Celem mojej pracy dyplomowej było określenie, które zmienne wykazują związek z hejtem. Badanie zaplanowałam jako sondaż z wykorzystaniem ankiety. Spodziewałam się, że uczniowie o osobowości makiawelistycznej oraz agresywni są skłonni do hejtu, natomiast uczniowie empatyczni mają skłonność do pozytywnych zachowań w Internecie. Próba liczyła 80 uczniów liceum. Hipotezy badawcze weryfikowałam za pomocą analizy wariancji. Analizy były przeprowadzone osobno w populacji kobiet i mężczyzn oraz w całej próbie. Nie potwierdziła się hipoteza dotycząca makiawelizmu jako cechy powiązanej z zachowaniem konstruktywnym w Internecie. Potwierdziły się hipotezy dotyczące makiawelizmu, agresywności oraz braku empatii jako cech powiązanych ze skłonnością do hejtu.

Celem mojej pracy jest korekcja wad postawy u dzieci w wieku wczesnoszkolnym poprzez różnego rodzaju gry i zabawy ruchowe. Temat wydał mi się godny uwagi, ponieważ zauważyłam, że mimo, iż jest to ważny problem w wielu szkołach jest to obszar zaniedbany i wymagający uwagi. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju fizycznego, a następnie przeszłam do charakterystyki najczęściej występujących wad postawy u dzieci. Oparłam się głownie na metodach zadaniowej i bezpośredniej celowości ruchu. Zajęcia zrealizowałam w maju 2016 podczas pięciu spotkań. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u dzieci wzrosła wiedza na temat wad postawy, a także poszerzyła się wiedza o tym, w jaki sposób się przed nimi uchronić lub je niwelować. Problem sprawiały ćwiczenia techniczne, które trzeba było często powtarzać, aby prawidłowo wykonać każdy krok. Dzieci czasami zniechęcały się. Jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć we wszystkich szkołach podstawowych dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym.

Praca ma na celu zwrócenie uwagi na to jak istotne jest kształtowanie w dziecku wrażliwości i empatii na losy innych. W pierwszym rozdziale przedstawiono sylwetkę dziecka w wieku wczesnoszkolnym - jego rozwój poznawczy, moralny, emocjonalny, społeczny oraz rozwój osobowości. Opisane zostały także zachowania prospołeczne i altruistyczne, jakie przejawia dziecko w wieku wczesnoszkolnym oraz to, w jaki sposób można je kształtować. Dalej opisane są lęki, jakich może doświadczać dziecko w młodszym wieku szkolnym. Rozdział drugi dotyczy różnic pomiędzy baśnią i bajką oraz tego, jaką pełnią one rolę w życiu dziecka. Wyjaśniono czym jest audiowizualna bajka animowana i jakie są najczęściej ukazywane w nich problemy. W dalszej kolejności scharakteryzowano bajkoterapię, jako jeden ze sposobów rozwiązywania problemów i lęków wczesnego dzieciństwa, a także jakie powinny być kompetencje i zadania nauczycieli kształtujących i wspierających rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Rozdział trzeci poświęcony jest opisowi autorskiego projektu warsztatu pt. "W krainie baśni i bajek- uwrażliwianie dzieci na losy bohaterów."

Wybrany temat to: Resocjalizacja trudnej młodzieży na przykładzie Katolickiego Ośrodka Wychowania i terapii Młodzieży ,,Nadzieja’’ w Bielsku-Białej. W celu napisania pracy udałam się do tego ośrodka na kilka dni i uczestniczyłam w jego życiu. O wyborze takiego tematu zadecydowała chęć zagłębienia się w istotę i cele resocjalizacji w odniesieniu do młodzieży niedostosowanej społecznie. Kolejnym aspektem było to, że ośrodek jest mi szczególnie bliski, ponieważ byłam jego wychowanką. W swojej pracy poruszyłam kwestie teoretyczne procesu resocjalizacji, niedostosowania społecznego, jego etiologii i rodzajów. Przedstawiłam także monografię ośrodka, opierając się o udostępnione mi przez placówkę dokumenty. Opisałam programy profilaktyczne, metody pracy z wychowankami, formy zajęć prowadzone w placówce oraz regulamin i etap powstania ośrodka. Ostatnim rozdziałem są przeprowadzone przeze mnie badania, które miały na celu odpowiedzenie na pytanie: Czy uwarunkowania rodzinne mają wpływ na niedostosowanie się społeczne młodzieży przebywającej w ośrodku? Posłużyłam się metoda ankietową z pytaniami zamkniętymi, półotwartymi i otwartymi. Badania ostatecznie odpowiedziały twierdząco na pytanie, a ich szczegółowa analiza została zawarta w pracy. Głównym celem mojej pracy było przedstawienie w jaki sposób Katolicki Ośrodek Wychowania i terapii Młodzieży w Bielsku- Białej prowadzi resocjalizację swoich podopiecznych oraz z jakimi problemami się oni zmagają.

Konflikty w społeczeństwie a co za tym idzie również w organizacjach stanowią nieodłączną część interakcji międzyludzkich. Przez wiele stuleci problem ten traktowany był jako czynnik dysfunkcyjny, zagrażający sprawnemu prosperowaniu firmy. Obecnie coraz częściej mówi się o pozytywnych aspektach, jakie może przynieść sprawne zarządzanie konfliktem w organizacji. Posługując się analizą literatury, chciałbym w niniejszej pracy pokazać, jakie edukacyjne korzyści mogą wynieść dorośli zaangażowani w rozwiązanie danego konfliktu na przestrzeni organizacyjnej, przy wykorzystaniu teorii andragogicznych oraz znajomości teorii z zakresu konfliktu i interakcji w zespołach.

