W związku z tym, że zainteresowałam się problematyką bezpieczeństwa dzieci, celem mojej pracy było rozwinięcie u wychowanków w świetlicy szkolnej bezpiecznych zachowań i umiejętności, które pomogą im uchronić się przed niebezpieczeństwami i czyhającymi na nich zagrożeniami. Projekt skierowałam do dzieci w wieku wczesnoszkolnym, ponieważ jest to szczególny czas, w którym wychowankowie zmieniają swoje środowisko na nowe, szkolne dlatego też opisałam rozwój oraz funkcjonowanie dzieci w tym wieku na wielu płaszczyznach: społecznej, moralnej, fizycznej, emocjonalnej oraz poznawczej. Dokonałam podstawowej analizy znaczenia pojęć: niebezpieczeństwa i zagrożenia na podstawie literatury przedmiotu, aby zrozumieć istotę problemu, a także wskazałam na możliwości rozwijania bezpiecznych zachowań i umiejętności u dzieci przy pomocy odpowiednich osób oraz wsparciu i współpracy innych instytucji, dzięki którym możliwe jest uchronienie najmłodszych przed zagrożeniami. W swojej pracy opisałam również funkcjonowanie świetlic szkolnych w oparciu o literaturę oraz akty prawne, a także swoją docelową placówkę, gdzie realizowałam projekt, co pozwoliło na zorientowanie się w metodach pracy z wychowankami a także nad umiejscowieniem mojego tematu pracy w programie zajęć świetlicowych. Dzięki wnioskom wysnutym po rozmowach z wychowawcami świetlicy, zaplanowałam cykl zajęć dotyczących bezpieczeństwa, dotykając takich sfer funkcjonowania, w których wychowankowie mogą przejawiać problemy, między innymi: bezpieczeństwo w domu, w szkole, na drodze, w kontaktach z innymi ludźmi oraz umiejętność wezwania pomocy. Aby rozwinąć u dzieci bezpieczne zachowania i umiejętności, pominęłam metodę pogadanki, natomiast zastosowałam takie metody, które miały na celu zaktywizować wychowanków i zachęcić do działania, między innymi: metody ćwiczeniowe, stawianie dzieciom zadań do wykonania, dramę, opierając się również na formie pracy grupowej. Zajęcia zrealizowałam w terminie od marca do kwietnia 2016 roku, każe z nich odbywało się raz w tygodniu, w godzinach popołudniowych. Po przeprowadzonych zajęciach mogę stwierdzić, że u wychowanków znacznie rozwinęła się wiedza dotycząca bezpiecznych zachowań i umiejętności, radzenia sobie w sytuacji niebezpieczeństwa a duża ilość pytań od wychowanków kierowana w moją stronę także świadczyła o ich zainteresowaniu tematem bezpieczeństwa. Generalnie wcześniej założone cele zostały zrealizowane, udało mi się przeprowadzić wszystkie zajęcia, ponadto stwierdziłam, że gdybym miała ponownie prowadzić zajęcia, niektóre z zadań, ćwiczeń nieco bym zmieniła, jeszcze bardziej zwracając uwagę na pracę w grupach oraz stosując więcej metod aktywizujących.

Tematem mojej pracy dyplomowej jest „Używanie środków psychoaktywnych przez młodzież w świetle teorii resiliencji”. Praca się z trzech części. Pierwsza poświęcona jest analizie teoretycznej istoty uzależnienia oraz substancjom psychoaktywnym. Druga część podejmuje temat profilaktyki. Zawiera opis definicji, celów i poziomów profilaktyki uzależnień, oraz odpowiada na pytanie czym jest współczesna profilaktyka uzależnień. Praca zawiera tło teoretyczne współczesnej profilaktyki uzależnień oraz rzetelny opis teorii odporności – nazywanej również koncepcją resilience. Trzecia część to metodologia oraz badania z wnioskami. Badania zostały przeprowadzone na terenie województwa dolnośląskiego na populacji 236 uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Zmienną zależną w moich badaniach jest postawa młodzieży wobec używania substancji psychoaktywnych. Zjawiskiem, które poddałam analizie są: przekonania respondentów o sensowności używania narkotyków, dotychczasowe doświadczenia przebadanej młodzieży z narkotykami oraz deklarowana gotowość do ich użycia narkotyków w przyszłości. Głównym problemem, który poddałam rzetelnej analizie, jest pytanie o związek pomiędzy postawami młodzieży wobec używania substancji psychoaktywnych a resiliencją indywidualną oraz resiliencją systemu rodzinnego. Na bazie przytoczonego ogólnego problemu badawczego wyszczególniłam zestaw kilku hipotez. Na podstawie analizy danych wyłoniłam stosowne wnioski. Przeanalizowanie stosowania przez młodzież substancji psychoaktywnych w świetle teorii odporność, pozwoliło mi dojść do konkluzji, iż dla współczesnej profilaktyki antynarkotykowej ma znaczenie: podnoszenie kompetencji indywidualnych jednostki, wspomaganie jednostki psychologicznie i edukacyjnie, kształtowanie dobrych relacji rodziny, budowanie zdrowych kontaktów na linii dziecko – rodzic oraz wzmacnianie kontroli rodzica nad dzieckiem. Dla profilaktyki uzależnień skuteczniejsze jest kształtowanie relacji rodzinnych niż późniejsze rozwijanie kompetencji osobistych dziecka.

