Praca porusza temat upamiętnienia Wacława Żagańskiego, księcia piastowskiego z linii głogowsko-żagańskiej poprzez spiżową płytę nagrobną i malowane epitafium, znajdujące się pierwotnie w kościele św. Barbary, gdzie został pochowany książę. W tekście znajdują się informacje o życiu księcia Wacława,charakterystyka struktury bractw na średniowiecznym Śląsku oraz Bractwo św. Barbary do którego należał Żagańczyk. Opisany został także kościół św. Barbary i jego historia. Dokonana została analiza gotyckiej spiżowej płyty nagrobnej księcia oraz malowanego epitafium ze sceną Sądu Ostatecznego w typie apokaliptycznym, następnie przybliżono informacje na temat przypuszczalnych autorów tych dzieł; Jodokusa Tauchena oraz Mistrza lat 1486-1487. Na sam koniec scharakteryzowano pokrótce spiżowe płyty nagrobne oraz mieszczańskie malowane epitafia na Śląsku. Informacje zawarte w pracy pozwoliły na wysnucie hipotezy o przypuszczalnych fundatorach obu tych dzieł.

Przedmiotem mojej pracy licencjackiej jest barokowy ołtarz główny mieszczący się w kościele pw. św. Jana Chrzciciela w Jeleniej Górze - Cieplicach. Przeprowadziłam wnikliwą analizę literatury przedmiotu zarówno polsko jak i niemieckojęzycznej. Wyodrębniłam istotne zagadnienia dotyczące retabulum i wmontowanego weń obrazu oraz zanalizowałam literaturę pod ich kątem. Następnie zarysowałam historię kościoła , w którym znajduje się będące przedmiotem mojej pracy barokowe retabulum. Poruszyłam problemy związane z pochodzeniem obrazu z ołtarza głównego. Dokonałam szczegółowego opisu retabulum oraz obrazu. Przeprowadziłam analizę stylowo-formalną oraz porównawczą. Doprecyzowałam datowanie ołtarza głównego. Zanalizowałam cały obiekt na płaszczyźnie ideowej.

W pracy licencjackiej pt. "Architektura Letniego Pałacu Lubomirskich w Rzeszowie" znalazł odzwierciedlenie przeprowadzony przegląd literatury przedmiotu, rozważona kwestia fundatora w oparciu o historię rodu Lubomirskich, jak również na podstawie analizy stylowo -formalnej i porównawczej, potwierdzono możliwość atrybucji zabytku Tylmanowi z Gameren. Praca zawiera opis obiektu i ogrodu w wersji pierwotnej i aktualnej.

W swojej pracy licencjackiej skupiłam się na wzorach występujących na porcelanie z niewielkich manufaktur w Parowej. Rozdziały wstępne zostały poświęcone historii tych przedsiębiorstw i dostępnej literaturze. W dalszych rozdziałach skupiłam się na wzorach, występujących na tutejszych wytwórniach, w oparciu o materiał ilustracyjny i własne doświadczenie. Końcowa część niniejszego opracowania przedstawia pozycję parowskich manufaktur porcelany na tle innych śląskich fabryk.

Niniejsza praca poświęcona jest ołtarzowi Anioła Stróża autorstwa Matthiasa Steinla przeniesionego w 1848 r. z kościoła klasztornego Wniebowzięcia NMP w Lubiążu do kościoła pw. św. Jana Chrzciciela w Prochowicach. W pracy przedstawiony zostanie stan badań, szczegółowy opis nastawy ołtarzowej wraz z umieszczonym w niej pierwotnie obrazem Anioła Stróża autorstwa Michaela Leopolda Willmanna. Poruszony zostanie także problem oryginalnego wyglądu ołtarza, poddanego przeróbkom w trakcie adaptacji do wnętrza prezbiterium prochowickiej świątyni, jak i bardziej nieuzasadnionym modyfikacjom w późniejszych czasach. Ponadto podniesiona zostanie kwestia lokalizacji retabulum w cysterskiej świątyni w Lubiążu. W rozwiązaniu tych problemów pomocna jest archiwalna dokumentacja fotograficzna.