Praca porusza temat ojcostwa, jako jednego z obszarów, w którym aktualnie dokonuje się wiele zmian. W pierwszym rozdziale pracy przybliżone zostały definicje ojcostwa z pedagogicznego, biologicznego oraz prawnego punktu widzenia. Następna część pracy jest poświęcona rolom, które pełni ojciec oraz jego zaangażowaniu w prawidłowy rozwój dziecka. W dalszej części pracy dokonuję próby porównania ojcostwa na przestrzeni lat. Rozdział drugi w całości dotyczy współczesnego obrazu ojcostwa. Zostały w nim przybliżone zmiany, które miały wpływ na aktualny charakter ojcostwa. Ostatnią- trzecią część pracy stanowi opis autorskiego warsztatu, skierowanego do młodych mężczyzn. Celem tego warsztatu jest rozwijanie wśród młodych mężczyzn umiejętności świadomego pełnienia roli ojca, a także uświadomienia jak bardzo istotne jest budowanie poprawnych relacji rodzinnych oraz zainspirowanie do bycia odpowiedzialnym i współuczestniczącym w życiu dziecka ojcem.

W obecnych czasach zjawisko bezrobocia dotyka coraz więcej ludzi. Pozostawieni bez pracy bezrobotni, muszą się zmierzyć z otaczającą rzeczywistością. Szczególnie trudna sytuacja dotyczy osób po pięćdziesiątym roku życia. W momencie utraty pracy muszą się oni liczyć z ogromnym trudem jej ponownego znalezienia. Poszukując pracy przegrywają oni z osobami młodymi. Mimo posiadanego doświadczenia nie spełniają oni wielu innych wymagań. Oferty pracy nie są dostosowane do ich potrzeb, związanych z wiekiem. Często muszą się oni zmierzyć z dyskryminacją i stereotypami dotyczącymi tej grupy wiekowej. Bezrobotni, mieszkający w małych miasteczkach lub na terenach wiejskich mają utrudniony dostęp do zatrudnienia. Bezrobocie występujące w powiecie wieluńskim ma w dużej mierze charakter sezonowy, dlatego wzrasta ono w miesiącach jesiennych oraz zimowych.

Pierwszy rozdział pracy poświęcony jest zagadnieniom związanym ze związkami uczuciowymi w ponowoczesności. Przytaczam w nim definicje ponowoczesności obecne w literaturze przedmiotu oraz wyjaśniłam czym charakteryzuje się ta epoka. W drugim podrozdziale opisałam czym jest miłość i jakie są jej składniki, a także przedstawiłam etapy rozwoju związku miłosnego. W ostatniej części pierwszego rozdziału pokazałam jak obecnie wyglądają związki uczuciowe w opiniach Polaków. Drugi rozdział mojej pracy dotyczy przemian, jakie dokonały się w sposobach nawiązywania i funkcjonowania w związkach uczuciowych w ponowoczesności. Swoje rozważania rozpoczęłam od wypisania kryteriów, jakimi kierują się ludzie, wybierając potencjalnego partnera. Ponadto opisałam popularne w dzisiejszych czasach tworzenie się związków miłosnych w przestrzeni wirtualnej, a także zjawisko, jakim jest funkcjonowanie związków na odległość. Nie sposób pominąć również faktu, jakim jest zacieranie się tradycyjnych ról kobiecych i męskich w związkach uczuciowych, temu zagadnieniu poświęciłam trzeci podrozdział omawianego rozdziału. Następnie opisałam czym charakteryzują się popularne formy związków nieformalnych takich jak kohabitacja i związki typu LAT oraz kto się na nie decyduje. Rozdział zakończyłam omówieniem zagadnienia niewierności w związkach uczuciowych oraz tematu rozpadu tychże związków. Ostatni rozdział moje pracy jest opisem autorskiego warsztatu uświadamiającego powyżej wspomniane przemiany młodym dorosłym. Opis warsztatu poprzedziłam krótkim opisaniem teorii związanej ze szkoleniami, uczestnikami szkoleń, czyli grupą i trenerem, a także z cyklem procesu uczenia się Davida Kolba.

Tematem mojej pracy są cechy psychopatii a ich odniesienie do postaw społecznych młodzieży gimnazjalnej. Głównym problemem na który poszukuje odpowiedzi to czy istnieje związek między cechami psychopatii w tym wielkiej triady osobowość, narcyzmu oraz makiawelizmu a postawą społeczną uczniów. Praca składa się z 3 rozdziałów. Pierwszy rozdział przedstawia teoretyczne wyjaśnienie psychopatii oraz postaw społecznych młodzieży .W rozdziale drugim opisałam metodologię badań, czyli problemy i hipotezy które przyjęłam w pracy, metody badania, oraz krótki opis grupy badawczej, zmienne zależne ,niezależne oraz ich wskaźniki. Stawiając hipotezy do pracy przyjęłam, że postawy antyspołeczne łączą się z wysokim nasileniem każdej z cech psychopatii czyli : bezduszności,zuchwałości, rozhamowania, narcyzmu, makiawelizmu oraz zachowań antyspołecznych. Założyłam też, że postawy antyspołeczne łączą się z nasileniem każdej z cech psychopatii..Natomiast o postawie prospołecznej świadczyła postawa legalistyczna, motywacja do nauki,religijność, więź z rodzicami i nauczycielami. Metodą zastosowaną w moich badaniach jest sondaż diagnostyczny przeprowadzony na populacji 369 uczniów szkół gimnazjalnych.. Diagnozy dokonałam za pomocą przesiewowej skali psychopatii. Analiza wyników badań została zaprezentowana i opisana w rozdziale trzecim.

