Praca opowiada o czasie wolnym młodych dorosłych. Odnajdziemy w niej odpowiedzi na pytania czym jest dorosłość, jakie są jej etapy oraz z jakimi trudnościami muszą sobie oni radzić żyjąc w XXI wieku. Wyjaśnione zostaje również pojęcie czasu wolnego, jego charakterystyki, form spędzania go, które poparte są badaniami własnymi dotyczącymi jak rzeczywiście wygląda codzienność młodych dorosłych.

Czas wolny w życiu każdego człowieka pełni bardzo ważną rolę. Szczególnie istotny jest w życiu dzieci i młodzieży. Już od najmłodszych lat dzieci powinny mieć wpajane zasady, dotyczące organizacji i spędzania czasu wolnego. W dzisiejszych czasach dostępnych jest wiele form spędzania czasu wolnego. Każdy bez względu na wiek, czy status społeczny może zorganizować sobie czas wolny w sposób ciekawy i atrakcyjny. Przedmiotem badań niniejszej pracy jest czas wolny wychowanków placówki opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego. Celem natomiast jest poznanie form spędzania czasu wolnego w placówce. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwsze dwa rozdziały przedstawiają teorię związaną z czasem wolnym, a także z placówkami opiekuńczo-wychowawczymi. W trzecim rozdziale została opisana metodologia badań. Wybraną techniką w niniejszej pracy jest otwarty wywiad pogłębiony. Dzięki uzyskanym od respondentom informacjom, udało mi się otrzymać odpowiedzi na postawione problemy badawcze. Czwarty rozdział to analiza badań własnych. Grupa badawcza składała się z wychowawców i wychowanków placówki opiekuńczo-wychowawczej. Odpowiedzi badanych wskazywały, że w placówce występują rozmaite formy spędzania czasu wolnego. Każdy wychowanek z pewnością znajdzie tam coś dla siebie. W placówce czas wolny organizowany jest w sposób aktywny i bierny. Bardzo często organizowane są różnego rodzaju zajęcia fizyczne, kulturalne, komputerowe, muzyczne, plastyczne. Dzięki nim wychowankowie placówki mogą się rozwijać i spędzać czas wolny w sposób ciekawy. W życiu każdego wychowanka bardzo ważną rolę pełni wychowawca, to on w pewien sposób zastępuje rodziców. Wpaja wychowankom zasady organizacji czasu wolnego, pokazuje jak spędzać czas wolny efektywnie. Wychowawca organizując czas wolny wychowankom, napotyka na swojej drodze różne trudności. Organizując czas wolny musi brać pod uwagę szereg różnych czynników.

Tematem pracy jest: "Cyberseks jako zagrożenie dla rozwoju młodzieży w świetle badań gimnazjalistów". Praca podzielona jest na cztery rozdziały. Pierwsze dwa to rozdziały teoretyczne w których możemy przeczytać o Internecie jako nowym medium, które zawładnęło naszym życiem, a także o łatwości uzależnienia się od Internetu i o jego skutkach. Kolejny rozdział opisuje zjawisko cyberseksu- czym jest cyberseks, kto korzysta z tego typu aktywności, ale przede wszystkim opisuje skutki i zagrożenia korzystania z pornografii internetowej. Kolejne dwa rozdziały skupiają się na przeprowadzanych badaniach - rozdział trzeci przedstawia zagadnienia metodologiczne- cel badawczy, problem badawczy, metodę i technikę prowadzenia badań i charakterystykę grupy badanej. W ostatnim, czwartym rozdziale możemy zapoznać się z wynikami przeprowadzonych przeze mnie wśród gimnazjalistów badań - poznajemy zdanie gimnazjalistów na temat cyberseksu, dowiadujemy się jaka jest ich ulubiona forma spędzania czasu wolnego w Internecie, a także czy gimnazjaliści korzystają z cyberseksu i jak często.