Analiza i interpretacja istniejącej dekoracji pałacowej. Próba uzupełnienia dotychczasowych badań i w niektórych wypadkach ponownego odczytania oraz uchwycenia sensu ideowego przedstawień Pałacu w Lubostroniu. Próbując uchwycić sens przedstawień ideowych inaczej niż proponowany dotychczas przez badaczy jest poniekąd polemiką z dotychczasowymi ustaleniami oraz próbą wskazania pomijanych elementów dekoracji architektonicznej pałacu, które mogą mieć wpływ na odczytanie wymowy ideowej.

Myślą przewodnią mojej pracy jest przede wszystkim próba zestawienia informacji historyczno-architektonicznych jednego z wielu niszczejących obiektów rezydencjonalnych. Główną uwagę chcę zwrócić na problematykę braku zainteresowania i pomocy ze strony samorządowej na odbudowę niszczejących obiektów rezydencjonalnych. W swojej pracy opieram się na publikacjach i informacjach zawartych w książkach i archiwach dostępnych na terenie Polski i Niemiec. Wiodącymi informacjami są publikacje takich autorów jak: Robert Weber , Friedrich Kurts, Joseph Franzkowski , Wilhelm Hausler , i wielu innych. Posiadam również informacje ze stron internetowych powiązanych z pamięcią regionu jaką jest; Gross Wartenberg, kreis Oberstradam, publikacje, Provinzial heimatblatt, Schliesien Provinzialbleatte roczniki (1786-1787). W pracy przyjąłem konstrukcję rozdziałową, która pozwoli mi w poszczególnych etapach konsekwentnie rozwinąć tematykę zagadnień architektonicznych i dekoracyjnych. W zakończeniu mojej pracy podkreślę najważniejsze elementy, które miały wpływ na analizę pałacu w Strodomii Wierzchniej oraz wskażę kilka przykładów, które mogły stać się inspiracją dla nie znanego nam architekta. Przede wszystkim chciałbym zwrócić uwagę na problematykę zagadnień związanych z dewastacją obiektów architektury rezydencjonalnej.

Praca porusza problem analizy i interpretacji portretów Jana Andrzeja Morsztyna, namalowanych przez Hyacinthe’a Rigauda i innych artystów jego kręgu. Proponuje nowe datowania i interpretacje, a także zwraca także uwagę na niedokładnie dotąd zbadane fakty biograficzne poety. Pierwszy rozdział stanowi stan badań nad wspomnianymi portretami; drugi przybliża fakty z życia Morsztyna, pokazujące jego relacje z Francją. Kolejne części są analizą i interpretacją dzieł Rigauda.

Niniejsza praca stanowi omówienie historii i architektury kolegium jezuickiego w Legnicy. W pierwszej kolejności przedstawione zostały dostępne publikacje traktujące o legnickiej budowli. Pracę rozpoczyna omówienie panującej w XVII wieku sytuacji politycznej i wyznaniowej w Legnicy. Następnie przedstawiono historię powstania kolegium, z uwzględnieniem roli fundatorów. W dalszej części przedstawiono sylwetki architektów pracujących dla jezuitów w Legnicy: Knolla, Frantza i Dientzenhoferów Czeskich. Kolejnym elementem pracy jest opis architektury kolegium. Ostatnią część stanowi analiza z omówieniem wpływów europejskich i konfrontacją z innymi budowlami jezuickimi na Śląsku. Pracę zamyka analiza projektu Knolla i jego realizacji.

