Niniejsza praca dotyczy procesu diagnozy i terapii autyzmu. W pierwszym rozdziale przedstawione zostały teorie dotyczące etiologii tego zaburzenia rozpoczynając od najbardziej popularnych teorii psychologicznych i psychoanalitycznych. Następnie przedstawiono te teorie, które na pierwszym miejscu stawiają przyczyny biologiczne takie jak: warunki ciąży i porodu, przyczyny genetyczne, czynniki neurologiczne i biochemiczne. W kolejnym rozdziale zajęto się rozpoznaniem autyzmu. Rozpoczęto od historycznego zarysu badań nad autyzmem oraz teorii dotyczących tego zaburzenia. Odniesiono się tutaj do badań Leo Kannera oraz triady autystycznej Lorny Wing i Judith Gould. Następnie omówiono zaburzenie autystyczne w kontekście innych całościowych zaburzeń rozwoju, które także zostały po krótce omówione. Są to: zaburzenie Retta, zespół Aspergera, inne dziecięce zaburzenia dezintegracyjne oraz zaburzenie hiperkinetyczne z towarzyszącym upośledzeniem umysłowym i ruchami stereotypowymi oraz inne głębokie zaburzenia rozwoju. Następnie przedstawiona została charakterystyka autyzmu w zakresie najbardziej charakterystycznych i zarazem najważniejszych objawów, którymi są: specyficzne interakcje społeczne, zaburzenia komunikacji, deficyt teorii umysłu oraz zaburzenie centralnej koherencji w autyzmie, zaburzenie procesów integracji sensorycznej. Omówiony został także zróżnicowany poziom intelektualny osób autystycznych. W kolejnej części pracy przedstawiono narzędzia diagnostyczne: kryteria diagnostyczne ICD-10, narzędzie M-CHAT-R, Skala Oceny Autyzmu Dziecięcego CARS, Profil Psychoedukacyjny PEP-R, a w zakresie terapii: terapia behawioralna oraz metoda integracji sensorycznej. Następnie omówiono metodologię podjętych badań, ich cel, problemy badawcze i metody badań. Ostatnią część pracy stanowi omówienie badania rozpoczynające się od analizy procesu diagnostycznego, a kończące na przedstawieniu terapii pacjenta na podstawie prowadzonej w placówce dokumentacji oraz wywiadu z psychologiem. Ta część pracy obejmuje analizę diagnozy, wywiadu z rodzicem pacjenta, dokumentacji dotyczącej pacjenta i wszystkich przeprowadzonych badań diagnostycznych opierających się na omówionych w rozdziale teoretycznym narzędziach. Terapia omówiona została na podstawie programu rewalidacji indywidualnej sporządzonej dla pacjenta oraz przykładowych kart pracy i procedur osiągania celów.

Celem niniejszej pracy licencjackiej jest przedstawienie zjawiska zaburzeń mowy u dzieci w młodszym wieku szkolnym oraz związanych z nim zagadnień. Ponadto jest nim także pogłębienie wiedzy na temat możliwości diagnozowania i prowadzenia terapii jednego z zaburzeń, jakim jest dyslalia. Praca została podzielona na sześć rozdziałów. W pierwszym z nich zdefiniowano pojęcia kluczowe dla tematyki pracy. Rozdział drugi dotyczy zagadnienia rozwoju mowy dziecka. W rozdziale trzecim opisano wybrane zaburzenie mowy, jakim jest dyslalia. Scharakteryzowano także trzy wady wymowy – sygmatyzm, rotacyzm i mowę bezdźwięczną. Informacje dotyczące diagnozy i terapii dyslalii u dziecka w młodszym wieku szkolnym zostały zawarte w rozdziale czwartym. Ponadto w rozdziale piątym przedstawiono metodykę projektowania i prowadzenia działań warsztatowych. Rozdział szósty zawiera autorski projekt warsztatów pt. „Jak pomóc dziecku z wadą wymowy” adresowany do rodziców dzieci zmagających się z tym zaburzeniem.