Praca podejmuje temat związku między postawami rodzicielskimi ojców i matek, a używaniem substancji psychoaktywnych przez młodzież w wieku licealnym. W pierwszym rozdziale przedstawione zostały różne typologie postaw rodzicielskich, zarówno autorów zagranicznych – L. Kanner, J. Makarovic oraz polskich- M. Ziemska, M. Plopa. Dokonano również przeglądu klasyfikacji substancji psychoaktywnych autorstwa organizacji międzynarodowych, a także dostępnych w literaturze przedmiotu. Zasadniczą część pracy stanowi analiza wyników badań zrealizowanych metodą sondażu diagnostycznego na próbie 107 osób – uczniów wrocławskiego liceum. Analizowana była zależność między pięcioma postawami rodzicielskimi z klasyfikacji M. Plopa – akceptacja, nadmierne wymaganie, autonomia, niekonsekwencja i nadmierna ochrona, a używaniem substancji psychoaktywnych (palenie papierosów, palenie marihuany, mocne upicie się, użycie dopalacza, użycie amfetaminy, użycie innego narkotyku). Wśród wniosków płynących z badania należałoby wymienić, iż postawa akceptacji najsilniej koreluje z używaniem substancji psychoaktywnych. Młodzież częściej deklaruje palenie papierosów oraz marihuany, a także mocne upicie się w ciągu okresu trzech miesięcy przed momentem badania, niż użycie dopalacza, zażycia amfetaminy czy innego narkotyku. Zaś najważniejszym wnioskiem podsumowującym całą pracę jest ten mówiący, iż używanie substancji psychoaktywnych koreluje z postawami rodzicielskimi ojców i matek, co zostało udowodnione poprzez weryfikacje postawionych hipotez badawczych.

Projektowanie programów kształcenia dorosłych, z uwzględnieniem ich potrzeb i możliwości psychofizycznych, pełni ważną rolę. Stwarza osobom dorosłym sprzyjające warunki nabywania nowych kompetencji. Praca poświęcona jest zagadnieniom związanym z dorosłością, rozwojem w tym okresie oraz badaniu potrzeb edukacyjnych, określaniu celów i wyboru programu szkoleń. W pierwszym rozdziale definiuję, kim jest „dorosły”, co świadczy, poza wiekiem, o staniu się nim, według jakich modeli przebiega zdobywanie przez niego wiedzy. Zwracam również uwagę na rozwój kompetencji poznawczych u osób dorosłych. Mamy rok 2016 i także dziś często spotkać można się z wypowiedziami dojrzałych ludzi, że: „nauka jest nie dla mnie”, „już wszystko wiem”, „to dzieci mają się uczyć” itp. Dlatego też powołuje się również na koncepcję longlife learning. Dla żyjących w społeczeństwie wiedzy, informacja jest najcenniejszą walutą. Dlatego ważną rolę odgrywa, poza rozbudzeniem świadomości i potrzeby edukacji, projektowanie programów kształcenia dorosłych, uwzględniających ich potrzeby i możliwości psychofizyczne. Drugi rozdział mojej pracy poświęcony jest zaangażowaniu dorosłych w kształcenie. Skupiłam się tutaj na istocie szkoleń, dlaczego i dla kogo są organizowane oraz jakie niosą za sobą cele. Następnie, opierając się na statystykach dostępnych w Internecie, przyjrzałam się, jak wyglądała w Polsce aktywność zawodowa dorosłych w ostatnich latach. Trzeci, ostatni rozdział dotyczy dostosowania wymagań edukacyjnych dla osób dorosłych. Przedstawiam tutaj istotę prowadzenia badań rynku, które są niezwykle ważne przy przygotowaniu projektu kształcenia. Ostatni podrozdział mojej pracy dotyczy projektowania szkoleń ze względu na zapotrzebowanie. Opisuje teoretycznie, jakie kroki należy podjąć, aby przygotować program z potencjałem edukacyjnym.

Praca licencjacka dotyczy satysfakcji ze związku. Celem pracy jest pokazanie, jak istotną rolę w szczęśliwych związkach pełnią satysfakcja i poczucie wysokiej jakości związku. Równie istotne stało się ukazanie, jakie zagrożenia czyhają na udaną relację, a także jak można ich uniknąć. Pierwszy rozdział pracy skupia się na czynnikach, które definiują satysfakcjonujący związek. Są to kolejno: miłość, jakość i trwałość związku, a także komunikacja. Następnie koncentruje się na aspekcie relacji w kontekście małżeństwa. Nawiązuje również do kwestii struktury małżeństwa we współczesności, a w końcowej części pierwszego rozdziału koncentruje się na rolach, jakie kobieta i mężczyzna podejmują, wstępując w związek małżeński.Drugi rozdział opowiada o znaczeniu satysfakcji dla budowania, a także kontynuowania i podtrzymywania relacji, sugeruje, jakie mogą być przyczyny zawiązywania się konfliktów w związku i czynnikach, jakie prowadzą do jego rozkładu. Następnie przedstawia sposoby na poprawę relacji oraz czynniki stymulujące satysfakcję ze związku, a także zaznacza, jak ważną rolę w budowaniu relacji pełnią pozytywne emocje. Ostatni rozdział dotyczy metodyki prowadzenia szkoleń. W rozdziale tym zaprezentowany został także warsztat dla par, którego kolejne sesje pozwalają obojgu partnerom na poznanie siebie, przekazują podstawową wiedzę dotyczącą właściwej komunikacji, dają wskazówki, jak radzić sobie z konfliktami, a także pomagają budować zaufanie i dbać o nie.

Zjawisko wandalizmu jest problemem powszechnym, występującym w społeczeństwie od wieków. Czyny chuligańskie szczególnie zauważalne są w dużych miastach, w których bycie incognito jest na na początku dziennym. W niniejszej pracy zostały opisane najważniejsze terminy dotyczące czynów chuliganskich, teorie naukowe wyjaśniające genezę zjawiska, oraz typologie i grupy czynników. Celem pracy było wyjaśnienie, dlaczego młodzi ludzie zaczynający dorosłe życie popełniają akty wandalizmu. Mając na uwadze ukazanie problemu wandalizmu, oraz zebranie podstawowej wiedzy, opinii i działań młodych ludzi zostały przeprowadzone badania. Badania zostały przeprowadzone za pomocą kwestionariusza ankiety w szkołach powiatu Głubczyckiego. Na podstawie zebranego materiału sformułowano istotne wnioski.