Tematem niniejszej pracy jest autodestruktywność pośrednia oraz dokonywanie oszustw szkolnych przez uczniów. Praca została podzielona na trzy części: studialną, metodologiczną i badawczą. Celem pierwszej części – teoretycznej jest charakterystyka autodestruktywności, zwłaszcza pośrednich jej form oraz omówienie najistotniejszych związanych z tym pojęciem zagadnień takich jak cechy temperamentu predysponujące do autodestruktywności oraz rodzaje motywacji do szkodzenia sobie. Przedstawione zostały także mechanizmy samoopieki i ochrony szerzej omawiane przez Khantziana; opisany został również problem poziomu świadomości dokonywania zachowań pośrednio autodestruktywnych. Zakończeniem części pierwszej jest odniesienie oszustw uczniowskich do wybranych teorii kryminologicznych. Część druga zawiera założenia metodologiczne przyjęte na potrzeby badań. Natomiast w części trzeciej przedstawiona została analiza wyników badań. Badania te dotyczyły porównania poziomu autodestruktywności z pięcioma zmiennymi odnoszącymi się do nieuczciwości uczniów: uprzednimi zachowaniami nieuczciwymi, pozytywną postawą wobec nieuczciwości, gotowością do takich zachowań, dyspozycją do dokonywania oszustw szkolnych oraz dyspozycją do nieuczciwości. Nie wszystkie hipotezy okazały się słusznymi założeniami, jednak niektóre z nich znalazły potwierdzenie w materiale empirycznym, inne zostały potwierdzone tylko częściowo.

Niniejsza praca odnosi się do internetu jako źródła budowania tożsamości. Opisane są w niej wybrane ujęcia tożsamości człowieka. Przywoływane teorie, definicje i spostrzeżenia dotyczą przestrzeni filozofii, psychologii, pedagogiki, antropologii i socjologii. Praca zawiera opis funkcjonowania internetu w przestrzeni codziennego życia oraz szans i zagrożeń, jakie wynikają z funkcjonowania jednostki w sieci. Rozdział III ukazuje przestrzenie występowania autoprezentacji człowieka oraz budowania sieciowego Ja. Ostatnia część pracy skupiona jest na analizie funkcjonowania internetowej tożsamości, na podstawie teorii przedstawionych w rozdziale I.

W pracy dyplomowej pt. ,,Bajkoterapia jako metoda redukująca lęki dziecięce. Opis autorskiego warsztatu dla rodziców dzieci w wieku przedszkolnym." wyjaśniono różnice między strachem, lękiem a fobią. Praca zawiera informacje na temat objawów oraz przyczyn lęków. Autor wyjaśnił jak lękliwe dziecko odbiera świat oraz wytłumaczył, że jeśli lęk nie zaburza codzienności jest normalnym zjawiskiem, który może być pozytywną emocją. W pracy opisano rodzaje lęków dziecięcych, w jaki sposób zachowuje się lękliwe dziecko oraz jak metoda odwrażliwiania i szczera rozmowa wpływa na redukcję lęków i zrozumienie świata. W drugim rozdziale autor wyjaśnił czym jest metoda bajkoterapii i w jaki sposób pomaga dzieciom przezwyciężyć lęk. W tym rozdziale ukazano również jaka jest rola literatury dziecięcej. Praca zawiera wiadomości na temat rodzajów bajek terapeutycznych, cech wspólnych, dotyczących konstrukcji trzech rodzajów bajek terapeutycznych. Autor opisał również psychologiczne sposoby oddziaływania bajki terapeutycznej oraz baśń jako formę terapii. Trzeci rozdział został przeznaczony do opisania autorskiego warsztatu przeznaczonego dla rodziców dzieci z przedszkola. Warsztat ten został zaprojektowany aby przybliżyć metodę bajkoterapii oraz nauczyć rodziców jak poprawnie pisać bajki terapeutyczne, które pomogą zredukować lęki dziecięce.