Tematem mojej pracy jest ,,Dialog i jego miejsce w przestrzeni edukacyjnej-projekt warsztatów dla nauczycieli”. Celem mojej pracy jest przedstawienie istoty dialogu, jego odmian i możliwości prowadzenia dialogu między różnymi podmiotami w szkole. Istotnym jej elementem jest zaprojektowanie działań edukacyjno – doradczych, adresowanych do nauczycieli, które mogłyby być użyteczne w procesie doskonalenia umiejętności prowadzenia rzeczywistego dialogu. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich pt ,, Dialog jako kategoria pedagogiczna” dotyczy ogólnych kwestii dialogu. Rozdział ten przedstawia definicje, źródła oraz rodzaje dialogu. W tej części pracy zwracam również uwagę na warunki prowadzenia dialogu, sposoby jego prowadzenia oraz etyczne aspekty dialogu. Dodatkowo rozdział ten odnosi się dialogu w poradnictwie i jego miejsca w tej dziedzinie. Drugi rozdział pt. ,,Dialog edukacyjny i jego odmiany” poświęcony jest dialogowi, który spotkać można w edukacji. W tym rozdziale zawarte są informacje na temat tego, czym jest szkoła, która staje się miejscem dialogu edukacyjnego. Dodatkowo rozdział ten odnosi się do uczestników dialogu szkolnego. Szczególny nacisk w tym rozdziale kładziony jest jednak na rodzaje dialogu edukacyjnego oraz na możliwości usprawniania dialogu w szkole. Trzeci rozdział pt. ,,Jak skutecznie wykorzystywać dialog w pracy nauczyciela-projekt warsztatów dla nauczycieli”prezentuje podstawowe informacje na temat metodyki projektowania i prowadzenia działań warsztatowych oraz analizę autorskiego projektu edukacyjno-doradczego, który został opracowany w oparciu o model uczenia się przez doświadczenie D. Kolba. Całość pracy zamyka zakończenie oraz Aneks, w którym umieściłam scenariusz zaprojektowanego przeze mnie warsztatu.

W mojej pracy poruszyłam zagadnienie dialogu, a zwłaszcza dialogu motywującego jako jego odmiany oraz pracy zawodowej pedagoga szkolnego. Uważam, że zarówno literatura, jak i inne źródła naukowe nie poruszają w sposób wyczerpujący kwestii dialogu z uczniem, a przecież najpowszechniejszą formą pomocy ze względu na jej uniwersalność jest właśnie rozmowa. Celem mojej pracy jest ukazanie dialogu motywującego, jako możliwości pomocy uczniom przez pedagogów szkolnych. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy nosi tytuł: „Dialog motywujący i możliwości jego wykorzystania”. Opisuję w nim: źródła dialogu, pochodzenie wyrazu dialog oraz jego definicję, a także dialog edukacyjny i jego odmiany. W dalszej części pierwszego rozdziału skupiam się na scharakteryzowaniu dialogu motywującego, począwszy od jego genezy, poprzez definicje, założenia i opis tego rodzaju dialogu, jako metody. Następnie wymieniam zasadnicze umiejętności, które powinna posiąść osoba posługująca się dialogiem motywującym oraz rozważam kwestie zastosowania dialogu motywującego w codziennej praktyce. W drugim rozdziale, noszącym tytuł: „Specyfika pracy pedagoga szkolnego” przywołuję sposoby definiowania pedagoga szkolnego, omawiam przygotowanie do pełnienia tego zawodu, a także prezentuję zadania pedagoga szkolnego precyzowane na przestrzeni lat. Dalszą część rozdziału poświęcam na charakterystykę sylwetki pedagoga szkolnego. W jej opisie przedstawiam osobowość, kompetencje, a także zasoby osobiste, którymi powinien się wyróżniać pedagog szkolny. Rozdział trzeci zatytułowany jest: „Możliwości stosowania dialogu motywującego w praktyce zawodowej pedagoga szkolnego”. W pierwszej części tego rozdziału przedstawiam metodykę projektowania szkoleń, w ramach której rozróżniam takie pojęcia jak: szkolenie, warsztat i trening, a także opisuję rodzaje szkoleń. Następnie poruszam zagadnienie uczenia się osób dorosłych, czyli cykl Davida Kolba oraz poznane przeze mnie metody dydaktyczne. W drugiej części tego rozdziału przedstawiam mój autorski warsztat, noszący tytuł: „Dialog motywujący w pracy pedagoga szkolnego”. Opisuję jego cele i założenia oraz grupę odbiorców, do której jest kierowany. W ostatnim punkcie charakteryzuję jego poszczególne części. Na końcu mojej pracy zamieszczam Aneks, w którym znajduje się konspekt autorskiego warsztatu.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej są dobre praktyki w budowaniu związku małżeńskiego. Praca podzielona jest na część teoretyczną, na którą składają się trzy pierwsze rozdziały, a także praktyczną, zawartą w rozdziale czwartym. Celem pracy było przybliżenie instytucji małżeństwa oraz sposobów na to, by było ono szczęśliwe i satysfakcjonujące. Przedstawiono w niej definicje, ujęcia oraz różne wymiary tejże instytucji. Skupiono się na kwestiach prawnych oraz tych związanych z konkretnym wyznaniem – w tym wypadku katolicyzmem. Omówiono podstawowe funkcje oraz potrzeby ujawniające się wraz z zawarciem związku małżeńskiego, a także kolejne jego etapy i poziomy. Nie zabrakło również zestawień statystycznych z najważniejszymi danymi oraz informacjami. W dalszej części pracy autorka przedstawiła i przeanalizowała fundamenty budujące związek małżeński. Ukazała również owocny wpływ okresu narzeczeństwa na dalszą przyszłość małżonków, a także cechy, którymi powinno charakteryzować się trwanie w narzeczeństwie. Ponadto przedmiotem dociekań były tytułowe dobre praktyki, czyli pozytywne zachowania oraz postawy wpływające na poziom zadowolenia i szczęścia w życiu małżonków (np. efektywna komunikacja interpersonalna). Uzasadniono ich pozytywne znaczenie dla związku. Kolejnym aspektem rozważań były konflikty oraz ukazanie, że są one nieodłącznym elementem życia małżeńskiego. Ważną częścią pracy było scharakteryzowanie współczesnych problemów i wyzwań dla osób żyjących w sformalizowanym związku. Z racji tego, że małżonkowie nierzadko nie wiedzą jak sobie z nimi radzić, przedstawiono także pomocne sposoby oraz strategie pokonywania sytuacji trudnych i problematycznych. Skupiono się również na wprowadzeniu teorii do charakterystyki szkoleń oraz cyklu uczenia się wg Davida Kolba. Ukazano istniejące rodzaje szkoleń oraz pokrótce je opisano. Kolejnym aspektem było zwrócenie uwagi na cechy dobrego trenera oraz jego istotną rolę, którą odgrywa podczas warsztatów. W części projektowej, czyli praktycznej, przedstawiono szkolenie pt. „Dobre praktyki w budowaniu związku małżeńskiego”, składające się z czterech sesji warsztatowych. Warsztat zawarł w swojej treści wyżej opisywane kwestie, jak np. pokazywanie małżonkom strategii radzenia sobie z problemami czy technik dobrej komunikacji. Łączy się on z przedstawianą wcześniej teorią problematyki małżeńskiej.