Wyposażenie kościoła podominikańskiego pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Ząbkowicach Śląskich, ukształtowane w wyniku długiej i burzliwej historii, prezentuje interesujące i bogate artystycznie formy. W niniejszej pracy podjęto próbę analizy oraz rekonstrukcji pierwotnego wystroju barokowego, na który składają się: ołtarz główny, ambona, stalle zakonne, ławy dla wiernych oraz rzeźbiarska Grupa Ukrzyżowania. Ze względu na zdziesiątkowanie barokowego wyposażenia wskutek zawieruch dziejowych zdecydowano się na włączenie do pracy również zespołu barokowych figur świętych dominikańskich, znajdujących się dawniej przed kościołem. Wyposażenie kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego prezentuje dobry poziom artystyczny. Wraz z charakterystycznym dla zakonów dominikańskich programem ikonograficznym wpisuje się do grupy interesujących dzieł sztuki barokowej na Śląsku.

Praca porusza problem przedstawienia Lwowa i jego historii w literaturze turystyczno-krajoznawczej wydanej po 1945 roku w różnych częściach Europy. Jej pierwszy rozdział stanowi zarys historii miasta zaczynając od najstarszych znanych faktów dotyczących lwowskich terenów, a kończąc na współczesności. Drugą część pracy to krótka charakterystyka przewodników, które następnie zostaną poddane analizie i interpretacji. Wybrane przewodniki podzielono na trzy grupy: przewodniki wydane w okresie radzieckim, ukraińskie przewodniki wydane po 1991 roku oraz polskie – również wydane po 1991 roku.  Analiza obejmuje problem przedstawienia historii w poszczególnych wydaniach, dobór zabytków i ewentualnych tras turystycznych, poruszenie  tematów niezwiązanych ze sztuką i historią oraz kwestię obiektywizmu autorów kolejnych przewodników.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest wyposażenie rzeźbiarskie kościoła Franciszkanów-Reformatów pw. św. Walentego w Osiecznej. We wstępie zarysuję ogólnie losy zakonników franciszkańskich i przedstawię szkic całej pracy. Kolejno w stanie badań przeanalizuję dotychczasowe ustalenia nad wyposażeniem rzeźbiarskim i snycerskim kościoła w Osiecznej. Następnie omówię statuty regulujące wygląd franciszkańskich kościołów. W pracy poruszę kwestie związane z historią reformatów oraz ich przybyciem do Osiecznej, pokrótce przedstawię losy świątyni. Ponadto zastanowię się pokrótce nad opisem architektonicznym świątyni. W mojej pracy licencjackiej najważniejszym zagadnieniem jest jednak wyposażenie rzeźbiarskie i snycerskie świątyni, dlatego w kolejnym rozdziale, szczegółowej analizie poddam wyposażenie świątyni. Kolejny rozdział zostanie poświęcony autorowi wyposażenia kościoła św. Walentego- Antoniemu Schultzowi. W tym rozdziale przedstawię karierę rzeźbiarza. W podsumowaniu zestawię wszystkie najważniejsze fakty dotyczące kościoła franciszkanów w Osiecznej oraz porównam kościół św. Walentego z kościołem franciszkańskim w Boćkach i Brodnicy.

Niniejsza praca licencjacka poświęcona jest obrazowi "Chrystus przy kolumnie" znajdującemu się w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Przedstawiam w niej stan badań nad obiektem oraz tło historyczne gdzie skupiam się przede wszystkim na sytuacji gospodarczej i politycznej Hiszpanii XVII wieku, a w szczególności na roli Sewilli, w której artysta spędził większość swojego życia. Ponadto opisuje tło religijne i artystyczne tego miasta, a także życiorys malarza. W pracy znajduje się również szczegółowy opis tytułowego dzieła, analiza stylowo-formalna i porównawcza, gdzie przyglądam się zależnościom między grafiką Lucasa Vorstermana według obrazu Gerarda Seghersa oraz "Chrystusem przy kolumnie", jak i rozdział dotyczący wymowy ideowej przedstawienia. Koncentruje się w nim na zmianach w sposobie przedstawiania sceny biczowania Chrystusa na przestrzeni wieków, ich przyczynach i źródłach, jak i również na dziełach o tej tematyce tworzonych w XVII wieku w Hiszpanii.