Celem mojej pracy jest wykształcenie zdrowych nawyków korzystania z nowych mediów wśród uczniów klas 1-3 szkoły podstawowej. Jest to praktyczny projekt opisujący pracę z dziećmi we współczesnym, technologicznym świecie. Sprzęty takie jak komputer, telewizor, komórki, konsole i wiele innych, na przestrzeni ostatnich lat stały się bardzo modne i potrzebne ludziom, dlatego też występują niemalże w każdym domu. Stały się codziennymi towarzyszami dzieci od najmłodszych lat. Jest to oczywiście bardzo dobry postęp, jednak musimy być świadomi jaki mają one na nas wpływ, a szczególnie na nasze dzieci. W konsekwencji mogą prowadzić do groźnych uzależnień, agresji, problemów zdrowotnych, a także kłopotów w nauce. W swojej pracy dokładnie przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 6-10 lat. Poza tym opisałam teoretyczne aspekty problemu, dokonałam analizy pojęć i oparłam się na przeprowadzonych badaniach w zakresie korzystania nowych mediów przez dzieci. Skupiłam się na tym jak dzieci spędzają swój wolny czas przed monitorami i na tym jak być powinno. Wnikliwie podałam możliwe konsekwencje złego użytkowania nowych mediów, a także wskazówki dla dzieci, rodziców i pedagogów, jak powinno się postępować i jakich zasad należy przestrzegać. Zaplanowałam i przeprowadziłam projekt działań ukierunkowany na kształtowanie racjonalnych nawyków wśród dzieci. Zastosowałam różnorodne metody i techniki pracy z grupą, aby w sposób aktywny i pomysłowy przekazać dzieciom tak ważne kwestie. Zajęcia zrealizowałam w Szkole Podstawowej w Bolesławcu, w marcu 2016 roku. Po przeprowadzonym projekcie, u dzieci wzrosła świadomość, co robią źle i jak powinni postępować. Dzieci nauczyły się, jak same mogą odpowiednio korzystać z nowych mediów, jak kontrolować swój czas i internetowe treści. Moim zdaniem udało mi się przeprowadzić zajęcia bez większych problemów, dzieci chętnie w nich uczestniczyły, zyskały odpowiednią wiedzę i umiejętności. Udało mi się zrealizować założone cele. Uczniowie w okresie wczesnoszkolnym świetnie sobie radzą z technicznym użytkowaniem nowych technologii, natomiast ja chciałam się skupić na tym jak "zdrowo", racjonalnie i bezpiecznie korzystać ze wszystkich nowoczesnych sprzętów znanych uczniom. Nie tylko rodzice i pedagodzy powinni być świadomi jak i przez ile czasu dziecko może korzystać ze sprzętów, nowych technologii, co oczywiście jest bardzo ważne, lecz także ich pociechy, mali uczniowie, gdyż oni również mogą sami decydować o tym jak chcą spędzić wolny czas. Dlatego właśnie należy edukować dzieci w tym zakresie od najmłodszych lat, gdyż te sprzęty oczywiście są im potrzebne i powinni potrafić się nimi obsługiwać, lecz należy wpoić im w tym racjonalny umiar i odpowiednie zasady, aby nie doprowadzić do sytuacji, że "klikną o jeden raz za dużo" i na własnej skórze poniosą tego konsekwencje, np. tracąc dobry wzrok, krzywiąc kręgosłup, nawiązując kontakt z kimś dla nich niebezpiecznym lub w

W swojej pracy opisałam potrzebę przekazywania postaw altruistycznych poprzez literaturę. Czytelnik dowiedzieć się może, jak cennym źródłem licznych wartości jest książka i sam obrać stanowisko w tej sprawie. Analizując charakterystykę rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym i dobierając odpowiednie metody i techniki pracy z podopiecznymi, stworzyłam konspekty pracy w świetlicy środowiskowej. Opierają się one na obserwacjach potrzeb podopiecznych, które pozwoliły mi dostrzec deficyt dobrych wartości. Ważne jest, aby przekazywać już od najmłodszych lat dobre wartości, którymi dziecko będzie posługiwać się w codziennym życiu. Ułatwi mu to podejmowanie decyzji oraz pobudzi empatię. Pomoc drugiemu człowiekowi, jest niezmiernie ważna, gdyż dzisiejsze środki masowego przekazu, kreują zakłamany wizerunek człowieka- indywidualistę- walczącego wyłącznie o swoje szczęście. Problematyczne staje się usytuowanie postaw altruistycznych na odpowiednim szczeblu w hierarchii wartości. Postawy prospołeczne nie są uznawane za pierwszorzędne, a jedynie liczy się własne dobro. Zamykamy oczy na drugiego człowieka, zapominając, że sami możemy kiedyś potrzebować pomocnej dłoni. Podopieczni powinni sami wytworzyć w sobie potrzebę pomagania. Ułatwimy im to, jeżeli odpowiednio dopasujemy zajęcia i podeprzemy je właściwą literaturą. Dając możliwość indywidualnej interpretacji dziecku, dajemy również pełną odpowiedzialność za podjęte decyzje. Dziecko nauczy się instynktownie wyciągać pomocną dłoń do innych i będzie znało własne pobudki ku temu. W dzisiejszych czasach sprawą priorytetową jest, aby dzieci dostrzegały potrzebę sięgania po literaturę . W dobie komputeryzacji, rozwoju technicznego i szerokiego dostępu do mediów, książka traci na wartości. To cenne źródło altruizmu i szerokiego spektrum postaw prospołecznych. Rozwija umiejętność podejmowania samodzielnych decyzji, pobudza wyobraźnię i rozwija kreatywność. Książka, jako „cichy terapeuta”, wspomaga podopiecznych w rozwoju psychicznym, jak i w złagodzeniu objawów niepowodzeń i zmartwień. Dziecko może utożsamić się z głównym bohaterem i zniwelować swój ciężar smutków. Literatura jest również doskonałym „wyciszaczem” złych emocji. Literatura terapeutyczna pozwala podjąć próbę refleksji nad własnymi poczynaniami, jak i nad zachowaniem innych. Uczeń, wzbogacony o nowe doświadczenia i przemyślenia, chętnie podejmie próbę zmiany złych nawyków. Istotne w tym celu jest dobranie odpowiedniej treści i umiejętna praca z tekstem. Dlaczego świetlica środowiskowa ? Jest to placówka, której wychowankami są zazwyczaj dzieci z rodzin z pewnymi deficytami lub dzieci, którym rodzice nie są w stanie zapewnić opieki i swoją obecność. W dużej mierze, można skupić się na zajęciach profilaktycznych, gdzie nie ma miejsca na przymus zaliczenia, czy oceniania. Jest to swobodna przestrzeń, w której dzieci nie tylko przyswajają materiał kanonu szkolnego, ale również spędzają miło czas pod opieką wykształconej kadry. Możemy