Tematem niniejszej pracy jest „Cyberprzemoc w doświadczeniach uczniów klas IV-VIII szkoły podstawowej”. Głównym problemem w podjętych badaniach jest poznanie jakie są doświadczenia uczniów klas IV – VIII ze Szkoły Podstawowej nr 5 w Nysie w zakresie cyberprzemocy. Celem moich badań natomiast, jest poznanie, w jakim stopniu zjawisko cyberprzemocy jest obecne w świadomości oraz doświadczeniu badanych uczniów, a także opracowanie zaleceń kierowanych pod adresem rodziny i szkoły, mających na celu przygotowanie uczniów do odpowiedzialnego korzystania z mediów i rozumienia zjawiska cyberprzemocy. W podjętych badaniach zastosowałam metodę sondażu diagnostycznego, a do gromadzenia materiału empirycznego wybrałam technikę ankiety i wywiadu skategoryzowanego. Ogólna struktura mojej pracy obejmuje trzy rozdziały - część teoretyczną, metodologiczną oraz empiryczną, odnoszącą się do analizy wyników przeprowadzonych badań i wniosków końcowych. Rozdział pierwszy odnosi się do problematyki cyberprzemocy w literaturze przedmiotu i składa się z sześciu podrozdziałów. W pierwszym z nich omówiłam rolę Internetu w życiu dzieci i młodzieży, zwracając uwagę na poszczególne jego funkcje, a także charakterystykę komunikacji w Internecie. Drugi podrozdział stanowi wprowadzenie w problematykę agresji i przemocy. Wyjaśnione zostały tutaj podstawowe pojęcia związane z przemocą i agresją, wyszczególniono poszczególne ich formy i rodzaje, a także podjęto próbę rozróżnienia agresji od przemocy. W kolejnym podrozdziale scharakteryzowałam zjawisko cyberprzemocy, wyjaśniając podstawowe pojęcia z nią związane, a także podkreślając charakterystyczne jej cechy. W podrozdziale czwartym omówiłam poszczególne rodzaje i metody cyberprzemocy, a także dokonałam rozróżnienia tradycyjnej przemocy od przemocy elektronicznej. Kolejny podrozdział odnosi się do przeciwdziałania agresji elektronicznej. Przedstawione zostały tutaj poszczególne kampanie informacyjne i programy profilaktyczne odnoszące się do problemu agresji elektronicznej. W ostatnim podrozdziale przedstawiłam wyniki dotychczasowych badań, w oparciu o analizy przeprowadzone przez A. Latos. Drugi rozdział niniejszej pracy omawia koncepcję metodologiczną moich badań. Przedstawione zostały w nim przedmiot i cele szczegółowe, a także problematyka badawcza, zmienne oraz ich wskaźniki. Zaprezentowałam również metody, techniki i narzędzia badawcze wykorzystane podczas realizacji badań empirycznych. Scharakteryzowałam również teren moich badań, a także próbę badawczą, która wynosił 105 uczniów klas IV-VIII Szkoły Podstawowej. W dalszej kolejności omówiłam etapy i przebieg podjętych badań. W rozdziale trzecim przedstawiłam wyniki moich badań, odnoszące się do doświadczeń uczniów klas IV-VIII szkoły podstawowej związanych z cyberprzemocą. Analizy dokonałam na podstawie danych uzyskanych w toku badań ankietowych uczniów oraz wywiadów z ich wychowawcami. W omawianym rozdziale ukazałam sposoby rozumienia cyberprzemocy w grupie badanyc

Praca poświęcona jest stosunkowo nowemu zjawisku jakim jest agresja w Internecie. Można w niej znaleźć wyjaśnienie pojęcia Internet oraz krótki jego opis. W pracy znajdują się także klasyfikacja agresji, definicję pojęcia oraz profilaktyka problemu. Na kolejnych stronach możemy czytać o głównym zagadnieniu pracy, czyli cyberprzemocy. Odnajdujemy wyjaśnienie tego zagadnienia, klasyfikację problemu, skutki jakie mogą występować w zetknięciu z problemem oraz propozycję profilaktyki. W pracy także opisana jest grupa nazwana młodymi dorosłymi. Następny rozdział poświęcony został metodologii, mianowicie opisuje metodę prowadzonych badań pedagogicznych na potrzeby niniejszej pracy. Ostatni rozdział jest omówieniem przeprowadzonych wywiadów. Znajdujemy nim analizę i interpretację zgromadzonych danych. Zakończenie zawiera wnioski oraz podsumowanie pracy.