Praca traktuje o metodzie dogoterapii jako jednej z form wspomagania rozwoju dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. W tekście umieściłam informację na temat mózgowego porażenia dziecięcego oraz dogoterapii. Na podstawie analizy studiów indywidualnych przypadków trójki badanych dzieci, w pracy ukazałam obraz ich dotychczasowego funkcjonowania, możliwość wsparcia procesu terapeutycznego poprzez zajęcia z psem oraz opinię rodziców na temat dogoterapii.

Tytuł mojej pracy licencjackiej nosi nazwę: „Dogoterapia. Kształtowanie wrażliwości emocjonalnej dziecka w wieku przedszkolnym”. Wybrałam go dlatego, że zwierzęta, są bardzo bliskie mojemu sercu. W szczególności są to psy, które są niesamowicie wiernymi zwierzętami, wnoszą do życia ludzi wiele radości i potrafią być ich bliskimi przyjaciółmi. Oprócz tego są też niezwykle inteligentne, dlatego zajmują wyjątkowe miejsce w animaloterapii, zaraz obok felinoterapii, czy hipoterapii. Celem mojej pracy licencjackiej jest rozbudzenie w dzieciach wrażliwości na piękno przyrody. W erze Internetu i elektroniki coraz ciężej jest zachęcić dzieci do korzystania z uroków natury. Dlatego też dogoterapia jest idealnym sposobem na to, aby młode pokolenie dostrzegło piękno przyrody i wykazywało samoczynną chęć przebywania wśród niej. Ponadto nauka opieki nad psami pomoże w ukształtowaniu się samodzielności dzieci oraz prawidłowych zachowań w stosunku do zwierząt. W pierwszym podrozdziale pierwszego rozdziału mojej pracy opisuję sylwetkę psychofizyczną dziecka. Wyjaśniam, czego uczy się ono na poszczególnych etapach nauki w przedszkolu, co powinno umieć oraz jak nauczyciele i rodzice przygotowują je do pójścia do szkoły. Drugi podrozdział skupia się na opisaniu tematu mojej pracy. Wyjaśniam w nim dlaczego dogoterapia jest tak ważnym zagadnieniem dla dzieci, nie tylko tych z niepełnosprawnościami fizycznymi i cierpiących na zaburzenia psychiczne. Jak wskazuje temat mojej pracy, terapia kontaktowa z udziałem psa, może korzystnie wpływać również na dzieci całkowicie zdrowe, które przez natłok codziennych zajęć mogą mieć ograniczony kontakt z przyrodą. W tym przypadku chcę, aby naturalna, wrodzona wrażliwość dziecka została pobudzona i aby umiało ono ją okazywać w stosunku do natury i jej darów. W trzecim podrozdziale zajmuję się sylwetką nauczyciela. Wyjaśniam jaką pełni rolę, jaki powinien być dla dzieci oraz jak ważna jest jego postać w wychowaniu przedszkolnym. Nauczyciel, zaraz po rodzicach jest kolejną osobą, która uczy dziecko świata. Ten mały człowiek powierza mu w całości swoje zaufanie, na które oczywiście nauczyciel musi najpierw zapracować, więc jest to niezwykle odpowiedzialna rola. W literaturze nauczyciel jest bardzo szeroko opisywany, w tym rozdziale przedstawiam więc jak widzą i opisują jego sylwetkę różni autorzy. Drugi rozdział pracy skupia się na projekcie edukacyjnym. W pierwszym podrozdziale opisuję jego pojęcie, wyjaśniam czego dotyczy, skąd się wywodzi oraz co to za metoda. Wymieniam jego cele i etapy. Opisuję również na czym polega mój autorski projekt edukacyjny, który nosi nazwę „W psim świecie”. W kolejnej części podrozdziału znajdują się opracowane przeze mnie scenariusze zajęć. Jest ich pięć, w każdym z nich stosuję metody aktywizujące uczniów, dobieram ciekawe dla dzieci formy pracy i interesujące środki. Wszystkie scenariusze łączą się w jedną całość i mają na celu kształtowanie wrażliwości na piękno przyrody dzieci. W o