Praca porusza kwestię analizy ikonografii w kręgu sztuki karmelitów bosych na terenach dawnej Rzeczypospolitej. W głównej mierze treść skupia się na postaci legendarnego założyciela zakonu, tj. proroka Eliasza. Praca zawiera również próbę przybliżenia kwestii rodowodu karmelitów i tradycji eliańskiej oraz ich wpływu na kształtowanie się nowożytnej ikonografii zakonu. Pierwszy rozdział stanowi zarys dziejów historycznych; drugi jest próbą nakreślenia rozwoju tradycji dotyczącej protoplasty karmelitów. Kolejne części dotyczą kwestii ikonografii, poczynając od generalnych informacji, z różnych części świata i dotyczących różnych świętych, kończąc na wybranych przykładach kościołów z terenów dawnej Rzeczypospolitej, które koncentrują się konkretnie na postaci Eliasza.

Tematem niniejszej pracy jest pobernardyński zespół klasztorny w Złoczewie. W skład kompleksu wchodzą następujące obiekty: kościół pw. Narodzenia NMP oraz budynek klasztorny, będący obecnie w posiadaniu Sióstr Kamedułek. Istotnym zagadnieniem przy badanym problemie jest osoba fundatora oraz cel przeznaczenia wybudowanych obiektów. W pracy badawczej prześledzono historię założenia powyższego zespołu klasztornego i związków tego kompleksu z miastem Złoczew. Przedstawienie historyczne obejmuje chronologicznie uporządkowane wydarzeń, mające istotny wpływ na obecny kształt tych obiektów sakralnych. W opracowaniu zaprezentowano również sylwetki fundatorów, ponadto dokonano analizy pod kątem stylowo – porównawczym, zaobserwowano podobieństwa względem lokalnej architektury, jak również w pracy poruszono zagadnienie inspiracji z zagranicy. Przeprowadzono badania, mające na celu jednoznaczne określenie autora projektu kościoła klasztornego w Złoczewie, gdyż kwestia ta w literaturze pozostaje sporna. W pracy pochylono się także nad problemem symboliki i wymowy ideowej obiektów. W podsumowaniu przedstawiono autorskie wyniki badań.

Praca poświęcona jest zagadnieniu wyposażenia kościoła pw. św. Mikołaja w Lasówce w nawiązaniu do historii regionu i mecenatu zakonu cysterskiego. Jeden z rozdziałów w całości poświęcony jest opisowi wystroju i wyposażenia obiektu. Następnie skupiono się na analizie stylowo-formalna i porównawczej, ze wskazaniem prototypów i zauważonych analogii. Omówiono również skomplikowany program ideowy świątyni.

W pracy skupiono się przede wszystkim na analizie architektury pawilonu ogrodowego, starano się zrekonstruować pierwotny wygląd budowli i określić jej miejsce w ogrodzie. Informacje te są punktem wyjścia do analizy historii, datowania obiektu oraz próby przypisania jego autorstwa. Ważnym aspektem poruszanym w pracy jest wskazanie właściwej funkcji budowli w oparciu o jej formę, zachowane fragmenty wystroju i wyposażenia, a także dostępne materiały ikonograficzne. Ponadto w opracowaniu zawarto charakterystykę ogrodu barokowego, ale także próbę wskazania konkretnych wzorców i impulsów artystycznych, które mogły mieć wpływ nie tylko na powstanie pawilonu, ale też całego założenia ogrodowego. Na końcu pracy ujęte zostały główne wytyczne do rewitalizacji pawilonu ogrodowego.