Przedmiotem badań mojej pracy jest zjawisko cyberbullyingu wśród młodzieży w kontekście funkcjonalności rodziny, agresji oraz indywidualnych wyznaczników pozytywnego rozwoju młodzieży. Podstawą teoretyczną było zjawisko cyberbullyingu i agresji, resilience rodziny oraz koncepcja pozytywnego rozwoju Lernera. Narzędziem badawczym, które posłużyło mi do napisania pracy, był sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem testów osobowości oraz krótkiej ankiety. Przeprowadziłam badania wśród populacji osób w wieku 16-20 lat liczącą ogółem 101 respondentów. Hipotezy na temat związku pomiędzy natężeniem cyberbullyingu a wybranymi cechami indywidualnymi weryfikowałam za pomocą jednoczynnikowej analizy wariancji. Badania pokazały, że natężenie cyberbullyingu ma związek z agresywnością, poczuciem własnej wartości i charakterem jednostki oraz więzią z otoczeniem.

Przedmiotem badań niniejszej pracy jest codzienność seniorów zamieszkujących w komercyjnych domach opieki. Praca składa się z czterech części. W pierwszym rozdziale przedstawiono zagadnienia związane z psychospołecznym wymiarem codzienności seniorów, takie jak adaptacja do starości, procesy zachodzące w okresie starości, doświadczane problem, formy wsparcia oraz aktywność osób starszych. W drugim rozdziale zostały omówione kwestie związane z domami opieki, stanowiącymi środowiska życia seniorów. W efekcie przedstawione zostały zadania, struktura, panująca atmosfera, kadra a także sposób funkcjonowania domów opieki. Rozdział trzeci zawiera metodologiczne podstawy badań własnych. Zostały w nim wyjaśnione i określone cele, strategia i przedmiot badań, a także problemy, metody i techniki badawcze. Ostatnia, czwarta część pracy, to przedstawienie oraz interpretacja wyników badań własnych, obrazujących codzienności seniorów przebywających w komercyjnych domach opieki. Skupiono się przede wszystkim na określeniu ich sytuacji rodzinno- egzystencjalnej, procesie adaptacji seniorów do warunków komercyjnego domu opieki, walorach funkcjonowania w komercyjnym domu opieki, a także na wymiarach codzienności badanych seniorów oraz na oczekiwanych przez seniorów zmianach. Pracę kończą wnioski, które zostały opracowane na podstawie dokonanej analizy oraz interpretacji zebranego materiału empirycznego, adekwatnie do założonych, na użytek badań własnych, celów oraz sformułowanego problemu badawczego.

”Coaching rodzicielski jako metoda wsparcia w budowaniu pozytywnych relacji z dzieckiem – projekt warsztatów dla rodziców.” Coaching rodzicielski to metoda pracy z rodzicami, która motywuje ich do działania, by zwalczać swoje słabości i umocnić się w zdrowym podejściu do pozytywnych aspektów rodzicielstwa. Moja praca ma celu przedstawienie coachingu jako sposoby pomagania w budowaniu pozytywnych relacji w rodzinie. Składa się ona z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. Budowanie relacji z dzieckiem wiele definicji dotyczących rodziny i rodzicielstwa, style i błędy wychowawcze rodziców, rolę rodziców w życiu dziecka oraz jak budować relacje ze swoim dzieckiem. Uważam, że to rodzice są najważniejsi, bez nich nie byłoby czego pielęgnować. Rozwijanie swojej wiedzy w zakresie rodzicielstwa poprzez pomoc coachów jest w stanie wiele zmienić w relacjach rodzica z dzieckiem. Relacje rodzicielskie są najistotniejsze i wymagają zarówno wiedzy, jak i motywacji do działania. Coaching może rodziców wspierać w tym zakresie. Dlatego też w drugim rozdziale pt. Coaching – historia i jego rodzaje, piszę właśnie o powstaniu coachingu, jego rodzajach i metodach działań oraz szczegółowo staram się wyjaśnić coaching rodzicielski, który jest najważniejszym aspektem mojej pracy. W ostatniej części prezentuję swój warsztat, który adresuję do rodziców, na temat Sztuka rozmów z dziećmi nastoletnimi – jako najważniejsza metoda w sytuacjach konfliktowych. Chciałam w nim przedstawić problem między innymi dotyczący młodzieży, w której zachodzą zmiany hormonalne i w tym czasie, potrzebuje wsparcia u swoich rodziców. Prezentuję w niej metody pracy z młodymi ludźmi, sposoby aktywnego wsłuchiwania się w potrzeby dzieci. Zależy mi na tym, aby rodzice wiedzieli jak radzić sobie z emocjami, czego oczekuje od nich dziecko oraz jak prawidłowo rozmawiać z dzieckiem. Wykorzystuję różne metody podczas warsztatu m.in. filmy, scenki, prezentacje multimedialne, dyskusje, a na sam koniec warsztatu uczestnicy biorą udział w zabawach. Uważam, że coaching rodzicielski może pomóc wielu rodzicom odzyskać lepszy kontakt z własnym dzieckiem, gdyż angażując się w działanie i dążąc do celu, rodzic jest na tyle mocno zmotywowany , by dojść do sukcesu, jakiego oczekiwał.