Moja praca liczy trzy rozdziały, z czego dwa pierwsze są rozdziałami teoretycznymi, a ostatni warsztatem skierowanym do gimnazjalistów, którego celem jest przygotowanie ich do przeciwdziałania uzależnieniu się od Internetu. W pierwszym rozdziale mojej pracy opisuję czym tak właściwie jest Internet. Skupiłam się na zdefiniowaniu tego pojęcia i przedstawieniu jego krótkiej historii. Następnie przedstawiam funkcję Internetu, a także omawiam możliwości i zagrożenia z nim związane. W tym rozdziale nawiązuję również do tego jak ważny w życiu współczesnych Polaków jest Internet. W ostatniej części pierwszego rozdziału ukazuję Internet jako przestrzeń edukacyjną, która niewątpliwie oddziałuje na młodzież w wieku szkolnym, często o wiele skuteczniej niż wychowawca lub rodzice. W drugim rozdziale mojej pracy licencjackiej przybliżam pojęcie uzależnienia od Internetu. Na początku wyjaśniam czym jest uzależnienie od substancji i czym różni się od nowej dziedziny uzależnień, w których substancja nie odgrywa żadnej roli. W dalszej części mojej pracy przedstawiam przyczyny uzależniane od Internetu; zwracam też uwagę na grupy szczególnie narażone na patologiczne korzystanie z cyberprzestrzeni. W podrozdziale tym poruszam również temat objawów uzależnienia od Internetu. Zwracam również uwagę na szkodliwe skutki nadmiernego korzystania z Internetu, dotyczących aspektu fizycznego, jak bóle głowy, otyłość wady wzroku itp., jak i te dotykające sfery psychologicznej człowieka, między innymi problemów z zaniżoną samooceną, obniżeniem się kontaktów z rówieśnikami, wykluczeniem z życia społecznego, wzrostem agresji. W ostatniej części tego rozdziału poruszam temat prewencji i leczenia uzależnienia od Internetu, odnoszę się do form terapii oferowanej w Polsce i zagranicą. Trzeci rozdział pracy jest opisem autorskiego warsztatu skierowanego dla młodzieży w wieku gimnazjalnym. Warsztat ten dotyczy zapobiegania uzależnieniu od Internetu. W tym rozdziale znajduje się także dokładnie opisana sesji warsztatu, którą udało mi się przeprowadzić w Publicznym Gimnazjum Nr 1 im. Sybiraków w Świebodzicach. Dodatkowo w trzecim rozdziale przybliżam teorię uczenia się przez doświadczenie stworzoną przez Davida Kolba i opiszę cykl uczenia się oparty na jego teorii. Wspominam również czym jest szkolenie i jakie metody są w nim wykorzystywane.

Praca jest poświęcona tematyce motywacji ludzi dorosłych do podejmowania aktywności edukacyjnej w ciągu całego życia. W wyniku zmian na przestrzeni ostatnich lat, edukacja dorosłych urosła do rangi podstawowej i niezbędnej aktywności, która trwa przez całe życie człowieka. Ponowoczesność, charakteryzująca się wielością poglądów oraz stylów życia, sprawia, iż edukacja szkolna jest niewystarczająca, zważając na tempo zmian, jakie mają miejsce w społeczeństwie wiedzy. Tempo rozwoju społeczeństwa zmusza człowieka do permanentnego pogłębiania i poszerzania wiedzy, w celu świadomego funkcjonowania w zmiennej rzeczywistości.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej jest samotność młodych dorosłych we współczesnych czasach. Celem głównym tej pracy jest rozpoznanie oraz charakter zjawiska samotności, którego doświadczają młode pokolenia. Praca składa się z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy poświęcony jest rozważaniom teoretycznym, które dotyczą głównego tematu pracy. W jego podrozdziałach znajdują się teoretyczne rozważania dotycząca samotności oraz wczesnej dorosłości w wybranych koncepcjach. Umieszczona została w nim także krótka charakterystyka czasów współczesnych. Rozdział drugi przedstawia teoretyczne podstawy diagnozy. Zostały w nim opisane metody oraz techniki, które posłużyły w zebraniu danych dotyczących badanego w pracy zjawiska samotności. Przybliża on również pojęcia takie, jak diagnoza, cel, problemy i pytania badawcze. Rozdział trzeci stanowi ewaluację dokonanych działań diagnostycznych. Znajduje się w nim także próbą skonfrontowania zebranej w poprzednich rozdziałach wiedzy teoretycznej o samotności młodych dorosłych, z danymi, uzyskanymi w procesie badań własnych. Badania przeprowadzone zostały z trzema osobami mieszczącymi się w ogólnych ramach etapu wczesnej dorosłości.

Tematem pracy jest "Rozwijanie aktywności twórczej jako sposób na wybór ścieżki życiowej.Opis autorskiego warsztatu dla uczniów klas 1 liceum. Pierwszy rozdział zawiera informacje na temat teoretycznych założeń i koncepcji twórczości człowieka, charakterystyki twórczości i kreatywności, teorii twórczości codziennej, informacje na temat trenowania twórczości oraz zasady twórczego rozwiązywania problemów. Drugi rozdział poświęcony jest procesowi podejmowania decyzji, definicji wyboru oraz zawiera zasady formułowania celów według teorii SMART. W kolejnym, trzecim rozdziale znajdują się informacje na temat metodyki organizacji szkoleń, definicje warsztatu i szkolenia. Rozdział jest także o roli trenera, teoretycznych założeniach koncepcji uczenia się przez doświadczenie według Davida Kolba. Ostatni rozdział zawiera także opis autorskiego warsztatu pod tytułem: "Popatrz w przyszłość i uwolnij swoją wyobraźnię". Przesłanki dotyczące rozważań nad psychopedagogicznymi uwarunkowaniami związanymi z rozwojem kreatywności ludzi wskazują na to, że w najbliższym czasie rosnąć będzie zainteresowanie związane z tym zagadnieniem.