Głównym celem mojego projektu jest nauczenie dzieci racjonalnego korzystania z zasobów środowiska naturalnego, a także uwrażliwienie dzieci na rozumienie potrzeb człowieka i przyrody. Zainteresowałam się tym tematem, ponieważ dzisiejsze społeczeństwo zmaga się z wieloma problemami ekologicznymi, dlatego należy uświadamiać ludzi już od najmłodszych lat, że los przyrody jest w naszych rękach. Cykl zajęć jest skierowany do wychowanków świetlicy środowiskowej w wieku 6-12 lat. W rozdziale pierwszym poruszyłam problem edukacji ekologicznej. Wyjaśniłam podstawowe pojęcia z zakresu ekologii oraz wymieniłam cele edukacji proekologicznej. W rozdziale drugim dokonałam analizy rozwoju dzieci w wieku szkolnym. W rozdziale trzecim opisałam metody i formy pracy z dziećmi, którymi posługiwałam się podczas zajęć, a także zamieściłam scenariusze zajęć. Starałam się skutecznie łączyć teorię z praktyką. Większy nacisk stawiałam na działania praktyczne, aby dzieci mogły poprzez różnorodne ćwiczenia, zabawy i doświadczenia zdobywać wiedzę. W rozdziale czwartym znajduje się opis świetlicy środowiskowej „Bratnia dłoń” w Oleśnicy, w której przeprowadziłam projekt, a także opis grupy wychowanków, z którymi pracowałam. Następnie dokonałam analizy przeprowadzonych zajęć. Projekt składał się z czterech konspektów. Zajęcia zrealizowałam w kwietniu 2016 roku i odbywały się one raz w tygodniu. Założone przeze mnie cele zostały spełnione. Dzieci poznały potrzeby przyrody, a także sposoby dbania o nią. Zaprojektowany przeze mnie cykl projektu można również aplikować do placówek takich jak domy dziecka, świetlice szkół podstawowych, a także stosować w pracy podwórkowej z dziećmi.

Od pewnego czasu widoczny jest spadek liczby uczestników w organizacjach zrzeszających studentów, co przekłada się na zmniejszenie aktywności społecznej wśród młodych dorosłych. Jako studentka pedagogiki, na specjalności: edukacja dorosłych i marketing społeczny stworzyłam projekt, mający na celu zmotywowanie i zaangażowanie studentów do włączenia się w działania społeczne. Uważam bowiem, że aktywność społeczna młodego dorosłego jest bardzo istotnym czynnikiem kształtującym osobowość, umożliwia również poznanie swoich mocnych stron i ukierunkowanie na dalsze etapy życia. W pierwszym rozdziale omówiłam problematykę społeczeństwa obywatelskiego i aktywności społecznej, wyjaśniając ich definicje, opisując przejawy, funkcje oraz motywy i miejsca podejmowania działań. Poruszyłam również tematykę zadań rozwojowych okresu wczesnej dorosłości. Rozdział drugi skupia się wokół prezentacji projektu „Aplikujemy – Działamy – Tworzymy”. Przedstawiłam w nim sytuację problemową, opisałam swoje zamierzenia i cele oraz podjęłam się analizy środowiska Samorządu Studenckiego Uniwersytetu Wrocławskiego. Ostatni rozdział zawiera opis realizacji i ewaluacji całego projektu. Znajdują się w nim plany spotkań, proces ewaluacji całej pracy oraz wnioski i refleksje związane z pełnieniem przeze mnie funkcji organizatora projektu. Uzyskałam odpowiedź na sformułowane pytanie badawcze związane z realizacją projektu, tym samym zrealizowałam cele poniższego przedsięwzięcia. W moim przekonaniu mój projekt jest dobrym sposobem na z/motywowanie studentów do podejmowania szeroko pojmowanej aktywności. Mam nadzieję, że zaangażowanie i trud, jaki włożyłam w tę pracę, będą dalej owocować i pozwolą na motywowanie do działań coraz większej liczby studentów Uniwersytetu Wrocławskiego.