Coaching jest uznawany za jedną z najbardziej efektywnych dróg rozwoju. Głównym celem tej pracy jest poznanie opinii na temat coachingu rodzicielskiego przez uczestników warsztatów dla rodziców. Opinie były zbierane i poddane analizie na podstawie wywiadów jakościowych skoncentrowanych na problemie. W obszarze relacji pomiędzy rodzicem, a dzieckiem stosowanie technik i narzędzi coachingowych nie jest popularne. Dla badanych wiązały się z zupełnie nowymi rozwiązaniami. Podejście coachingowe powoduje zwiększenie świadomości komunikacyjnej oraz wpływa na jakość budowanej relacji. W opiniach badanych zgodnie wybrzmiewała opinia, że coaching rodzicielski, to przydatne i efektywne podejście służące stymulacji rozwoju dziecka.

Niniejsza praca magisterska dotyczy językowo-biznesowego szkolenia z języka angielskiego dla dorosłych, prowadzonych przez autorkę w ramach własnej szkoły języka angielskiego – akademickiego start-up. Zastosowanie reguł andragogicznych w językowo-biznesowym nauczaniu dorosłych przyniosło w rezultacie nową formę nauczania jakim jest coaching językowo-biznesowy. Głównym celem badawczym tej pracy jest eksperymentalne sprawdzenie efektywności wprowadzenia w nauczanie dorosłych języka angielskiego czynnika coachingu językowo – biznesowego. Jednocześnie celem dydaktycznym tej pracy jest podniesienie poziomu jakości oraz efektów nauczania, a zarazem satysfakcji uczących się dorosłych poprzez wdrożenie zasad andragogicznych w nauczanie językowo-biznesowe oraz pośrednio poprzez ocenę skuteczności, funkcjonalności i adekwatności aktywności edukacyjnych do danych warunków sytuacyjnych. Coaching językowo - biznesowy realizowany był zarówno podczas projektowania i organizacji szkolenia, podczas centralnej części jego realizacji, jak też na jego końcowym ewaluacyjnym etapie. Autorka w pracy stara się rozstrzygnąć pojawiające się w różnych opracowaniach wątpliwości, a także proponuje autorskie ustalenia dotyczące coachingu językowego. W tej pracy magisterskiej, na potrzeby realizacji badania szkoleń językowo-biznesowych, wykorzystane zostały wiedza, zagadnienia teoretyczne oraz praktyczne, poruszane z perspektywy interdyscyplinarnych studiów andragogiki ogólnej, edukacji dorosłych, lingwistyki stosowanej, a także teorii z zakresu zarządzania, dydaktyki dorosłych, czy treningu kreatywności, które pomagają w racjonalizacji oraz urozmaiceniu procesu nauczania. W pierwszym rozdziale teoretycznym, podzielonym na pięć części, opisane zostały kolejno podstawy andragogiki i jej poszczególne koncepcje, metody i techniki, jak również najistotniejsze dla przeprowadzenia szkolenia językowo -biznesowego treści z zakresu lingwistyki stosowanej i coachingu językowego. Dodatkowo omówiona jest kwestia zarządzania szkoleniem językowym, dydaktyki, jak i kreatywnego wykonawstwa pracy lektora. Rozdział drugi został poświęcony zagadnieniom metodologicznym, których centralną częścią były zastosowane w badaniu własnym dla rozwoju kompetencji biznesowo-językowych techniki coachingowe. Rozdział trzeci przedstawia wyniki badań nad rolą coachingu językowo - biznesowego w uczeniu się języka angielskiego, czyli związkiem z rozwojem językowych kompetencji komunikacyjnych, analizę i interpretację wyników, wyciągnięte wnioski, oraz podsumowanie z ewaluacją i wskazaniami co do dalszych badań.