W części teoretycznej zostało zdefiniowane pojęcie dewiacji społecznej i przestępstwa oraz wyodrębniono kategorie zachowań przestępczych w ujęciu kodeksowym. W części metodologicznej zostały sformułowane pytania badawcze dotyczące związku pomiędzy zaawansowaniem edukacyjnym, płcią oraz poziomem empatii a postawami studentów wobec różnych postaci dewiacji. Zależności były sprawdzane pod względem statystycznym przy użyciu jednoczynnikowej analizy wariancji. Testowano punitywność wobec poszczególnych kategorii dewiacji społecznych oraz stopień potępienia czynu. Analiza wykonana na populacji 60 osób w odniesieniu do większości różnic przyniosła wynik nieistotny. Istotne zależności stwierdzono w odniesieniu do: stopnia potępienia przez kobiety i mężczyzn czynu włamania do czyjegoś mieszkania i kradzieży cennych dóbr, stopnia potępienia przez kobiety i mężczyzn oraz studentów kierunków pedagogicznych i niepedagogicznych pobicia z poważnym uszkodzeniem ciała, stopnia potępienia przez kobiety i mężczyzn oszustwa podatkowego dokonanego przez przedsiębiorcę oraz stopnia potępienia przez kobiety i mężczyzn sprzedaży narkotyków. Zależności stwierdzono także w kwestii punitywności zależnej od poziomu empatii, które odnosiły się do następujących czynów przestępczych: wielokrotne branie łapówek za załatwienie spraw przez urzędnika, celowe zniszczenie czyjegoś mienia oraz oszustwo podatkowe dokonane przez przedsiębiorcę.

Poniższa praca dotyczyć będzie uwarunkowań agresywności młodzieży. Praca składa się z trzech odrębnych rozdziałów. W pierwszym rozdziale chciałabym przedstawić teoretyczny kontekst agresywności i zachowań agresywnych. Zawarte w nim będą podstawowe definicje dotyczące badanego przeze mnie zjawiska. Następnie przedstawione zostaną indywidualne oraz rodzinne uwarunkowania agresywności młodzieży. Przedstawię też kilka grup poszczególnych uwarunkowań według różnych autorów. Na końcu rozdziału teoretycznego zawarte są teorie, które mogą przybliżyć i wyjaśnić skąd bierze się agresywność. W związku z tym, iż praca ta jest pracą badawczą kolejny rozdział dotyczył będzie metodologii badań. Początkowo wyjaśnię podstawowe pojęcia z zakresu metodologii, a następnie przedstawię w jaki sposób zostały zbadane wybrane przeze mnie zjawiska. W rozdziale tym zawarte też będą problemy i hipotezy, których słuszność sprawdzona zostanie w toku prowadzonych badań empirycznych. W ostatnim rozdziale opisane będą wyniki przeprowadzonych. Zostały one przeprowadzone na populacji 236 osób uczęszczających do liceum. W celu zebrania danych posłużono się ankietą. Z hipotez dotyczących indywidualnych uwarunkowań agresywności potwierdzenie uzyskała hipoteza dotycząca ugodowości oraz sumienności. Natomiast potwierdzenia nie uzyskały hipotezy dotyczące ekstrawertyzmu, neurotyczności oraz otwartości. Z hipotez dotyczących rodzinnych uwarunkowań wszystkie z nich (hipotez) uzyskały potwierdzenie. Praca zakończona została podsumowaniem.

Praca gotowość do zachowań narkotykowych wśród studentów i jej wybrane uwarunkowania jest pracą licencjacką, w której zajęłam się opisem oraz zbadaniem jakie czynniki wpływają na gotowość do sięgnięcia po narkotyk. W rozdziale pierwszym, teoretycznym, opisane zostały podstawowe pojęcia oraz teorie, na które powołuje się w całej swojej pracy. Rozdział drugi poświęcony został metodologicznym podstawą badań własnych. Opisane zostały tam problemy badawcze, hipotezy oraz metoda badawcza jak i sposób weryfikacji hipotez. W trzecim rozdziale przedstawione zostały wyniki badań własnych, w których badałam jak zmienne niezależne wpływają na aprobatę dla marihuany jak i aprobatę dla wspomagania się narkotykami w procesie uczenia się. Z badań wynika, że zmienne takie jak psychopatia, bezduszność, rozhamowanie, zuchwałość, makiawelizm, narcyzm, resilience indywidualna oraz resilience rodziny mogą mieć wpływ na gotowość do zachowań narkotykowych co wykazane zostało poprzez tabele. Pod każdą tabelą zamieszczony jest opis tabeli oraz potwierdzenie bądź nie stawianej hipotezy. Następnie przedstawione zostały wnioski z badań oraz podsumowanie całej pracy.

Moja praca miała na celu pomoc dzieciom w wieku wczesnoszkolnym w rozwijaniu sprawności manualnej. Za grupę docelową do realizacji projektu przyjęłam podopiecznych ze świetlicy szkolnej. Problem motoryczności u wychowanków zainteresował mnie głównie za sprawą grupy studentów z Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, angażujących dzieci i młodzież w działania artystyczne i dostrzegających ich deficyty szczególnie w rozwoju motoryki małej. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, a także podstawowych pojęć z zakresu sprawności motorycznych dzieci, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwy czynnik naprawczy. Opisałam także najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlic szkolnych, a szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy w szkole podstawowej nr 107 we Wrocławiu. Dostrzegłam, że wśród wychowanków tej placówki jest dość liczna grupa dzieci, wykazujących widoczne deficyty w zakresie sprawności motorycznej. Dlatego też zaplanowałam cykl zajęć, mających na celu wspomaganie rozwoju w tym zakresie. Posługując się zajęciami plastycznymi, wykorzystując nieznane dzieciom techniki plastyczne, zajęcia zrealizowałam w maju roku 2016, na przestrzeni dwóch tygodni. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u dzieci biorących udział w zajęciach, poprawiła się sprawność manualna, a ponadto zostały one zachęcone do podejmowania aktywności plastycznej. Cele moich zajęć zostały zrealizowane, choć niektóre z nich (na przykład z kolorowania) były problematyczne. Pierwsze, ponieważ konieczne było zmienienie techniki na ciekawszą, budzącą zainteresowanie dzieci, a także ostatnie, podczas których część dzieci była niechętna. Mimo wszystko mogę polecić takie warsztaty do realizacji w każdej grupie dzieci w wieku wczesnoszkolnym, liczącej od dziesięciu do dwudziestu pięciu osób, szczególnie w świetlicy szkolnej.