Moja praca licencjacka została poświęcona na opisanie problemów, jakimi są zaburzenia odżywiania, które obecnie spotyka wiele młodych kobiet. Opowiada o tym, jak zaburzenia te, w szczególności bulimia i anoreksja znacznie wpływają na funkcjonowanie młodych kobiet w wielu aspektach ich życia. W mojej pracy zostały wyjaśnione istoty tych zaburzeń, w jaki sposób powstają oraz jakie czynniki biologiczne, psychiczne, rodzinne oraz społeczno-kulturowe je determinują. Zostały przytoczone także objawy bulimii, czyli ich symptomatologia, która wskazuje, że młoda kobieta może zmagać się z tym zaburzeniem. Ważnym elementem pracy jest także ukazanie diagnozy różnicowej bulimii, dzięki której będzie można właściwie ją zdiagnozować wykluczając przy tym inne zaburzenia, których objawy mogą pokrywać się z bulimią. Przedstawiłam także profil osoby z bulimią, który wskazuje na to, w jakim wieku najczęściej zmagają się z nią kobiety, kiedy występują pierwsze objawy, co ją "motywuje" do trwania w tej chorobie, oraz jakie przejawy kompensacyjne obżarstwa stosuje i jak taka osoba postrzega siebie samą. W mojej pracy można także zapoznać się z profesjonalnymi klasyfikacjami takimi jak ICD-10 i DSM-VI-TR, wyznaczają one kryteria, na podstawie których można wnioskować o tym, że dana osoba zmaga się z bulimią. Nie zapomniałam również aby rozróżnić dwa występujące typy bulimii: typ przeczyszczający i nieprzeczyszczający. Równie ważnym elementem jest to, jakie następstwa psychiczne i fizyczne powoduje ta choroba, co wskazuje na to, że jest to zaburzenia zarówno ciała jak i umysłu. To wszystko sprowadza się do tego, aby przedstawić jak żarłoczność psychiczna wpływa na funkcjonowanie jednostki w życiu rodzinnym, jak i w środowisku pracy. Ukazuje to jak silnie bulimia rządzi życiem osoby, w nią uwikłanej. Praca ta zawiera również informacje, które poprzedzają podjęcie decyzji w sprawie leczenia zaburzeń odżywiania. Następnie został przedstawiony opis różnych form leczenia i terapii tych zaburzeń, wśród których zostały opisane poradniki, dla osób które same postanawiają sobie pomóc, grupy wsparcia, jako mniej inwazyjna forma pomocy, a także terapia poznawczo-behawioralna, psychoterapia podtrzymująca i terapia behawioralna. W tym można się dowiedzieć, gdzie i u kogo można szukać profesjonalnej pomocy. Do tego został stworzony autorski warsztat, którego celem jest przekazanie jego uczestnikom najważniejszych informacji dotyczących anoreksji i bulimii- ukazuje on przyczyny, objawy i następstwa tych zaburzeń. Natomiast dzięki stosowanym w warsztacie licznym metodom zarówno klasycznym i aktywizującym proces uczenia się w trakcie przeprowadzonego warsztatu pozwala na efektywną naukę. Wszystkie metody wykorzystane w warsztacie, oraz metoda, na wzór której mój warsztat powstał zostały opisane w rozdziale metodologicznym.

Głównym wątkiem pracy są podobieństwa społeczno-kulturowe i ich wpływ wzmacniający na relację doradca-klient w poradnictwie psychologiczno-pedagogicznym. Praca traktuje też o poradnictwie ogólnie oraz zawiera warsztat pomagający przyszłym doradcom.

Tytułem mojej pracy licencjackiej jest: „Zespół FAS- zagrożenia i konsekwencje dla rozwoju dziecka na przykładzie autorskiego projektu warsztatu dla adolescentów: Płodowy Zespół Alkoholowy FAS- jak go uniknąć i nie zaszkodzić swojemu dziecku?”. Pracą tą chciałabym zwrócić uwagę na istotność i powagę tego tematu. Nie jest on zbyt popularny, niewiele ludzi zdaje sobie z niego sprawę, stąd tak wiele przypadków tej choroby, na którą niestety nie ma lekarstwa. Mało kto również zdaje sobie sprawę z tego, że tak rozległe zaburzenie jak FAS ma tylko jedną przyczynę –alkohol spożywany w czasie ciąży. Kolejno w swoich rozdziałach omówię najważniejsze moim zdaniem kwestie dotyczące Płodowego Zespołu Alkoholowego. W pierwszym rozdziale skupiłam się na teoretycznym wyjaśnieniu tej choroby, podaniu jej definicji, a także na ukazaniu wpływających na nią teratogenów i jej przyczyn. Kolejna część zawiera opis defektów zdrowotnych dziecka w okresie prenatalnym, rozwój centralnego układu nerwowego i mózgu. Następnie przejdę do mitów dotyczących alkoholu i ciąży, jest ich bowiem bardzo wiele. W kolejnych punktach opiszę konsekwencje występujące u chorych w okresie niemowlęcym, wczesnego dzieciństwa, dojrzewania i dorosłości. Rozdział trzeci jest przeznaczony opisowi warsztatu, przez teoretyczne informacje na jego temat, po metody, które sama zastosowałam w swoim projekcie. Sam warsztat znajduje się w ostatnim, czwartym rozdziale.