Celem pracy pod tytułem „Coaching jako proces wspierający edukację dorosłych” jest ukazania w jaki sposób coaching może pomagać osobom dorosłym w procesie uczenia się. Poprzez analizę idei i rozumienia coachingu, prezentację koncepcji uczenia się ludzi dorosłych, między innymi Cyklu Kolba, czy teorii Illerisa, a następnie zestawienie etapów procesu coachingu wg Thorpe i Clifford oraz Starr w ostatnim rozdziale podsumowuje zebrane informację i określam rolę coachingu na każdym z etapów uczenia się dorosłych.

Tematem pracy jest problematyka pomocy coachingowej i możliwości jej wykorzystania w kształceniu kompetencji skutecznego gospodarowania czasem. Zarządzanie czasem obejmuje szereg zagadnień takich jak właściwa hierarchizacja priorytetów, konstruowanie celów, nawyki. Dzięki opanowaniu tej umiejętności zdobywanie innych kompetencji będzie dużo łatwiejsze. Jest to kluczowe w dążeniu do rozwoju. Coaching może okazać się pomocny przy nauce zarządzania czasem, wskazując określone metody lub techniki oraz motywując do działania, wspierając w poszukiwaniu własnego, zindywidualizowanego potencjału. Celem pracy jest przeanalizowanie pojęcia coachingu w procesie odkrywania własnego potencjału i chęci do działania oraz zaprezentowanie uniwersalnych metod i technik zarządzania czasem, które mogą znacząco poprawić jakość życia w trakcie ich stosowania. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. „Coaching jako pomoc w organizacji własnego życia” omawiam pojęcie coachingu, jego cele oraz metody. Wspominam także o alternatywnych metodach wspierania rozwoju, roli coacha oraz roli klienta oraz w jaki sposób coaching może być wykorzystany jako narzędzie rozwoju organizacyjnego. Rozdział drugi pt. „Zarządzanie czasem jako kompetencja niezbędna młodym dorosłym” obejmuje w całości temat zarządzania czasem oraz jego wpływ na życie młodych dorosłych. Analiza tematu rozpoczyna się od samej istoty czasu w naszym życiu, jego perspektyw i teorii psychologicznych, kończąc na praktycznych metodach oraz ich oddziaływaniu na funkcjonowanie młodych dorosłych. Trzeci rozdział pt. „Pomaganie w zarządzaniu czasem – autorski projekt warsztatów dla młodych dorosłych” jest związany głównie z prezentacją autorskiego projektu warsztatu skierowanego bezpośrednio do młodych dorosłych, choć jego uniwersalne metody mogą znaleźć odbiorców również w innych etapach rozwoju. W ostatnim rozdziale przybliżam także definicje szkoleń, warsztatów i treningów oraz modelu uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba.

Opracowanie dotyczy coachingu jako nowej formy profesjonalnej pomocy w opiniach doradców i ich klientów. Zawarto w nim teoretyczne omówienie coachingu - historię, definicje, rodzaje, założenia i charakterystykę zawodu wraz z kompetencjami zawodowymi coacha. Omówiono narzędzia w pracy coacha z klientem, a także etykę zawodu coacha. Została omówiona rola coachingu we wspomaganiu rozwoju klienta na tle innych dostępnych form profesjonalnego wsparcia. Scharakteryzowano klientów korzystających z form profesjonalnej pomocy. Omówiono proces pomocowy oraz bariery korzystania ze wsparcia specjalistów. Opracowanie zawiera metodologię badań własnych - podejście jakościowe. Przedstawiono cel i przedmiot badań, organizację badań i charakterystykę grupy badawczej. W ostatniej części opracowania zaprezentowano analizę badań własnych, tj. wywiadów z coachami i wywiadów z klientami. Przeprowadzona analiza literatury przedmiotu oraz rezultatów badań własnych pozwoliła na wyciągnięcie wniosków i odpowiedź na pytania badawcze. Dowiedziono, że coaching jest skuteczną metodą pozwalającą na udzielenie realnej pomocy klientowi w jego drodze samorozwoju.