Tematem pracy jest kreowanie motywacji do uczenia się wśród młodzieży z domu dziecka. Niski poziom motywacji do nauki jest podstawowym problemem, z którym boryka się wiele placówek opiekuńczo-wychowawczych. W większości przypadków trudności wychowanków wynikają z sytuacji rodziny biologicznej, w której dorastali. Bardzo często dziecko przed trafieniem do placówki wychowywało się w środowisku hamującym rozwój intelektualny i kulturalny. Przekazywanie niewłaściwych wzorców i brak wsparcia ze strony najbliższych, przyczyniło się do obniżenia poczucia wartości, braku wiary w swoje możliwości i dużych zaległości w zakresie elementarnej wiedzy zarówno z przedmiotów humanistycznych jak i ścisłych. Projekt pedagogiczny został stworzony w oparciu o doświadczenie autorki, zdobyte w czasie działalności wolontariackiej w placówce SIEMACHA Spot 24/7, a także na podstawie literatury z zakresu psychologii rozwojowej dziecka, psychologii motywacji, pedagogiki rodziny. Praca składa się z części teoretycznej, zawierającej analizę teorii motywacji i procesu uczenia się, czynników i barier wpływających na poziom motywacji do nauki, a także możliwości kreowania i wspierania owej motywacji. Kluczową kwestią podkreślaną w projekcie jest wpływ sytuacji rodzinnej dziecka na poziom osiągnięć edukacyjnych. Część praktyczna pracy zawiera scenariusze zajęć wychowawczo-edukacyjnych mających pozytywnie wpłynąć na poziom motywacji do nauki. Konspekty zostały stworzone w oparciu o elementy terapii poznawczo-behawioralnej, która uwzględnia wpływ myśli i uczuć na zachowanie człowieka. W scenariuszach wykorzystane zostały także techniki efektywnego uczenia się i mnemotechniki, które mają na celu usprawnić proces przyswajania wiedzy przez wychowanków.

Cele pracy było aktywizacja dzieci różnych form spędzania czasu wolnego. Za pomocą gier, zabaw czy tańców integracyjnych pragnę zintegrować grupę, ale także posługując się metodą modelowani i oddziaływania wychowawczego rozwinąć kompetencje społeczne, komunikacje międzyludzką, wspomóc proces socjalizacji, współpracę w grupie, szacunek do drugiej osoby. Jak również zadbać o rozwój fizyczny dziecka. Dzięki posługiwaniu się różnymi formami pracy takimi jak: indywidualna, grupowa i zbiorowa mam okazję pracować z wychowankami na wszystkich poziomach socjalizacji grupy i jednostki. Praca składa się z czterech rozdziałów, a mianowicie dział dotyczący rozwojów dzieci; aspektu pedagogicznego; metody, formy, techniki, opis grupy i konspekty zajęć ostatnim podsumowującym rozdziałem jest refleksja pedagogiczna. Do swojego projektu napisałam cztery konspekty zajęć dla dzieci w wieku od 6 do 13 roku życia. Program dopisany jest placówki w której przeprowadziłam swoje zajęcia a mianowicie Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży "Źródełko" Wrocław- Leśnica. W refleksji pedagogicznej podsumowałam całą swoją pracę z dziećmi, uwzględniając wszystkie walory i wady wynikające z przeprowadzenia zajęć.

Praca porusza zagadnienia związane z aktywizacją zawodową na tle potrzeb i realnego obrazu polskiego rynku pracy. Celem pracy jest wykazanie, że aktywizacja zawodowa jest ważnym elementem kształtującym jakość rynku pracy. W pierwszej części pracy zawarto zagadnienia związane z bezrobociem oraz rynkiem pracy. Przytoczono tu definicję tych pojęć. Rozdział drugi przedstawia określenie aktywizacji zawodowej, mobilność pracowników pod względem ich kompetencji indywidualnych oraz organizacyjnych. Ostatni - trzeci rozdział odwołuje się do przykładów aktywizacji zawodowej w Polsce. Przedstawione zostały strategie walki z bezrobociem podejmowane przez państwo, ujęte zostało pośrednictwo pracy w polskich urzędach pracy, przedstawiona została działalność samorządów lokalnych oraz działów HR. Omówiono dokształcanie i przekwalifikowywanie pracowników w firmach oraz indywidualne strategie radzenia sobie z bezrobociem. W zakończeniu znalazły się płynące z analizy literatury przedmiotu wnioski. Przedstawiono także spis aktów prawnych, literatury oraz netografii.

Głównym założeniem pracy jest zachęcanie młodzieży gimnazjalnej do czytania. Cykl realizowanych zajęć miał miejsce na świetlicy szkolnej w Szkolne Gimnazjalnej w Stroniu Śląskim i odbywał się na przełomie marca i kwietnia 2016r. Zajęcia przeprowadzane były z uczniami II klasy gimnazjum. Uczniowie, uczęszczający do tej szkoły, z racji zamieszkania w małej miejscowości mają niewielki dostęp do nowych metod i form kształcenia. Najczęściej lekcje prowadzone są w tradycyjny i sprawdzony sposób, realizowany tak samo od lat. Młodzież rządna jest nowości i zajęć dostosowanych do ich zainteresowań. Niechętnie przystaje na proponowane przez nauczycieli tradycyjne modele kształcenia, a zwłaszcza dotyczy to przerabianych lektur i samego czytania. Z racji tego przeprowadzane przez mnie zajęcia były w miarę możliwości jak najlepiej dopasowywane do potrzeb i zainteresowań młodzieży. Każde zajęcia miały na celu oprócz zachęcania do czytania, przedstawiania różnych metod pomocnych w nauce, pokazywania literatury i patriotyzmu w nowoczesnym świecie, także aktywizowanie uczniów i zachęcanie ich do czynnego zaangażowania się w zajęcia. Owa klasa miała trudności z wystąpieniami na forum klasy, wobec czego zajęcia trzeba było modyfikować i dostosowywać do ich możliwości. Wiele zamierzonych zadań musiało zostać zmienionych, co poskutkowało pozytywnymi efektami i zaangażowaniem ze strony uczniów. Pierwsze zajęcia dotyczyły poezji kiedyś i dziś. Przedstawieni zostali wybitni twórcy poszczególnych epok oraz ich najbardziej znane dzieła, następnie młodzież miała okazję odnaleźć poezję współcześnie. Odsłuchali kilka piosenek w tekstami literackimi oraz obejrzeli fragmenty filmów, gdzie mogli odnaleźć swoich ulubionych artystów.W między czasie angażowani byli do wspólnej wymiany poglądów i dyskusji.Drugie zajęcia przedstawiały metody skutecznej nauki, efektywnego uczenia,zapamiętywania i czytania ze zrozumieniem. Następnie młodzież na wybranych lekturach miała możliwość wypróbowania danych metod. Trzecie zajęcia były o patriotyzmie w XXI wieku, czyli zachęcanie młodzieży do bycia patriotami współcześnie. Oprócz piosenek z treściami patriotycznymi uczniowie mieli okazję obejrzeć zabawny filmik z pytaniami dotyczącymi naszej ojczyzny, na które to pytania odpowiadali w często zabawny sposób, przypadkowi przechodnie w jednej z galerii handlowych. Przed filmikiem uczniowie sami musieli zmierzyć się z tymi pytania i następnie porównać z odpowiedziami z filmiku. Ta część zajęć przyniosła wiele śmiechu i radości ze strony uczniów i mojej. Ostatnie zajęcia miały otwierać twórczą stronę poprzez wykorzystanie dramy, jednak przez niechęć młodzieży do dużych wystąpień przedstawiane scenki zostały zmodyfikowane do gry w kalambury, przedstawianie przysłów w grupach i inne drobne gry i zabawy, które coraz mocniej angażowały i zachęcały uczniów. Zajęcia przebiegały pomyślnie, podczas ewaluacji po każdych zajęciach dowiadywałam się, że zajęcia się podobały, a kiedy brakowało czasu młodzież sa