Celem niniejszej pracy jest wykazanie zależności pomiędzy poziomem narcyzmu uczniów szkół ponad gimnazjalnych a uznaniem autorytetu rodziców oraz nauczycieli. W części teoretycznej pracy zawarte są wszystkie pojęcia, zagadnienia dotyczące narcyzmu oraz autorytetu, które pozwalają na zapoznanie się z przedmiotem badań. Na początku opisałam czym jest osobowość, aby lepiej zrozumieć mechanizmy działające u osób, które posiadają osobowość narcystyczną. Oparłam się na teorii powstawania narcyzmu według Z.Freuda, M.Klein, H. Kohuta oraz zapoznałam się klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10 oraz klasyfikacją zaburzeń DSM-IV. Nawiązałam również do mitu o Narcyzie w celach porównawczych, aby zauważyć różnice pomiędzy potocznym rozumieniem narcyzmu a naukową interpretacją tej osobowości. Drugim przedmiotem moich badań był autorytet a dokładnie sposób postrzegania rodziców oraz nauczycieli w kategorii autorytetu. W części teoretycznej opisuję ważną rolę i postawę rodzicielską oraz wychowawcy w procesie wychowania i tym samym budowania autorytetu. W moich badaniach wzięło udział 99 uczniów. Przebadałam 49 dziewcząt i 55 chłopców.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest wzmacnianie więzi rodzinnej u młodzieży w wieku gimnazjalnym w rodzinnym domu dziecka. Celem pracy jest ukazanie trudności w budowaniu więzi rodzinnej wśród podopiecznych oraz opiekunów w rodzinnej formie pieczy zastępczej oraz sposobów, jak można daną więź wzmacniać. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Pierwszy rozdział ukazuje rozwój fizyczny, poznawczy, społeczny, moralny i emocjonalny młodzieży w okresie dorastania. Następny rozdział opisuje placówkę – rodzinny dom dziecka, jego założenia, zadania, strukturę, budżet, instytucje wspierające RDD, metody i formy pracy opiekuńczo wychowawczej, a także pracowników oraz wychowanków. Kolejny rozdział poświęcony jest problematyce pracy, czyli więziom rodzinnym. Przedstawione jest pojęcie więzi, jej rodzaje, znaczenie w rozwoju człowieka, zaburzenie więzi, trudności w budowaniu więzi rodzinnej w RDD oraz możliwości wzmacniania jej. Czwarty rozdział opisuje placówkę, w której przeprowadziłam projekt. Rozdział ten odnosi się do zadań placówki, jej struktury oraz organizacji, budżetu, kadry oraz podopiecznych, przebywających w RDD. Ostatni rozdział zawiera projekt, na który składa się pięć konspektów, mających na celu wzmocnić więź rodzinną pomiędzy podopiecznymi, a opiekunami oraz między biologicznymi dziećmi opiekunów. Dzięki przeprowadzonym zajęciom zostały zrealizowane zamierzone cele, mające wzmocnić więź rodzinną. Wychowankowie nauczyli się jak konstruktywnie rozmawiać z innymi, poznali swoje mocne strony. Młodzież potrafi też wykonać grę planszową oraz zrobić sałatkę owocową i pizzę. Dzięki przeprowadzonym zajęciom podopieczni nauczyli się także pracować razem, wykonywać obowiązki wspólnymi siłami, a także doceniać wkład pracy innych osób. Wiedzą też jak zachować się podczas przygotowywania i spożywania posiłku.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci z świetlicy szkolnej w kwestii zaburzenia odżywiania jakim jest anoreksja. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ dotyczy on coraz większej liczby dzieci. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 11-13 lat. Dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu anoreksji zwracając uwagę zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. W związku z wykazywanymi przed wychowanków deficytami w zakresie zdrowego odżywiania oraz trybu życia zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich rozwój. Opierając się na metodach wzmacniających, zajęcia zrealizowałam na zajęciach dodatkowych w świetlicy szkolnej. Po przeprowadzonych zajęciach mogę stwierdzić, że uczniowie zostali zaopatrzeni w szeroki zasób informacji oraz wiedzy na temat zdrowego stylu życia. Problemem były ograniczone ramy czasowe, które nie pozwalały na zrealizowanie wszystkich zamierzonych przeze mnie celów w jednym bloku zajęciowym oraz fakt, iż nie wszystkie cele muszą się udać, ponieważ za każdym razem mamy do czynienia z inną grupą dzieci.

Praca nosi tytuł „Rola ojca w wychowaniu córki. Projekt autorskiego warsztatu“ i podejmuję tematykę roli ojca w wychowaniu córki oraz jego wpływu na jej przyszłe życie. Celem pracy było ukazanie istotności znaczenia ojca i jego relacji z córką. Praca podzielona jest na trzy rozdziały, w których zawarta została definicja ojca i ojcostwa, model i typy ojców, a także wyjaśnienie pojęcia kryzysu ojcostwa. Podjęłam również tematykę seksualności i cielesności młodej kobiety, która rozwija się poprzez odpowiednią relację z ojcem. W rozdziale drugim ujęłam wpływ ojca na kształtującą się tożsamość córki, natomiast rozdział trzeci opierał się na przedstawieniu warsztatu jako pomocy w procesie uczenia się oraz na opisie autorskiego warsztatu.