Praca licencjacka dotyczy założenia pałacowo – parkowego w Goszczu i porusza dwa aspekty związane z tym obiektem. Pierwsza część koncentruje się na architekturze rezydencjonalnej, dawnych ogrodach i parku w Goszczu. W pracy zaprezentowano źródła piśmiennicze i ikonograficzne oraz opracowania dotyczące wsi i rezydencji. Zreferowano historię Goszcza i założenia pałacowo – parkowego. Osobnym zagadnieniem byli właściciele pałacu, czyli rodzina von Reichenbach. W niniejszej pracy licencjackiej wykorzystano też rysunki F. B. Wernera do rekonstrukcji pierwszego założenia pałacowo – ogrodowego w Goszczu. Jeden z rozdział dotyczył samych terenów ogrodowych i parkowych w Goszczu. Opisano i zanalizowano architekturę obecnego założenia Reichenbachów. Sporo miejsca poświęcono prawdopodobnemu architektowi Karlowi Martinowi Frantzowi oraz rokokowym sztukateriom w pałacu. W pierwszej partii pracy zastosowano głównie analizę stylistyczno – porównawczą. Drugą część pracy poświęcono rewitalizacji zespołu pałacowo – parkowego w Goszczu. Opisano wcześniejsze i obecne działania mające na celu zagospodarowanie dawnej siedziby Reichenbachów. Podano też definicje związane z rewitalizacją takie jak np. rewaloryzacja i rewitalizacja. W tej pracy licencjackiej opisano i zanalizowano nie tylko unikatowe założenie pałacowo - parkowe na Dolnym Śląsku, ale zwrócono przy części rewitalizacyjnej uwagę na trudny współczesny los dawnych rezydencji śląskiej szlachty.

Praca ma na celu przedstawienie wytycznych do rewitalizacji zamku w Siedlisku. W pracy przybliżone zostały dzieje obiektu na tle historii całego regionu. Ponadto przeprowadzono analizę architektoniczną założenia wraz z jego rozwarstwieniem. Na podstawie zachowanych źródeł ikonograficznych dokonana została również rekonstrukcja zamku z roku 1944, w celu przedstawienia stanu całego kompleksu w jego ostatecznej formie. Następnie zobrazowano obecny stan obiektu, który w zestawieniu z poprzednim pokazał ogrom strat jak i posuwającą się dewastację. Głównym celem niniejszej pracy, jest zaprezentowanie autorskiego planu rewitalizacji założenia zamkowego w Siedlisku, który zakłada częściową obudowę obiektu z nadaniem nowych funkcji jego poszczególnym częściom. Omówiono przy tym trzy możliwe warianty rewitalizacji zamku oraz istniejące już plany obiektu. Nowa koncepcja rewitalizacji uwzględnia wytyczne Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków odnoszące się do założenia, oraz obecną sytuację powoli rozwijającej się turystyki regionu.

Praca powstała w celu zebrania istniejących źródeł, opisania i stworzenia wytycznych do koncepcji rewitalizacji barokowego pałacu w Piszkowicach. Podczas tworzenia publikacji wykorzystano metody badawcze formalno-porównawcze, kwerendę źródeł ikonograficznych i pracę w terenie.

Praca dotyczy przedstawienia wytycznych do rewitalizacji założenia pałacowo-ogrodowego w Kamionnej (woj. dolnośląskie). Celem pracy jest opisanie istniejących planów zagospodarowania pałacu w Kamionnej oraz opisanie własnych koncepcji rewitalizacyjnych. Ponadto zostaje omówiona historia miejscowości wraz z budową założenia pałacowego. W pracy zawarta została także analiza architektoniczna z wyszczególnieniem fazy barokowej. Wysnute też zostały propozycje atrybucyjne, co do architekta - Christopha Hacknera.

Pierwszy rozdział poświęcony jest celom pracy, metodom badawczym, materiałowi badawczemu i stanowi badań. W rozdziale drugim opisane są wybrane definicje semantyki i pól semantycznych ujętych w kontekście badań z zakresu historii sztuki. Trzeci rozdział odnosi się do przekładu, kategoryzacji i hierarchii terminów. Są w nim opisane takie aspekty przekładoznawstwa jak teoria przekładu, kategoryzacja terminów polsko i anglojęzycznych oraz wybrane techniki przekładu. Czwarty rozdział poświęcony jest szczegółowej analizie takich terminów jak zabytek, konserwacja, rewitalizacja, restauracja, rewaloryzacja, integracja oraz ich anglojęzycznych ekwiwalentów.