Temat mojej pracy licencjackiej jest związany z moją osobistą działalnością w ramach Ochotniczej Straży Pożarnej w Olbrachcicach Wielkich, dlatego też chciałabym zachęcić dzieci w wieku wczesnoszkolny do aktywności społecznej i kulturalnej. Wiek wczesnoszkolny wybrałam dlatego, że jest to czas kiedy dziecko rozpoczyna naukę w szkole w związku z tym poszerza swoje kręgi towarzyskie i jego życie społeczne staje się bardziej intensywne. W mojej pracy wykorzystam jednostkę OSP, która jest przykładem działań w sferze kulturalnej i społecznej mieszkańców wsi Olbrachcice Wielkie. Dzieci będą mogły same doświadczyć tego jak to jest być strażakiem poprzez udział w Straży Grobowej w trakcie obchodów Świąt Wielkanocnych, będą miały okazje ubrać się w mundury strażackie i dowiedzą się jak wygląda praca strażaka, która nie dotyczy jedynie działalności w sferze ratowniczej ale również charakteryzuje się czynnym udziałem jej członków w życiu społecznym.

Motywacja to złożony i trudny proces, posiadający wiele znaczeń i teorii. Sprawia ona, że człowiek skłonny jest do podejmowania działań, które w określony sposób prowadzą do osiągnięcia zamierzonego celu. Menedżer jest osobą, która w odpowiedni sposób wykorzystuje umiejętności optymalnej motywacji siebie i innych. Dla zwiększenia efektywności działania powinien nieustannie się ewaluować. Poznając edukacyjne aspekty motywowania pracowników może zwiększyć szansę na lepsze wyniki odpowiadające współczesnym trendom i kierunkom.

Nasilające się zmiany w otoczeniu organizacji rozpoczęły okres dynamicznego ich rozwoju. Nastąpił wzrost aktywności w sferze uczenia się w celu osiągnięcia zdolności do odpowiedniego reagowania na pojawiające się trudności nowego, innowacyjnego świata zasiedlonego przez nowe społeczeństwo- społeczeństwo wiedzy. Wzrost dostępności zakumulowanej i możliwej do wykorzystania wiedzy, która stała się środkiem innowacji i wartościowania społecznego sprawił, że podniósł się średni poziom kształcenia i wykształcenia, a co za tym idzie, powstały nowe wyzwania w zarządzaniu przed współczesnymi menedżerami. Głównym obszarem zainteresowania pracy są: organizacje uczące się, nowy rodzaj pracowników-pracownicy wiedzy oraz kluczowe kompetencje menedżerskie niezbędne do skutecznego nimi zarządzania. Praca skupiona jest na kontekście ustawicznego uczenia się osób dorosłych, w tym przypadku menedżera i pracowników współczesnej organizacji. Przeanalizowane zostaną uwarunkowania i formy rozwoju kompetencji menedżerskich, koncepcja organizacji uczącej się i organizacyjne uczenie się, aspekt podejmowania wysiłku całożyciowego uczenia się oraz możliwość realizacji tych zamierzeń w obszarach współczesnej edukacji.

Celem niniejszej pracy było przedstawienie coachingu jako metody wspierającej proces samokształcenia w okresie starości. Temat jakim jest rozwój w okresie późnej dorosłości jest niezwykle ważnym zagadnieniem ze względu na starzenie się społeczeństwa,ale także na panujące przekonanie że ostatni okres w życiu człowieka wiąże się z czasem stagnacji i ciągłej udręki. Stosowanie metody coachingu nie tylko wpływa pozytywnie na proces samokształcenia seniorów,ale również jest możliwością na odnalezienie się w zupełnie nowych i niełatwych sytuacjach. W pracy została zanalizowana literatura dotycząca problematyki na,której podstawie można stwierdzić, iż samokształcenie seniorów podnosi produktywność społeczną i rozbudowuje kapitał społeczny starszego pokolenia.