Celem mojej pracy było wspieranie dzieci w świetlicy szkolnej w kwestii rozwijania umiejętności efektywnego uczenia się. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ zauważyłam istniejące braki edukacyjne u wychowanków świetlicy, w której odbywałam praktykę. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 9-10 lat i dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu rozwoju poznawczego, szczególnie podejmowania czynności uczenia się oraz wykorzystywanych strategii, wskazując na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwe przeanalizowałam działalność Niepublicznej Szkoły Podstawowej Świdnickiego Stowarzyszenia Oświatowego „Bliżej Dziecka” w Świdnicy, w której uczniowie wykazują potrzebę wielokrotnego powtarzania treści z zajęć i pomocy w zadaniach opartych na czytanym tekście. Autorzy opisujący problematykę efektywnego uczenia się, definiują trudności edukacyjne jako brak umiejętności zdobywania wiedzy. Niniejsza praca opiera się na mnemotechnikach, czyli metodach rozwijających pamięć i wyobraźnię, z wykorzystaniem myślenia twórczego w postaci „żywego” obrazu, wspomagających proces organizowania treści i uczenia za pomocą skojarzeń. W czasie dwóch tygodni, w maju 2019 r., zrealizowałam pięć spotkań z podopiecznymi, na zajęciach dodatkowych w świetlicy szkolnej. Po przeprowadzonym cyklu zajęć i wykonanych przez dzieci zadań uważam, że udział w zajęciach, wzbogacił wiedzę wychowanków o funkcjonowaniu pamięci, sile wyobraźni połączonej z zabawą i sposobach efektywnego uczenia z wykorzystaniem mnemotechnik. Problem sprawiły zajęcia podczas których wychowankowie mieli zapisywać swoje pomysły na kartkach, brak Kodeksu regulującego zachowanie w czasie zajęć oraz nieprzygotowanie wystarczającej ilości zadań dla dzieci, które pracowały w szybszym tempie. Jednakże wszystkie założone cele zostały przeze mnie zrealizowane. Polecam taki cykl zajęć u dzieci w 3 klasie szkoły podstawowej, zmagających się z trudnościami w uczeniu się.

Praca zawiera podstawowe zagadnienia związane z przemocą, ze wszczególnym uwzględnieniem przemocy domowej wobec kobiet. Omawiane w niej są: rodzaje przemocy, konsekwencje przemocy wobec kobiet, wpływ alkoholu na przemoc domową, instytucje pomocowe.

Praca dotyczy związku pomiędzy kierunkiem studiów, jaki wybrali badani studenci, a ich opiniami związanymi ze zjawiskiem prostytucji i sponsoringu. Przeprowadzone badania miały charakter jakościowy. Ich celem było ustalenie, czy kierunek studiów wpływa na opinie i postawy studentów wobec osób prostytuujących się lub uprawiających sponsoring; na ich wiedzę dotyczącą przyczyn, konsekwencji oraz kwestii prawnych prostytucji, a także na ich poziom akceptacji wobec osób trudniących się nierządem. Do zgromadzenia niezbędnych danych został wykorzystany kwestionariusz ankiety, który wypełniło 165 studentów z regionów całej Polski. Podzielono ich na dwie grupy: 100 studentów studiów o charakterze niepedagogicznym oraz 65 studentów studiów o charakterze pedagogicznym. Otrzymane informacje pozwalają stwierdzić, iż kierunek studiów ma nieznaczny wpływ na opinie badanych dotyczące zjawiska prostytucji i sponsoringu. Różnice pomiędzy grupami ujawniły się jedynie w kwestiach dotyczących wyboru przez studentów ilości prostytuujących się / uprawiających sponsoring dorosłych kobiet, dziewcząt w wieku 13-18 lat oraz chłopców w wieku 13-18 lat. Istotne były też opinie studentów na temat grup osób, których wg. nich najbardziej dotyczy zjawisko sponsoringu.

Celem mojej pracy jest wspomaganie poczucia własnej wartości u dzieci w młodszym wieku szkolnym w obliczu sieroctwa w placówce socjalizacyjnej. Zainteresowałam się tym zagadnieniem z uwagi na problem, jaki występuje, podczas, gdy dziecko staje się opuszczone oraz, gdy trafia do instytucjonalnej pieczy zastępczej. W związku z tym, przeanalizowałam rozwój dziecka w okresie późnego dzieciństwa. Został także dokonany przegląd podstawowych pojęć związanych z tematem poczucia wartości oraz sieroctwa, głównie opartego na sieroctwie społecznym. W pracy zostały ukazane przyczyny oraz konsekwencje związane w niskim poczuciem własnej wartości, a także możliwości jego wspierania. Opisałam najważniejsze zagadnienia dotyczące funkcjonowania placówki opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, opierając się na działaniu Domu Dziecka im. św. Mikołaja Caritas Archidiecezji Wrocławskiej w Kątach Wrocławskich. Z uwagi na objawianie się u podopiecznych tej placówki możliwości występowania niskiej samooceny przejawiającej się brakiem wiary w siebie, częstym porównywaniem swojej osoby w stosunku do innych oraz pogorszeniem swojego zachowania, zaplanowałam projekt działań nakierowanych na ich optymalizację oraz rozwój ich samooceny. Opierając się głównie na metodzie pracy z grupą oraz metodach kontaktu bezpośredniego zajęcia zrealizowałam w maju w 2017 roku dwa razy w tygodniu. Po zakończeniu przeprowadzonych zajęć jestem w stanie stwierdzić, iż część podopiecznych nie sądziła, iż w oczach reszty grupy jest postrzegana w sposób pozytywny. Niektóre zajęcia stanowiły niewielki problem dla wychowanków. Początkowo nie były w stanie wymyślić słów, które opisywały ich w sposób pozytywny. Były z tego powodu trochę smutne oraz przejawiały brak wiary do swojej osoby. Mogę stwierdzić, iż założone cele zostały zrealizowane.