Praca omawia zagadnienia popularyzowania osiągnięć nauki wśród dzieci, młodzieży i dorosłych w ramach organizowanego we Wrocławiu i kilku miastach regionu Dolnośląskiego Festiwalu Nauki (DFN). W ciągu dwudziestu lat działalności podobne badanie nie było przeprowadzane. Festiwal Nauki ma za zadanie zaznajamianie społeczeństwa z najnowszymi badaniami naukowymi, rozbudzanie w młodzieży ogólnego zainteresowania nauką, odhermetyzowanie środowiska naukowego i pokazanie, że nauka jest nie tylko ciekawym zajęciem, ale także może być pasją i sposobem na życie. Dostosowany do odbiorcy język oraz odpowiednia forma prowadzenia zajęć umożliwia zapoznanie się z trudnymi zagadnieniami ze świata nauki wszystkim odbiorcom DFN bez względu na wiek, płeć, wykształcenie czy status materialny. Przeprowadzone badanie ankietowe wykazało, że cele jakie stawiają sobie organizatorzy DFN są realizowane i zauważalne przez wychowawców i opiekunów młodzieży.

Praca poświęcona jest problemowi uzależnienia od dopalaczy i narkotyków wśród młodzieży szkolnej. Zawiera opis czynników chroniących i czynników ryzyka w kontekście profilaktyki uzależnień, ponadto w pracy znajduje się opis zachowań gimnazjalistów w okresie dorastania. Kolejny rozdział poświęcony jest metodologii badań, które zostały przeprowadzone na potrzebę tej pracy. Ostatni rozdział zawiera opis i analizę przeprowadzonych badań. Zakończeniem pracy są wnioski opracowane na podstawie zgromadzonego materiału badawczego.

Głównym celem pracy jest poznanie opinii studentów, którzy korzystali z usług studenckich Biur Karier, na temat doradztwa zawodowego i poradnictwa kariery odnośnie do aktywizacji zawodowej osób dorosłych. W badaniach posłużono się wywiadem skategoryzowanym. Grupą badanych byli studenci dwóch wrocławskich uczelni, którzy skorzystali z pomocy doradcy zawodowego w Akademickich Biurach Karier. Praca składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym zostały wyjaśnione pojęcia terminologiczne, związane z doradztwem i poradnictwem zawodowym. Szczegółowo zostały opisane instytucje, które zajmują się wspieraniem w wejściu na rynek pracy. Przedstawione zostały również najważniejsze kompetencje doradcy zawodowego. Rozdział drugi dotyczy zagadnienia kształtowania kariery i sytuacji młodych ludzi na rynku pracy. W rozdziale trzecim przedstawione zostały treści związane z metodologicznymi podstawami badań. Rozdział czwarty dotyczy analizy przeprowadzonych badań z opisem. Ostatni rozdział stanowi natomiast podsumowanie oraz wnioski wyprowadzone z analizy danych zebranych podczas prowadzenia badań. Z opisu przeprowadzonych badań wynika, że studenci za wartościowe podczas porady doradczej wskazywali konsultacje dokumentów aplikacyjnych oraz wiedzę doradcy. Natomiast najczęściej wskazywaną przez respondentów przyczyną nieusatysfakcjonowania z pomocy doradczej były: uogólnianie wyników z przeprowadzonych testów, nieskupienie się i brak zainteresowania jednostką, nieprofesjonalne podejście doradcy oraz za mała ilość spotkań w procesie doradczym.