Gdyby rozejrzeć się po strukturach jakiejkolwiek organizacji lub przedsiębiorstwa, to nie potrzeba, by długo się zastanawiać i dogłębnie analizować efektów pracy, aby zauważyć jak ważna jest rola menedżerów, osób zarządzających kapitałem intelektualnym. Niniejsza praca ma na celu zaprezentowanie kompetencji menedżera w kontekście zarządzania kapitałem intelektualnym. W dzisiejszych czasach umiejętności, kompetencje menedżerów a przede wszystkim ich zdolności do kierowania ludźmi stały się niezbędne, by dana firma dobrze prosperowała. Każda jednostka ma inny bagaż doświadczeń, kompetencji, umiejętności, dlatego tak ważne jest umiejętne zarządzanie i wydobywanie z pracowników ich wiedzy. Menedżer nie tylko musi potrafić wydobyć to, co w pracowniku najcenniejsze, ale także umiejętnie wspierać w tym rozwoju. W dzisiejszych czasach, w dobie ciągłych nowości, jednostki powinny nieustannie podnosić swoje kwalifikacje, by utrzymać pracę oraz, co ważniejsze nabywać coraz to nowe umiejętności. Pomóc im w tym może dobrze wykwalifikowany menedżer, który wesprze, pokaże możliwości rozwoju, udzieli odpowiednich rad, zmotywuje. W rozdziale I zwrócę uwagę na aspekty teoretyczne dotyczące zarządzania kapitałem intelektualnym. Przedstawię definicje kapitału intelektualnego a także opowiem o zarządzaniu wiedzą. Następnie przedstawię elementy składowe kapitału intelektualnego. Zwrócę także uwagę na modele zarządzania kapitałem intelektualnym oraz sposoby jego pomiaru. Opiszę również, jak kapitał intelektualny wpływa na wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw. Rozdział II poruszać będzie temat kompetencji i roli menedżera w kreowaniu kapitału intelektualnego. Przedstawię role, jakie ma menedżer w organizacjach uczących się. Zaprezentuję proces konstruowania kapitału intelektualnego, a także to jakie menedżer powinien posiadać kompetencje i pełnić role w konstruowaniu kapitału intelektualnego przedsiębiorstwa. Skuteczny menedżer powinien posiadać zdolności motywacyjne, dlatego w swojej pracy opiszę posiadane przez menedżera zdolności motywowania pracowników. Zwrócę również uwagę na wydobywanie produktywności z pracowników. Natomiast rozdział III składać się będzie z edukacyjnych aspektów doskonalenia, kształtowania i nabywania kompetencji menedżerskich. Przedstawię w jaki sposób menedżer może kształtować i doskonalić posiadane kompetencje. W dzisiejszych czasach, aby wykształcić dobrego, efektywnego menedżera napotyka się wiele trudności, w swojej pracy opiszę kilka z nich. Zwrócę uwagę na kompetencje menedżerskie, które są źródłem osiągnięcia sukcesu przez firmę. Na przykładzie przedsiębiorstwa McKinsey&Company przedstawię w jaki sposób w tej firmie, kształtowane są kompetencje menedżera.

Rozwój osobisty oraz podnoszenie kompetencji jest kluczowym elementem życia każdego człowieka. Ludzie poszukują swoich mocnych stron, które pomogą im osiągnąć sukces i spełnienie zarówno w życiu zawodowym i prywatnym. Rozwój globalizacji na rynku pracy prowokuje konkurentów do większej rywalizacji, przez co firma chcąc utrzymać się na wysokiej pozycji szuka wykwalifikowanych pracowników, aby pomogli im osiągnąć sukces. W tej sytuacji skuteczną bronią może być coaching rozwijający potencjał jednostek i wpływający na większą wydajność pracy. Przedmiotem prowadzonej przeze mnie analizy będzie proces coachingowy i jego zastosowanie w procesie uczenia się ludzi dorosłych. Pierwszy rozdział poświęcę rozwinięciu pojęcia coachingu, jego genezie, rodzajom oraz cechom charakterystycznym. Pozwoli mi to zapoznać się z najważniejszymi pojęciami odnoszącymi się do procesu coachingowego. Rozdział drugi dotyczyć będzie budowania relacji coacha z klientem. Rozpocznę od opisania prawidłowej postawy coacha, jego umiejętności do wykonywania zawodu oraz opiszę zasady panujące w coachingu. W trzecim rozdziale zestawię ze sobą coaching i proces uczenia się ludzi dorosłych. Następnie przedstawię modele uczenia się oraz nawiążę w pracy do tego jaki wpływ ma na to proces coachingu. Będzie to podstawą do analizy korzyści wynikających ze współpracy coacha z klientem.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest przedstawienie znaczenia szkolenia jako działania wspierającego rozwój pracowników w perspektywie roli współczesnego menadżera. W pierwszym rozdziale koncentruję się na teorii szkoleń wspominając o ich celach i rodzajach, a także poruszam temat aspektów uczenia się ludzi dorosłych. Drugi rozdział to opis kompetencji pracowników oraz ich potrzeb w miejscu pracy. Omówiłam, w nim także metody prowadzenia zajęć (wykład, odgrywanie ról, gry, e-learning) odnosząc się do pracy grupowej. W trzecim starałam się wyjaśnić jakie zadania spełnia współczesny menadżer i jaką rolę odgrywa w organizacji, wykorzystując przy tym swoje kompetencje. Ponadto zawarłam modele zarządzania wiedzą pracownika, które menadżer powinien znać oraz odniosłam się do sposobów motywacji pracowników.

