ateterapii. U osób z niepełnosprawnością intelektualną pojawiają się trudności w sferze rozwoju społecznego, które utrudniają bądź nawet uniemożliwiają kontakt z drugim człowiekiem, który sam w sobie ma wiele walorów terapeutycznych. Poprzez wykorzystanie różnych technik i metod arteterapeutycznych, które w swoich założeniach mają rozwijać kreatywność, rozbudzać pozytywne postawy wobec rzeczywistości i otoczenia, a także zaspokajać potrzebę akceptacji, kompresować lęki, zwiększać samoakceptację, wzbudzać wiarę w własne siły i rozwijać cechy osobowości, która ułatwiają radzenie sobie w sytuacjach trudnych. Wyniku prowadzonych badań metodą indywidualnych przypadków ustalano, że arteterapia nie tylko wspomaga ich rozwój funkcji percepcyjnych, motorycznych, ale w szczególności wpływa na adaptację społeczną osób z niepełnosprawnością intelektualną uczęszczających do Warsztatów Terapii Zajęciowych. Pozwala im na wyrażanie swoich emocji i potrzeb, przebywanie wśród grupy rówieśniczej, uczy współpracy w grupie, rozwija umiejętności komunikacyjne, a także podnosi ich samoocenę oraz motywuje do dalszej pracy.