Świat XXI wieku jest czasem, w którym gospodarka i społeczeństwo oparte są na wiedzy, a dyscyplina, jaką jest zarządzanie wiedzą nabiera coraz większego znaczenia. Organizacje muszą w taki sposób dysponować oraz pozyskiwać zasoby, aby następnie umiejętnie rozpoznawać wszelkie zmiany zachodzące na zewnątrz ich przedsiębiorstwa. Szybkie reakcje, ciągłe rozwijanie kompetencji, podnoszenie kwalifikacji i doszkalanie pracowników są ważnymi elementami, wpływającymi na to, czy dana organizacja będzie funkcjonowała, jako oparta na wiedzy. Wzrasta zapotrzebowanie na pracę umysłową. Organizacje uczące się dzięki kreatywności, otwartości na zmiany płynące z zewnątrz oraz trosce o kompetencje i kwalifikacje swoich pracowników, mają dużą przewagę na rynku konkurencyjnym. Motywowanie, szkolenie oraz ciągła ocena kapitału ludzkiego stają się bardzo korzystne dla przedsiębiorstwa, ponieważ dzięki temu kadra pracownicza jest w stanie reagować na zmiany i dostosowywać swoją pracę do zapotrzebowania konsumentów. Pierwszy rozdział pracy skupia się na procesie kształtowania definicji wiedzy, cechach i różnych sposobach w jej rozumieniu. Porusza zagadnienie zarządzanie wiedzą - różne perspektywy, funkcje, które pełni ono w organizacji i modele, jakie może przybierać. Ponadto zaprezentowane w nim zostały trzy filary systemu zarządzania wiedzą oraz wyjaśnione, czym jest uczenie się przez doświadczenie. Na koniec poruszony został temat wpływu kultury organizacji na zarządzanie w niej wiedzą. Koncepcje, definiowanie i tworzenie organizacji uczącej się to te elementy, które zostały zaprezentowane w drugim rozdziale - cechy, procesy i płaszczyzny organizacyjnego uczenia się oraz to w jaki sposób różne przedsiębiorstwa stają się tzw. organizacjami uczącymi się. W trzecim rozdziale omówiono problematykę związaną z pracownikami. Poruszone zostały kwestie ich pozyskiwania, tworzenia dla nich ścieżki kariery zawodowej oraz sposobach na rozwijanie kompetencji. Zaprezentowane zostały także teorie uczenia się ludzi dorosłych, sposoby motywowania ich do nauki i pracy. Na koniec przedstawiono funkcjonowanie coachingu względem motywacji pracowników.

Różnice między grupami społecznymi zacierają się. Wcale już nie oznacza to, iż dziecko z tzw. „dobrego domu” będzie posiadało cały wachlarz dobrych manier. Każdego dnia ludzie pędzą przed siebie i nie zwracają uwagi na takie podstawy, jakimi są np. zasady dobrego wychowania. To, co jednym wydaje się oczywiste, nie zawsze dla innych ludzi takie jest- tym bardziej dla dzieci, których nikt dobrych manier nie uczył, a tylko ich wymagał. Ten problem, czyli niewystarczająca wiedza i umiejętności dzieci w temacie kultury, dobrych manier, odpowiedniego zachowania można zauważyć u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Projekt „Rozwijanie kulturalnych zachowań u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy szkolnej” był skierowany właśnie do takich dzieci. Dzięki niemu dzieci znają zasady savoir-vivru oraz dobrych manier podczas spożywania posiłków. Potrafią dogadywać się ze sobą nawzajem. Rozumieją potrzebę odpowiedniego zachowania w miejscach publicznych oraz wiedzą, dlaczego warto zachowywać się grzecznie, wobec osób starszych.

Tematem niniejszej pracy jest kształtowanie umiejętności opiekuńczego funkcjonowania dzieci w wieku szkolnym w ośrodku hipoterapii. Praca składa się z czterech rozdziałów teoretycznych i projektu. W pierwszym z nich przeanalizowałam rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny, osobowości oraz moralny dziecka w wieku 10 – 12 lat. Drugi rozdział poświęcony został na wyjaśnienie podstawowych pojęć z zakresu opieki. Opisałam najważniejsze kwestie związane z tym zagadnieniem, między innymi klasyfikację opieki i jej występowanie oraz jakie pełni funkcje. Poruszyłam także kwestię związaną z hipoterapią, jako czynnikiem wspierającym proces opieki. Następnie skupiłam się na charakterystyce ośrodków hipoterapii w Polsce. Szczególnie wnikliwie opisałam działalność Ośrodka Hipoterapii i Rekreacji Konnej ,,Godziemba” w Kluczborku. Przedstawiłam, jakimi metodami i formami pracuje się w owej placówce, jak wygląda organizacja pracy oraz jakie są jej główne cele i zadania. Dzięki wnikliwej analizie funkcjonowania ośrodka przystąpić mogłam do realizacji projektu, którego głównym celem poprzez kontakt z koniem jest nauka czynności opiekuńczych. Ponieważ wychowankowie wykazywali ledwo podstawowe pojęcie dotyczące opieki nad zwierzętami, zaplanowałam cykl sześciu zajęć ukierunkowany na kształtowanie i pogłębianie tej wiedzy. Opierając się głównie na metodach instrukcji i samodzielnych doświadczeń, dzieci mogły od razu wykorzystać zdobytą wiedzę w praktyce. Zajęcia zrealizowałam w okresie od 07.05.2018r. do 04.06.2018r, odbywały się one co poniedziałek, z wyjątkiem piątych ćwiczeń. Po przeprowadzeniu projektu mogę stwierdzić, że u podopiecznych wzrosła świadomość na temat czynności opiekuńczych. Dzieci nauczyły się także jak dbać o konie, jak odbierać ich emocje i co im podawać do jedzenia. Są umiejętności, które wymagają jeszcze pracy, jednakże generalnie założone przeze mnie cele zostały zrealizowane.

Celem mojej pracy jest osłabianie zachowań agresywnych poprzez relaksację. Zainteresowałam się tym problemem, ze względu na jego powszechność wśród dzieci uczęszczających do szkół podstawowych. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu agresji, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości jej osłabiania. Opisałam również najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem dziecka w świetlicy szkolnej. Szczególnie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej w Szkole Podstawowej w Chrząstawie Wielkiej. Ponieważ wychowankowie wykazywali zaburzenia w zakresie agresji, zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na osłabianie zachowań agresywnych. Opierając się głównie na technikach relaksacyjnych, zrealizowałam zajęcia w maju 2018 roku z dziećmi, które uczęszczały do świetlicy. Spotkania odbywały się po skończonych zajęciach lekcyjnych, dwa razy w tygodniu. Po przeprowadzeniu zajęć stwierdzam, że wychowankowie nauczyli się, w jaki sposób mogą osłabiać napięcia związane z występowaniem zachowań agresywnych. Uważam, że cykl zajęć przebiegł pozytywnie, a założone przeze mnie cele zostały zrealizowane. Mogę także stwierdzić, że relaksacja jest skutecznym sposobem na walkę z zachowaniami agresywnymi. Największy problem sprawiły mi jednak zajęcia ruchowe oparte na technikach relaksacyjnych. Polecam taki cykl zajęć do realizacji z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym w placówkach takich jak szkoła podstawowa, świetlica środowiskowa czy dom dziecka.